پیدائش 30

1جِیں ویلے راخِل ڈِٹھا جو اُوندے اولاد نئیں تھیندی تاں او آپنڑی بھینڑ تُوں سڑن لگ پئی۔ اُوں یعقُوب کُوں آکھیا، ”میکُوں وی اولاد ڈیؤ، نہ تاں مَیں مر ویساں۔“ 2یعقُوب کُوں کاوڑ آئی۔ ”اُوں آکھیا، کیا مَیں خُدا ہاں جئیں تیکُوں اولاد نئیں ڈِتی؟“

3راخِل آکھیا، ”اِتھاں میڈی کنیز بِلہاہ ہے۔ تُساں اُوندے کولھ ونجو تاں جو او میڈے کیتے بال جماوے تے مَیں اُوندے وسیلے نال ماء بنڑ وَنجاں۔“

4تے اُوں آپنڑی کنیز بِلہاہ آپنڑے پئے کُوں ڈِتی تے یعقُوب اُوندے کولھ گِیا۔ 5بِلہاہ حاملہ تھئی تے پوتر جمیا۔ 6راخِل آکھیا، ”خُدا میڈے حق ءچ فیصلہ کیتے۔ اُوں میڈی دُعا سُنڑ تے میکُوں پوتر ڈِتے۔“ اِیں واسطے اُوں اُوندا ناں دان1 رکھیا۔

7بِلہاہ ولا حاملہ تھئی تے اُوندے ہِک بِیا پوتر جمیا۔ 8راخِل آکھیا، ”مَیں آپنڑی بھینڑ نال سخت زور ازمائی کیتی تے جِت گئی ہاں۔“ اِیں واسطے اُوں اُوندا ناں نفتالی2 رکھیا۔

9جِیں ویلے لیاہ ڈِٹھا جو میڈے بئے بال نئیں جمدے پئے تاں اُوں یعقُوب کُوں آپنڑی کنیز زِلفہ ڈے ڈِتی تاں جو او وی اُوندی ذال بنڑ ونجے۔ 10تے زِلفہ دا وی ہِک پوتر جمیا۔ 11لیاہ آکھیا، ”مَیں کتنی قسمت آلی ہاں۔“ اِیں واسطے اُوں اُوندا ناں جد3 رکھیا۔

12وَل زِلفہ دا ہِک بِیا پوتر جمیا۔ 13لیاہ آکھیا، ”مَیں بہُوں خوش ہاں۔ ہُنڑ عورتاں میکُوں خوش قسمت اکھیسن۔“ اِیں واسطے اُوں اُوندا ناں آشر4 رکھیا۔

14ہِک ڈینہہ رُوبن کنڑک دی کٹائی دے موسم ءچ باہر نِکل تے کھیتاں ءچ گِیا۔ اُتھاں اُونکُوں مردُم گیاہ5 بُوٹی مِل گئی تے او اُونکُوں آپنڑی ماء لیاہ دے کولھ گِھن آیا۔ ایہ ڈیکھ تے راخِل لیاہ کُوں آکھیا، ”میکُوں ذرا آپنڑے پوتر دیاں بُوٹیاں ءچوں کُجھ ڈے ڈے۔“

15لیاہ جواب ڈِتا ”کیا ایہ کافی نئیں جو تَیں میڈے پئے کُوں میں تُوں کَھس گِھدے؟ ہُنڑ میڈے پوتر دی مردُم گیاہ بُوٹی کُوں وی کھسنڑا چاہندی ہیں؟“

راخِل آکھیا، ”جے تُوں میکُوں آپنڑے پوتر دی بُوٹی ڈے ڈیویں تاں یعقُوب اَج رات تیڈے کولھ آسی۔“

16جِیں ویلے شام کُوں یعقُوب کھیتاں ءچوں واپس آندا پِیا ہا تاں لیاہ اُونکُوں مِلنڑ کیتے گئی تے آکھیا، ”تُساں اَج میڈے کولھ آؤ، کیوں جو مَیں آپنڑے پوتر دی مردُم گیاہ بُوٹی دے بدلے ءچ تُہاکُوں مُل گِھن گِھدے۔“ اِیں واسطے یعقُوب لیاہ دے کولھ گِیا۔

