احبار 19

مُقدّس قوم کیتے ہدایتاں

1رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، 2”بنی اِسرائیل دی پُوری جماعت کُوں ڈسا جو ’پاک راہو کیوں جو مَیں تُہاڈا خُدا رب العالمین پاک ہاں۔

3تُہاڈے ءچوں ہر ہِک آپنڑے ماء پِیُو دی عزت کرے۔ میڈے سبت دا ڈینہہ ضرور منائے۔ مَیں رب العالمین تُہاڈا خُدا ہاں۔ 4بُتاں دو رجُوع نہ کرائے، نہ آپنڑے کیتے ڈھالیا ہویا دیوتا بنڑائے۔ مَیں رب العالمین تُہاڈا خُدا ہاں۔

5جِیں ویلے تُساں رب العالمین کُوں سلامتی دی قُربانی پیش کریندے ہیوے تاں اُونکُوں مقررہ طریقے نال پیش کرو تاں جو تُساں منظور تھی ونجو۔ 6اُوندا گوشت اُوں ڈینہہ یا ولدے ڈینہہ کھادا ونجے، پر جیہڑا گوشت تریجھے ڈینہہ تئیں بچ ونجے اُونکُوں ساڑ ڈِتا ونجے۔ 7جیکر کوئی تریجھے ڈینہہ اُونکُوں کھاوے تاں رب العالمین اِیں قُربانی کُوں قبول نہ کریسی کیوں جو او مکرُوہ ہے۔ 8جیہڑا وی اُونکُوں کھاسی آپنڑے قصُور دا ذمّہ دار ہوسی کیوں جو اُوں رب العالمین دی مُقدّس شے دی قدُوسیت دا لحاظ نئیں کیتا۔ اُوں بندے کُوں آپنڑے لوکاں ءچوں کڈھ ڈِتا ونجے۔

9کٹائی دے ویلے آپنڑی فصل پُورے طور تے نہ کٹائے بلکہ کُجھ رَڑھ دے بنیاں اُتے چھوڑ ڈیوائے۔ اِینویں ای جیہڑا کُجھ کٹائی کریندے ویلے رَڑھ ءچ بچ ونجے، اُونکُوں چھوڑ ڈیوائے۔ 10انگُور دے باغاں ءچ وی انگُور لہاوݨ ویلے جیہڑا کُجھ بچ ونجے اُونکُوں چھوڑ ڈیوائے، تے جیہڑے انگُور زمین اُتے ڈھے پووݨ اُنہاں کُوں چا تے نہ گِھن وَنجائے۔ او غریباں تے پردیسیاں کیتے چھوڑ ڈیوائے۔ مَیں رب العالمین تُہاڈا خُدا ہاں۔

11چوری نہ کرائے، کُوڑ نہ مرائے تے ہِک بئے کُوں دوکھا نہ ڈیوائے۔

12میڈے ناں دی کُوڑی قَسم نہ کھوائے، نہ تاں تُساں میڈے ناں کُوں داغ لا ڈیسو۔ مَیں رب العالمین ہاں۔

13تُوں آپنڑے ہمسائے تُوں ناحق نہ گِھنیں تے نہ اُونکُوں لُٹیں۔ مزدُور دی مزدُوری اُوں ڈینہوار دی شام تئیں ڈے ڈیویں، اُونکُوں ولدی سویل تئیں روکی نہ رکھیں۔

14ڈورے کُوں بُرا بھلا نہ آکھیں، نہ اندھے دے رستے ءچ کوئی تُھڈا کھاوݨ آلی شے رکھیں۔ اِیں گالھ ءچ وی خُدا دا خوف رکھیں۔ مَیں رب العالمین ہاں۔

15عدالت ءچ تُوں کہیں دی حق تلفی نہ کریں۔ فیصلہ کریندے ویلے نہ غریب دی طرفداری کریں تے نہ وڈے بندے دا لحاظ کریں، بلکہ اِنصاف نال آپنڑے ہمسائے دی عدالت کریں۔

16آپنڑی قوم ءچ لوکاں اُتے بُہتان نہ لیندا پِھریں۔ کوئی وی اِیہو جِیہا کم نہ کریں جیندے نال کہیں دی جان خطرے ءچ پے ونجے۔ مَیں رب العالمین ہاں۔

17دل ءچ آپنڑے بِھرا نال نفرت نہ رکھیں۔ جیکر کوئی غلط کم کریندا پِیا ہووے تاں اُونکُوں ضرور ملامت کریں، نہ تاں اِیں پارُوں تُوں قصُوروار سمجھیا ویسیں۔

18بدلہ نہ گِھنیں۔ آپنڑی قوم دے کہیں بندے اُتے تیڈا غُصہ دیر تئیں نہ راہوے بلکہ آپنڑے ہمسائے نال آپنڑے وانگُوں محبت رکھ۔ مَیں رب العالمین ہاں۔

