پیدائش 2

ستواں ڈینہہ : ارام

1اِینویں اسمان تے زمین تے اُنہاں دی ہر چیز دی تخلیق مکمل تھئی۔ 2تے خُدا آپنڑے کم کُوں جیہڑا او کریندا پِیا ہا، ستویں ڈینہہ تئیں مکمل کیتا۔ اِیں واسطے او ستویں ڈینہہ آپنڑے اِیں کم تُوں فارغ تھیّا۔ 3خُدا ستویں ڈینہہ کُوں برکت ڈِتی تے اُونکُوں مخصوص تے مُقدّس کیتا، کیوں جو اُوں ڈینہہ او آپنڑے سارے تخلیقی کماں تُوں فارغ تھیّا ہا۔

آدم تے حوّا دی تخلیق

4ایہ اسمان تے زمین دی تخلیق دا بیان ہے، جِیں ویلے خُدا رب العالمین اسمان تے زمین کُوں بنڑایا۔ 5شروع ءچ زمین ءچ جھاڑیاں تے بُوٹے نہ اُگدے ہَن۔ وجہ ایہ ہئی جو خُدا، رب العالمین مینہ نہ وسایا ہا، تے زمین دی رَڑھ واہی کرݨ کیتے حالی اِنسان پیدا نہ تھیّا ہا۔ 6اِیندے بجائے زمین تُوں کُہیڑ اُٹھدی ہئی تے اُوندی پُوری سطح کُوں سِنّا کر ڈیندی ہئی۔ 7وَل خُدا، رب العالمین زمین دی مِٹی تُوں اِنسان کُوں بنڑایا تے اُوندے نک ءچ زندگی دا ساہ پُھونکیا تاں او جیندی جان تھیّا۔

8خُدا رب العالمین مشرق دو عدن ءچ ہِک باغ لایا تے اُوندے ءچ اُوں بندے کُوں رکھیا جِینکُوں اُوں بنڑایا ہا۔ 9خُدا رب العالمین دے حُکم اُتے زمین ءچوں طرحاں طرحاں دے درخت پُھٹ پئے۔ ایجھے درخت جیہڑے ڈیکھنڑ ءچ سوہنڑے تے کھاوݨ کیتے چنگے ہَن۔ باغ دے اَدھ ءچ ڈُو درخت ہَن۔ ہِک دا پھل زندگی بخشیندا ہا تے ڈُوجھے دا پھل نیکی تے بدی دی پچھاݨ ڈیویندا ہا۔ 10عدن ءچوں ہِک دریا نِکل تے باغ کُوں پانڑی ڈیندا ہا۔ اُتھوں ویہہ تے او چار شاخاں ءچ ونڈیج گِیا۔ 11پہلی شاخ دا ناں فیسون ہے۔ او حوِیلہ مُلک ءچوں تھی تے واہندی ہے، 12جِتھاں خالص سونا، موتی تے عقیق پتھر ہِن۔ 13ڈُوجھی دا ناں جیحون ہے، جیہڑی کُوش ءچوں تھی تے واہندی ہے۔ 14تریجھی دا ناں دِجلہ ہے جیہڑی اسُور دے مشرق کُوں ویندی ہے تے چوتھی داناں فرات ہے۔

15خُدا، رب العالمین آدم کُوں باغ ِ عدن ءچ رکھیا تاں جو او اُوندی باغبانی تے حفاظت کرے۔ 16خُدا رب العالمین اُونکُوں حُکم ڈِتا، ”تیکُوں ہر درخت دا پھل کھاوݨ دی اِجازت ہے 17پر جیہڑے درخت دا پھل نیکی تے بدی دی پچھاݨ ڈیندے، اُوندا پھل کھاوݨ منع ہے۔ جے تُوں اُونکُوں کھاسیں تاں ضرور مرسیں۔“

18خُدا رب العالمین آکھیا، ”بندے دا کلھا راہوݨ چنگا نئیں۔ مَیں اُوندے کیتے ہِک مناسب مددگار بنڑیساں۔“

19خُدا، رب العالمین مِٹی نال زمین اُتے ٹُرݨ پِھرݨ آلے جانور تے ہوا دے پکھی بنڑائے ہَن۔ ہُنڑ او اُنہاں کُوں آدم دے کولھ گِھن آیا تاں جو ڈیکھے جو او اُنہاں دے کیا کیا ناں رکھیندے۔ آدم جیہڑے جاندار دا جیہڑا ناں رکھیا، اُوہو اُوندا ناں تھیّا۔ 20آدم سارے ڈھورڈنگراں، پکھیاں تے زمین دے سبھ جنگلی جانوراں دے ناں رکھے پر اُونکُوں آپنڑے کیتے کوئی مناسب مددگار نہ مِلیا۔

21وَل خُدا، رب العالمین اُونکُوں گھاٹی نیندر سما ڈِتا تے جِیں ویلے او سُتا پِیا ہا تاں اُوں اُوندیاں پسلیاں ءچوں ہِک پسلی کڈھ تے اُوندی جاہ ماس بھر ڈِتا۔ 22اُوں پسلی تُوں اُوں ہِک عورت بنڑائی تے اُونکُوں آدم دے کولھ گِھن آیا۔ 23اُونکُوں ڈیکھ تے اُوں آکھیا،

”واہ! ایہ تاں میڈے ہڈیاں ءچوں ہڈی

تے میڈے گوشت ءچوں گوشت ہے۔

اِیندا ناں ناری رکھیا ونجے

کیوں جو او نَر ءچوں کڈھی گئی ہے۔“

24اِیں واسطے مرد آپنڑے ماء پِیُو کنُوں اَنج تھی تے آپنڑی ذال نال راہسی تے او ڈوہائیں ہِک تَن ہوسن۔ 25آدم تے اُوندی ذال ڈوہائیں ننگے ہَن، پر ایہ اُنہاں کیتے شرم دی گالھ نہ ہئی۔