پیدائش 41

بادشاہ دے خواب

1ڈُو سال بعد ہِک رات بادشاہ خواب ڈِٹھا جو او نیل دریا دے کنارے اُتے کھڑے۔ 2اچانک دریا ءچوں سَت سوہنڑیاں تے موٹیاں گانواں نِکل تے کانیاں ءچ چرݨ لگیاں۔ 3اُوندے بعد سَت بئیاں گانواں نِکل آئیاں۔ پر او کوجھیاں تے سُکیاں ہَن تے دریا دے کنارے ڈُوجھیاں گانواں دے کولھ وَنج کھڑیاں تھیّاں۔ 4تے کوجھیاں تے سُکیاں گانواں پہلے آلیاں سَت سوہنڑیاں تے موٹیاں گانواں کُوں کھا گئیاں۔ اِیندے بعد فرعون جاگ پِیا۔ 5او ولا سَم گِیا تے اُوں ہِک بِیا خواب ڈِٹھا جو اناج دے ہِک بُوٹے اُتے سَت موٹے موٹے تے چنگے چنگے سِٹے لگے ہوئے ہِن۔ 6وَل سَت بئے سِٹے پُھٹ پئے جیہڑے سُکے سڑے تے مشرقی ہوا پارُوں کُمانڑے تھی گئے ہَن۔ 7اناج دے سَت سُکے سِٹیاں سَت موٹے تے بھرے ہوئے سِٹیاں کُوں کھا گِھدا۔ وَل فرعون جاگ پِیا تے جاݨ گیا جو ایہ خواب ہا۔

8سویل تھئی تاں او پریشان ہا۔ اِیں کیتے اُوں مِصر دے سارے جادُوگراں تے سیانڑیاں کُوں سڈیا تے آپنڑے خواب سُنڑائے پر کوئی وی اُنہاں دا مطلب نہ ڈسا سگیا۔

9وَل سردار ساقی فرعون کُوں آکھیا، ”اَج میکُوں آپنڑی غلطی یاد آندی ہے۔ 10جِیں ویلے فرعون آپنڑے نوکراں تُوں ناراض ہا تاں اُوں میکُوں تے سردار باورچی کُوں شاہی پہرے داراں دے سردار دے گھر، قید خانے ءچ سٹوا ڈِتا۔ 11ہِکو رات اساں ڈوہائیں اَنج اَنج خواب ڈِٹھے، جِنہاں دا مطلب وی اَنج اَنج ہا۔ 12اُتھاں جیل ءچ ہِک عبرانی نوجوان ہا۔ او پہرے داراں دے سردار دا غُلام ہا۔ اساں اُونکُوں آپنڑے آپنڑے خواب سُنڑائے تے اُوں ساکُوں اُنہاں دا مطلب ڈسایا۔ 13تے جیہڑا کُجھ اُوں ڈسایا، او سبھ کُجھ اُونویں ای تھیّا۔ میکُوں آپنڑی ذمہ داری واپس مِل گئی، پر سردار باورچی کُوں سزائے موت ڈے تے درخت اُتے ٹنگ ڈِتا گِیا۔“

14ایہ سُنڑ تے فرعون یُوسف کُوں سڈوایا تے او اُونکُوں جلدی نال قید خانے ءچوں باہر کڈھ آئے۔ اُوں آپنڑی حجامت بنڑائی تے آپنڑے کپڑے بدلائے تے سِدھا بادشاہ دے سامنڑے حاضر تھیّا۔

15بادشاہ آکھیا، ”مَیں خواب ڈِٹھے تے اِتھاں اُوندا مطلب ڈساونڑ آلا کوئی نئیں، پر مَیں سُنڑے جو تُوں خواب کُوں سُنڑ تے اُوندا مطلب ڈسا سگدیں۔“

16یُوسف جواب ڈِتا، ”ایہ میڈے اِختیار ءچ نئیں، پر خُدا ای بادشاہ کُوں سلامتی دا پیغام ڈیسی۔“

