گِنتی 24

1جِیں ویلے بلعام سمجھ گِیا جو رب العالمین کُوں اِیہو منظور ہے جو بنی اِسرائیل کُوں برکت ڈیوے تاں اُوں اِیں پھیری پہلے آلی کار فال گِیری دا طریقہ اِستعمال نہ کیتا بلکہ سِدھا بیابان دو رُخ کیتا۔ 2بلعام نِگاہ کیتی تے ڈِٹھا جو اُتھاں بنی اِسرائیل آپنڑے آپنڑے قبیلیاں دے حساب نال ڈیرے لائے ہوئے ہِن۔ وَل خُدا دا رُوح اُوندے اُتے نازل تھیّا 3تے اُوں اِنہاں لفظاں ءچ پیغام سُنڑایا:

”بلعام بِن بعور دا سنیہا سُنڑو

اُوندا سنیہا جیہڑا صاف صاف ڈیدھے

4اُوندا سنیہا جیہڑا خُدا دے گالھیں سُنڑدے

قادر خُدا دی طرفوں رویا ڈیدھے

سجدے ءچ کُھلے اکھیں نال ڈیدھے۔

5بنی یعقُوب! تُہاڈے تمبُو کیڈے شاندار ہِن

بنی اِسرائیل! تُہاڈے ڈیرے کیڈے چنگے ہِن

6او دُور تئیں کِھنڈی ہوئی وادیاں آلی کار،

نہر دے بنّے لگے باغاں آلی کار،

رب العالمین دے لائے ہوئے عُود دے ونڑاں آلی کار،

پانڑی دے کنارے لگے دیار دے درختاں آلی کار ہِن۔

7اُنہاں دیاں بالٹیاں پانڑی نال بھریاں راہسن

اُنہاں دے بیج کُوں وادھو پانڑی مِلسی۔

اُنہاں دا بادشاہ اجاج تُوں ودھ زور آور ہوسی

اُنہاں دی سلطنت سرفراز تھیسی۔

8خُدا اُنہاں کُوں مِصر تُوں کڈھ آیا

اُنہاں کُوں جنگلی ڈاند جیہی طاقت مِلی ہوئی ہے

او مخالف قوماں کُوں ہڑپ کر تے

اُنہاں دیاں ہڈیاں چُورا کر ڈیسن،

تے تِیراں نال اُنہاں کُوں زخمی کریسن۔

9بنی اِسرائیل ببرشیر آلی کار تاڑ ءچ بیٹھے ہِن

بلکہ شیرنی آلی کار، ہُنڑ کوݨ اُنہاں کُوں چھیڑیسی؟

جیہڑا تُہاکُوں برکت ڈیوے اُونکُوں برکت مِلے

جیہڑا تُہاڈے اُتے لعنت کرے اُوندے اُتے لعنت آوے۔“

10ایہ سُنڑ تے بلق ڈاڈھا کاوڑ ءچ آ گِیا تے آپنڑے ہتھ اُتے ہتھ ماریا تے آکھیا، ”مَیں تیکُوں اِیں پارُوں سڈیا ہا جو تُوں میڈے دُشمنڑاں اُتے لعنت کریں پر تُوں اُنہاں کُوں ترے پھیری برکت ای ڈِتی ہے۔ 11ہُنڑ اِتُھوں نِکل وَنج! آپنڑے گھر واپس بھج وَنج۔ مَیں آکھیا ہا جو تیکُوں وڈا اِنعام ڈیساں پر رب العالمین تیکُوں اِنعام گِھننڑ تُوں روک ڈِتے۔“

12بلعام جواب ڈِتا، ”کیا مَیں اُنہاں لوکاں کُوں نہ ڈسایا ہا جِنہاں کُوں تُساں میکُوں سڈݨ کیتے بھیجیا ہا 13جو جیکر بلق آپنڑے محل دی ساری چاندی تے یکا سونا وی میکُوں ڈے ڈیوے وَل وی مَیں چنگا یا بُرا کرݨ کیتے رب العالمین دے گالھیں دے خلاف نئیں وَنج سگدا۔ میکُوں صرف اُوہو کُجھ کرنڑا پوسی جیہڑا رب العالمین فرمیسی۔ 14ہُنڑ مَیں آپنڑے وطن واپس ویندا پِیا ہاں پر پہلے مَیں تُہاکُوں خبردار کریندا ہاں جو اِیندے بعد ایہ قوم تُہاڈی قوم دے نال کیا کُجھ کریسی۔“

بلعام دی بنی اِسرائیل اُتے چوتھی برکت

15بلعام اِنہاں لفظاں ءچ پیغام سُنڑاوݨ لگا:

”بلعام بِن بعور دا سنیہا سُنڑو،

اُوندا سنیہا جیہڑا صاف صاف ڈیدھے،

16اُوندا سنیہا جیہڑا خُدا دے گالھیں سُنڑدے

تے خُدا تعالیٰ دی طرفوں علم رکھیندے

جیہڑا قُدرت آلے خُدا دی رویا کُوں ڈیدھے

تے سجدے ءچ کُھلے اکھیں نال ڈیدھے۔

17مَیں اُونکُوں تاں ڈیکھساں پر ہُنڑ نئیں

او میکُوں نظر تاں آسی پر نیڑے تُوں نئیں۔

بنی یعقُوب تُوں ہِک ستارہ نِکلسی

بنی اِسرائیل تُوں شاہی عصا اُٹھسی1

او بنی موآب دے متھیاں کُوں کُچلیسی،

بنی سیت2دیاں کھوپڑیاں کُوں وی۔

18ادُوم اُوندے قبضے ءچ آ ویسی

ہا، اُوندا دُشمنڑ شعِیر اُوندی ملکیت بنڑ ویسی

بنی اِسرائیل دی طاقت ودھدی ویسی

19بنی یعقُوب دی نسل ءچوں ہِک حُکمران نِکلسی

جیہڑا شہر دے بچّے ہوئیاں کُوں ہلاک کر ڈیسی۔“

بلعام دے آخری سنیہے

20وَل بلعام عمالیق کُوں ڈِٹھا تے اِنہاں لفظاں ءچ پیغام سُنڑاوݨ لگا:

”عمالیق قوماں ءچوں اوّل درجے تے ہا

پر اُوندا انجام بربادی ہوسی۔“

21وَل اُوں قینیاں3 کُوں ڈِٹھا تے اِنہاں لفظاں ءچ پیغام سُنڑاوݨ لگا:

”تُہا ڈے راہنڑ دے جاہیں مضبوط ہِن،

چٹان ءچ تُہاڈا آلہنڑاں بنڑیا ہے

22پر تُساں بنی قِین تباہ تھی ویسو

جِیں ویلے اسُور تُہاکُوں گرفتار کریسی۔“

23وَل بلعام اِنہاں لفظاں ءچ پیغام سُنڑاوݨ لگا:

”ہائے! کوݨ زندہ راہسی جِیں ویلے خُدا اِینویں کریسی؟

24کِتّیِم4 دے سمندری کنڈے تُوں سمندری بیڑے آسن

جیہڑے اسُور تے عِبر کُوں ڈُکھ ڈیسن

پر او آپ وی ہلاک تھی ویسن۔“

25وَل بلعام اُٹھی تے آپنڑے گھر واپس لگا گِیا تے بلق وی آپنڑی راہ گِھدی۔