Зәбур 55

55-күй •••• Зиянкәшликкә учриғучиниң дуаси

1-2Нәғмичиләрниң бешиға тапшурулуп, «Хилвәттики дуб дәрәқлиридики пахтәк» дегән аһаңда оқулсун дәп, Давут язған «Миқтам» күй (Филистийләр Гат шәһиридә уни әсиргә алғанда йезилған): —

И Худа, маңа шәпқәт көрсәткәйсән,

Чүнки инсанларниң нәпси йоғинап мени қоғлимақта;

Күн бойи улар мән билән җәң қилип мени басмақта; 1

3Мени көзлигән рәқиплиримниң нәпси йоғинап күн бойи мени қоғлимақта;

Маңа һәйвә қилип җәң қилғучилар интайин көптур!

4Мән қорққан күнүмдә,

Мән Саңа тайинимән.

5Мән сөз-каламини улуқ дәп мәдһийәләйдиған Худаға,

Худағила тайинимән;

Мән қорқмаймән;

Наһайити бир әт егиси мени немә қилалисун?

6Улар күн бойи сөзлиримни бурмилайду,

Уларниң барлиқ ойи маңа зиянкәшлик қилиштур;

7Улар топ-топ болуп адәмни қәстилишип, йошуруниду;

Пейимгә чүшүп, җенимни елишни күтиду.

8Гуна билән гунани йепип қачса боламду?

Ғәзивиң билән әлләрни йәргә урғайсән, и Худа!

9Мениң сәрсанлиқлиримни өзүң санап кәлгән;

Көзүмдин аққан яшлиримни тулумуңға топлап сақлиғайсән;

Булар дәптириңдә пүтүклүк әмәсму?

10Шуниң билән мән Саңа нида қилған күндә,

Дүшмәнлирим чекиниду;

Мән шуни билдимки — Худа мән тәрәптидур!

11Худани — Униң сөз-каламини улуқлаймән!

Пәрвәрдигарни — Униң сөз-каламини улуқлаймән!

12Худанила таянчим қилдим —

Мән қорқмаймән, наһайити шу бир инсан мени немә қилалисун? 2

13Саңа қилған вәдилиримгә вапа қилимән, и Худа;

Саңа тәшәккүр қурбанлиқлирини сунимән.

14Чүнки Сән җенимни өлүмдин қутулдурғансән;

Сән путлиримни путлишиштин сақлимамсән?

Шуниң билән мән Худаниң һозурида, тирикләр туридиған йоруқлуқта маңимән.