گِنتی 16

قورح، داتن تے اَبِیرام دی بغاوت

‏ 1-2ہِک ڈینہہ قورح بِن اِضہار مُوسیٰ دے خلاف اُٹھی پِیا۔ او لاوی قبیلے دا قہاتی ہا۔ اُوندے نال رُوبِن قبیلے دے ترے بندے الِیاب دے پوتر داتن تے اَبِیرام، تے پلت دا پوتر اون ہَن۔ اُنہاں دے نال بنی اِسرائیل دے ڈُو سو پنجھاہ بئے بندے وی ہَن، جیہڑے جماعت دے سردار تے اثر و رسُوخ آلے ہَن تے پنچیت کیتے چُنڑے گئے ہَن۔ 3او رَل تے مُوسیٰ تے ہارُون دے کولھ آ تے آکھنڑ لگے، ”تُساں حدُوں پار تھیندے پئے ہیوے۔ یکی جماعت مخصوص تے مُقدّس ہے تے رب العالمین اُوندے نال ہے، تاں وَل تُساں آپنڑے آپ کُوں رب العالمین دی جماعت تُوں ودھ کیوں سمجھدے ہیوے؟“

4ایہ سُنڑ تے مُوسیٰ مُنہ دے بھار ڈھٹھا۔ 5وَل اُوں قورح تے اُوندے یکے سنگتیاں کُوں آکھیا، ”کل سویلے رب ظاہر کر ڈیسی جو کوݨ اُوندا بندہ ہے تے کوݨ مخصوص تے مُقدّس ہے۔ جِینکُوں او چُنڑسی اُونکُوں او آپنڑے کولھ وی آوݨ ڈیسی۔ 6قورح! تُوں آپنڑے یکے سنگتیاں دے رَلے خوشبو ساڑن آلے تھاں گِھن تے 7کل رب العالمین دے حضُور1 اُنہاں ءچ بکھدے ہوئے کولے تے خوشبودار مصالحہ سَٹ۔ جیہڑے بندے کُوں رب العالمین چُنڑسی اُوہو مخصوص تے مُقدّس ہوسی۔ لاویو حدُوں تاں تُساں پار تھیندے پئے ہیوے۔“

8مُوسیٰ قورح نال گالھ جاری رکھی تے آکھیا، ”بنی لاوی سُنڑو! 9کیا تُہاڈی نظر ءچ ایہ کوئی چھوٹی گالھ ہے جو بنی اِسرائیل دا خُدا تُہاکُوں جماعت دے باقی لوکاں تُوں اَنج کر تے آپنڑے کولھ گِھن آئے تاں جو تُساں رب العالمین دے مُقدّس تمبُو دی تے باقی جماعت دے سامنڑے کھڑ تے اُوندی خدمت کرو؟ 10اے قورح! او تیکُوں تے تیڈے لاوی بِھرانواں کُوں آپنڑے نیڑے گِھن آئے پر ہُنڑ تُساں کاہِن دا عُہدہ وی گِھننڑ چاہندے ہیوے؟ 11آپنڑے سنگتیاں نال رَل تے تَیں ہارُون دی نئیں بلکہ رب العالمین دی مخالفت کیتی ہے۔ ہارُون کوݨ ہے جو تُساں اُوندے خلاف بُڑبُڑ کرو؟“

12وَل مُوسیٰ الِیاب دے پوتراں داتن تے اَبِیرام کُوں سڈیا پر اُنہاں جواب بھیجیا جو، ”اساں نئیں آندے۔ 13تُوں ساکُوں ہِک اِیہو جِیہے مُلک ءچوں کڈھ تے گِھن آیا ہیں جیندے ءچ کھیر تے ماکھی وافر ہے تاں جو ساکُوں بیابان ءچ ہلاک کریں۔ کیا ایہ کافی نئیں؟ کیا ہُنڑ تُوں ساڈے اُتے راج وی کرݨ چاہندیں؟ 14نہ تُوں ساکُوں ایجھے مُلک پُچائے جیندے ءچ کھیر تے ماکھی وافر ہے، نہ ساکُوں کھیتاں تے انگُور دے باغاں دا وارث بنڑائے۔ کیا تُوں اِنہاں یکے لوکاں دے اکھیں ءچ مِٹی پا ڈیسیں؟ نہ! اساں ہرگز نہ آسُوں۔“

15وَل مُوسیٰ ڈاڈھا کوڑیجیا تے رب العالمین کُوں آکھنڑ لگا، ”اُنہاں دا نذرانہ قبول نہ کر۔ مَیں اُنہاں تُوں ہِک کھوتا وی نئیں گِھدا تے نہ مَیں اُنہاں ءچوں کہیں کُوں کُجھ نقصان پُچائے۔“

