پیدائش 33

یعقُوب عیسو نال مِلدے

1یعقُوب آپنڑے اکھیں چا تے ڈِٹھا جو عیسو چار سو بندیاں نال آندا پئے۔ وَل اُوں لیاہ تے راخِل تے ڈوہائیں لونڈیاں کُوں بال وَنڈ ڈِتے۔ 2اُوں ڈوہائیں لونڈیاں کُوں اُنہاں دے بالاں سمیت سبھ تُوں اگُوں رکھیا، وَل لیاہ تے اُوندے بالاں کُوں تے آخر ءچ راخِل تے یُوسف کُوں۔ 3یعقُوب سبھ تُوں اگھاں عیسو نال مِلنڑ گِیا۔ ٹُردے ٹُردے او سَت پھیری زمین تئیں جُھکیا۔ 4پر عیسو بھج تے اُونکُوں مِلنڑ آیا تے اُونکُوں گَل لا تے چُمیا تے او ڈوہائیں رو پئے۔

5وَل عیسو عورتاں تے بالاں کُوں ڈِٹھا۔ اُوں پُچھیا، ”تیڈے نال ایہ کوݨ لوک ہِن؟“

یعقُوب آکھیا، ”ایہ تُہاڈے خادم دے بال ہِن جیہڑے خُدا آپنڑے کرم نال ڈِتے ہِن۔“

6ڈوہائیں لونڈیاں آپنڑے بالاں سمیت اُوندے سامنڑے آ تے جُھک گئیاں۔ 7وَل لیاہ آپنڑے بالاں نال آ تے جُھکی تے آخر ءچ یُوسف تے راخِل آ تے جُھکے۔

8عیسو پُچھیا جو ”اُنہاں وڈے اِجڑاں تُوں جیہڑے میکُوں رستے ءچ مِلے ہِن، تیڈا کیا مطلب ہے؟“

یعقُوب جواب ڈِتا، ”ایہ تحفہ ہے تاں جو تُہاڈے خادم اُتے تُہاڈے کرم دی نظر ہووے۔“

9پر عیسو آکھیا، ”میڈے بِھرا میڈے کولھ بہُوں کُجھ ہے۔ ایہ آپنڑے کولھ ای رکھ۔“

10یعقُوب آکھیا، ”جی نئیں، جے میڈے اُتے تُہاڈے کرم دی نظر ہے تاں میڈے اِیں تحفے کُوں ضرور قبول کرو، کیوں جو جڈاں تُساں میڈے نال راضی ہیوے تاں میں تُہاڈا چہرہ اِینویں ڈِٹھے جِینویں کوئی خُدا دا چہرہ ڈیدھے۔ 11مہربانی کر تے ایہ تحفہ جیہڑا مَیں تُہاڈے کیتے گِھن آیا ہاں، قبول کرو کیوں جو خُدا میڈے اُتے آپنڑے کرم دی نظر کیتی تے میڈے کولھ بہُوں کُجھ ہے۔“ یعقُوب اُونکُوں مجبور کریندا ریہا تے آخر عیسو اُونکُوں قبول کر گِھدا۔

12وَل عیسو آکھنڑ لگا، ”آؤ اساں ٹُر پوؤں۔ مَیں تیڈے اگُوں اگُوں ٹُرساں۔“

13پر یعقُوب جواب ڈِتا، ”مالک تُساں جانڑدے ہیوے جو میڈے بال نازک ہِن، تے میڈے نال کھیر پِلاوݨ آلیاں بھیڈ بکریاں تے گائیں ہِن۔ جے مَیں ہِک ڈینہہ وی اِنہاں کُوں حد تُوں زیادہ ہکلاں تاں او سبھ مر ویسن۔ 14میڈے مالک مہربانی کر تے میڈے اگُوں اگُوں ٹُرو، تے مَیں ہولے ہولے اُوں رفتار نال تُہاڈے پِچُھوں ٹُردا راہساں جیہڑی رفتار نال میڈے ڈنگر تے میڈے بال ٹُرسن۔ اِینویں اساں تُہاڈے کولھ شعِیر پُج ویسوں۔“

15عیسو آکھیا، ”کیا مَیں آپنڑے بندیاں ءچوں کُجھ تیڈے کولھ چھوڑ ڈیواں؟“

یعقُوب جواب ڈِتا، ”کیا لوڑ ہے؟ میڈے مالک دی نظرِکرم میڈے کیتے کافی ہے۔“

16اُونہئی ڈینہہ عیسو شعِیر دو وَل گِیا 17تے یعقُوب سُکات کیتے ٹُر پِیا۔ اُتھاں اُوں آپنڑے کیتے گھر تے آپنڑے جانوراں کیتے چھپرے بنڑائے۔ اِیں کیتے اُوں جاہ دا ناں سُکات1 پے گِیا۔

18وَل یعقُوب فدّان ارام تُوں ٹُردے ٹُردے صحیح سلامت کنعان مُلک دے شہر سِکم پُجیا تے آپنڑے ڈیرے شہر دے سامنڑے لائے۔ 19تے زمین دے جِیں مقام اُتے اُوں آپنڑا تمبُو لایا ہا، اُونکُوں اُوں سِکم دے پِیُو حمُور دے چھوہراں تُوں چاندی دے سو سِکیاں دے بدلے ءچ مُل گِھن گِھدا۔ 20اُتھاں اُوں قُربان گاہ بنڑائی، جِیندا ناں اُوں ”ایل اِلوہی اِسرائیل“ رکھیا2۔