پیدائش 9

خُدا دا نُوح نال عہد

1وَل خُدا نُوح تے اُوندے پوتراں کُوں برکت ڈے تے آکھیا، ”ودھو، پھلو تے گِنتری ءچ ودھدے ونجو تے زمین کُوں بھر ڈیؤ۔ 2حیوان، پکھی، ریڑھن آلے جانور تے مچھیاں سبھ تُہا ڈے تُوں ڈرسن۔ اُنہاں کُوں تُہاڈے اِختیار ءچ کر ڈِتا گئے۔ 3جِینویں مَیں تُہاڈے کھاوݨ کیتے بُوٹیاں دی پیداوار مقرر کیتی ہے، اُونویں ای ہُنڑ تُوں تُہاکُوں ہر قِسم دے جانور کھاوݨ دی وی اِجازت ہے۔ 4پر تُساں گوشت دے نال خون کُوں جیہڑا اُوندی جان ہے، نہ کھوائے۔

5مَیں تُہاڈے خون دا بدلہ ضرور گِھنساں۔ مَیں ہر جانور تے ہر اِنسان تُوں جیہڑا کہیں اِنسان دا خون وہاوے، اُوندا بدلہ ضرور گِھنساں۔ 6جیہڑا وی کہیں دی رَت وہاوے، اُوندی رَت وی وہائی ویسی، کیوں جو خُدا اِنسان کُوں آپنڑی صورت اُتے بنڑائے۔

7ہُنڑ ودھو، پھلو تے گِنتری ءچ ودھدے ونجو۔ زمین اُتے کِھنڈ ونجو۔“

8وَل خُدا نُوح تے اُوندے پوتراں کُوں آکھیا، 9”ہُنڑ مَیں تیڈے تے تیڈی اولاد نال عہد کریندا ہاں۔ 10ایہ عہد اُنہاں سارے جانوراں دے نال وی ہوسی جیہڑے کشتی ءچوں نِکلے ہِن یعنی پکھیاں، ڈھورڈنگراں تے جنگلی جانوراں، بلکہ زمین دے سبھ جانوراں نال۔ 11مَیں تیڈے نال عہد کریندا ہاں جو ہُنڑ تُوں کڈھائیں اِینویں نہ تھیسی جو زمین دے سبھ جانداراں کُوں سیلاب نال مِٹا ڈِتا ونجے۔ ہُنڑ تُوں ایجھا سیلاب کڈھائیں نہ آسی جیہڑا پُوری زمین کُوں برباد کر ڈیوے۔ 12ایہ عہد جیہڑا مَیں تیڈے تے سبھ جانداراں نال کریندا پِیا ہاں تے جیہڑا ہمیشاں تئیں قائم راہسی، اِیندا نشان ایہ ہے جو 13مَیں آپنڑی سَت رنگی پینگھ بدلاں ءچ رکھیندا ہاں۔ میڈے تے زمین دے وچال کیتے گئے عہد دا نشان اِیہو ہوسی۔ 14جڈاں وی مَیں زمین اُتے بدّل گِھن آساں تے میڈی پینگھ اُنہاں ءچ نظر آسی، 15تاں مَیں ایہ عہد یاد کریساں جیہڑا تیڈے تے سبھ جانداراں نال کیتا گئے۔ ہُنڑ کڈھائیں وی ایجھا سیلاب نہ آسی، جیہڑا سبھ جانداراں کُوں ہلاک کر ڈیوے۔ 16جڈاں وی بدلاں ءچ پینگھ نظر آسی تاں مَیں اُونکُوں ڈیکھ تے اُوں ابدی عہد کُوں یاد کریساں جیہڑا میڈے تے زمین دے سبھ جانداراں دے وچال ہے۔ 17ایہ اُوں عہد دا نشان ہے جیہڑا مَیں زمین دے سبھ جانداراں نال کیتے۔“

نُوح دے پوتر

18نُوح دے پوتر جیہڑے اُوندے نال کشتی ءچوں نِکلے، سم، حام تے یافت ہَن۔ حام کنعان دا پِیُو ہا۔ 19زمین دے سبھ لوک نُوح دے اِنہاں ترِیہے پوتراں دی اولاد ہِن۔

20نُوح واہی بِیجی کرݨ لگا تے اُوں انگُور دا باغ رہایا۔ 21اُوں انگُور دا رَس پی گِھدا جیہڑا شراب بنڑ گِیا ہا۔ تے او نشے ءچ دُھت آپنڑے تمبُو ءچ ننگا پِیا ریہا۔ 22کنعان دے پِیُو حام آپنڑے پِیُو نُوح کُوں اِینویں پِیا ہویا ڈِٹھا تاں باہر وَنج تے آپنڑے ڈُوہائیں بِھرانواں کُوں اُوندے بارے ءچ ڈسایا۔ 23ایہ سُنڑ تے سم تے یافت آپنڑے مونڈھیاں اُتے کپڑا رکھیا۔ وَل او پُٹھے ٹُردے ہوئے تمبُو ءچ وڑے تے کپڑا آپنڑے پِیُو اُتے سَٹ ڈِتا۔ اُنہاں دے مُنہ ڈُوجھے پاسے ریہے تاں جو پِیُو دا ننگ نہ ڈیکھنڑ۔

24جِیں ویلے نُوح ہوش ءچ آیا تاں اُونکُوں پتہ لگا جو سبھ تُوں چھوٹے پوتر کیا کیتے۔ 25اُوں آکھیا،

”کنعان اُتے لعنت!

او آپنڑے بِھرانواں دے غلاماں دا غُلام ہوسی۔

26رب العالمین دی تعریف ہووے جیہڑا سم دا خُدا ہے۔

کنعان سم دا غُلام ہووے۔

27خُدا کرے جو یافت دیاں حداں ودھ ونجنڑ۔

یافت سم دے ڈیریاں ءچ راہوے

تے کنعان اُوندا غُلام ہووے۔“

28سیلاب تُوں بعد نُوح ترے سو پنجھاہ (350) سال زندہ ریہا۔ 29او نؤں سو پنجھاہ (950) سال دی عُمر ءچ فوت تھیّا۔