پیدائش 32

یعقُوب عیسو کُوں مِلنڑ کیتے تیاری کریندے

1یعقُوب وی آپنڑا سفر جاری رکھیا۔ رستے ءچ اُونکُوں خُدا دے فرشتے مِلے۔ 2اُنہاں کُوں ڈیکھ تے اُوں آکھیا، ”ایہ خُدا دا لشکر ہے“ اِیں واسطے اُوں، اُوں جاہ دا ناں محنایم1 رکھیا۔

3یعقُوب آپنڑے بِھرا عیسو دے کولھ جیہڑا شعِیر یعنی ادُوم دے مُلک ءچ آباد ہا، آپنڑے اگُوں اگُوں قاصد 4ایہ حُکم ڈے تے بھیجے جو تُساں میڈے مالک عیسو کُوں ایہ ڈساؤ جو ”تُہاڈا خادم یعقُوب تُہاکُوں خبر ڈیندے جو مَیں ہُنڑ تئیں لابن دے کولھ ریہا ہاں۔ 5میڈے کولھ ڈاند، کھوتے، بھیڈاں، بکریاں، غُلام تے لونڈیاں ہِن۔ ہُنڑ مَیں آپنڑے مالک کُوں اِیں واسطے خبر بھجیندا پِیا ہاں جو میڈے اُتے تُہاڈے کرم دی نظر ہووے۔“

6جِیں ویلے قاصد واپس آئے تاں اُنہاں ڈسایا جو ”اساں تُہاڈے بِھرا عیسو دے کولھ گئے ہاسے۔ او چار سو (400) بندیاں نال تُہاکُوں مِلنڑ آندا پئے۔“

7یعقُوب بہُوں ڈر گِیا تے پریشان تھیّا۔ اُوں آپنڑے نال دے سارے لوکاں، بھیڈاں، بکریاں، گائیں، ڈانداں تے اُوٹھاں کُوں ڈُو گروہاں ءچ وَنڈ ڈِتا 8تے سوچیا جو جے عیسو آ تے ہِک گروہ اُتے حملہ کرے تاں ڈُوجھا بھج تے بچ ونجے۔ 9وَل یعقُوب دُعا کیتی، ”میڈے ڈاڈا ابرہام تے میڈے پِیُو اِضحاق دے خُدا، یا رب العالمین! تَیں آپ میکُوں آکھے جو آپنڑے مُلک تے آپنڑے رشتہ داراں دے کولھ وَل وَنج، تے مَیں تیکُوں کامیابی ڈیساں۔ 10مَیں اُوں ساری مہربانی تے وفاداری دے لائق نئیں جیہڑی تَیں آپنڑے خادم اُتے کیتی ہے۔ پہلے جِیں ویلے مَیں اِیں یردن دریا کُوں پار کیتا ہم تاں میڈے کولھ صرف ہِکو سوٹی ہئی تے ہُنڑ میڈے کولھ ایہ ڈُو گروہ ہِن۔ 11میکُوں میڈے بِھرا عیسو تُوں بچا، کیوں جو میکُوں ڈر ہے جو او میڈے اُتے تے میڈے بالاں بچیاں اُتے حملہ کر ڈیسی۔ 12تُوں تاں آپ آکھیا ہا جو، ’مَیں تیکُوں کامیابی ڈیساں تے تیڈی اولاد سمندر دی ریت آلی کار بے شمار ہوسی‘۔“

13یعقُوب اُتھائیں رات لنگھائی۔ وَل اُوں آپنڑے مال ءچوں عیسو کیتے تحفے چُنڑ گِھدے، 14یعنی ڈُو سو بکریاں، وِیہہ بکرے، ڈُو سو بھیڈاں، وِیہہ چھترے، 15ترِیح کھیر ڈیوݨ آلیاں ڈاچیاں بالاں سمیت، چالیہہ گائیں، ڈاہ ڈاند، وِیہہ کھوتیاں تے ڈاہ کھوتے۔ 16اُوں اُنہاں کُوں اَنج اَنج اِجڑاں ءچ وَنڈ تے آپنڑے نوکراں دے حوالے کیتا تے آکھیا جو، ”میڈے اگُوں اگُوں ٹُرو تے ہر اِجڑ ءچ فاصلہ رکھو۔“