16اِیندے بعد مُوسیٰ قورح کُوں آکھیا، ”کل تُوں تے تیڈے سنگتی رب العالمین دے حضُور حاضر تھیوݨ۔ ہارُون وی آسی۔ 17تُساں ڈھائی سو لوک آپنڑے آپنڑے خوشبو ساڑن آلے تھاں ءچ خوشبودار مصالحہ پا تے رب العالمین کُوں پیش کرائے۔ ہارُون وی آپنڑا تھاں پیش کریسی۔“ 18اِیں واسطے ہر بندے آپنڑا خوشبو ساڑن آلا تھاں گِھن تے اُوندے ءچ انگارے تے خوشبودار مصالحہ پا ڈِتا تے مُوسیٰ تے ہارُون دے نال اِجتماع آلے تمبُو دے دَر تے کھڑے تھئے۔ 19قورح یکی جماعت کُوں اِجتماع آلے تمبُو دے دَر تے مُوسیٰ تے ہارُون دے مُقابلے ءچ کٹھا کیتا۔

اچانک یکی جماعت اُتے رب العالمین دا جلال ظاہر تھیّا۔ 20رب العالمین مُوسیٰ تے ہارُون کُوں آکھیا، 21”اِیں جماعت تُوں اَنج تھی ونجو تاں جو مَیں اِنہاں کُوں ہِک لاحظے ءچ ہلاک کر ڈیواں۔“

22پر مُوسیٰ تے ہارُون مُنہ دے بھار ڈھے تے مِنت کرݨ لگے جو، ”اے خُدا! ساری مخلوق کُوں ساہ ڈیوݨ آلے خُدا! کیا تیڈا غضب ہِکے بندے دے گُناہ پارُوں یکی جماعت اُتے آ پوسی؟“

23وَل رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، 24”جماعت کُوں ڈسا جو قورح، داتن تے اَبِیرام دے تمبُواں تُوں پرے تھی ونجنڑ۔“

25مُوسیٰ اُٹھی تے داتن تے اَبِیرام دے کولھ گِیا تے بنی اِسرائیل دے بزُرگ اُوندے پِچُھوں ٹُر پئے۔ 26اُوں جماعت کُوں ڈسایا، ”اِنہاں شریراں دے تمبُواں تُوں پرے تھی ونجو تے اُنہاں دی کہیں وی شے کُوں ہتھ نہ لاؤ، اِینویں نہ تھیوے جو تُساں وی اُنہاں رَلے اُنہاں دے گُناہاں پارُوں تباہ تھی ونجو۔“ 27بس باقی لوک قورح، داتن تے اَبِیرام دے تمبُواں تُوں پرے تھی گئے۔

داتن تے اَبِیرام آپنڑے خانداناں سمیت آپنڑے تمبُواں ءچوں نِکل تے باہر کھڑے تھی گئے۔ 28وَل مُوسیٰ آکھیا، ”ہُنڑ تُہاکُوں پتہ لگسی جو رب العالمین میکُوں ایہ سبھ کُجھ کرݨ کیتے بھیجے تے مَیں آپنڑی مرضی نال کُجھ نئیں کیتا۔ 29جیکر ایہ لوک ڈُوجھیاں آلی کار طبعی موت مرݨ تاں وَل میکُوں رب العالمین نئیں بھیجیا۔ 30پر جیکر رب العالمین اِیہو جِیہا کم کرے جیہڑا پہلے کڈھائیں نئیں تھیّا تے زمین آپنڑا مُنہ کھول تے اُنہاں کُوں اُنہاں دے یکے مال سمیت کھا ونجے تے اُنہاں کُوں جیندے جی پُور ڈیوے تاں اِیندا مطلب ہوسی جو اُنہاں بندیاں رب العالمین کُوں حقیر سمجھے۔“

31ایہ گالھ آدھے ای اُنہاں دے پیراں تلُوں دی زمین پھٹ گئی 32تے اُوں آپنڑا مُنہ کھول تے اُنہاں بندیاں، اُنہاں دے خانداناں، قورح دے یکے لوکاں تے اُنہاں دے یکے سامان کُوں کھا گِھدا۔ 33او آپنڑی یکی ملکیت سمیت جیندے جی دفن تھی گئے۔ زمین اُنہاں دے اُتے واپس آ گئی تے اِینویں او جماعت ءچوں ختم تھی گئے۔ 34اُنہاں دیاں چیخاں سُنڑ تے اُنہاں دے آسُوں پاسُوں کھڑے ہوئے یکے بنی اِسرائیل بھج پئے، کیوں جو اُنہاں سوچیا، ”اِینویں نہ تھیوے جو زمین ساکُوں وی کھا ونجے۔“

