پیدائش 37

یُوسف دے خواب

1یعقُوب کنعان مُلک ءچ راہندا ہا، جِتھاں اُوندا پِیُو پردیسی دے طور تے رِیہا ہا۔

2یعقُوب دی نسل دا بیان ایہ ہے:

اُوں ویلے یعقُوب دا پوتر یُوسف ستارہاں سال دا ہا۔ او آپنڑے بِھرانواں نال جیہڑے بِلہاہ تے زِلفہ دے پوتر ہَن، بھیڈاں بکریاں چریندا ہا۔ یُوسف آپنڑے پِیُو کُوں آپنڑے بِھرانواں دے بُرے کماں دے بارے ءچ ڈسیندا ہا۔

3یعقُوب یُوسف کُوں آپنڑے سارے پوتراں تُوں زیادہ پیار کریندا ہا کیوں جو او اُوندے بُڈھیپے ءچ جمیا ہا۔ یعقُوب اُوندے کیتے ہِک خاص لباس بنڑوایا۔ 4جِیں ویلے بِھرانواں ڈِٹھا جو ساڈا پِیُو ساڈے تُوں زیادہ یُوسف کُوں پیار کریندے تاں او یُوسف تُوں نفرت کرݨ لگے تے اُوندے نال چنگی طرحاں گالھ وی نہ کریندے ہَن۔

5ہِک رات یُوسف خواب ڈِٹھا۔ جِیں ویلے اُوں آپنڑے بِھرانواں کُوں خواب سُنڑایا تاں او اُوں تُوں زیادہ نفرت کرݨ لگ پئے۔ 6اُوں آکھیا، ”سُنڑو، مَیں ایہ خواب ڈِٹھے: 7اساں سارے کھیت ءچ گٹھے بدھیندے پئے ہسے جو میڈا گٹھا کھڑا تھی گِیا تے تُہاڈے گٹھے میڈے گٹھے دے آسُوں پاسُوں کٹھے تھی تے اُوندے سامنڑے جُھک گئے۔“

8اُوندے بِھرانواں آکھیا، ”اچھا، تُوں بادشاہ بنڑ تے ساڈے اُتے حکُومت کریسیں؟“ اُوندے خواباں تے اُوندے گالھیں پارُوں یُوسف دے نال اُوندے بِھرانواں دی نفرت مزید ودھ گئی۔

9کُجھ دیر بعد یُوسف ہِک بِیا خواب ڈِٹھا۔ اُوں آپنڑے بِھرانواں کُوں ڈسایا تے آکھیا، ”مَیں ہِک بِیا خواب ڈِٹھے تے اُوندے ءچ سِجھ، چَن تے یارہاں تارے میڈے سامنڑے جُھک گئے۔“

10اُوں ایہ خواب آپنڑے پِیُو کُوں وی سُنڑایا تاں اُوندے پِیُو اُونکُوں جِھڑکیا تے آکھیا، ”ایہ تَیں کیہو جِیہا خواب ڈِٹھے؟ کیا تیڈی ماء تے تیڈے بِھرا تیڈے سامنڑے زمین تے جُھکسن؟“

11اُوندے بِھرا اُوندے تُوں سڑن پے گئے پر اُوندے پِیُو ایہ گالھ دل ءچ یاد رکھی۔

یُوسف کُوں ویچیا ویندے

12ہِک ڈینہہ جِیں ویلے یُوسف دے بِھرا آپنڑے پِیُو دے اِجڑ چراوݨ کیتے سِکم دے کولھ گئے 13تاں یعقُوب یُوسف کُوں آکھیا، ”تیڈے بِھرا سِکم دے کولھ اِجڑ چریندے پئے ہِن۔ آ، مَیں تیکُوں اُنہاں دے کولھ بھیج ڈیواں۔“

یُوسف جواب ڈِتا، ”ٹھیک ہے۔“

14یعقُوب آکھیا، ”وَنج تے پتہ کر جو تیڈے بِھرا تے اُنہاں دے اِجڑ خیر نال ہِن یا نئیں۔ وَل واپس آ تے میکُوں ڈس۔“ تے یُوسف دے پِیُو اُونکُوں حبرون دی وادی تُوں بھیج ڈِتا تے یُوسف سِکم کُوں چلیا گیا۔

15اُتھاں او اِڈے اُڈے پِھردا ریہا۔ آخر ہِک بندہ اُونکُوں مِلیا تے پُچھنڑ لگا، ”تُوں کیا گولھیندا پئیں؟“

16یُوسف جواب ڈِتا، ”مَیں آپنڑے بِھرانواں کُوں گولھیندا پِیا ہاں۔ میکُوں ڈسو جو او آپنڑے جانوراں کُوں کِتھاں چریندے پئے ہِن؟“

17بندے آکھیا، ”او اِتُھوں چلے گئے ہِن۔ مَیں اُنہاں کُوں ایہ اکھیندے ہوئے سُنڑے جو اساں دُوتین جُلوں۔“ ایہ سُنڑ تے یُوسف آپنڑے بِھرانواں دے پِچُھوں دُوتین چلیا گِیا۔ اُتھاں او اُونکُوں مِل گئے۔

