پیدائش 45

یُوسف آپنڑے آپ کُوں ظاہر کریندے

1ایہ سُنڑ تے یُوسف آپنڑے آپ اُتے قابو نہ رکھ سگیا تے اُوں اُچی اواز ءچ حُکم ڈِتا جو سارے نوکر کمریاں ءچوں نِکل ونجنڑ۔ اِیں واسطے کوئی بِیا بندہ کمرے ءچ نہ ہا، جِیں ویلے یُوسف آپنڑے بِھرانواں کُوں ڈسایا جو او کوݨ ہے۔ 2او ایڈے زور نال رُنّا جو مِصریاں اُوندا رووݨ سُنڑیا تے فرعون دے گھر آلیاں وی اواز سُنڑی۔ 3یُوسف آپنڑے بِھرانواں کُوں آکھیا، ”مَیں یُوسف ہاں۔ کیا میڈا پِیُو اجنڑ تئیں زندہ ہے؟“

پر اُوندے بِھرا ایہ سُنڑ تے بہُوں ڈر گئے تے جواب نہ ڈے سگے۔

4وَل یُوسف آکھیا، ”میڈے کولھ آؤ۔“ او کولھ آئے تاں اُوں آکھیا، ”مَیں تُہاڈا بِھرا یُوسف ہاں جِینکُوں تُساں ویچ تے مِصر بھجوا ڈِتا ہا۔ 5ہُنڑ تُساں نہ گھبراؤ تے پریشان نہ تھیؤ جو تُساں میکُوں اِتھاں ویچ ڈِتا ہا کیوں جو خُدا خود میکُوں جاناں بچاوݨ کیتے تُہاڈے اگُوں اِتھاں بھیجے۔ 6اِیں واسطے جو ہُنڑ مُلک ءچ ڈُو سالاں تُوں کال ہے تے اجنڑ پنج سال بئے ایجھے ہِن جِنہاں ءچ نہ ہَل واہسی تے نہ فصل کپیسی۔ 7خُدا میکُوں تُہاڈے اگُوں بھیجے تاں جو تُہاڈی آل اولاد کُوں زمین اُتے بچائی رکھے تے تُہاکُوں رہائی ڈے تے زندہ رکھے۔ 8اِیں واسطے میکُوں اِتھاں تُساں نئیں بلکہ خُدا بھیجیا ہے۔ اُوں میکُوں فرعون دا مُشیر، اُوندے پُورے گھر دا مالک تے مِصر دا حاکم بنڑا ڈِتے۔

9ہُنڑ جلدی نال میڈے پِیُو دے کولھ واپس وَنج تے اُونکُوں آکھو، ’تُہاڈا پوتر یُوسف آدھے جو خُدا میکُوں مِصر دا مالک بنڑائے۔ دیر نہ کرو تے میڈے کولھ آ ونجو۔ 10تُساں جشن دے علاقے ءچ راہسو۔ تُساں، تُہاڈے پوتر تے پوترے، تُہاڈے ڈاند گائیں، بھیڈ بکریاں تے جیہڑا کُجھ وی تُہاڈا ہے، او سبھ میڈے نیڑے ہوسی۔ 11اُتھاں مَیں تُہاڈیاں ضرورتاں پُوریاں کریساں کیوں جو کال کُوں اجنڑ پنج سال بئے لگسن۔ نہ تاں تُساں، تُہاڈا گھرانڑا تے تُہاڈا سبھ کُجھ بُکھ پارُوں مَر ویسی۔‘

12تُساں سارے تے میڈا بِھرا بِنیمِین وی ڈیکھ سگدے جو مَیں یُوسف ای ہاں جیہڑا تُہاڈے نال گالھ کریندا پِیا ہاں۔ 13میڈے پِیُو کُوں مِصر ءچ میڈی شان و شوکت دے بارے ءچ ڈسائے تے او سبھ کُجھ وی جیہڑا تُساں ڈِٹھے۔ وَل جلدی نال میڈے پِیُو کُوں اِتھاں گِھن اوائے۔“

