پیدائش 19

سدُوم تے عمُورہ دی تباہی

1شام ویلے او ڈوہائیں فرشتے سدُوم پُجے۔ لُوط شہر دے پھاٹک تے بیٹھا ہا۔ جِیں ویلے اُوں اُنہاں کُوں ڈِٹھا تاں کھڑا تھی تے اُنہاں کُوں مِلنڑ گِیا تے تعظیم ءچ زمین تئیں جُھکیا۔ 2اُوں آکھیا، ”سائیں، آپنڑے خادم دے گھر تشریف گِھن آؤ تاں جو آپنڑے پیر دھو تے رات ٹِکو تے وَل سویلے روانہ تھی وَنجائے۔“

اُنہاں آکھیا، ”نئیں، اساں چوک ءچ ای رات لنگھیسوں۔“ 3پر لُوط اُنہاں کُوں بہُوں مجبور کیتا تے آخر کار او اُوندے نال اُوندے گھر آئے۔ اُوں اُنہاں کیتے کھانڑا تیار کیتا تے بے خمیری روٹی بنڑائی۔ وَل اُنہاں کھانڑا کھادا۔

4او اجنڑ سمنڑ کیتے لیٹے نہ ہَن جو شہر دے چھوہراں تُوں گِھن تے بُڈھیاں تئیں سارے مرداں لُوط دے گھر کُوں گھیر گِھدا۔ 5اُنہاں ہکل ڈے تے لُوط کُوں آکھیا، ”او بندے کِتھاں ہِن جیہڑے اَج رات تیڈے کولھ آئے ہِن؟ اُنہاں کُوں باہر گِھن آ، تاں جو اساں اُنہاں دے نال بدفعلی کرُوں۔“

6لُوط اُنہاں نال گالھ کرݨ باہر گِیا تے آپنڑے پِچُھوں دروازہ بند کر گِھدا۔ 7اُوں آکھیا، ”میڈے بِھراؤ، مَیں تُہاڈی مِنت کریندا ہاں جو ایجھی بدکاری نہ کرو۔ 8ڈیکھو میڈیاں ڈُو کُنواریاں دِھیاں ہِن، مَیں اُنہاں کُوں باہر تُہاڈے کولھ گِھن آندا ہاں، تُہاڈا جو دل آکھے اُنہاں نال کر گِھنو۔ پر اِنہاں بندیاں کُوں کُجھ نہ آکھو، کیوں جو او میڈے مہمان ہِن۔“

9اُنہاں آکھیا، ”اگُوں ہٹ وَنج۔ ڈیکھو ایہ بندہ پردیسی دے طور تے ساڈے کولھ آیا ہا تے ہُنڑ ایہ ساڈے اُتے راج کرݨ چاہندے۔ ہُنڑ اساں تیڈے نال اُنہاں تُوں ودھ بُرا سلوک کریسوں۔“ او اُونکُوں دھکا مریندے ہوئے دروازہ تروڑن کیتے اگُوں ودھے۔ 10پر اُوں ویلے ای اندر آلے بندیاں ہتھ ودھا تے لُوط کُوں اندر چِھک گِھدا تے دروازہ بند کر ڈِتا۔ 11وَل اُنہاں نِکیاں تُوں گِھن تے وڈیاں تئیں باہر دے سبھ بندیاں کُوں اندھا کر ڈِتا تے او دروازہ گولھیندے گولھیندے تھک گئے۔

12وَل اُنہاں ڈوہائیں بندیاں لُوط کُوں آکھیا، ”کیا تیڈا کوئی بِیا رشتہ دار اِیں شہر ءچ راہندے، مثلاً دِھی، پوتر، یا جواترا؟ ساریاں کُوں گِھن تے اِتُھوں نِکل وَنج 13کیوں جو اساں اِیں جاہ کُوں برباد کرݨ لگے ہیں۔ اِیں شہر دے راہوݨ آلیاں دی بدکاری پارُوں لوکاں دیاں ہائیں رب العالمین دے حضُور پُج گئیاں ہِن۔ اِیں پارُوں اُوں ساکُوں ایہ جاہ برباد کرݨ کیتے بھیجے۔“