17خُدا لیاہ دی سُنڑی تے او حاملہ تھئی تے اُوندا پنجواں پوتر جمیا۔ 18لیاہ آکھیا، ”خُدا میکُوں اِیں گالھ دا اجر ڈِتے جو مَیں آپنڑے پئے کُوں آپنڑی کنیز ڈِتی ہے۔“ اِیں واسطے اُوں اُوندا ناں اِشکار6 رکھیا۔

19اِیندے بعد لیاہ ولا حاملہ تھئی تے یعقُوب دا چِھینواں پوتر جمیا۔ 20لیاہ آکھیا، ”خُدا میکُوں ہِک سوہنڑا تحفہ ڈِتے۔ ہُنڑ میڈا پایا میڈی عزت کریسی، کیوں جو میڈے ءچوں اُوندے چِھی پوتر جمّے ہِن۔“ تے اُوں اُوندا ناں زبُولُون7 رکھیا۔

21اِیندے بعد لیاہ دی دِھی جمی۔ اُوں اُوندا ناں دِینہ رکھیا۔

22وَل خُدا راخِل کُوں وی یاد کیتا۔ اُوں اُوندی دُعا سُنڑ تے اُونکُوں اولاد بخشی۔ 23او حاملہ تھئی تے ہِک پوتر جمیا۔ اُوں آکھیا، ”میکُوں پوتر ڈے تے خُدا میڈی شرمندگی دُور کر ڈِتی ہے۔ 24رب العالمین میکُوں ہِک بِیا پوتر ڈیوے۔“ اِیں واسطے اُوں اُوندا ناں یُوسف8 رکھیا۔

یعقُوب لابن تُوں دولت گِھندے

25یُوسف دی پیدائش تُوں بعد یعقُوب لابن کُوں آکھیا، ”ہُنڑ میکُوں اِجازت ڈیؤ جو مَیں آپنڑے وطن تے آپنڑے گھر دو واپس وَنجاں۔ 26میڈے بال بچّے میکُوں ڈیؤ جِنہاں دے بدلے مَیں تُہاڈی خدمت کیتی ہے، تاں جو مَیں واپس ونجاں۔ تُساں جانڑدے ہیوے جو مَیں کتنی محنت نال تُہاڈی خدمت کیتی ہے۔“

27پر لابن آکھیا، ”جے میڈے اُتے تیڈے کرم دی نظر ہے تاں اِتھائیں رہ کیوں جو میکُوں غیب تُوں پتہ لگے جو رب العالمین میکُوں تیڈے پارُوں برکت ڈِتی ہے۔ 28آپنڑی مزدُوری آپ مقرر کر۔ او مَیں تیکُوں ڈِتی رکھیساں۔“

29یعقُوب آکھیا، ”تُساں جانڑدے ہیوے جو مَیں کیجھی محنت نال تُہاڈے کیتے کم کیتے تے میڈی نِگرانی ءچ تُہاڈے ڈنگر کتنے ودھ گئے ہِن۔ 30میڈے آوݨ تُوں پہلے تُہاڈے کولھ او بہُوں تھوڑے ہَن پر ہُنڑ بہُوں زیادہ ودھ گئے ہِن۔ جِتھاں وی میں پیر رکھے، رب العالمین میڈے کم دے سببّوں تُہاکُوں برکت ڈِتی ہے۔ پر ہُنڑ مَیں آپنڑے گھر دا بندوبست کِیں ویلے کراں؟“

