پیدائش 39

یُوسف تے فُوطِیفار دی ذال

1اِسمٰعیلیاں یُوسف کُوں مِصر گِھن وَنج تے ویچ ڈِتا ہا۔ مِصر دے بادشاہ دے ہِک اعلیٰ افسر فُوطِیفار اُونکُوں مُل گِھن گِھدا ہا۔ او شاہی پہرے داراں دا سردار ہا۔ 2رب العالمین یُوسف دے نال ہا، اِیں واسطے او جیہڑا کم وی کریندا اُونکُوں کامیابی مِلدی۔ او آپنڑے مِصری مالک دے گھر راہندا ہا۔ 3اُوندے مالک ڈِٹھا جو رب العالمین یُوسف دے نال ہے تے اُونکُوں ہر کم ءچ کامیابی ڈیندے۔ 4اِیں واسطے یُوسف اُتے اُوندا مالک فُوطِیفار مہربان تھیندا گیا تے اُونکُوں آپنڑاں ذاتی نوکر بنڑا گِھدا۔ اُوں اُونکُوں آپنڑے گھر دا مُختار بنڑا تے آپنڑا سبھ کُجھ اُوندے حوالے کر ڈِتا۔ 5جِیں ویلے تُوں فُوطِیفار اُونکُوں آپنڑے گھر دا مُختار بنڑایا، رب العالمین یُوسف دے سببّوں اُوں مِصری فُوطِیفار دے گھر کُوں برکت ڈِتی۔ اُوندی برکت فُوطِیفار دی ہر چیز اُتے ہئی بھانویں گھر ہووے یا کھیت۔ 6فُوطِیفار آپنڑی ہر چیز یُوسف دے ہتھاں ءچ ڈے ڈِتی تے اُونکُوں آپنڑی روٹی کھاوݨ دے سِوا کہیں چیز دی فِکر نہ ہئی۔

یُوسف بہُوں سوہنڑا تے جوان ہا۔ 7اِنہاں گالھیں تُوں بعد اُوندے مالک دی ذال یُوسف اُتے عاشق تھی گئی تے اُونکُوں آکھیا، ”میڈے نال ہم بستر تھی۔“

8یُوسف اِنکار کیتا تے آکھنڑ لگا، ”میڈے مالک کُوں میڈے پارُوں آپنڑے گھر دی کہیں چیز دی فِکر نئیں۔ اُوں سبھ کُجھ میڈے حوالے کر ڈِتے۔ 9اِیں گھر ءچ میڈے تُوں وڈا کوئی نئیں تے اُوں تُہاڈے سِوا کہیں چیز تُوں میکُوں منع نئیں کیتا کیوں جو تُساں اُوندی ذال ہیوے۔ اِیں واسطے مَیں اِتنی وڈی بدی کینویں کر سگدا ہاں؟ میں خُدا دا گُنہگار کیوں بنڑاں؟“

10مالک دی ذال ہر روز یُوسف دے پِچُھوں پئی ریہی پر او اُوندے نال ہم بستر تھیوݨ تُوں اِنکار کریندا ریہا۔

11ہِک ڈینہہ یُوسف کم کرݨ کیتے گھر گِیا۔ گھر ءچ کوئی نوکر نہ ہا۔ 12فُوطِیفار دی ذال یُوسف دا چولا پکڑ تے آکھیا، ”میڈے نال ہم بستر تھی۔“

یُوسف بھج تے باہر چلیا گِیا، پر اُوندا چولا فُوطِیفار دی ذال دے ہتھ ءچ رہ گِیا۔ 13جِیں ویلے اُوں ڈِٹھا جو او آپنڑا چولا چھوڑ تے بھج گئے 14تاں اُوں گھر دے نوکراں کُوں سڈ تے آکھیا، ”ایہ ڈیکھو! میڈا پایا اِیں عبرانی بندے کُوں ساڈے کولھ گِھن آئے تاں جو او ساکُوں ذلیل کرے۔ او میڈے نال ہم بستر تھیوݨ کیتے اندر وڑ آیا پر مَیں اُچی اواز ءچ چیخ پئی۔ 15جِیں ویلے مَیں مدد کیتے چیخنڑ لگی تاں او آپنڑا چولا میڈے کولھ چھوڑ تے بھج گِیا۔“

16اُوں فُوطِیفار دے آوݨ تئیں یُوسف دا چولا آپنڑے کولھ ای رکھیا۔ 17جِیں ویلے او گھر واپس آیا تاں اُوں اُونکُوں اِیہو کہانڑی سُنڑائی جو، ”جیہڑا عبرانی غُلام تُساں گِھن آئے ہیوے، او میکُوں ذلیل کرݨ کیتے میڈے کولھ آیا ہا۔ 18پر جِیں ویلے مَیں مدد کیتے چیخنڑ لگی تاں او آپنڑا چولا چھوڑ تے باہر بھج گِیا۔“

یُوسف قید خانے ءچ

19ایہ سُنڑ تے فُوطِیفار بہُوں کاوڑ ءچ آ گِیا۔ 20اُوں یُوسف کُوں پکڑ تے اُوں جیل ءچ سَٹ ڈِتا، جِتھاں بادشاہ دے قیدی رکھے ویندے ہَن۔ اِیں کیتے یُوسف قید ءچ ریہا۔ 21پر رب العالمین یُوسف دے نال ہا۔ اُوں اُوندے اُتے مہربانی کیتی تے جیلر کُوں اُوندے اُتے مہربان کر ڈِتا۔ 22جیلر سارے قیدیاں کُوں یُوسف دے حوالے کر تے پُورا نِظام اُونکُوں چلاوݨ دی ذمہ داری ڈے ڈِتی۔ 23جیلر کُوں یُوسف دے ذمے لائے گئے کہیں کم دی فِکر نہ ریہی کیوں جو رب العالمین یُوسف دے نال ہا تے اُونکُوں ہر کم ءچ کامیابی بخشی۔