احبار 17

قُربانی پیش کرݨ دی جاہ

1رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، 2”ہارُون، اُوندے پوتراں تے یکے بنی اِسرائیل کُوں آکھ جو رب العالمین ایہ حُکم ڈِتے جو:

3’بنی اِسرائیل ءچوں جیہڑا وی آپنڑے ڈاند، بھیڈ یا بکری کُوں ڈیرے دے اندر یا باہر کہیں بئی جاہ تے ذبح کرے 4تے رب العالمین دے حضُور پیش کرݨ کیتے اِجتماع آلے تمبُو دے دَر تے نہ گِھن آوے، او رَت وہاوݨ دا ذمہ دار ہوسی۔ اُوں رَت وہائی ہے تے لازم ہے جو اُونکُوں آپنڑے لوکاں ءچوں کڈھ ڈِتا ونجے۔ 5اِیں حُکم دا مقصد ایہ ہے جو ہُنڑ تُوں بنی اِسرائیل آپنڑیاں قُربانیاں کُھلے میدان ءچ ذبح نہ کرݨ بلکہ رب العالمین دے حضُور پیش کرݨ۔ او آپنڑے جانوراں کُوں اِجتماع آلے تمبُو دے دَر تے کاہِن دے کولھ گِھن آوݨ تے سلامتی دی قُربانی دے طور تے رب العالمین دے حضُور پیش کرݨ۔ 6کاہِن جانور دی رَت اِجتماع آلے تمبُو دے در دے کولھ رب دی قُربان گاہ اُتے چِھنڈکے تے اُوندی چربی اُوندے اُتے ساڑ ڈیوے۔ ایجھی قُربانی دی خوشبو رب العالمین کُوں پسند ہے۔ 7ہُنڑ تُوں بنی اِسرائیل آپنڑیاں قُربانیاں اُنہاں بکرے آلے بُتاں کُوں پیش نہ کرݨ جِنہاں دی پیروی کر تے اُنہاں بے وفائی کیتی ہے۔ ایہ اُنہاں کیتے نسل در نسل ہِک دائمی شرع ہوسی۔

8تُوں اُنہاں کُوں ایہ وی آکھیں جو بنی اِسرائیل دا جیہڑا وی بندہ، تے تُہاڈے وچال راہوݨ آلا جیہڑا وی پردیسی آپنڑی ساڑے ونجنڑ آلی قُربانی یا کوئی بئی قُربانی 9اِجتماع آلے تمبُو دے دَر تے گِھن آ تے رب العالمین کُوں پیش نہ کرے، اُونکُوں آپنڑے لوکاں ءچوں کڈھ ڈِتا ویسی۔

رَت کھاوݨ منع ہے

10رَت کھاوݨ اصلُوں منع ہے۔ جیہڑا وی اِسرائیلی یا تُہاڈے وچال راہوݨ آلا پردیسی رَت کھاوے، مَیں اُوندے خلاف تھی ویساں تے اُونکُوں اُوندے لوکاں ءچوں کڈھ ڈیساں 11کیوں جو ہر جاندار دی جان اُوندی رَت ءچ ہے۔ مَیں رَت تُہاکُوں قُربان گاہ اُتے تُہاڈا کفارہ ڈیوݨ کیتے ڈِتی ہے کیوں جو رَت ای جِیندے ءچ زندگی ہے تُہاڈا کفارہ ڈیندی ہے۔ 12اِیں کیتے مَیں تُساں بنی اِسرائیل کُوں ایہ آدھا ہاں جو نہ تُہاڈے ءچوں تے نہ پردیسیاں ءچوں کوئی رَت کھاوے۔

13جیکر کوئی وی اِسرائیلی یا پردیسی کہیں جانور یا پکھی دا شکار کر تے اُونکُوں پکڑے جِینکُوں کھاوݨ دی اِجازت ہے تاں او اُونکُوں ذبح کرݨ تُوں بعد اُوندی یکی رَت زمین اُتے واہوݨ ڈیوے تے رَت اُتے مِٹی پا ڈیوے۔ 14کیوں جو ہر جاندار دی رَت اُوندی زندگی ہے، اِیں کیتے مَیں بنی اِسرائیل کُوں آکھے جو کہیں وی جاندار دی رَت نہ کھاوݨ۔ ہر جاندار دی رَت اُوندی زندگی ہے تے جیہڑا وی اُونکُوں کھاوے، او بنی اِسرائیل ءچوں کڈھ ڈِتا ونجے۔

15جیکر کوئی وی اِسرائیلی یا پردیسی ایجھے جانور دا گوشت کھاوے جیہڑا خود بخود مر گِیا ہووے یا جِینکُوں جنگلی جانوراں پھاڑ سٹیا ہووے تاں او آپنڑے کپڑے دھو تے غُسل کر گِھنے پر شام تئیں ناپاک راہسی۔ وَل او پاک تھی ویسی۔ 16جیہڑا اِینویں نئیں کریندا، اُونکُوں آپنڑے گُناہ دی سزا بُھگتنڑی پوسی‘۔“