17فرعون یُوسف کُوں آپنڑا خواب سُنڑایا جو ”مَیں خواب ءچ نیل دریا دے کنارے کھڑا ہم۔ 18اچانک دریا ءچوں سَت موٹیاں تے سوہنڑیاں گانواں نِکل تے کانیاں ءچ چرݨ لگیاں۔ 19اِیندے بعد سَت بئیاں گانواں نِکلیاں۔ او بہُوں کوجھیاں تے سُکیاں ہَن۔ مَیں ایڈیاں کوجھیاں گانواں مِصر ءچ کڈھائیں نئیں ڈِٹھیاں۔ 20سُکیاں تے کوجھیاں گانواں پہلے آلیاں موٹیاں تے سوہنڑیاں گانواں کُوں کھا گئیاں۔ 21پر کھاوݨ تُوں بعد وی ایہ پتہ نہ لگدا ہا جو اِنہاں موٹیاں گانواں کُوں کھادے۔ او پہلے آلی کار کوجھیاں ای ہَن۔ اِیں تُوں بعد مَیں اُٹھی پِیا۔ 22وَل مَیں ہِک بِیا خواب ڈِٹھا۔ سَت موٹے تے چنگے سِٹے ہِکے بُوٹے اُتے لگے ہَن۔ 23اِیندے بعد سَت بئے سِٹے نِکلے جیہڑے خراب، سُکے سڑے تے مشرقی ہوا پارُوں کُمانڑے تھی گئے ہَن۔ 24سَت سُکے سِٹیاں سَت چنگے سِٹیاں کُوں کھا گِھدا۔ مَیں ایہ سبھ کُجھ آپنڑے جادُوگراں کُوں ڈسایا پر کوئی اِیندا مطلب نہ ڈسا سگیا۔“

25یُوسف بادشاہ کُوں آکھیا، ”ڈوہائیں خواباں دا ہِکو مطلب ہے۔ خُدا فرعون اُتے ظاہر کیتے جو او کیا کرݨ آلا ہے۔ 26سَت چنگیاں گانواں تُوں مُراد سَت سال ہِن۔ اِینویں سَت چنگے سِٹیاں تُوں مُراد وی سَت سال ہِن۔ ڈوہائیں خواباں دا ہِکو مطلب ہے۔ 27جیہڑیاں سُکیاں تے کوجھیاں گانواں بعد ءچ نِکلیاں اُنہاں تُوں مُراد سَت بئے سال ہِن۔ تے سَت سُکے تے مشرقی ہوا پارُوں سڑے ہوئے سِٹیاں دا مطلب وی اِیہو ہے۔ او ہِکو گالھ ڈسیندے ہِن جو سَت سال تئیں کال راہسی۔ 28ایہ اُوہو گالھ ہے جیہڑی مَیں فرعون کُوں آکھی ہے جو خُدا فرعون اُتے ظاہر کیتے جو او کیا کریسی۔ 29سَت سال آسن جِیں ویلے مِصر دے پُورے مُلک ءچ بہُوں پیداوار تھیسی۔ 30اُوندے بعد سَت سال کال پِیا راہسی۔ کال ایڈے زور دا ہوسی جو مِصر ءچ لوک پہلے آلی پیداوار کُوں بُھل ویسن تے کال مُلک کُوں تباہ کر ڈیسی۔ 31کال دے زور پارُوں چنگے سالاں دی خوشحالی یاد ای نہ راہسی۔ 32فرعون کُوں ہِکو پیغام ڈُو اَنج اَنج خواباں دی صورت ءچ اِیں کیتے مِلے جو خُدا اِیندا پکّا اِرادہ رکھیندے تے او بہُوں جلدی اُوندے اُتے عمل کریسی۔

33اِیں واسطے فرعون کُوں چاہیدے جو کہیں سمجھدار تے عقلمند بندے کُوں گولھے تے اُونکُوں مِصر دا مُختار بنڑاوے۔ 34فرعون کُوں ایہ کرنڑا چاہیدے جو پُورے مُلک ءچ ناظم مقرر کرے جیہڑے سَت چنگے سالاں ءچ ہر پیداوار دا پنجواں حصہ جمع کرݨ۔ 35او آوݨ آلے اُنہاں چنگے سالاں دے دوران خوراک جمع کرݨ۔ بادشاہ دے اِختیار نال او گودام بنڑا تے اناج کُوں محفوظ کر گِھننڑ تاں جو سارے شہر ءچ خوراک ہووے۔ 36ایہ خوراک کال دے اُنہاں سَت سالاں کیتے محفوظ کیتی ونجے جیہڑا مِصر ءچ آوݨ آلا ہے تاں جو مُلک کال تُوں برباد نہ تھی ونجے۔“

