پیدائش 42

یُوسف دے بِھرا مِصر ءچ

1جِیں ویلے یعقُوب کُوں پتہ لگیا جو مِصر ءچ اناج ہے تاں اُوں آپنڑے پوتراں کُوں آکھیا، ”تُساں کیوں ہِک بئے دا مُنہ ڈیدھے پئے ہیوے؟ 2مَیں سُنڑے جو مِصر ءچ اناج ہے۔ اُتھاں وَنج تے ساڈے کیتے مُل گِھن آؤ، تاں جو اساں زندہ راہوں تے مر نہ ونجُوں۔“

3وَل یُوسف دے ڈاہ بِھرا اناج مُل گِھننڑ کیتے مِصر گئے۔ 4پر یعقُوب یُوسف دے سکے بِھرا بِنیمِین کُوں نال نہ بھیجیا۔ اُوں آکھیا ”اِینویں نہ تھیوے جو اُونکُوں کوئی نُقصان پُجے۔“ 5اِینویں یعقُوب دے پوتر بہُوں سارے لوکاں نال مِصر گئے کیوں جو کنعان مُلک ءچ وی کال ہا۔

6یُوسف مِصر دے حاکم دی حیثیت نال لوکاں کُوں اناج ویچیندا ہا۔ اِیں کیتے اُوندے بِھرا آ تے اُوندے سامنڑے مُنہ دے بھار جُھک گئے۔ 7جِیں ویلے یُوسف آپنڑے بِھرانواں کُوں ڈِٹھا تاں اُنہاں کُوں سُنجاݨ گِھدا۔ پر ظاہر اِینویں کیتا جِینویں ناواقف ہووے تے اُنہاں نال اوکھا الوایا جو ”تُساں کِتھوں آئے ہیوے؟“

اُنہاں جواب ڈِتا، ”اساں کنعان مُلک تُوں اناج مُل گِھننڑ آئے ہیں۔“

8یُوسف تاں آپنڑے بِھرانواں کُوں سُنجانڑی کھڑا ہا پر بِھرانواں اُونکُوں نہ سُنجانڑیا۔ 9اُونکُوں او خواب یاد آئے جیہڑے اُوں بِھرانواں دے بارے ءچ ڈِٹھے ہَن۔ اُوں آکھیا، ”تُساں جاسُوس ہیوے۔ تُساں ایہ ڈیکھنڑ آئے ہیوے جو ساڈا مُلک کیہڑی کیہڑی جاہ تُوں غیر محفوظ ہے۔“

10اُنہاں آکھیا، ”نہ مالک، تُہاڈے غُلام اناج مُل گِھننڑ آئے ہِن۔ 11اساں سارے ہِکے پِیُو دے پوتر ہیں۔ تُہاڈے غُلام شریف لوک ہِن جاسُوس نئیں۔“

12پر یُوسف زور ڈیندا ریہا جو ”نئیں تُساں تاں ڈیکھنڑ آئے ہیوے جو ساڈا مُلک کیہڑی کیہڑی جاہ تُوں غیر محفوظ ہے۔“

13اُنہاں عرض کیتی، ”تُہاڈے غُلام بارہاں بِھرا ہِن۔ اساں ہِکے پِیُو دے پوتر ہیں جیہڑا کنعان ءچ راہندے۔ سبھ تُوں چھوٹا بِھرا اِیں ویلے ساڈے پِیُو دے کولھ ہے تے ہِک مَر گئے۔“

14پر یُوسف وَل اُنہاں کُوں آکھیا جو ”تُساں جاسُوس ہیوے۔ 15میں تُہاڈے گالھیں کُوں اِینویں ازمیساں جو فرعون دی قَسم، جئیں تئیں تُہاڈا سبھ تُوں چھوٹا بِھرا نہ آوے، تُساں اِیں جاہ تُوں کڈھائیں نہ وَنج سگسو۔ 16آپنڑے ءچوں کہیں ہِک کُوں اُونکُوں گِھننڑ کیتے بھیج ڈیؤ۔ باقی سارے اِتھاں قید ءچ راہسن۔ وَل پتہ لگسی جو تُہاڈے گالھیں سچ ہِن یا نئیں۔ جے نئیں تاں فرعون دی قَسم اِیندا مطلب ایہ ہوسی جو تُساں جاسُوس ہیوے۔“ 17ایہ آکھ تے یُوسف اُنہاں کُوں ترے ڈینہاں کیتے قید خانے ءچ سَٹ ڈِتا۔

18تریجھے ڈینہہ اُوں اُنہاں کُوں آکھیا، ”مَیں تُہاکُوں ہِک شرط تے زندہ چُھڑیساں کیوں جو مَیں خُدا کنُوں ڈردا ہاں۔ 19جے تُساں واقعی سچے ہیوے تاں اِینویں کرو جو تُہاڈے ءچوں ہِک اِتھاں قید خانہ ءچ راہوے تے باقی سارے آپنڑے بُکھے گھر آلیاں کیتے اناج گِھن ونجنڑ۔ 20پر لازم ہے جو تُساں آپنڑے سبھ تُوں چھوٹے بِھرا کُوں میڈے کولھ گِھن آؤ۔ اِیں تُوں تُہاڈے گالھیں سچ ثابت تھیسن تے تُساں موت تُوں بچ ویسو۔“

یُوسف دے بِھرا مَن گئے۔ 21او آپس ءچ آکھنڑ لگے، ”بیشک ایہ سزا ساکُوں آپنڑے بِھرا اُتے ظلم دے سببّوں مِلدی پئی ہے۔ جِیں ویلے او مِنت کریندا پِیا ہا جو میڈے اُتے رحم کرو تاں اساں اُوندی وڈی مُصیبت ڈیکھ تے وی اُوندی نہ سُنڑی، اِیں کیتے ہُنڑ ایہ مُصیبت ساڈے اُتے آ گئی ہے۔“