17تے اُوں سبھ تُوں اگلے اِجڑ دے رکھوالے کُوں ہدایت کیتی جو ”جِیں ویلے میڈا بِھرا عیسو تیکُوں مِلے تے پُچھے جو ’تیڈا مالک کوݨ ہے؟ تُوں کِتھاں ویندا پئیں؟ تیڈے اگُوں جانور کیندے ہِن؟‘ 18تاں تُوں جواب ءچ آکھیں، ’ایہ تُہاڈے خادم یعقُوب دے ہِن۔ ایہ تحفہ ہے جیہڑا او آپنڑے مالک عیسو کُوں بھجیندا پِیا ہے تے او آپ ساڈے پِچُھوں آندا پِیا ہے‘۔“

19یعقُوب اِیہو حُکم ڈُوجھے تے تریجھے بلکہ ہر ہِک نوکر کُوں ڈِتا، جئیں اِجڑ گِھن تے اگُوں اگُوں ونجنڑا ہا جو ”جِیں ویلے عیسو تُہاکُوں مِلے تاں اُونکُوں اِیہو گالھ اکھائے۔ 20تے ایہ وی اکھائے جو ’تُہاڈا خادم یعقُوب ساڈے پِچُھوں آندا پئے‘۔“

کیوں جو یعقُوب دا خیال ہا جو، ”پہلے مَیں اِنہاں تحفیاں نال اُونکُوں راضی کریساں تے وَل جِیں ویلے اُوندے نال مُلاقات تھیسی تاں شاید او میکُوں قبول کر گِھنے۔“ 21اِینویں اُوں ایہ تحفے آپنڑے اگُوں اگُوں بھیج ڈِتے۔ پر او خود اُوں رات ڈیرے ءچ ریہا۔

یعقُوب دی کُشتی

22یعقُوب اُوں رات اُٹھی تے آپنڑیاں ڈوہائیں ذالاں، ڈوہائیں لونڈیاں تے یارہاں پوتراں کُوں گِھن تے یبوق دریا دے پتنڑ ءچوں لنگھیا۔ 23وَل اُنہاں کُوں تے آپنڑا سارا سامان پار بھیجنڑ تُوں بعد 24او آپ کلھا پِچُھوں رہ گِیا۔

اُوں ویلے ہِک بندہ آ تے سوجھلا تھیوݨ تئیں اُوندے نال کُشتی لڑدا ریہا۔ 25جِیں ویلے اُوں ڈِٹھا جو او یعقُوب کُوں نئیں ڈھا سگدا تاں اُوں اُوندے چُوکڑیں کُوں ہتھ لایا تے اُوندا جوڑ نِکل گِیا۔ 26وَل اُوں آکھیا، ”میکُوں ونجنڑ ڈے کیوں جو سوجھلا تھیوݨ آلا ہے۔“

پر یعقُوب آکھیا، ”جئیں تئیں تُساں میکُوں برکت نہ ڈے ڈیؤ، مَیں تُہاکُوں ونجنڑ نہ ڈیساں۔“

27وَل اُوں بندے یعقُوب تُوں پُچھیا، ”تیڈا ناں کیا ہے؟“

اُوں جواب ڈِتا ”یعقُوب۔“

28بندے آکھیا، ہُنڑ تُوں تیڈا ناں یعقُوب نئیں بلکہ اِسرائیل2 ہوسی کیوں جو تُوں خُدا نال تے بندیاں نال زور ازمائی کیتی تے جِتیا ہیں۔

29یعقُوب آکھیا، ”میکُوں آپنڑا ناں ڈساؤ۔“

اُوں آکھیا، ”تُوں میڈا ناں کیوں پُچھدیں؟“ وَل اُوں یعقُوب کُوں اُتھائیں برکت ڈِتی۔

30یعقُوب آکھیا، ”مَیں خُدا کُوں آمنڑے سامنڑے ڈِٹھے، وَل وی بچ گِیا ہاں۔“ اِیں کیتے اُوں، اُوں جاہ دا ناں فنی ایل3 رکھیا۔ 31جِیں ویلے یعقُوب اُتھوں پار لنگھدا پِیا ہا تاں سِجھ اُبھر آیا۔ او چُوکڑیں پارُوں لنگڑیندا ریہا۔ 32اِیہو وجہ ہے جو اَج وی بنی اِسرائیل چُوکڑیں دے جوڑ دے اُتے آلی نس کُوں نئیں کھاندے کیوں جو یعقُوب دی اِیں نس کُوں ہتھ لایا گِیا ہا۔