خرُوج 15:2

مُوسیٰ دا گیت

1وَل مُوسیٰ تے بنی اِسرائیل رب العالمین کیتے ایہ گیت گایا:

مَیں رب دی تمجید ءچ گیت گاساں،

کیوں جو او جلال دے نال فتح مند تھئے۔

گھوڑیاں تے اُنہاں دے سواراں کُوں

اُوں سمندر ءچ سَٹ ڈِتے۔

2رب میڈی طاقت تے گیت دا مضمون ہے

او میڈی نجات بنڑ گئے۔

اُوہو میڈا خُدا ہے، مَیں اُوندی تعریف کریساں

او میڈے پِیُو دا خُدا ہے، مَیں اُوندی تعظیم کریساں۔

3رب جنگ ءچ زورآور ہے، یہوواہ اُوندا ناں ہے۔

4اُوں فرعون، اُوندی فوج تے رتھاں کُوں سمندر ءچ سَٹ ڈِتا

بادشاہ دے بہترین افسر بحر ِ قُلزم ءچ بُڈ گئے۔

5ڈونگھے پانڑی اُنہاں کُوں ڈھک گِھدا

او پتھر آلی کار سمندر ءچ بُڈ گئے۔

6یا رب! تیڈا سجا ہتھ قُدرت ءچ جلالی ہے۔

یا رب! تیڈا سجا ہتھ دُشمنڑ کُوں ٹوٹے ٹوٹے کر ڈیندے۔

7تُوں آپنڑی وڈیائی دے زور نال مخالفاں کُوں تلے سَٹ ڈیندیں۔

تُوں آپنڑا غضب بھیج تے اُنہاں کُوں سُکے گھاہ آلی کار ساڑ ڈیندیں۔

8تَیں کاوڑ ءچ پُھوک ماری تاں پانڑی دا ڈھیر لگ گِیا،

واہندا پانڑی کندھ بنڑ گِیا، سمندر دی ڈونگھائی تئیں پانڑی جم گِیا۔

9دُشمنڑ تاں آکھیا، مَیں پِچھا کر تے اُنہاں کُوں پکڑ گِھنساں

مَیں اُنہاں دا لُٹیا ہویا مال ونڈیساں۔

مَیں اُنہاں کُوں کھا تے رَج ویساں۔

مَیں آپنڑی تلوار چِھک تے اُنہاں کُوں ہلاک کریساں۔

10پر تَیں پُھوک ماری تاں سمندر اُنہاں کُوں ڈھک گِھدا

تے او لُوہے آلی کار زور دار پانڑی ءچ بُڈ گئے۔

11یا رب! معبُوداں ءچ کوݨ تیڈے آلی کار ہے؟

کوݨ تیڈے آلی کار جلالی تے قدُّوس ہے؟

کوݨ تیڈے آلی کار زبردست کم تے معجزے کریندے؟

12تَیں آپنڑا سجا ہتھ ودھایا تاں زمین دُشمنڑ کُوں کھا گئی۔

13تَیں آپنڑی مہربانی نال آپنڑی چُھڑائی ہوئی قوم دی راہنمائی کیتی۔

تُوں آپنڑی قُدرت نال اُونکُوں آپنڑی مُقدّس ارام گاہ تئیں پُچایا۔

14قوماں ایہ سُنڑ تے کمب گئیاں۔

فِلِستی ڈر دے مارے بہُوں پریشان تھی گئے۔

15ادُوم دے سردار سہم گئے،

موآب دے راہنما کمبنڑ لگ گئے،

کنعان دے باشندے تھرتھرا گئے۔

16جئیں تئیں تیڈے لوک یا رب، لنگھ نہ ونجنڑ،

تے تیڈی مُل گِھدی ہوئی قوم لنگھ نہ ونجے

اُوں ویلے تئیں اُنہاں اُتے دہشت تے خوف پِیا راہندے،

تیڈی عظیم قُدرت پارُوں او پتھر آلی کار بے حِس راہندن۔

17یا رب! تُوں آپنڑے بندیاں کُوں گِھن تے

بُوٹیاں آلی کار آپنڑی میراث دے پہاڑ اُتے لیسیں۔

اُوں جاہ تے جیہڑی تَیں آپنڑے راہوݨ کیتے چُنڑ گِھدی ہے،

او مُقدّس جاہ جِینکُوں تَیں آپنڑے ہتھاں نال تیار کیتے۔

18رب العالمین ابد تئیں بادشاہت کریندے۔

مریم دا گیت

19جِیں ویلے فرعون دے رَتھ، گھوڑے تے گُھڑ سوار سمندر ءچ چلے گئے تاں رب العالمین اُنہاں کُوں سمندر دے پانڑی نال ڈھک ڈِتا۔ پر بنی اِسرائیل سمندر ءچوں سُکی زمین تُوں لنگھ گئے۔ 20وَل ہارُون دی بھینڑ مریم جیہڑی نبِیّہ ہئی، دف چاتا تے باقی ساریاں عورتاں وی دف چا تے اُوندے پِچُھوں ٹُر پئیاں تے نچنڑ تے گاوݨ لگ گئیاں۔ 21مریم ایہ گا تے اُنہاں دی راہنمائی کیتی:

”رب دی تمجید ءچ گیت گاؤ، کیوں جو او جلال نال فتح مند تھئے

گھوڑیاں تے اُنہاں دے سواراں کُوں اُوں سمندر ءچ سَٹ ڈِتے۔“

کوڑے پانڑی دا چشمہ

22مُوسیٰ دے آکھنڑ تے بنی اِسرائیل بحر ِ قُلزم تُوں نِکل تے شور دے بیابان ءچ چلے گئے۔ او ترے ڈینہواراں تئیں سفر کریندے ریہے پر اُنہاں کُوں پانڑی نہ مِلیا۔ 23آخر او ہِک جاہ تے پُجے جِتھاں پانڑی مِل گِیا۔ پر او اُونکُوں پی نہ سگے کیوں جو او کوڑا ہا، اِیں کیتے اُوں جاہ دا ناں مارہ1 پے گِیا۔ 24ایہ ڈیکھ تے لوک مُوسیٰ دے خلاف بُڑبُڑاوݨ لگے جو ”اساں کیا پِیؤں؟“ 25مُوسیٰ رب العالمین دے حضُور فریاد کیتی تاں اُوں مُوسیٰ کُوں ہِک درخت ڈِکھایا۔ جِیں ویلے مُوسیٰ اُوندی لکڑ کُوں پانڑی ءچ سٹیا تاں پانڑی مِٹھا تھی گِیا۔

مارہ ءچ رب العالمین آپنڑے لوکاں کُوں ہِک قانُون تے شرع ڈِتی تے ایہ آکھ تے ازمایا جو، 26”جے تُساں غور نال رب العالمین آپنڑے خُدا دی سُنڑو تے جیہڑا کُجھ اُوندی نِگاہ ءچ چنگا ہے، اُوہو کرو تے اُوندے حُکماں تے قانُوناں اُتے دھیان ڈیؤ تے اُنہاں اُتے عمل کرو، تاں مَیں تُہاڈے اُتے او بیماریاں نہ گِھن آساں جیہڑیاں مَیں مِصریاں اُتے گِھن آیا ہم، کیوں جو مَیں رب العالمین تُہاڈا شافی ہاں۔“ 27وَل بنی اِسرائیل ٹُر پئے تے ایلیم پُجے، جِتھاں کھجور دے ستّر درخت تے پانڑی دے بارہاں چشمے ہَن۔ اُتھاں اُنہاں پانڑی دے کولھ آپنڑے ڈیرے لائے۔