18جِیں ویلے یُوسف دے بِھرانواں اُونکُوں دُور تُوں آندے ڈِٹھا تاں اُنہاں اُوندے پُجنڑ تُوں پہلے اُونکُوں قتل کرݨ دا منصوبہ بنڑایا۔ 19اُنہاں آکھیا، ”ڈیکھو، خواب ڈیکھنڑ آلا آندا پئے۔ 20آؤ اساں اُونکُوں مار سَٹُوں تے اُوندی لاش کہیں کھڈے ءچ سَٹ ڈیؤں۔ اساں اکھیسوں جو کہیں جنگلی جانور اُونکُوں پھاڑ کھادے۔ وَل پتہ لگ ویسی جو اُوندے خواباں دی کیا حقیقت ہے۔“

21جِیں ویلے رُوبِن اُنہاں دے گالھیں سُنڑیاں تاں اُوں یُوسف کُوں بچاوݨ دی کوشش کیتی۔ اُوں آکھیا، ”اساں اُونکُوں قتل نہ کرُوں۔ 22اُوندا خون نہ کرو۔ اُونکُوں اِیں کھڈے ءچ سَٹ ڈیؤ جیہڑا بیابان ءچ ہے پر اُوندے اُتے ہتھ نہ چاؤ۔“ اُوں ایہ اِیں کیتے آکھیا جو او اُونکُوں بچا تے واپس پِیُو تئیں پُچاونڑ چاہندا ہا۔

23جِینویں ای یُوسف آپنڑے بِھرانواں دے کولھ پُجیا تاں اُنہاں یُوسف دا خاص لباس لہا تے 24اُونکُوں کھڈے ءچ سَٹ ڈِتا۔ کھڈا خالی ہا تے اُوندے ءچ پانڑی نہ ہا۔ 25وَل او کھانڑا کھاوݨ بہہ گئے۔ تے اُنہاں اکھیں چا تے ڈِٹھا جو اِسمٰعیلیاں دا ہِک قافلہ جِلعاد تُوں آندا پئے۔ اُنہاں دے اُوٹھ قیمتی مصالحیاں، ملہم تے مُر نال لڈے ہوئے مِصر ویندے پئے ہَن۔ 26وَل یہُوداہ آپنڑے بِھرانواں کُوں آکھیا، ”جے اساں آپنڑے بِھرا کُوں قتل کر تے اُوندے خون کُوں لُکا ڈیؤں تاں ساکُوں کیا فائدہ؟ 27آؤ اُونکُوں اِسمٰعیلیاں دے ہتھ ویچ ڈیؤں تے اساں اُوندے اُتے ہتھ نہ چاؤں۔ آخر او ساڈا بِھرا تے ساڈا خون ہے۔“ اُوندے بِھرا مَن گئے۔ 28جِیں ویلے مِدیانی تاجر اُتھوں لنگھے تاں بِھرانواں یُوسف کُوں چِھک تے کھڈے ءچوں کڈھیا تے چاندی دے وِیہہ سِکیاں دے بدلے ویچ ڈِتا۔ اِسمٰعیلی اُونکُوں گِھن تے مِصر لگے گئے۔

29اُوں ویلے رُوبِن موجود نہ ہا۔ جِیں ویلے او کھڈے کولھ واپس آیا تاں یُوسف اُوندے ءچ نہ ہا۔ ایہ ڈیکھ تے اُوں پریشانی ءچ آپنڑے کپڑے پھاڑ گِھدے۔ 30او واپس آپنڑے بِھرانواں دے کولھ گِیا تے آکھیا، ”چھوہر تاں اُتھاں نئیں، ہُنڑ مَیں کیا کراں؟“

31وَل اُنہاں بکرا ذبح کر تے یُوسف دا لباس اُوں بکرے دی رَت ءچ بوڈ ڈِتا، 32تے آپنڑے پِیُو دے کولھ گِھن آئے تے آکھیا جو ”ایہ ساکُوں لبھیا ہے۔ اِینکُوں غور نال ڈیکھ ایہ تیڈے پوتر دا لباس تاں نئیں؟“

33یعقُوب اُونکُوں سُنجاݨ گِھدا تے آکھیا، ”بیشک ایہ میڈے پوتر دا ای ہے۔ کہیں جنگلی جانور اُونکُوں پھاڑ کھادے۔ یقیناً یُوسف کُوں پھاڑ ڈِتا گئے۔“ 34یعقُوب غم پارُوں آپنڑے کپڑے پھاڑ ڈِتے تے ٹاٹ پا تے بہُوں دیر تئیں آپنڑے پوتر کیتے ماتم کریندا ریہا۔ 35اُوندے سارے دِھیاں پوتر اُونکُوں تسلی ڈیوݨ آئے، پر اُونکُوں تسلی نہ تھیندی ہئی تے او اِیہو اکھیندا ریہا، ”مَیں قبر ءچ لہندے ہوئے وی آپنڑے پوتر کیتے ماتم کریساں۔“ بس او آپنڑے پوتر کیتے روندا ریہا۔

36مِدیانیاں مِصر پُج تے یُوسف کُوں مِصر دے بادشاہ فرعون دے ہِک اعلیٰ افسر فُوطِیفار کُوں ویچ ڈِتا۔ فُوطِیفار شاہی پہرے داراں دا سردار ہا۔