پیدائش 43

یُوسف دے بِھرانواں دا ڈُوجھا سفر

1وَل کنعان مُلک ءچ کال زور پکڑیا۔ 2جِیں ویلے او اناج جیہڑا او مِصر تُوں گِھن آئے ہَن مُک گِیا تاں یعقُوب آکھیا، ”واپس وَنج تے ساڈے کیتے کُجھ اناج بِیا مُل گِھن آؤ۔“

3پر یہُوداہ آکھیا، ”اُوں بندے سختی نال آکھیا ہاجو، ’جئیں تئیں تُساں آپنڑے بِھرا کُوں نال نہ گِھن آسو، میڈا مُنہ نہ ڈیکھسو۔‘ 4جے تُساں ساڈے بِھرا کُوں ساڈے نال بھیجو تاں اساں وَنج تے تُہاڈے کیتے اناج مُل گِھن آسُوں۔ 5نہ تاں اساں نہ ویسوں کیوں جو اُوں بندے آکھیا ہاجو، ’جئیں تئیں تُساں آپنڑے بِھرا کُوں نال نہ گِھن آسو، میڈا مُنہ نہ ڈیکھسو‘۔“

6یعقُوب آکھیا، ”تُساں اُونکُوں ڈسایا ای کیوں ہا جو ساڈا ہِک بِھرا بِیا وی ہے؟ اِیں گالھ تُوں تُساں میکُوں وڈی مُصیبت ءچ پا ڈِتے۔“

7اُنہاں جواب ڈِتا، ”او بندہ ساڈے تے ساڈے خاندان دے بارے ءچ پُچھدا ریہا، ’کیا تُہاڈا پِیُو ہُنڑ تئیں زندہ ہے؟ کیا تُہاڈا کوئی بِیا بِھرا وی ہے؟‘ وَل ساکُوں اِنہاں سوالاں دا جواب ڈیونڑا پِیا۔ ساکُوں کیا پتہ ہا جو او ساکُوں آپنڑے بِھرا کُوں نال گِھن آوݨ کیتے اکھیسی۔“

8وَل یہُوداہ آپنڑے پِیُو کُوں آکھیا، ”چھوہر کُوں میڈے نال بھیج ڈیؤ تاں جو اساں ہُنڑیں لگے ونجُوں۔ نہ تاں تُساں، ساڈے بال تے اساں سارے بُکھ تُوں مر ویسوں۔ 9مَیں آپ اُوندا ضامن بنڑساں۔ تُساں میکُوں اُوندی جان دا ذمہ دار بنڑا سگدے ہیوے۔ جے مَیں اُونکُوں صحیح سلامت تُہاڈے کولھ نہ پُچاواں تاں وَل مَیں آخری ساہ تئیں تُہاڈا ق صُور وار ہوساں۔ 10جے اساں دیر نہ لیندے تاں ہُنڑ تئیں ڈُوجھی پھیری واپس وَل آندے۔“

11وَل اُنہاں دے پِیُو آکھیا، ”جے بئی کوئی صورت نئیں تاں اِیں مُلک دی بہترین پیداوار ءچوں آپنڑے تھیلیاں ءچ اُوں بندے کیتے تحفے دے طور تے کُجھ گِھن ونجو یعنی ملہم، ماکھی، گرم مصالح، عِطر، پِستہ تے بادام۔ 12آپنڑے نال ڈُونڑی رقم گِھن ونجو کیوں جو تُہاکُوں او پیسے واپس کرنڑے ہِن جیہڑے تُہاڈے بوریاں ءچ رکھے ہوئے ہَن۔ تھی سگدے جو غلطی نال رکھے گئے ہووݨ۔ 13آپنڑے بِھرا کُوں وی نال گِھنو تے سِدھے اُوں بندے دے کولھ ونجو۔ 14قُدرت آلا خُدا اُوں بندے کُوں تُہاڈے اُتے مہربان کرے تاں جو او بِنیمِین تے تُہاڈے ڈُوجھے بِھرا کُوں واپس بھیج ڈیوے۔ جِتُھوں تئیں میڈی گالھ ہے، جے میکُوں بے اولاد ای تھیونڑا ہے تاں اِینویں ای تھیوے۔“

15اِیں واسطے او تحفے، ڈُونڑی رقم تے بِنیمِین کُوں نال گِھن تے لگے گئے۔ مِصر پُج تے او یُوسف دے سامنڑے حاضر تھئے۔ 16جِیں ویلے یُوسف بِنیمِین کُوں اُنہاں نال ڈِٹھا تاں اُوں آپنڑے گھر دے مُختار کُوں آکھیا، ”اِنہاں بندیاں کُوں میڈے گھر گِھن وَنج، تے جانور کوہ تے کھانڑا تیار کر کیوں جو ایہ بندے ڈوپہر دا کھانڑا میڈے نال کھاسن۔“

