پیدائش 48

یعقُوب اِفرائِیم تے منسّی کُوں برکت ڈیندے

1کُجھ عرصے بعد یُوسف کُوں خبر ڈِتی گئی جو ”تُہاڈا پِیُو بیمار ہے۔“ او آپنڑے ڈُوہائیں پوتراں منسّی تے اِفرائِیم کُوں گِھن تے یعقُوب کُوں مِلنڑ گِیا۔

2جڈاں یعقُوب کُوں ڈسایا گِیا جو، ”تُہاڈا پوتر یُوسف تُہاڈے کولھ آ گئے،“ تاں او آپنڑی پُوری طاقت لا تے پلنگ اُتے اُٹھ تے بہہ گِیا۔ 3اُوں یُوسف کُوں آکھیا، ”جِیں ویلے مَیں کنعانی شہر لُوز ءچ ہم تاں قُدرت آلا خُدا میڈے اُتے ظاہر تھیّا۔ اُوں میکُوں برکت ڈے تے 4آکھیا، ’مَیں تیڈی اولاد کُوں ودھا تے تیکُوں پھلنڑ پُھلنڑ ڈیساں بلکہ تیڈے ءچوں بہُوں ساریاں قوماں پیدا کریساں تے مَیں ایہ مُلک تیڈی اولاد کُوں ملکیت دے طور تے ہمیشاں کیتے ڈے ڈیساں۔‘

5ہُنڑ تیڈے ڈوہائیں پوتر جیہڑے میڈے آوݨ تُوں پہلے مِصر ءچ جمّے ہِن، میڈے پوتر ہِن۔ اِفرائِیم تے منسّی، رُوبِن تے شمعون آلی کار میڈے پوتر ہوسن۔ 6جیہڑی اولاد اُنہاں دے بعد تیڈے ہوسی، او تیڈی ہوسی۔ جیہڑی وراثت اُنہاں کُوں مِلسی او اُنہاں کُوں اِفرائِیم تے منسّی دی وراثت ءچوں مِلسی۔ 7ایہ مَیں تیڈی ماء راخِل پارُوں کریندا پِیا ہاں جیہڑی فدّان ارام تُوں واپس آندے ویلے کنعان ءچ اِفراتہ دے کولھ مر گئی ہئی۔ مَیں اُونکُوں اُتھائیں رستے ءچ دفن کر ڈِتا۔“

اَج کل اِفراتہ کُوں بیت لحم آکھیا ویندے۔

8وَل یعقُوب یُوسف دے پوتراں کُوں ڈِٹھا تے پُچھیا، ”ایہ کوݨ ہِن؟“

9یُوسف جواب ڈِتا، ”ایہ میڈے پوتر ہِن جیہڑے خُدا اِتھاں میکُوں مِصر ءچ ڈِتے ہِن۔“

اُوں آکھیا، ”اِنہاں کُوں میڈے کولھ گِھن آ تاں جو مَیں اِنہاں کُوں برکت دی دُعا ڈیواں۔“ 10بُڈھا ہووݨ پارُوں یعقُوب دے اکھیں کمزور تھی گئیاں ہَن تے او چنگی طرحاں ڈیکھ نہ سگدا ہا۔ یُوسف آپنڑے پوتراں کُوں یعقُوب دے کولھ گِھن آیا، تے اُوں بالاں کُوں چُم تے گَل نال لایا۔ 11اُوں یُوسف کُوں آکھیا، ”میکُوں اُمید نہ ہئی جو مَیں کڈھائیں تیڈا مُنہ ڈیکھساں تے ہُنڑ خُدا میکُوں تیڈے پوتر ڈیکھنڑ دا موقع وی ڈِتے۔“

12وَل یُوسف اُنہاں کُوں یعقُوب دی جھولی ءچوں ہٹایا تے اُوندے سامنڑے مُنہ دے بھار زمین تئیں جُھک گِیا۔ 13یُوسف اِفرائِیم کُوں آپنڑے سجے ہتھ تُوں یعقُوب دے کھبے پاسُوں تے منسّی کُوں آپنڑے کھبے ہتھ تُوں یعقُوب دے سجے پاسُوں کھڑا کیتا۔ 14پر یعقُوب آپنڑا سجا ہتھ کھبے پاسے ودھا تے اِفرائِیم دے سر اُتے رکھیا، بھانویں او چھوٹا ہا تے آپنڑا کھبا ہتھ سجے پاسے ودھا تے منسّی دے سر اُتے رکھیا جیہڑا وڈا ہا۔ 15وَل اُوں یُوسف کُوں برکت دی دُعا ڈِتی تے آکھیا،

”خُدا جیندے حضُور میڈے پِیُو ڈاڈا ابرہام تے اِضحاق چلدے ریہے

تے جیہڑا شروع تُوں اَج تئیں میڈا آجڑی ریہا، یعنی

16جیہڑے فرشتے میکُوں ہر نُقصان تُوں چُھڑائے

او اِنہاں چھوہراں کُوں برکت ڈیوے۔

تے میڈا تے میڈے پِیُو ڈاڈا ابرہام تے اِضحاق دا ناں

اِنہاں دے وسیلے زندہ راہوے۔

زمین اُتے اِنہاں دی اولاد بہُوں ودھ ونجے۔“

17جِیں ویلے یُوسف ڈِٹھا جو پِیُو آپنڑا سجا ہتھ چھوٹے پوتر اِفرائِیم دے سر اُتے رکھے تاں اُونکُوں ایہ چنگا نہ لگیا۔ اِیں کیتے اُوں پِیُو دا ہتھ پکڑیا تاں جو اُونکُوں اِفرائِیم دے سر تُوں چا تے منسّی دے سر اُتے رکھے۔ 18اُوں آکھیا، ”ابّا، اِینویں نہ کرو، کیوں جو وڈا چھوہر ایہ ہے۔ اُوندے اُتے آپنڑا سجا ہتھ رکھو۔“

19پر اُوندے پِیُو اِنکار کریندے ہوئے آکھیا، ”پوتر! میکُوں پتہ ہے۔ او وی ہِک وڈی قوم بنڑسی تے بزُرگ ہوسی۔ وَل وی اُوندا چھوٹا بِھرا اُوندے تُوں بہُوں وڈا ہوسی، تے اُوندے ءچوں بہُوں ساریاں قوماں نِکلسن۔“

20اُوں ڈینہہ اُوں ڈوہائیں پوتراں کُوں برکت ڈے تے آکھیا

”بنی اِسرائیل تیڈا ناں گِھن تے اِینویں برکت دی دُعا ڈیسن جو

’خُدا تیکُوں برکت ڈے تے اِفرائِیم تے منسّی وانگُوں بنڑاوے‘۔“

اِینویں یعقُوب اِفرائِیم کُوں منسّی تُوں وڈا بنڑا ڈِتا۔

21وَل یعقُوب یُوسف کُوں آکھیا، ”مَیں تاں مرݨ آلا ہاں پر خُدا تُہاڈے نال ہوسی تے تُہاکُوں تُہاڈے پِیُو ڈاڈے دے وطن واپس گِھن ویسی۔ 22مَیں تیکُوں تیڈے بِھرانواں تُوں ہِک حصہ زیادہ ڈیندا ہاں۔ مَیں تیکُوں کنعان ءچ او جاہ ڈیندا ہاں جیہڑی مَیں آپنڑی تلوار تے کمان نال امورِیاں تُوں کَھس گِھدی ہئی۔“