پیدائش 6

اِنسان دی بدی

1جِیں ویلے دُنیا ءچ لوکاں دی تعداد ودھنڑ لگی تے اُنہاں دے دِھیاں جمّیاں، 2تاں خُدا دے پوتراں1 ڈِٹھا جو آدم دیاں دِھیاں سوہنڑیاں ہِن۔ تے جیہڑی جیہڑی اُنہاں کُوں پسند آئی، اُنہاں اُونکُوں آپنڑی ذال بنڑا گِھدا۔ 3وَل رب العالمین آکھیا، ”میڈی رُوح ہمیشاں تئیں اِنسان ءچ نہ راہسی2 کیوں جو او فانی مخلوق ہے۔ او ہِک سو وِیہہ (120) سال تُوں زیادہ زندہ نہ راہسی۔“ 4اُنہاں ڈینہاں ءچ، تے بعد ءچ وی، دُنیا ءچ بہُوں وڈے قد آلے تے طاقتور لوک ہَن، جیہڑے خُدا دے پوتراں تے آدم دیاں دِھیاں ءچوں جمّے ہَن۔ اِیہو پُرانڑے زمانے دے مشہور سُورمے ہَن۔

5رب العالمین ڈِٹھا جو زمین اُتے اِنسان دی بدی بہُوں ودھ گئی ہے تے اُوندے دل دے یکے خیال صرف بُرے ای ہِن 6تاں رب العالمین کُوں زمین اُتے اِنساناں کُوں بنڑاوݨ اُتے افسوس تھیّا تے اُونکُوں دل ءچ بہُوں ڈُکھ تھیّا۔ 7اُوں آکھیا، ”مَیں اِنسان کُوں جِینکُوں مَیں بنڑائے، زمین تُوں مِٹا ڈیساں۔ مَیں نہ صرف اِنساناں کُوں بلکہ حیواناں تے ریڑھن آلے جانوراں تے ہوا دے پکھیاں کُوں وی برباد کر ڈیساں کیوں جو میکُوں افسوس ہے جو مَیں اُنہاں کُوں بنڑائے۔“ 8پر نُوح رب العالمین دی نظر ءچ مقبول ہا۔

وڈے سیلاب کیتے نُوح دیاں تیاریاں

9نُوح دی زندگی دا بیان ایہ ہے۔

نُوح ہِک نیک بندہ ہا۔ اُوں زمانے دے لوکاں ءچ صرف اُوہو بے قصُور ہا تے او خُدا دے نال ٹُردا ہا۔ 10نُوح دے ترے پوتر سم، حام تے یافت ہَن، 11پر دُنیا خُدا دی نظر ءچ وِگڑ گئی تے ظلم نال بھریج گئی ہئی۔ 12خُدا ڈِٹھا جو ایہ واقعی خراب تھی گئی ہے کیوں جو سارے جاندار وِگڑ گئے ہَن۔

13اُوں ویلے خُدا نُوح کُوں آکھیا، ”مَیں سارے جانداراں کُوں مُکاوݨ دا فیصلہ کیتے کیوں جو اُنہاں دے سببّوں پُوری دُنیا ظلم نال بھریج گئی ہے۔ اِیں واسطے مَیں اُنہاں کُوں زمین سمیت برباد کر ڈیساں۔ 14ہُنڑ آپنڑے کیتے صنوبر دی لکڑ دی کشتی بنڑا گِھن۔ اُوندے ءچ کمرے ہووݨ تے اُونکُوں اندرُوں باہرُوں لُک لا۔ 15کشتی دی لمبائی چار سو پنجھاہ (450) فُٹ، چوڑائی پنجھتر (75) فُٹ تے اُچائی پِنتالیہہ (45) فُٹ ہووے۔ 16اُوندی چھت کُوں اِینویں بنڑانویں جو اُوندے تلے ڈیڈھ فُٹ دا روشن دان ہووے۔ اُوندے ہِکے پاسے دروازہ ہووے تے کشتی ءچ ترے منزلاں ہووݨ۔ 17مَیں اسمان دے تلے زمین دے سارے جانداراں کُوں جِنہاں ءچ زندگی ہے، ہلاک کرݨ کیتے پانڑی دا سیلاب گِھن آوݨ آلا ہاں۔ زمین اُتے سبھ کُجھ فنا تھی ویسی۔ 18پر مَیں تیڈے نال آپنڑا عہد قائم کریساں۔ تُوں، تیڈی ذال، تیڈے پوتر تے نُوہاں کشتی ءچ ویسن۔ 19ہر قِسم دے جاندار دا ہِک نَر تے ہِک مادی وی آپنڑے نال کشتی ءچ گِھن ونجیں تاں جو او زندہ راہوݨ۔ 20ہر قِسم دے پکھی تے ہر قِسم دے حیوان تے ہر قِسم دے ریڑھن آلے جانور ڈُو ڈُو تھی تے تیڈے کولھ آوݨ تاں جو او زندہ راہوݨ۔ 21تے تُوں ہر طرحاں دی خوراک کٹھی کر کیوں جو اُوہو تیڈے تے اُنہاں دے کھاوݨ کیتے ہوسی۔“

22تے نُوح سبھ کُجھ اُونویں ای کیتا جِینویں خُدا اُونکُوں حُکم ڈِتا ہا۔