31لابن پُچھیا، ”مَیں تیکُوں کیا ڈیواں؟“

یعقُوب آکھیا، ”میکُوں کُجھ نہ ڈیؤ۔ جے تُساں میکُوں ہِک کم کرݨ دی اِجازت ڈیؤ تاں مَیں تُہاڈیاں بھیڈاں بکریاں چریندا تے اُنہاں دی ڈیکھ بھال کریندا راہساں۔ 32اَج مَیں تُہاڈے اِجڑ ءچوں لنگھ تے اُنہاں ساریاں بھیڈاں کُوں اَنج کر گِھنساں جیہڑیاں چتکبریاں یا ڈبّے آلیاں ہووݨ، یا جیہڑیاں چِٹیاں نہ ہووݨ۔ اِیں طرحاں مَیں اُنہاں ساریاں بکریاں کُوں وی اَنج کر گِھنساں جیہڑیاں چتکبریاں یا ڈبّے آلیاں ہووݨ۔ اِیہو میڈی مزدُوری ہوسی۔ 33جِیں ویلے کڈھائیں تُساں اِنہاں دا معائنہ کریسو تاں تُہاکُوں پتہ لگ ویسی جو مَیں دیانتدار ریہا ہاں، کیوں جو جے میڈا کوئی جانور چتکبرا، ڈبّے آلا یا کالا نہ ہوسی تاں میں تُہاڈا چور ہوساں۔“

34لابن آکھیا، ”ٹھیک ہے اِینویں ای تھیوے جِینویں تُوں آکھے۔“

35اُوں ڈینہہ تُوں لابن او سبھ بکرے جِنہاں دے جِسم اُتے دھاریاں یا ڈبّے ہَن، تے اُنہاں ساریاں بکریاں کُوں جیہڑیاں چتکبریاں یا ڈبّے آلیاں ہَن، اَنج کر گِھدا۔ جیندے وی جِسم اُتے چِٹا نشان ہا، اُوں اُونکُوں اَنج کر گِھدا۔ اِینویں ای اُوں اُنہاں بھیڈاں کُوں وی اَنج کر گِھدا جیہڑیاں پُوریاں چِٹیاں نہ ہَن، تے لابن اُنہاں کُوں آپنڑے پوتراں دے حوالے کر ڈِتا۔ 36وَل اُوں اُنہاں کُوں ترے ڈینہہ دے سفر دے فاصلے نال یعقُوب تُوں اَنج کیتا پر یعقُوب لابن دیاں باقی بھیڈ بکریاں دی ڈیکھ بھال کریندا ریہا۔

37یعقُوب سفیدے، بادام تے چنار دیاں ساویاں ساویاں ٹاہنڑیاں گِھن تے اُنہاں دا چھِلڑ اِینویں لہا ڈِتا جو اُنہاں اُتے چِٹیاں دھاریاں نظرݨ لگیاں۔ 38اُوں اُنہاں کُوں بھیڈ بکریاں دے سامنڑے اُنہاں کھاڈیاں ءچ لا ڈِتا جِتھاں او پانڑی پِیندیاں ہَن، کیوں جو اُتھاں ایہ گبھنڑ تھیندیاں ہَن۔ 39جِیں ویلے او اُنہاں ٹاہنڑیاں دے سامنڑے گبھنڑ تھیندیاں ہَن تاں جیہڑے بال جمدے، او دھاری دار، چتکبرے تے ڈبّے آلے ہوندے ہَن۔ 40وَل یعقُوب بھیڈ دے لیلیاں کُوں اَنج کر تے آپنڑے اِجڑاں کُوں لابن دے اُنہاں جانوراں دے سامنڑے چرݨ ڈِتا جِنہاں دے جِسم اُتے دھاریاں ہَن تے جیہڑے چِٹے نہ ہَن۔ اِینویں اُوں آپنڑے ذاتی اِجڑاں کُوں اَنج کر گِھدا تے اُنہاں کُوں لابن دے اِجڑ دے نال چرݨ نہ ڈِتا۔

41پر اُوں ایہ ٹاہنڑیاں صرف اُوں ویلے کھاڈیاں ءچ لائیاں جِیں ویلے طاقتور بھیڈ بکریاں گبھنڑ تھیندیاں ہَن۔ 42کمزور جانوراں نال اُوں اِینویں نہ کیتا۔ اِینویں لابن کُوں کمزور تے یعقُوب کُوں طاقتور جانور مِل گئے۔ 43اِینویں یعقُوب بہُوں امیر تھی گِیا تے اُونکُوں بہُوں سارے اِجڑ، غُلام، لونڈیاں، اُوٹھ تے کھوتے مِل گئے۔