پیدائش 38

یہُوداہ تے تمر

1اُنہاں ڈینہاں ءچ یہُوداہ آپنڑے بِھرانواں کُوں چھوڑ تے عدُلام شہر دے ہِک بندے دے کولھ راہوݨ لگا جِیندا ناں حِیرہ ہا۔ 2اُتھاں یہُوداہ ہِک کنعانی عورت کُوں ڈِٹھا جیندے پِیُو دا ناں سُوع ہا۔ او اُوں عورت نال پرنیج تے اُوندے کولھ گِیا۔ 3او حاملہ تھئی تے پوتر جمیا تے یہُوداہ اُوندا ناں عیر رکھیا۔ 4او ولا حاملہ تھئی تے ہِک بِیا پوتر جمیا جِیندا ناں اونان رکھیا۔ 5وَل اُوندے تریجھا پوتر وی جمیا جِیندا ناں اُوں سیلہ رکھیا۔ یہُوداہ کزِیب شہر ءچ ہا جِیں ویلے اُوں عورت دے او پوتر جمیا۔

6یہُوداہ آپنڑے وڈے پوتر عیر دا پرنیوا ہِک چھوہیر نال کیتا، جِیندا ناں تمر ہا۔ 7یہُوداہ دا پوتر عیر رب العالمین دی نظر ءچ بدکار ہا، اِیں پارُوں رب العالمین عیر کُوں ہلاک کر ڈِتا۔ 8وَل یہُوداہ عیر دے بِھرا اونان کُوں آکھیا، ”آپنڑے وڈے بِھرا دی بیوہ کولھ وَنج تے دیور دا فرض ادا کر تاں جو تیڈے بِھرا دی نسل قائم راہوے۔“

9پر اونان جانڑدا ہا جو جیہڑے بال جمسن، او میڈے نئیں بلکہ میڈے وڈے بِھرا دے اکھویسن۔ اِیں پارُوں جِیں ویلے او تمر دے کولھ ویندا تاں نُطفہ ضائع کر ڈیندا ہا کیوں جو او نہ چاہندا ہا جو میڈے ذریعے میڈے بِھرا دے بال جمنڑ۔ 10رب العالمین کُوں ایہ گالھ بہُوں بُری لگی تے اُوں اُونکُوں وی ہلاک کر ڈِتا۔

11وَل یہُوداہ آپنڑی نُونہہ تمر کُوں آکھیا، ”آپنڑے پِیُو دے گھر لگی وَنج تے اُوں ویلے تئیں بیوہ رہ جئیں تئیں میڈا پوتر سیلہ جوان نہ تھی ونجے۔“ ایہ گالھ اُوں اِیں کیتے آکھی جو اُونکُوں ڈر ہا جو کِتھائیں سیلہ وی آپنڑے بِھرانواں آلی کار مر نہ ونجے۔ اِیں واسطے تمر آپنڑے پِیُو دے گھر وَنج تے راہوݨ لگی۔

12کُجھ عرصے بعد یہُوداہ دی ذال جیہڑی سُوع دی دِھی ہئی، مر گئی۔ ماتم دے ڈینہہ لنگھ گئے تاں یہُوداہ آپنڑے عدُلامی دوست حِیرہ نال آپنڑیاں بھیڈاں دی اون کُترݨ آلیاں دے کولھ تِمنت شہر کُوں گِیا۔ 13تمر کُوں ڈسایا گِیا، ”تیڈا سوہرا آپنڑیاں بھیڈاں دی اون کُترݨ کیتے تِمنت ویندا پئے۔“ 14ایہ سُنڑ تے تمر بیوہ عورتاں آلے کپڑے لہا ڈِتے۔ وَل او بُرقع پا تے عَینیم شہر دے دَر تے بہہ گئی جیہڑا تِمنت دے رستے ءچ ہا۔ تمر ایہ اِیں پارُوں کیتا جو یہُوداہ دا پوتر سیلہ ہُنڑ جوان تھی گِیا ہا، وَل وی سیلہ نال اُوندا پرنیوا نہ کیتا گِیا۔

15جِیں ویلے یہُوداہ اُتھوں لنگھیا تاں اُوں تمر کُوں ڈیکھ تے سوچیا جو ایہ طوائف ہے کیوں جو اُوں آپنڑا مُنہ لُکایا ہویا ہا۔ 16او رستے ءچوں ہٹ تے اُوندے کولھ گِیا تے آکھنڑ لگا، ”ذرا میکُوں آپنڑے کولھ آوݨ ڈے۔“ کیوں جو اُونکُوں بالکل پتہ نہ ہا جو او اُوندی نُونہہ ہے۔

