پیدائش 28

1اِضحاق یعقُوب کُوں سڈ تے اُونکُوں برکت ڈِتی تے آکھیا، ”لازم ہے جو تُوں کہیں کنعانی عورت نال نہ پرنیجیں۔ 2ہُنڑ سِدھا فدّان ارام ءچ آپنڑے نانے بیتوایل دے گھر لگا وَنج تے اُتھاں آپنڑے مامے لابن دیاں دِھیاں ءچوں کہیں ہِک کُوں پرنا گِھن۔ 3قُدرت آلا خُدا تیکُوں برکت ڈیوے تے ودھاوے تے تیکُوں اِتنی اولاد ڈیوے جو تُوں بہُوں ساریاں قوماں دا پِیُو بنڑیں۔ 4او تیکُوں تے تیڈی اولاد کُوں ابرہام دی برکت ڈیوے جِینکُوں اُوں ایہ مُلک ڈِتا جیندے ءچ تُوں پردیسی دے طور تے راہندا پئیں تے ایہ مُلک تیڈی میراث بنڑ ونجے۔“ 5اِینویں اِضحاق یعقُوب کُوں فدّان ارام ءچ لابن دے گھر بھیج ڈِتا۔ لابن بیتوایل ارامی دا پوتر تے رِبقہ دا بِھرا ہا۔

عیسو ہِک بئی ذال پرنیندے

6عیسو کُوں پتہ لگا جو اِضحاق یعقُوب کُوں برکت ڈے تے فدّان ارام بھیج ڈِتے تاں جو او اُتھاں پرنیج تے ذال گِھن آوے۔ اُونکُوں ایہ وی پتہ لگیا جو اِضحاق اُونکُوں کنعانی عورت نال پرنیجنڑ تُوں ہٹکے 7تے ایہ جو یعقُوب آپنڑے ماء پِیُو دی سُنڑ تے فدّان ارام چلیا گِیا ہے۔ 8وَل عیسو سمجھ گِیا جو کنعانی عورتاں میڈے پِیُو کُوں بُریاں لگدیاں ہِن۔ 9اِیں کیتے او ابرہام دے پوتر اِسمٰعیل کولھ گِیا تے اُوندی دِھی مہلت نال شادی کر تے اُونکُوں آپنڑیاں ذالاں ءچ شامل کر گِھدا جیہڑی نبایوت دی بھینڑ ہئی۔

بیت ایل ءچ یعقُوب دا خواب

10یعقُوب بیرسبع تُوں حاران کیتے ٹُر پِیا۔ 11جِیں ویلے سِجھ لتھا تاں او رات گُزارݨ کیتے ہِک جاہ تے رُک گِیا تے اُتھاں دے پتھراں ءچوں ہِک کُوں گِھن تے آپنڑے سِر تلے رکھ تے سم گِیا۔ 12اُوں خواب ءچ ہِک پوڑی ڈِٹھی جیہڑی زمین تُوں اسمان تئیں ویندی پئی ہئی۔ فرشتے اُوندے اُتے چڑھدے تے لہندے پئے ہَن۔ 13رب العالمین اُوندے اُتے کھڑا ہا تے اُوں آکھیا، ”مَیں رب العالمین تیڈے پِیُو ڈاڈا ابرہام تے اِضحاق دا خُدا ہاں۔ مَیں تیکُوں تے تیڈی اولاد کُوں ایہ زمین ڈیساں جیندے اُتے تُوں سُتا پئیں۔ 14تیڈی اولاد زمین اُتے مِٹی آلی کار بے شمار ہوسی تے تُوں مشرق، مغرب، شمال تے جنُوب ءچ کِھنڈ ویسیں۔ دُنیا دیاں سبھ قوماں تیڈے تے تیڈی اولاد دے سببّوں برکت پیسن۔ 15مَیں تیڈے نال ہوساں تے تُوں جِتھاں ویسیں تیڈی حفاظت کریساں تے تیکُوں اِیں مُلک ءچ واپس گِھن آساں۔ مَیں تیڈے نال آپنڑا وعدہ پُورا کرݨ تُوں پہلے تیکُوں کڈھائیں نہ چُھڑیساں۔“

16وَل یعقُوب جاگ پِیا تے آکھیا، ”یقیناً رب العالمین اِتھاں حاضر ہے تے میکُوں پتہ نہ ہا۔“ 17او ڈر گِیا تے آکھنڑ لگا، ”ایہ کیڈی خوفناک جاہ ہے۔ ایہ تاں خُدا دا گھر تے اسمان دا دَر ہے۔“

18یعقُوب صُبح سویلے اُٹھیا۔ اُوں او پتھر گِھدا جیہڑا اُوں آپنڑے سِر تلے رکھیا ہا تے اُونکُوں تھمبے آلی کار کھڑا کیتا۔ وَل اُوں اُوندے اُتے زیتون دا تیل وِیٹ ڈِتا۔ 19اُوں، اُوں جاہ داناں بیت ایل1 رکھیا۔ پہلے اُوں وستی دا ناں لُوز ہا۔ 20اُوں مَنت مَن تے آکھیا، ”اے خُدا، جے تُوں میڈے نال ہوویں، سفر ءچ میڈی حفاظت کریں، میکُوں کھاوݨ کیتے روٹی تے پاوݨ کیتے کپڑا ڈیندا راہویں، 21تے مَیں آپنڑے پِیُو دے گھر خیر نال واپس پُج وَنجاں، تاں تُوں رب العالمین میڈا خُدا ہوسیں۔ 22جِتھاں ایہ پتھر تھمبے آلی کار کھڑا ہے، اِتھاں تیڈا گھر ہوسی تے جیہڑا کُجھ وی تُوں میکُوں ڈیسیں، اُوندا ڈاہواں حصہ تیکُوں ضرور ڈیندا راہساں۔“