گِنتی 14

لوک کنعان ونجنڑ تُوں اِنکار کریندن

1اُوں رات یکی جماعت چیخاں مار مار تے روندی ریہی۔ 2سبھ لوک مُوسیٰ تے ہارُون دے خلاف بُڑبُڑ کرݨ لگ پئے۔ یکی جماعت اُنہاں کُوں آکھیا، ”کاش اساں مِصر ءچ یا اِیں بیابان ءچ ای مر گئے ہوندے! 3رب العالمین کیوں ساکُوں اُوں مُلک گِھدی ویندے جِتھاں دُشمنڑ ساکُوں تلوار نال قتل کر ڈیسن تے ساڈے بال بچیاں کُوں لُٹ گِھنسن؟ کیا ساڈے کیتے اِیہو چنگا نئیں جو اساں واپس مِصر لگے ونجُوں؟“ 4وَل اُنہاں ہِک بئے کُوں آکھیا، ”آؤ اساں راہنما چُنڑ تے مِصر واپس لگے ونجُوں۔“

5اِیندے تے مُوسیٰ تے ہارُون یکی جماعت دے سامنڑے مُنہ دے بھار ڈھے پئے۔ 6تے یشُوع بِن نُون تے کالِب بِن یفُنّہ جیہڑے کنعان مُلک دا جائزہ گِھننڑ آلے جاسُوساں ءچوں ہَن، پریشانی ءچ آپنڑے کپڑے پھاڑ تے 7یکی جماعت کُوں آکھیا، ”جیہڑے مُلک ءچوں اساں جائزہ گِھننڑ کیتے لنگھے ہسے او بہُوں چنگا ہے۔ 8جیکر رب العالمین ساڈے تُوں خوش ہے تاں او ضرور ساکُوں اُوں مُلک ءچ گِھن ویسی جیندے ءچ کھیر تے ماکھی وافر ہے۔ او ساکُوں ضرور او مُلک ڈیسی۔ 9رب العالمین نال بغاوت نہ کرائے۔ اُوں مُلک دے لوکاں تُوں نہ ڈرائے۔ اساں اُنہاں کُوں کھا ویسوں۔ اُنہاں دی پناہ اُنہاں تُوں ویندی ریہی ہے پر رب العالمین ساڈے نال ہے۔ بس اُنہاں تُوں نہ ڈرائے۔“

10ایہ سُنڑ تے یکی جماعت اُنہاں کُوں وٹے مارݨ کیتے تیار تھی گئی پر ابڑغُت رب العالمین دا جلال اِجتماع آلے تمبُو اُتے ظاہر تھیّا تے یکے بنی اِسرائیل اُونکُوں ڈِٹھا۔ 11رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، ”ایہ لوک کڈݨ تئیں میڈی توہین کریندے راہسن؟ ایہ کڈݨ تئیں میڈے اُتے اِیمان رکھنڑ تُوں اِنکاری راہسن، جڈاں جو مَیں اِنہاں دے وچال اِتنے معجزے وی کیتے ہِن؟ 12مَیں اِنہاں کُوں وبا نال مار سٹیساں تے اِنہاں کُوں زمین تُوں مِٹا ڈیساں۔ مَیں اِنہاں دی جاہ تے تیڈی نسل ءچوں ہِک قوم بنڑیساں، جیہڑی اِنہاں تُوں وڈی تے تگڑی ہوسی۔“