تمر آکھیا، ”تُوں میڈے کولھ آوݨ دے بدلے ءچ میکُوں کیا ڈیسیں؟“

17اُوں جواب ڈِتا، ”مَیں تیکُوں اِجڑ ءچوں بکری دا ہِک لیلا بھیج ڈیساں۔“

تمر آکھیا، ”وَل لیلا بھیجنڑ تئیں میکُوں ضمانت ڈے۔“

18اُوں پُچھیا، ”مَیں تیکُوں کیا ڈیواں؟“

تمر آکھیا، ”آپنڑی مُہر تے اُونکُوں گَل ءچ لٹکاوݨ آلی ڈوری تے او ڈنگوری ڈے جیہڑی پکڑی کھڑیں۔“ یہُوداہ اُونکُوں ایہ چیزاں ڈِتیاں تے اُوندے کولھ گِیا تے او حاملہ تھی گئی۔ 19وَل تمر اُٹھی تے آپنڑے گھر لگی گئی۔ اُوں آپنڑی چادر لہا تے بیوہ عورتاں آلے کپڑے پا گِھدے۔

20یہُوداہ آپنڑے سنگتی حِیرہ عدُلامی دے ہتھ بکری دا لیلا بھیج ڈِتا تاں جو او چیزاں واپس مِل ونجنڑ جیہڑیاں اُوں ضمانت دے طور تے رکھوائیاں ہَن۔ پر حِیرہ کُوں او عورت نہ مِلی۔ 21وَل اُوں عَینیم دے لوکاں تُوں پُچھیا جو ”او طوائف کِتھاں ہے جیہڑی اِتھاں سڑک تے بیٹھی ہئی؟“

اُنہاں جواب ڈِتا، ”اِتھاں تاں کوئی طوائف نہ ہئی۔“

22اُوں یہُوداہ دے کولھ واپس وَنج تے آکھیا، ”او میکُوں نئیں مِلی بلکہ اُتھوں دے لوکاں آکھیا ہے جو اِتھاں کوئی طوائف نہ ہئی۔“

23یہُوداہ آکھیا، ”وَل او ضمانت آلیاں چیزاں آپنڑے کولھ ای رکھے۔ اساں تاں بدنام نہ تھیؤں۔ مَیں تاں بکری دا لیلا اُونکُوں بھیجیا پر او تیکُوں نہ مِلی۔“

24ترے مہینے بعد یہُوداہ کُوں خبر ڈِتی گئی جو ”تیڈی نُونہہ تمر زِنا کیتے تے ہُنڑ او حاملہ ہے۔“

یہُوداہ حُکم ڈِتا جو ”اُونکُوں باہر گِھن آؤ تے ساڑ ڈیؤ۔“ 25جِیں ویلے او اُونکُوں ساڑݨ کیتے باہر کڈھیندے پئے ہَن تاں اُوں آپنڑے سوہرے کُوں سنیہا بھیجیا، ”ایہ چیزاں ڈیکھ۔ ایہ اُوں بندے دیاں ہِن جیندے پارُوں مَیں حاملہ ہاں۔ پتہ لا جو ایہ مُہر، ڈوری تے ڈنگوری کیندی ہے؟“

26یہُوداہ اُنہاں کُوں سُنجاݨ گِھدا تے آکھیا، ”او میں کنُوں زیادہ حق تے ہے کیوں جو مَیں آپنڑے پوتر سیلہ نال اُونکُوں نئیں پرنایا۔“ پر یہُوداہ ولا کڈھائیں تمر دے کولھ نہ گِیا۔

27جِیں ویلے بال جمنڑ دا ویلا آیا تاں پتہ لگا جو اُوندے ڈھیڈ ءچ جاڑے بال ہِن۔ 28ہِک بال دا ہتھ باہر نِکلیا تاں دائی ہتھ پکڑ تے اُوندے اُتے رَتّا دھاگا بَدھ ڈِتا تے آکھیا جو ”ایہ پہلے جمّے۔“ 29پر اُوں آپنڑا ہتھ واپس چِھک گِھدا تے اُوندا بِھرا پہلے جمیا۔ ایہ ڈیکھ تے دائی بول پئی، ”تُوں کِینویں زبردستی نِکل آئیں!“ اُوں اُوندا ناں فارص1 رکھیا۔ 30وَل اُوندا بِھرا جمیا، جیندے ہتھ اُتے رَتّا دھاگا بدھیا ہویا ہا۔ اُوندا ناں زارح 2رکھیا گِیا۔