گِنتی 21

عَراد شہر اُتے فتح

1جِیں ویلے جنُوبی بیابان دے عَراد شہر دے کنعانی بادشاہ کُوں خبر مِلی جو بنی اِسرائیل اتھارِم دے رستے تُوں آندے پئے ہِن تاں اُوں اُنہاں اُتے حملہ کیتا تے کُجھ کُوں پکڑ تے قید کر گِھدا۔ 2وَل بنی اِسرائیل رب العالمین دے حضُور مَنت مَن تے آکھیا، ”جیکر تُوں ساکُوں اِنہاں لوکاں اُتے فتح ڈیسیں تاں اساں اُنہاں کُوں اُنہاں دے شہراں سمیت تباہ کر ڈیسوں۔“ 3رب العالمین اُنہاں دی سُنڑی تے کنعانیاں اُتے فتح بخشی۔ بنی اِسرائیل اُنہاں کُوں اُنہاں دے شہراں سمیت مکمل طور تے تباہ کر ڈِتا، اِیں پارُوں اُوں جاہ دا ناں حُرمہ1 پے گِیا۔

پِتّل دا نانگ

4ہور پہاڑ تُوں نِکل تے بنی اِسرائیل بحر قُلزم دو ٹُر پئے تاں جو ادُوم دے مُلک ءچوں نہ لنگھنڑ۔ پر ٹُردے ٹُردے لوک بے صبرے تھی گئے۔ 5او خُدا تے مُوسیٰ دے خلاف گالھیں کرݨ لگے جو، ”تُساں ساکُوں مِصر تُوں کڈھ تے بیابان ءچ مرݨ کیتے کیوں گِھن آئے ہیوے؟ اِتھاں نہ روٹی مِلدی ہے تے نہ پانڑی۔ ساکُوں اِیں گھٹیا خوراک تُوں نفرت تھیندی پئی ہے۔“

6وَل رب العالمین اُنہاں دے وچال زہریلے نانگ بھیجے جِنہاں دے ڈنگنڑ نال بہُوں سارے لوک مر گئے۔ 7وَل لوکاں مُوسیٰ دے کولھ آ تے آکھیا، ”اساں رب العالمین دے خلاف تے تُہاڈے خلاف گالھیں کر تے گُناہ کیتے۔ ساڈے کیتے دُعا کرو جو رب العالمین ساڈے تُوں نانگ دُور کر ڈیوے۔“

مُوسیٰ اُنہاں کیتے دُعا کیتی 8تاں رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، ”ہِک نانگ بنڑا تے اُونکُوں تھمبے اُتے لٹکا ڈے۔ جیہڑا وی ڈنگیا ہویا اُونکُوں ڈیکھسی، او بچ ویسی۔“ 9اِیں کیتے مُوسیٰ پِتّل دا ہِک نانگ بنڑایا تے تھمبا کھڑا کر تے نانگ کُوں اُوندے اُتے ٹنگ ڈِتا تے اِینویں تھیّا جو نانگ دے ڈنگے ہوئے جِیں جِیں بندے اُوں پِتّل دے نانگ اُتے نِگاہ کیتی، او بچ گِیا۔

موآب دو سفر

10بنی اِسرائیل ٹُر پئے تے اوبوت دی جاہ تے آپنڑے ڈیرے لائے۔ 11وَل اُتھوں روانہ تھی تے بیابان ءچ عبارِیم دے کھنڈراں ءچ ڈیرے لائے جیہڑا موآب دی مشرقی سرحد تے ہے۔ 12اُتھوں نِکل تے اُنہاں زرد وادی ءچ ڈیرے لائے۔ 13جڈاں او زرد وادی تُوں روانہ تھئے تاں اَرنون دریا دے پرلے کنارے تے ڈیرے لائے۔ ایہ دریا بیابان ءچ ہے تے امورِیاں دے علاقے تُوں نِکلدے۔ امورِیاں تے موآبیاں دے وچال اَرنون موآب دی سرحد ہے۔ 14اِیندا ذِکر ”رب العالمین دیاں جنگاں“ دی کتاب ءچ اِینویں ہے:

”واہیب شہر جیہڑا سُوفہ ءچ ہے،

اَرنون دریا دیاں وادیاں

15تے وادیاں دی او ڈھلان

جیہڑی عار شہر تئیں ویندی ہے

تے موآب دی سرحد اُتے ہے۔“

16اُتھوں او بیر2 پُجے۔ ایہ اُوہو کُھوہ ہے جِتھاں رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا ہا، ”لوکاں کُوں کٹھا کر تاں جو مَیں اُنہاں کُوں پانڑی ڈیواں۔“ 17اُوں ویلے بنی اِسرائیل ایہ گیت گایا،

”پُھٹ پو، اے کُھوہ!