13پر مُوسیٰ رب العالمین کُوں آکھیا، ”وَل مِصری جِنہاں ءچوں تَیں آپنڑی قُدرت نال اِنہاں لوکاں کُوں کڈھ تے اِتھوں تئیں پُچائے، ایہ سُنڑ گِھنسن 14تے ایہ گالھ کنعان دے لوکاں کُوں ڈسیسن۔ او لوک پہلے تُوں سُنڑی بیٹھے ہِن جو تُوں رب العالمین اِیں قوم دے نال ہیں تے تیکُوں آمنڑے سامنڑے ڈِٹھا ویندے تے تیڈا بدّل اُنہاں دے اُتے رُکیا راہندے، تے ایہ وی جو تُوں ڈینہہ ویلے بدّل دے تھمبے ءچ تے رات ویلے بھاہ دے تھمبے ءچ اِنہاں دے اگُوں اگُوں ٹُردیں۔ 15جیکر تُوں ہِکے پھیری اِیں یکی قوم کُوں تباہ کر ڈِتا تاں باقی قوماں ایہ سُنڑ تے اکھیسن 16جو رب العالمین اِنہاں لوکاں کُوں اُوں مُلک ءچ گِھن ونجنڑ دے قابل نہ ہا جیندے ڈیوݨ دا وعدہ اُوں قَسم کھا تے اِنہاں نال کیتا ہا۔ اِیں کیتے اُوں اِنہاں کُوں بیابان ءچ ہلاک کر ڈِتا۔ 17مالک! ہُنڑ آپنڑی قُدرت اِینویں ظاہر کر جِینویں تُوں فرمائے جو، 18’رب جلدی نہ کوڑیجنڑ آلا تے اِنتہائی شفیق ہے۔ او گُناہ تے نافرمانی معاف کریندے پر قصُورواراں کُوں ہرگز نئیں چُھڑیندا بلکہ ماء پِیُو دے گُناہاں دی سزا اُنہاں دی اولاد کُوں تریجھی تے چوتھی نسل تئیں ڈیندے۔‘ 19اِیں کیتے اُنہاں لوکاں دا قصُور آپنڑی عظیم شفقت دے مطابق معاف کر۔ اِنہاں کُوں اُونویں معاف کر جِینویں تُوں اِنہاں کُوں مِصر تُوں گِھن تے ہُنڑ تئیں معاف کریندا آئیں۔“

20رب العالمین آکھیا، ”مَیں تیڈے آکھے تے اِنہاں کُوں معاف کر ڈِتے۔ 21پر میکُوں آپنڑی ذات دی تے آپنڑے جلال دی قَسم جیندے نال پُوری دُنیا بھریج ویسی، 22اِنہاں لوکاں ءچوں کوئی وی اُوں مُلک ءچ نہ وڑسی۔ اِنہاں میڈا جلال تے معجزے ڈِٹھے ہِن جیہڑے مَیں مِصر تے بیابان ءچ اِنہاں کُوں ڈِکھائے ہَن پر اِنہاں وَل وی میکُوں ڈاہ پھیری ازمائے تے میڈی نئیں سُنڑی۔ 23اِنہاں ءچوں ہِک وی اُوں مُلک کُوں نہ ڈیکھسی جیندے ڈیوݨ دا وعدہ مَیں قَسم کھا تے اُنہاں دے پِیُو ڈاڈے نال کیتا ہا۔ جِنہاں وی میکُوں حقیر جانڑے او کڈھائیں اُوں مُلک کُوں نہ ڈیکھسن۔ 24صرف میڈے خادم کالِب کُوں جیندی رُوح وکھری ہے تے جیہڑا دل نال میڈی پیروی کریندے، مَیں اُوں مُلک ءچ گِھن ویساں جیندے کیتے اُوں یکا سفر کیتے۔ اُوندی اولاد کُوں وراثت ءچ ایہ مُلک مِلسی۔ 25پر فی الحال عمالیقی تے کنعانی اُوندیاں وادیاں ءچ آباد راہسن۔ اِیں کیتے کل واپس مُڑو تے بحر ِ قُلزم دے رستے تُوں بیابان ءچ داخل تھی ونجو۔“