22تے رُوبِن آکھیا، ”کیا مَیں نہ آکھیا ہا جو چھوہر اُتے ظلم نہ کرو پر تُساں میڈی ہِک نہ سُنڑی۔ ہُنڑ اُوندے خون دا حساب تھیندا پئے۔“

23اُنہاں کُوں پتہ نہ ہا جو یُوسف ساڈے گالھیں سمجھ سگدے کیوں جو او ترجمہ کرݨ آلے دے ذریعے اُنہاں نال الویندا ہا۔ 24ایہ گالھیں سُنڑ تے او اُنہاں تُوں اَنج تھی تے رووݨ لگا۔ وَل او واپس آیا تے اُنہاں نال گالھیں کیتیاں تے شمعون کُوں گِھن تے اُونکُوں اُنہاں دے سامنڑے ای بدھوا ڈِتا۔

یُوسف دے بِھرا کنعان واپس ویندے ہِن

25یُوسف حُکم ڈِتا جو اُنہاں دے بورے اناج نال بھر تے ہر ہِک بِھرا دے پیسے اُوندے بورے ءچ واپس رکھ ڈِتے ونجنڑ تے سفر کیتے کھانڑا وی ڈِتا ونجے۔ نوکراں اِینویں ای کیتا۔ 26وَل یُوسف دے بِھرا آپنڑے کھوتیاں اُتے اناج لڈ تے ٹُر پئے۔ 27جِیں ویلے او ارام کیتے کہیں جاہ تے رُکے تے ہِک بِھرا آپنڑے کھوتے کُوں گھاہ سٹنڑ کیتے آپنڑا بورا کھولیا تاں اُوں ڈِٹھا جو بورے دے مُنہ ءچ اُوندے پیسے پئے ہِن۔ 28اُوں آپنڑے بِھرانواں کُوں آکھیا جو ”میڈے پیسے واپس کر ڈِتے گئے ہِن۔ او میڈے بورے ءچ ہِن۔“ ایہ ڈیکھ تے اُنہاں دے ہوش اُڈ گئے۔ کمبدے کمبدے او ہِک بئے کُوں ڈیکھنڑ تے آکھنڑ لگے، ”خُدا ساڈے نال ایہ کیا کیتے؟“

29وَل کنعان مُلک ءچ آپنڑے پِیُو یعقُوب دے کولھ پُج تے اُنہاں او سبھ کُجھ سُنڑایا جیہڑا اُنہاں دے نال تھیّا ہا۔ اُنہاں آکھیا، 30”اُوں مُلک دا حاکم ساڈے نال سختی نال بولیا ہا۔ اُوں ساکُوں جاسُوس سمجھیا 31پر اساں اُونکُوں آکھیا جو اساں جاسُوس نئیں بلکہ شریف لوک ہیں۔ 32اساں بارہاں بِھرا ہِکے پِیُو دے پوتر ہیں۔ ہِک مَر گئے تے سبھ تُوں چھوٹا کنعان ءچ پِیُو دے کولھ ہے۔ 33وَل اُوں مُلک دے مالک ساکُوں آکھیا، ’اِیں تُوں میکُوں پتہ لگسی جو تُساں سچے ہیوے جو ہِک بِھرا کُوں میڈے کولھ چھوڑ ڈیؤ تے باقی آپنڑے بُکھے گھر آلیاں کیتے اناج گِھن تے چلے ونجو۔ 34پر آپنڑے سبھ تُوں چھوٹے بِھرا کُوں میڈے کولھ گِھن آؤ تاں جو میکُوں پتہ لگے جو تُساں جاسُوس نئیں بلکہ سچے ہیوے۔ وَل مَیں تُہاڈے بِھرا کُوں تُہاڈے حوالے کر ڈیساں تے تُساں اِیں مُلک ءچ ازادی نال تجارت کر سگسو‘۔“

35جِیں ویلے اُنہاں آپنڑے بورے خالی کیتے تاں ڈِٹھا جو ہر ہِک دے بورے ءچ اُوندے پیسیاں دی تھیلی رکھی ہوئی ہے۔ ایہ پیسے ڈیکھ تے او خود تے اُنہاں دا پِیُو وی ڈر گئے۔ 36اُنہاں دے پِیُو اُنہاں کُوں آکھیا، ”تُساں میکُوں بے اولاد کریندے پئے ہیوے۔ یُوسف نئیں ریہا تے شمعون وی نئیں ریہا تے ہُنڑ تُساں بِنیمِین کُوں وی میڈے تُوں گِھن ونجنڑ چاہندے ہیوے۔ ایہ سبھ کُجھ میڈے خلاف ہے۔“

37وَل رُوبِن آکھیا، ”جے مَیں اُونکُوں صحیح سلامت تُہاڈے کولھ واپس نہ گِھن آنواں تاں تُساں میڈے ڈُو پوتراں کُوں مار ڈیوائے۔ اُونکُوں میڈے حوالے کر ڈیؤ تے مَیں اُونکُوں تُہاڈے کولھ واپس گِھن آساں۔“

38پر یعقُوب آکھیا، ”میڈا پوتر تیڈے نال نہ ویسی کیوں جو اُوندا بِھرا مر گئے تے ہُنڑ او کلھا رہ گئے۔ جے اُونکُوں رستے ءچ کُجھ تھی گِیا تاں تُساں مَیں بُڈھے کُوں غم دے مارے قبر ءچ پُچا ڈیسو۔“