اُوندے بارے ءچ گیت گاؤ

18اُوں کُھوہ دے گیت گاؤ

جِینکُوں سرداراں کھٹیا

جِینکُوں قوم دے بزُرگاں

شاہی لاٹھی تے سوٹیاں نال کھٹیا۔“

وَل بنی اِسرائیل بیابان تُوں متّنہ دِر گئے۔ 19متّنہ تُوں نحلی ایل دِر تے نحلی ایل تُوں بامات دِر۔ 20بامات تُوں او موآبیاں دے علاقے دی اُوں وادی ءچ پُجے جیہڑی پِسگہ پہاڑ دے تلے ہے۔ اِیں پہاڑ دی چوٹی تُوں یردن وادی دا بیابان3 نظر آندے۔

سِیحون بادشاہ اُتے فتح

21بنی اِسرائیل امورِیاں دے بادشاہ سِیحون کُوں پیغام بھیجیا جو، 22”ساکُوں آپنڑے مُلک ءچوں لنگھنڑ ڈیؤ۔ اساں نہ کہیں کھیت ءچ وڑسُوں تے نہ انگُور دے باغ ءچ تے نہ ای اساں کہیں کُھوہ دا پانڑی پِیسُوں۔ جئیں تئیں تُہاڈے مُلک ءچوں لنگھ نہ ونجُوں، اساں وڈی سڑک اُتے ای راہسوں۔“

23پر سِیحون بنی اِسرائیل کُوں آپنڑے مُلک ءچوں لنگھنڑ نہ ڈِتا بلکہ آپنڑی فوج کٹھی کر تے اُنہاں نال لڑن کیتے بیابان دو ٹُر پِیا تے یَہض پُج تے اُوں بنی اِسرائیل نال جنگ کیتی۔ 24پر بنی اِسرائیل اُونکُوں قتل کیتا تے اَرنون دریا تُوں گِھن تے یبوق دریا تئیں جِتھاں بنی عمُون دی سرحد ہے، اُوندے مُلک اُتے قبضہ کر گِھدا۔ او اِیں تُوں اگُوں نہ وَنج سگے کیوں جو بنی عمُون دی سرحد بہُوں مضبوط ہئی۔ 25بنی اِسرائیل سارے اموری شہراں اُتے قبضہ کر تے اُنہاں ءچ راہوݨ لگے۔ اُوندے ءچ حسبون شہر تے اُوندے آسُوں پاسُوں دیاں آبادیاں شامل ہَن۔

26حسبون شہر اموری بادشاہ سِیحون دا دارالحکُومت ہا جئیں موآب دے پہلے آلے بادشاہ نال لڑ تے اُوں تُوں ایہ علاقہ اَرنون تئیں کَھس گِھدا ہا۔ 27اِیں واقعے دا ذِکر شاعری ءچ اِینویں کیتا گئے:

”حسبون دے کولھ آ تے اُونکُوں وَل تعمیر کرو۔

ہا، سِیحون دے شہر کُوں نویں سِروں قائم کرو۔

28کیوں جو حسبون تُوں اَگ نِکل آئی

سِیحون دے شہر تُوں بھاہ اُٹھی۔

اُوں موآب دے شہر عار کُوں ساڑ ڈِتا،

اَرنون دیاں اُچائیاں دے مالکاں کُوں سواہ کر ڈِتا۔

29بنی موآب! تُہاڈے اُتے افسوس۔

کموس دیوتا دی پُوجا کرݨ آلیو! تُساں ہلاک تھئے۔

کموس آپنڑے پوتراں کُوں پناہ منگنڑ آلے بنڑا ڈِتا

تے دِھیاں کُوں اموری بادشاہ سِیحون دا قیدی۔

30پر اساں امورِیاں اُتے تِیر چلائے

تے حسبون دا علاقہ دِیبون تئیں برباد تھیّا۔

اساں نفَح تئیں سبھ کُجھ تباہ کیتا،

او علاقہ جیہڑا مِیدبا تئیں ہے۔“

31اِینویں بنی اِسرائیل امورِیاں دے مُلک ءچ راہوݨ لگے۔ 32اُتھوں مُوسیٰ آپنڑے جاسُوس یعزیر شہر بھیجے۔ بنی اِسرائیل یعزیر تے اُوندے آسُوں پاسُوں دے شہراں اُتے وی قبضہ کیتا تے اُتھاں دے امورِیاں کُوں باہر کڈھ ڈِتا۔

عوج بادشاہ اُتے فتح

33اِیندے بعد او مُڑ تے بسن علاقے دِر ودھے تے بسن دا بادشاہ عوج آپنڑی یکی فوج گِھن تے اُنہاں نال جنگ کیتے ادرعی شہر آیا۔ 34اُوں ویلے رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، ”عوج تُوں نہ ڈر، مَیں اُونکُوں، اُوندی یکی فوج تے اُوندا مُلک تیڈے حوالے کر ڈِتے۔ اُوندے نال اُوہو سلوک کر جیہڑا تَیں امورِیاں دے بادشاہ سِیحون نال کیتے، جِیندا دارالحکُومت حسبون ہا۔“ 35اِینویں بنی اِسرائیل عوج کُوں، اُوندے پوتراں تے یکی فوج کُوں ہلاک کر ڈِتا تے کوئی وی نہ بچیا۔ وَل اُنہاں بسن دے مُلک اُتے قبضہ کر گِھدا۔