یُوسف کُوں مِصر اُتے حاکم مقرر کیتا ویندے

37ایہ گالھ فرعون تے اُوندے افسراں کُوں چنگی لگی۔ 38فرعون اُنہاں کُوں آکھیا جو ”ساکُوں اِیں کم کیتے یُوسف تُوں قابل بندہ نہ مِلسی۔ اِیندے ءچ خُدا دی رُوح ہے۔“ 39فرعون یُوسف کُوں آکھیا، ”خُدا ایہ سبھ کُجھ تیڈے اُتے ظاہر کیتے اِیں کیتے کوئی وی تیڈے تُوں ودھ سمجھدار تے عقل مند نئیں۔ 40مَیں تیکُوں آپنڑے محل اُتے مقرر کریندا ہاں۔ میڈے سارے لوک تیڈے تابع ہوسن۔ بس تخت دا مالک ہووݨ دے سببّوں مَیں تَیں تُوں وڈا ہوساں۔ 41ہُنڑ مَیں تیکُوں پُورے مِصر اُتے حاکم مقرر کریندا ہاں۔“

42فرعون آپنڑی انگل ءچوں او مُندری لہائی جیندے نال مُہر لیندا ہا تے اُونکُوں یُوسف دی انگل ءچ پوا ڈِتا۔ اُوں اُونکُوں ودھائے لینن دا جوڑا پوایا تے اُوندے گَل ءچ سونے دی گانی پوا ڈِتی۔ 43وَل اُوں اُونکُوں آپنڑے ڈُوجھے رَتھ اُتے سوار کر ڈِتا تے لوک اُوندے اگُوں اگُوں ایہ اعلان کریندے ویندے ہَن ”گوڈے ٹیکو، گوڈے ٹیکو۔“ اِینویں یُوسف پُورے مِصر دا حاکم بنڑ گیا۔ 44فرعون اُونکُوں آکھیا، ”مَیں تاں بادشاہ ہاں پر تیڈی اِجازت تُوں بغیر مِصر ءچ کوئی آپنڑا ہتھ پیر نہ ہلیسی۔“ 45اُوں یُوسف دا مِصری ناں صِفنات فعنیح رکھیا تے اون شہر دے مذہبی راہنما فوطِفیرع دی دِھی آسِناتھ نال اُونکُوں پرنا ڈِتا۔ اِیندے بعد یُوسف مِصر دا دورہ کرݨ لگا۔

46یُوسف ترِیح سال دا ہا جِیں ویلے او مِصر دے بادشاہ فرعون دی خدمت کرݨ لگا۔ اُوں فرعون تُوں رُخصت تھی تے مِصر دا دورہ کیتا۔

47سَت چنگے سالاں دے دوران مِصر ءچ بہُوں چنگی پیداوار تھئی۔ 48یُوسف ساری خوراک جمع کر تے شہراں ءچ محفوظ کر گِھدی۔ اُوں ہر شہر ءچ آسُوں پاسُوں دے کھیتاں دی پیداوار رکھوائی۔ 49جمع کیتا ہویا اناج سمندر دی ریت آلی کار ڈھگ ہا، اِتُھوں تئیں جو اُوں اُونکُوں تولنڑ وی چھوڑ ڈِتا کیوں جو او بے حساب ہا۔

50کال تُوں پہلے یُوسف تے آسِناتھ دے ڈُو پوتر جمّے۔ 51اُوں پہلے دا ناں منسّی1 رکھیا، کیوں جو اُوں آکھیا، ”خُدا میڈی مُصیبت تے میڈے پِیُو دا گھر میڈے ذہن ءچوں کڈھ ڈِتے۔“ 52ڈُوجھے دا ناں اُوں اِفرائِیم 2رکھیا کیوں جو اُوں آکھیا، ”خُدا میکُوں میڈی مُصیبت دے مُلک ءچ ودھائے۔“

53سَت سال جِنہاں ءچ بہُوں فصل تھئی لنگھ گئے۔ 54وَل جِینویں یُوسف آکھیا ہا، کال دے سَت سال شروع تھی گئے۔ ڈُوجھے سبھ مُلکاں ءچ وی کال پے گِیا پر مِصر ءچ خوراک وافر ہئی۔ 55جِیں ویلے کال سارے مِصر ءچ زور پکڑیا تاں لوک روٹی کیتے فرعون دے اگُوں فریاد کرݨ لگے۔ فرعون اُنہاں کُوں آکھیا، ”یُوسف کولھ ونجو تے جیہڑا کُجھ او آکھے اُوہو کرو۔“

56جِیں ویلے پُوری دُنیا ءچ کال پے گِیا، تاں یُوسف گودام کھول تے مِصریاں کُوں اناج ویچنڑ لگا کیوں جو کال پارُوں مُلک دے حالات بہُوں خراب تھی گئے ہَن۔ 57سبھ مُلکاں تُوں وی لوک اناج مُل گِھننڑ کیتے یُوسف دے کولھ مِصر آئے کیوں جو پُوری دُنیا ءچ سخت کال ہا۔