26رب العالمین مُوسیٰ تے ہارُون کُوں آکھیا، 27”ایہ شریر جماعت کڈݨ تئیں میڈے خلاف بُڑبُڑ کریندی راہسی؟ اِنہاں دے گِلے شکوے میڈے تئیں پُج گئے ہِن۔ 28اِیں کیتے اُنہاں کُوں ڈساؤ، ’رب العالمین فرمیندے جو مَیں آپنڑی ذات دی قَسم کھا تے اکھیندا ہاں جو مَیں تُہاڈے نال اُوہو کُجھ کریساں جیہڑا تُساں میڈے سامنڑے آکھے۔ 29تُہاڈے ءچوں ہر ہِک جیہڑا وِیہہ سال یا اِیں تُوں ودھ دا ہے، جیندی گِنتری تھئی ہے تے جئیں میڈے خلاف بُڑبُڑ کیتی ہے، اِیں بیابان ءچ مر تے اِتھائیں پِیا راہسی۔ 30کالِب بِن یفُنّہ تے یشُوع بِن نُون دے سوا تُہاڈے ءچوں کوئی وی اُوندے ءچ نہ وڑسی بھانویں مَیں قَسم کھادی ہئی جو مَیں تُہاکُوں اُوندے ءچ وسیساں۔ 31تُساں آکھیا ہا جو دُشمنڑ ساڈے بالاں کُوں لُٹ گِھنسن پر اُنہاں کُوں ای مَیں اُوں مُلک ءچ گِھن ویساں جِینکُوں تُساں رَد کیتے۔ 32پر تُہاڈیاں لاشاں اِیں بیابان ءچ ای پئیاں راہسن۔ 33تُہاڈے بال چالیہہ سال تئیں اِیں بیابان ءچ اوارہ پِھردے راہسن۔ اُنہاں کُوں تُہاڈی بے وفائی پارُوں اُوں ویلے تئیں تکلیف چانونڑی پوسی جئیں تئیں تُہاڈے ءچوں چھیکڑی بندہ بیابان ءچ مر نئیں ویندا۔ 34تُساں چالیہہ ڈینہہ تئیں اُوں مُلک دا جائزہ گِھدا۔ ہُنڑ اُنہاں ڈینہاں دے مطابق تُہاکُوں چالیہہ سال تئیں آپنڑے گُناہاں دا نتیجہ بُھگتنڑا پوسی۔ وَل تُہاکُوں میڈے مخالف تھیوݨ دا پتہ لگسی۔ 35مَیں رب العالمین ایہ فرمائے تے مَیں اُوں شریر جماعت نال یقیناً ایہ سبھ کُجھ کریساں جئیں میڈی مخالفت کیتی ہے۔ اِیں بیابان ءچ او مُک ویسن تے اِتھائیں مر ویسن‘۔“

36-37جیہڑے بندیاں کُوں مُوسیٰ مُلک دا جائزہ گِھننڑ کیتے بھیجیا ہا، رب العالمین اُنہاں کُوں سخت وبا نال اُتھائیں مار ڈِتا، کیوں جو اُنہاں دیاں کُوڑیاں خبراں پارُوں یکی جماعت بُڑبُڑ کرݨ پے گئی ہئی۔ 38جاسُوساں ءچوں صرف یشُوع بِن نُون تے کالِب بِن یفُنّہ زندہ بچے۔

بنی اِسرائیل دی شکست

39جِیں ویلے مُوسیٰ رب العالمین دا ایہ پیغام بنی اِسرائیل کُوں ڈسایا تاں او بہُوں ڈُکھ ءچ رووݨ لگ پئے۔ 40ولدی سویل او اُٹھ تے ایہ آدھے ہوئے اُچے پہاڑی علاقے کیتے ٹُر پئے جو ساڈے تُوں گُناہ تھئے، پر ہُنڑ اساں حاضر ہیں تے اُوں مُلک دو ویندے پئے ہیں جیندے ڈیوݨ دا وعدہ رب العالمین کیتے۔

41پر مُوسیٰ آکھیا، ”تُساں کیوں رب العالمین دی نافرمانی کریندے پئے ہیوے؟ تُساں کامیاب نہ تھیسو۔ 42اُتھاں نہ ونجو کیوں جو رب العالمین تُہاڈے نال نئیں تے تُساں دُشمنڑاں دے ہتُھوں شِکست کھاسو۔ 43اُتھاں عمالیقی تے کنعانی تُہاڈے نال لڑسن۔ کیوں جو تُساں رب العالمین دی پیروی چھوڑ ڈِتی ہے، اِیں کیتے او تُہاڈے نال نہ ہوسی تے تُساں تلوار نال مارے ویسو۔“

44وَل وی او آپنڑے غرور ءچ جُرأت کر تے اُچے پہاڑی علاقے دو ودھے، پر مُوسیٰ تے رب العالمین دے عہد دا صندوق ڈیرے تُوں باہر نہ نِکلے۔ 45وَل پہاڑی علاقے تے راہوݨ آلے عمالیقی تے کنعانی اُنہاں اُتے تروٹ پئے تے اُنہاں کُوں حُرمہ تئیں مریندے آئے۔