17گھر دے مُختار اِینویں ای کیتا تے بِھرانواں کُوں یُوسف دے گھر گِھن گِیا۔ 18جِیں ویلے اُنہاں کُوں یُوسف دے گھر پُچایا گیا تاں او ڈر تے آکھنڑ لگے، ”ساکُوں اُنہاں پیسیاں پارُوں اِتھاں گِھن آئے ہِن جیہڑے پہلی پھیری ساڈے بوریاں ءچ رکھے گئے ہَن۔ او اچانک ساڈے اُتے حملہ کر تے ساڈے کھوتے کَھس گِھنسن تے ساکُوں غُلام بنڑا گِھنسن۔“

19اِیں واسطے گھر دے دَروازے تے پُج تے اُنہاں گھر دے مُختار کُوں آکھیا، 20”سائیں! اِیں تُوں پہلے وی اساں اناج مُل گِھننڑ کیتے اِتھاں آئے ہاسے۔ 21اساں اناج گِھن تے ویندے پئے ہاسے تے رستے ءچ رات ٹِکنڑ کیتے رُکے۔ جِیں ویلے اساں آپنڑے بورے کھول تے ڈِٹھا تاں ہر بورے دے مُنہ ءچ ساڈے پیسیاں دی پُوری رقم پئی ہئی۔ اساں ایہ پیسے واپس گِھن آئے ہیں۔ 22اساں بِیا اناج مُل گِھننڑ کیتے بئی رقم گِھن آئے ہیں۔ اساں نئیں جانڑدے جو ایہ پیسے کئیں ساڈے بوریاں ءچ رکھے ہَن۔“

23گھر دے مُختار آکھیا، ”فِکر نہ کرو، نہ ڈرو۔ تُہاڈے تے تُہاڈے پِیُو دے خُدا تُہاڈے کیتے تُہاڈے بوریاں ءچ ایہ خزانہ رکھیا ہوسی۔ میکُوں تاں تُہاڈے پیسے مِل گئے ہَن۔“

گھر دا مُختار شمعون کُوں باہر اُنہاں دے کولھ گِھن آیا۔ 24وَل اُوں سارے بِھرانواں کُوں یُوسف دے گھر پُچا تے اُنہاں کُوں پیر دھووݨ کیتے پانڑی تے کھوتیاں کیتے گھاہ ڈِتا۔ 25اُنہاں آپنڑے تحفے تیار رکھے کیوں جو اُنہاں کُوں ڈسایا گِیا ہا جو ”یُوسف ڈوپہر دا کھانڑا تُہاڈے نال ای کھاسی۔“

26جِیں ویلے یُوسف گھر پُجیا تاں او آپنڑے تحفے پیش کر تے مُنہ دے بھار جُھک گئے۔ 27یُوسف اُنہاں دی خیر خبر پُچھی تے آکھیا، ”تُساں آپنڑے بُڈھے پِیُو دا ذِکر کیتا ہا، کیا او ٹھیک ہے؟ کیا او ہُنڑ تئیں زندہ ہے؟“

28اُنہاں جواب ڈِتا، ”جیا! ساڈا پِیُو تُہاڈا خادم ہُنڑ تئیں زندہ ہے تے ٹھیک ہے۔“ او ولا مُنہ دے بھار جُھک گئے۔

29جِیں ویلے یُوسف آپنڑے سکے بِھرا بِنیمِین کُوں ڈِٹھا تاں پُچھیا، ”کیا ایہ تُہاڈا سبھ تُوں چھوٹا بِھرا ہے جِیندا ذِکر تُساں کیتا ہا؟“ وَل آکھیا، ”پوتر! خُدا تیڈے اُتے مہربان راہوے۔“ 30آپنڑے بِھرا کُوں ڈیکھ تے یُوسف دا دِل اِتنا بھر گیا جو اُوندے اکھیں ءچ ہنجُو آ گئے۔ اِیں کیتے او جلدی نال اُتھوں نِکلیاتے آپنڑے کمرے ءچ وَنج تے روونڑ لگ پِیا۔ 31وَل او آپنڑا مُنہ دھو تے واپس آیا۔ اُوں آپنڑے آپ اُتے قابو پا تے نوکراں کُوں حُکم ڈِتا جو کھانڑا گِھن آوݨ۔

32نوکراں بِھرانواں کیتے اَنج کھانڑے دا بندوبست کیتا تے یُوسف کیتے اَنج۔ تے مِصریاں کیتے وی کھانڑے دا بندوبست اَنج ہا جیہڑے اُوندے نال کھانڑا کھاندے ہَن، کیوں جو مِصری عبرانیاں دے نال بہہ تے کھاوݨ تُوں نفرت کریندے ہَن۔ 33بِھرانواں کُوں اُنہاں دی عُمر دی ترتیب دے حساب نال یُوسف دے سامنڑے بِلھا ڈِتا گِیا۔ ایہ ڈیکھ تے بِھرا بہُوں حیران تھئے۔ 34یُوسف آپنڑے کھانڑے ءچوں حصے کر تے اُنہاں کُوں ڈیوݨ لگا۔ پر بِنیمِین کُوں ڈُوجھیاں دی نسبت پنج گُنا زیادہ ڈِتا گِیا۔ اِینویں اُنہاں رَج تے یُوسف دے نال کھادا پِیتا۔