19میڈیاں ہدایتاں اُتے عمل کرائے۔ ڈُو مختلف قِسم دے جانوراں دا مِلاپ نہ کرائے۔ آپنڑے کھیت ءچ ڈُو مختلف قِسم دے بیج نہ رہائے۔ ڈُو قِسم دے دھاگیاں دا اُنڑیا ہویا کپڑا نہ پوائے۔

20جیکر کوئی بندہ کہیں بندے دی اِیہو جیہی لونڈی نال ہم بِستری کرے جیندی کہیں نال منگنڑیں تھئی ہووے تے لونڈی کُوں پیسیاں نال یا مُفت ازاد نہ کیتا گِیا ہووے تاں ڈوہائیں کُوں مناسب سزا ڈِتی ونجے پر سزائے موت نئیں ڈِتی وَنج سگدی کیوں جو حالی تئیں اُونکُوں ازاد نئیں کیتا گِیا۔ 21قصُوروار بندہ اِجتماع آلے تمبُو دے دَر تے ہِک چھترا گِھن تے آوے تاں جو او رب العالمین کُوں قصُور دی قُربانی دے طور تے پیش کیتا ونجے۔ 22کاہِن اِیں قُربانی نال رب العالمین دے حضُور گُناہ دا کفارہ ڈیوے۔ اِینویں اُوندا گُناہ معاف کیتا ویسی۔

23جِیں ویلے کنعان مُلک ءچ وڑن تُوں بعد تُساں پھل آلے درخت لیسو تاں پہلے ترے سال اُنہاں دا پھل نہ کھوائے بلکہ اُونکُوں کھاوݨ منع سمجھائے۔ 24چوتھے سال اُوندا یکا پھل خوشی دے مُقدّس نذرانے دے طور تے مَیں رب العالمین کیتے مخصوص کیتا ونجے۔ 25پنجویں سال تُساں اِنہاں دا پھل کھا سگدے ہیوے۔ اِینویں تُہاڈی فصل ودھ ویسی۔ مَیں رب العالمین تُہاڈا خُدا ہاں۔

26اِیہو جِیہا گوشت نہ کھوائے جیندے ءچ رَت ہووے۔ نہ جادُو کرائے تے نہ فال گِری کرائے۔

27آپنڑے سر دیاں سائڈاں دے والاں کُوں گنجا نہ کروائے تے نہ آپنڑی ڈاڑھی دے کونیاں کُوں کٹوائے۔ 28آپنڑے آپ کُوں مرݨ آلیاں پارُوں زخمی نہ کرائے تے نہ آپنڑے چم اُتے نقش و نگار کرائے1۔ مَیں رب العالمین ہاں۔

29آپنڑی دِھی کُوں طوائف بنڑا تے اُوندی بے حُرمتی نہ کرائے نہ تاں مُلک ءچ زِنا کاری کِھنڈ ویسی تے او حرام کاری نال بھریج ویسی۔

30سبت دا ڈینہہ ضرور منائے تے میڈے مُقدّس تمبُو دا احترام کرائے۔ مَیں رب العالمین ہاں۔

31ایجھے لوکاں کولھ نہ وَنجائے جیہڑے جادُو نال مویاں نال رابطہ کریندے ہِن تے نہ اُنہاں دو رجُوع کرائے نہ تاں اُنہاں پارُوں تُساں ناپاک تھی ویسو۔ مَیں رب العالمین تُہاڈا خُدا ہاں۔

32بزُرگاں دے سامنڑے اُٹھی کھڑے تھیوائے۔ بزُرگاں دی عزت تے آپنڑے خُدا دا احترام کرائے۔ مَیں رب العالمین ہاں۔

33جیہڑا پردیسی تُہاڈے وچال تُہاڈے مُلک ءچ راہندے، اُونکُوں نہ دبائے۔ 34اُوندے نال اِینویں سلوک کرائے جِینویں آپنڑے لوکاں نال کریندے ہیوے۔ جِینویں آپنڑے آپ نال محبت کریندے ہیوے، اُونویں ای اُوندے نال وی محبت رکھائے۔ یاد رکھائے جو تُساں خود وی مِصر ءچ پردیسی ہَوے۔ مَیں رب العالمین تُہاڈا خُدا ہاں۔

35ناپ تول کریندے ویلے ناانصافی نہ کرائے، نہ کہیں شے دی لمبائی ءچ، نہ وزن ءچ تے نہ مقدار ءچ۔ 36صحیح کنڈے، صحیح وٹے تے صحیح ناپنڑ آلے تھاں دا اِستعمال کرائے۔ مَیں رب العالمین تُہاڈا خُدا ہاں جیہڑا تُہاکُوں مِصر ءچوں کڈھ تے گِھن آیا ہاں۔

37میڈے یکے حُکم تے ہدایتاں مَن تے اُنہاں اُتے عمل کرائے۔ مَیں رب العالمین ہاں‘۔“