35اُوں ویلے رب العالمین ولُوں بھاہ لہہ آئی جئیں خوشبودار مصالحہ پیش کرݨ آلے اُنہاں ڈھائی سو بندیاں کُوں ساڑ تے کولا بنڑا ڈِتا۔ 36وَل رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، 37”ہارُون کاہِن دے پوتر الِیعزر کُوں آکھ جو او خوشبو ساڑن آلے تھانواں کُوں بھاہ ءچوں کڈھ گِھنے کیوں جو ہُنڑ او مخصوص تے مُقدّس ہِن تے اُنہاں دے انگاریاں کُوں اِڈے اُڈے سَٹ ڈیوے۔ 38گُناہ پارُوں مرݨ آلے لوکاں دے خوشبو ساڑن آلے ایہ تھاں لوک گِھن گِھننڑ، تے اُنہاں کُوں کُٹ تے اُنہاں نال چادراں بنڑاوݨ تے اُنہاں کُوں ساڑے ونجنڑ آلیاں قُربانیاں دی قُربان گاہ اُتے لاوݨ کیوں جو او رب العالمین کُوں پیش کیتے گئے ہَن، تے اِیں کیتے او مخصوص تے مُقدّس ہِن۔ اِینویں او بنی اِسرائیل کیتے ہِک نشان راہسن۔“

39وَل الِیعزر کاہِن، بھاہ نال ہلاک تھئے ہوئے بندیاں دے پِتّل دے خوشبو ساڑن آلے تھاں کٹھے کیتے تے اُنہاں کُوں کُٹ تے چادراں بنڑا تے اُنہاں کُوں قُربان گاہ اُتے لا ڈِتا۔ 40مقصد ایہ ہا جو خوشبودار مصالحے دان بنی اِسرائیل کُوں یاد ڈیویندے راہوݨ جو صرف ہارُون دی اولاد کُوں ای رب العالمین دے حضُور آ تے خوشبودار مصالحہ ساڑن دی اِجازت ہے۔ جیکر کوئی بِیا اِینویں کرݨ دی کوشش کرے تاں اُوندا حشر قورح تے اُوندے سنگتیاں آلی کار تھیسی۔ ہارُون سبھ کُجھ اُونویں ای کیتا جِینویں رب العالمین مُوسیٰ دی معرفت حُکم ڈِتا ہا۔

بنی اِسرائیل دی بغاوت

41ولدی ڈینہوار اِسرائیل دی یکی جماعت مُوسیٰ تے ہارُون دے خلاف بُڑبُڑ کرݨ لگ پئی۔ اُنہاں آکھیا، ”تُساں رب العالمین دے لوکاں کُوں مار سٹے۔“ 42پر جِیں ویلے او مُوسیٰ تے ہارُون دے خلاف کٹھے تھیندے پئے ہَن تاں اُنہاں اِجتماع آلے تمبُو دو مُنہ کیتا تے ڈِٹھا جو اُوندے اُتے بدّل آ گِیا ہے تے رب العالمین دا جلال ظاہر تھئے۔ 43وَل مُوسیٰ تے ہارُون اِجتماع آلے تمبُو دے سامنڑے آئے 44تے رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، 45”اِیں جماعت تُوں اَنج تھی ونجو تاں جو مَیں اِینکُوں ہِکے لاحظے ءچ ہلاک کر ڈیواں۔“

ایہ سُنڑ تے ڈوہائیں مُنہ دے بھار ڈھے پئے۔ 46تے مُوسیٰ ہارُون کُوں آکھیا، ”آپنڑا خوشبو ساڑن آلا تھاں گِھن تے اُوندے ءچ قُربان گاہ دے انگارے تے خوشبودار مصالحہ پا، وَل بھج تے جماعت دے کولھ وَنج تاں جو اُنہاں دا کفارہ ڈِتا وَنج سگے۔ جلدی کر کیوں جو رب العالمین دا غضب اُنہاں اُتے تروٹ پئے تے وبا کِھنڈݨ لگی ہے۔“

47ہارُون اِینویں ای کیتا، او بھج تے جماعت دے کولھ گِیا۔ لوکاں ءچ وبا شروع تھی گئی ہئی پر ہارُون رب العالمین کُوں خوشبودار مصالحہ پیش کر تے اُنہاں دا کفارہ ڈے ڈِتا۔ 48او زندیاں تے مویاں دے وچال کھڑا تھیّا تاں وبا مُک گئی۔ 49وَل وی اُوں وبا نال چوڈھاں ہزار سَت سو لوک مر گئے۔ اِیندے ءچ قورح پارُوں مرݨ آلے شامل نئیں۔

50جِیں ویلے وبا ٹَل گئی تاں ہارُون مُوسیٰ دے کولھ وَل آیا، جیہڑا ہُنڑ تئیں اِجتماع آلے تمبُو دے دَر تے کھڑا ہا۔