گِنتی 11

بنی اِسرائیل دی شکایت

1ہِک ڈینہوار لوک بہُوں زیادہ شکایتاں کرݨ لگے۔ جِیں ویلے ایہ شکایتاں رب العالمین تئیں پُجیاں تاں او غضب ناک تھیّا تے اُنہاں دے وچال رب العالمین دی بھاہ بھڑک پئی تے اُوں ڈیرے دا ہِک بنّاں ساڑ تے سواہ کر ڈِتا۔ 2وَل لوک مُوسیٰ دے کولھ آ تے فریاد کرݨ لگے تاں اُوں رب العالمین تُوں دُعا کیتی تے بھاہ وِسم گئی۔ 3اُوں جاہ دا ناں تبعیرہ1 پے گِیا، کیوں جو رب العالمین دی بھاہ اُنہاں دے وچال اُتھاں بل پئی ہئی۔

4بنی اِسرائیل نال سفر کرݨ آلیاں ڈُوجھیاں قوماں دے لوک چنگا کھانڑا کھاوݨ دی بہُوں زیادہ حِرص کرݨ لگے تاں بنی اِسرائیل وی رووݨ تے آکھنڑ لگے جو، ”کاش ساکُوں کھاوݨ کیتے گوشت مِل سگدا! 5ساکُوں او مچھی یاد آندی ہے جیہڑی اساں مِصر ءچ مُفت کھاندے ہسے۔ ہائے اُتھوں دے کھیرے، خربُوزے، وسل تے ساوے وسل تے تھوم! 6پر ہُنڑ تاں ساڈی جان سُک گئی ہے۔ اِتھاں بس مَن ای مَن نظر آندے۔“

7مَن دھانڑیئے دے دانڑیاں آلی کار ہا تے اُوندا رنگ گوگل دی گوند آلی کار ہا۔ 8-9تے جِیں ویلے رات کُوں ڈیرے ءچ تریل پوندی ہئی تاں اُوندے نال مَن وی آندا ہا۔ سویلے لوک اِڈے اُڈے پِھردے ہوئے اُونکُوں کٹھا کریندے ہَن۔ وَل او اُونکُوں چکّی ءچ پِیہہ تے یا دوری ءچ کُٹ تے بڑکیندے تے روٹی بنڑیندے ہَن۔ اُوندا ذائقہ اُوں روٹی آلی کار ہا جیندے ءچ زیتون پاتا گِیا ہووے۔

10تے مُوسیٰ یکے خانداناں کُوں آپنڑے آپنڑے ڈیرے دے دَر تے روندے ہوئے سُنڑیا تاں رب العالمین دا غضب بھڑکیا تے مُوسیٰ کُوں وی بُرا لگیا۔ 11اُوں رب العالمین تُوں پُچھیا، ”تُوں آپنڑے خادم اُتے ایہ مُصیبت کیوں گِھن آئیں؟ مَیں کیہڑے کم نال تیکُوں اِتنا ناراض کیتے جو تَیں اِنہاں یکے لوکاں دا بھار میڈے اُتے پا ڈِتے؟ 12کیا مَیں اِیں قوم کُوں جمّے؟ کیا مَیں اِنہاں کُوں دُنیا تے گِھن آیا ہاں جو تُوں میکُوں آدھیں جو جِینویں ماء کھیر پِیوݨ آلے بال کُوں نال چاتی ودی ہوندی ہے، اُونویں ای تُوں اِنہاں کُوں چا تے اُوں مُلک ءچ گِھن وَنج جیندے ڈیوݨ دا وعدہ مَیں قَسم کھا تے اِنہاں دے پِیُو ڈاڈے نال کیتے۔ 13خُدایا! مَیں اِنہاں یکے لوکاں کُوں گوشت کِتھوں گِھن آ تے ڈیواں؟ او میڈے سامنڑے روندے راہندے ہِن جو ساکُوں کھاوݨ کیتے گوشت ڈے۔ 14مَیں کلھا اِنہاں یکے لوکاں دی ذمہ داری نئیں چا سگدا۔ ایہ بھار میڈے کیتے حد تُوں زیادہ ہے۔ 15جیکر تَیں میڈے نال اِینویں ای کرنڑا ہے تاں وَل چنگا ہے جو میکُوں ہُنڑیں مار سَٹ۔ جیکر میڈے اُتے تیڈے کرم دی نظر ہے تاں میں آپنڑی تباہی نہ ڈیکھاں۔“