14ایہ آکھ تے او آپنڑے بِھرا بِنیمِین کُوں گَل لا تے رو پِیا تے بِنیمِین وی اُوندے گَل لگ تے رووݨ لگ پِیا۔ 15وَل یُوسف روندے ہوئے آپنڑے ہر ہِک بِھرا کُوں چُمیا۔ اِیں تُوں بعد اُوندے بِھرا اُوندے نال گالھیں کرݨ لگے۔

16جڈاں ایہ خبر بادشاہ دے محل تئیں پُجی جو یُوسف دے بِھرا آئے ہِن تاں فرعون تے اُوندے سارے افسر خوش تھئے۔ 17اُوں یُوسف کُوں آکھیا، ”آپنڑے بِھرانواں کُوں ڈسا جو اناج آپنڑے ڈنگراں اُتے لڈ تے کنعان دو واپس لگے ونجنڑ۔ 18تے اُتھوں آپنڑے پِیُو تے خاندان کُوں گِھن تے میڈے کولھ آ ونجنڑ۔ مَیں تُہاکُوں مِصر دی سبھ تُوں چنگی زمین ڈے ڈیساں تے تُساں اِیں مُلک دی سبھ تُوں چنگی پیداوار کھاسو۔ 19اُنہاں کُوں ایہ ہدایت وی کرائے جو آپنڑے بالاں بچیاں کیتے مِصر تُوں ریڑھے گِھن ونجنڑ تے آپنڑے پِیُو کُوں وی بِلھا تے اِتھاں گِھن آوݨ۔ 20آپنڑے مال دی زیادہ فِکر نہ کرائے کیوں جو تُہاکُوں مِصر دا چنگے تُوں چنگا مال مِلسی۔“

21یُوسف دے بِھرانواں اِینویں ای کیتا۔ یُوسف اُنہاں کُوں بادشاہ دے حُکم دے مطابق سفر کیتے ریڑھے تے خوراک ڈِتی۔ 22اُوں ہر بِھرا کُوں کپڑیاں دا جوڑا وی ڈِتا، پر بِنیمِین کُوں اُوں چاندی دے ترے سو سِکے تے پنج جوڑے ڈِتے۔ 23اُوں آپنڑے پِیُو کُوں ڈاہ کھوتے بھجوائے جیہڑے مِصر دے بہترین مال نال لڈے ہوئے ہَن تے ڈاہ کھوتیاں جیہڑیاں اناج، روٹی تے سفر کیتے کھانڑے نال لڈیاں ہوئیاں ہَن۔ 24وَل اُوں بِھرانواں کُوں ٹور تے آکھیا، ”رستے ءچ جھیڑا نہ کرائے۔“

25او مِصر تُوں روانہ تھی تے کنعان مُلک ءچ آپنڑے پِیُو یعقُوب دے کولھ وَنج پُجے۔ 26اُنہاں اُونکُوں آکھیا، ”یُوسف زندہ ہے تے پُورے مِصر دا حاکم ہے۔“ یعقُوب ایہ سُنڑ تے ہکابکا رہ گِیا تے اُونکُوں یقین نہ آیا۔

27وَل اُنہاں اُونکُوں او سبھ کُجھ ڈسایا جیہڑا یُوسف اُنہاں کُوں آکھیا ہا۔ جِیں ویلے یعقُوب آپ او ریڑھے ڈِٹھے جیہڑے یُوسف اُونکُوں مِصر گِھن آوݨ کیتے بھجوائے ہَن تاں اُوندی جان ءچ جان آئی 28تے اُوں آکھیا، ”اِیہو کافی ہے جو میڈا پوتر یُوسف زندہ ہے۔ مرݨ تُوں پہلے مَیں وَنج تے اُونکُوں مِل گِھنساں۔“