Зәбур 54

54-күй •••• Сатқунлуққа учриғанниң дәрд-әләмлирини төкүш дуаси

1-2Нәғмичиләрниң бешиға тапшурулуп, тарлиқ сазлар билән оқулсун дәп, Давут язған «Масқил»: —

И Худа, дуайимни аңлиғайсән;

Тилигимдин өзүңни қачурмиғайсән,

3Маңа қулақ селип, җавап бәргәйсән;

Мән дад-пәряд ичидә кезип,

Аһ-зар чекип жүримән;

4Сәвәви дүшмәнниң тәһдитлири, рәзилләрниң зулумлири;

Улар бешимға аваричиликләрни төкиду;

Улар ғәзәплинип маңа адавәт сақлайду.

5Ичимдә жүригим толғинип кәтти;

Өлүм вәһшәтлири вуҗудумни қаплиди.

6Қорқунуч вә титрәк бешимға чүшти,

Дәһшәт мени чөмкүвалди.

7Мән: — «Кәптәрдәк қанитим болсичу кашки,

Учуп берип арамгаһ тапар едим» — дедим.

8— «Жирақ җайларға қечип,

Чөл-баяванларда маканлишар едим;

Селаһ.

9Боран-чапқунлардин,

Қара қуюндин қечип, панаһгаһға алдирар едим!».

10Уларни жутувәткәйсән, и Рәб;

Тиллирини бөлүвәткәйсән;

Чүнки шәһәр ичидә зораванлиқ һәм җедәлхорлуқни көрдүм.

11Улар кечә-күндүз сепилләр үстидә ғадийип жүрмәктә;

Шәһәр ичини қабаһәт вә шумлуқ қаплиди.

12Кәбиһ арзу-һәвәсләр униң ичидә туриду,

Сахтилиқ вә һейлә-микирлик кочилардин кәтмәйду.

13Әгәр дүшмән мени мәсқирә қилған болса, униңға сәвир қилаттим;

Бирақ мени кәмситип, өзини махтиған адәм маңа өчмәнләрдин әмәс еди;

Әгәр шундақ болған болса, униңдин өзүмни қачураттим;

14Лекин буни қилған сән екәнлигиңни — Мениң бурадирим, сирдишим, әзиз достум болуп чиқишиңни ойлимаптимән!

15Халайиққа қетилип, Худаниң өйигә иккимиз биллә маңған едуқ,

Өз ара шерин параңларда болған едуқ; 1

16Мошундақ сатқунларни өлүм туюқсиз чөчитивәтсун!

Улар тәһтисараға тирик чүшкәй!

Чүнки уларниң маканлирида, уларниң арисида рәзиллик турмақта.

17Лекин мән болсам, Худаға нида қилимән;

Пәрвәрдигар мени қутқузиду.

18Әтигини, ахшими вә чүштә,

Дәрдимни төкүп пәряд көтиримән;

У җәзмән садайимға қулақ салиду.

19У маңа қарши қилинған җәңдин мени аман қилиду;

Гәрчә көп адәмләр мени қоршавға алған болсиму.

20Тәңри — әзәлдин тәхттә олтирип кәлгүчи!

У наләмни аңлап уларни бир тәрәп қилиду;

(Селаһ)

Чүнки уларда һеч өзгиришләр болмиди;

Улар Худадин һеч қорқмайду.

21Һелиқи бурадирим өзи билән дост болғанларға мушт көтәрди;

Өз әһдисини бузуп ташлиди.

22Ағзи сериқ майдинму юмшақ,

Бирақ көңли җәңдур униң;

Униң сөзлири яғдинму силиқ,

Әмәлийәттә суғуруп алған қиличлардур.

23Жүкүңни Пәрвәрдигарға ташлап қой,

У сени йөләйду;

У һәққанийларни һәргиз тәврәтмәйду. 2

24Бирақ, сән Худа әшу рәзилләрни һалакәт һаңиға чүшүрисән;

Қанхорлар вә һейлигәрләр өмриниң йериминиму көрмәйду;

Бирақ мән болсам, саңа тайинимән.