مُوسیٰ ستّر راہنما چُنڑدے

16ولدے ءچ رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، ”میڈے کولھ اِسرائیل دے اِیہو جِیہے ستّر بزُرگ گِھن آ جِنہاں دے بارے ءچ تُوں جانڑدا ہوویں جو او لوکاں دے بزُرگ تے نِگران ہِن۔ اُنہاں کُوں اِجتماع آلے تمبُو دے کولھ گِھن آ۔ اُتھاں او تیڈے نال کھڑ تھیوݨ، 17تے مَیں لہہ تے تیڈے نال گالھیں کریساں۔ اُوں ویلے مَیں جیہڑا رُوح تیڈے اُتے نازل کیتا ہے، اُوندی کُجھ قُدرت اُنہاں اُتے وی نازل کریساں۔ وَل او قوم دا بھار چاوݨ ءچ تیڈی مدد کریسن تے تُوں اِیندے ءچ کلھا نہ راہسیں۔ 18لوکاں کُوں ڈسا جو آپنڑے آپ کُوں مخصوص تے مُقدّس کرݨ کیوں جو کل تُساں گوشت کھاسو۔ جِیں ویلے تُساں رو رو تے آدھے پئے ہَوے جو ’کاش ساکُوں کھاوݨ کیتے گوشت مِل سگدا۔ مِصر ءچ ساڈی حالت چنگی ہئی۔‘ تاں اُوں ویلے رب العالمین تُہاڈی سُنڑ گِھدی ہئی۔ ہُنڑ رب العالمین تُہاکُوں گوشت ڈیسی تے تُساں اُونکُوں کھاسو۔ 19تُساں اُونکُوں ہِک یا ڈُو ڈینہہ نئیں تے نہ پنج یا ڈاہ یا وِیہہ ڈینہہ تئیں 20بلکہ ہِک مہینے تئیں کھاندے راہسو، اِتھوں تئیں جو او تُہاڈی نک ءچوں نِکلسی تے تُہاکُوں اُوندے تُوں نفرت تھی ویسی۔ ایہ سبھ اِیں پارُوں تھیسی جو تُساں رب العالمین کُوں جیہڑا تُہاڈے وچال ہے، رَد کیتے تے رو رو تے اُوندے سامنڑے آکھے جو ’اساں مِصر ءچوں کیوں نِکلے‘۔“

21پر مُوسیٰ رب العالمین کُوں آکھیا، ”قوم ءچ پیدل ٹُرݨ آلے مرد ای چِھی لکھ ہِن تے وَل وی تُوں آدھیں جو مَیں اُنہاں کُوں ہِک مہینے تئیں گوشت ڈیساں۔ 22کیا اِتنے زیادہ گائیں ڈاند یا بھیڈ بکریاں کُوں ذبح کیتا وَنج سگدے جو اُنہاں کیتے کافی ہووݨ؟ یا سمندر دیاں یکیاں مچھیاں کٹھیاں کیتیاں ونجنڑ جو اُنہاں کیتے کافی ہووݨ؟“

23رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، ”کیا مَیں رب العالمین دی قوت گھٹ تھی گئی ہے؟ ہُنڑ تُوں آپ ڈیکھ گِھنسیں جو میڈے گالھیں پُوریاں تھیسن یا نئیں۔“

24وَل مُوسیٰ نِکل تے لوکاں کُوں رب العالمین دیاں ایہ سبھ گالھیں ڈسا ڈِتیاں۔ اُوں بنی اِسرائیل دے بزُرگاں ءچوں ستّر کُوں کٹھا کر تے اِجتماع آلے تمبُو دے آسُوں پاسُوں کھڑا کر ڈِتا۔ 25وَل رب العالمین بدّل ءچ لہہ تے مُوسیٰ نال کلام کیتا تے جیہڑا رُوح اُوں مُوسیٰ اُتے نازل کیتا ہا، اُوندی کُجھ قُدرت اُنہاں ستّر بزُرگاں اُتے وی نازل کیتی۔ جِیں ویلے اُنہاں اُتے رُوح آیا تاں اُنہاں نبُوّت کیتی پر وَل کڈھائیں اِینویں نہ تھیّا۔

26تے اِینویں تھیّا جو اُنہاں ستّر بزُرگاں ءچوں ڈُو ڈیرے ءچ ای رہ گئے۔ اُنہاں دے ناں اِلداد تے میداد ہَن۔ اُنہاں دے ناں بزُرگاں دی فہرست ءچ تاں ہَن پر او اِجتماع آلے تمبُو دے کولھ نہ آئے ہَن۔ اِیندے باوجود اُنہاں اُتے رُوح نازل تھیّا تے او ڈیرے ءچ ای نبُوّت کرݨ لگ پئے۔ 27ہِک جوان بھج تے مُوسیٰ دے کولھ آیا تے آکھنڑ لگا، ”اِلداد تے میداد ڈیرے ءچ ای نبُوّت کریندے پئے ہِن۔“

28یشُوع بِن نُون جیہڑا آپنڑی جوانی کنُوں مُوسیٰ دا مددگار ہا آکھنڑ لگا، ”میڈے مالک، اُنہاں کُوں روک ڈیؤ۔“ 29پر مُوسیٰ جواب ڈِتا، ”کیا تیکُوں میڈے کیتے غیرت آندی پئی ہے؟ کاش رب العالمین دے یکے بندے نبی ہوندے تے او اُنہاں یکیاں اُتے آپنڑا رُوح نازل کریندا!“ 30وَل مُوسیٰ تے بنی اِسرائیل دے بزُرگ ڈیرے ءچ واپس آئے۔

خُدا بٹیرے مُہیا کریندے

31اِیندے بعد رب العالمین دی طرفوں زور دی ہوا گُھلی جئیں سمندر دی طرفوں بٹیریاں دے غولاں کُوں ڈیرے دِر دَھک تے زمین اُتے چا ماریا۔ اُنہاں دے غول ترے فُٹ اُچے ڈیرے دے چودھارُوں مِیلاں تئیں پئے ریہے۔ 32سارا ڈینہہ تے ساری رات تے اگلی پُوری ڈینہوار لوک نِکل تے بٹیرے کٹھے کریندے ریہے۔ ہر ہِک گھٹ و گھٹ ڈاہ وڈے ٹوکرے2 بھر گِھدے۔ وَل اُنہاں تمبُو دے آسُوں پاسُوں بٹیریاں دا گوشت سُکنڑ کیتے پا ڈِتا۔

33پر اجنڑ گوشت اُنہاں دے مُنہ ءچ ای ہا تے اُونکُوں کھا وی نہ سگے ہَن جو اُنہاں اُتے رب العالمین دا غضب بھڑک پِیا تے اُوں لوکاں ءچ سخت وبا بھیج تے اُنہاں کُوں ماریا3۔ 34اِیں واسطے اُوں جاہ دا ناں قِبروت ہَتّاوہ4 رکھیا گِیا، کیوں جو اُتھاں اُنہاں لوکاں کُوں پُوریا گِیا جیہڑے گوشت دے لالچ ءچ آئے ہَن۔

35اِیندے بعد بنی اِسرائیل قِبروت ہَتّاوہ تُوں ٹُر تے حصیرات پُج گئے تے اُتھائیں ڈیرے لائے۔