14لُوط گھر تُوں نِکلیا تے آپنڑے جواتریاں نال، جِنہاں دے نال اُوندیاں دِھیاں دا رشتہ تھیّا ہا، گالھ کیتی۔ اُوں آکھیا، ”جلدی کرو، اِیں جاہ تُوں نِکلو کیوں جو رب العالمین اِیں شہر کُوں تباہ کرݨ آلا ہے۔“ پر اُوندے جواتریاں اِینکُوں مذاق ای سمجھیا۔

15جِیں ویلے سِجھ اُبھرݨ لگا تاں ڈوہائیں فرشتیاں لُوط کُوں بہُوں سمجھایا تے آکھیا، ”جلدی کر! آپنڑی ذال تے ڈوہائیں دِھیاں کُوں نال گِھن تے نِکل وَنج، نہ تاں جِیں ویلے شہر کُوں سزا ڈِتی ویسی تاں تُوں وی ہلاک تھی ویسیں۔“ 16وَل وی اُوں دیر کیتی۔ آخر کار ڈوہائیں بندیاں لُوط، اُوندی ذال تے ڈوہائیں دِھیاں دے ہتھ پکڑ تے اُنہاں کُوں شہر تُوں باہر پُچا ڈِتا، کیوں جو رب العالمین کُوں اُنہاں اُتے ترس آیا ہا۔

17جِینویں ای فرشتے اُنہاں کُوں باہر گِھن آئے، اُنہاں ءچوں ہِک آکھیا، ”آپنڑی جان بچا تے بھج وَنج۔ پِچُھوں مُڑ تے نہ ڈیکھیں تے میدان ءچ کِتھائیں نہ رُکیں۔ پہاڑاں ءچ وَنج پناہ گِھنیں، نہ تاں تُوں ہلاک تھی ویسیں۔“

18پر لُوط آکھیا، ”نہ میڈے مالک، اِینویں نہ کرو۔ 19تیڈے بندے اُتے تیڈے کرم دی نظر تھئی ہے تے تَیں وڈی مہربانی کر تے میڈی جان بچائی ہے۔ پر مَیں پہاڑاں تئیں پُج نئیں سگدا۔ اُتھاں پُجنڑ تُوں پہلے ای ایہ مُصیبت میڈے اُتے آ ویسی تے مَیں ہلاک تھی ویساں۔ 20ڈیکھ، نال ای ہِک چھوٹی وستی ہے، او اِتنی نیڑے ہے جو مَیں اُتھاں بھج تے پُج سگدا ہاں۔ او بالکل چھوٹی جاہ ہے تے اِینویں میڈی جان بچ ویسی۔“

21فرشتے آکھیا، ”چلو ٹھیک ہے تیڈی ایہ درخاست وی منظور کیتی۔ مَیں اِیں وستی کُوں تباہ نہ کریساں۔ 22پر جلدی نال اُتھاں بھج وَنج کیوں جو جئیں تئیں تُوں اُتھاں پُج نہ ونجیں، مَیں کُجھ نئیں کر سگدا۔“ اِیں کیتے اُوں وستی دا ناں ضُغر1 پے گِیا۔

23جِیں ویلے لُوط ضُغر پُجیا تاں سِجھ نِکل آیا ہا۔ 24وَل رب العالمین اسمان تُوں سدُوم تے عمُورہ اُتے گندھک تے بھاہ وسائی۔ 25اِینویں اُوں پُورے میدان کُوں اُوندے شہراں، لوکاں تے ساری ساوِل سمیت تباہ کر ڈِتا۔ 26پر بھجدے ویلے لُوط دی ذال پِچھاں مُڑ تے ڈِٹھا تے او فوراً نمک دا تھمبا بنڑ گئی۔

27ابرہام صُبح سویلے اُٹھی تے اُوں جاہ تے واپس آیا جِتھاں او گُزرے ڈینہہ رب العالمین دے حضُور کھڑا ہا۔ 28جِیں ویلے اُوں تلے سدُوم، عمُورہ تے پُوری وادی دو ڈِٹھا تاں اُتھوں بٹھے آلی کار دُھواں اُٹھدا پِیا ہا۔

29اِینویں، جڈاں خُدا میدان دے شہر تباہ کیتے تاں اُوں ابرہام کُوں یاد رکھیا تے اُوں اُنہاں کُوں تباہ کرݨ تُوں پہلے لُوط کُوں جیہڑا اُتھاں آباد ہا، کڈھ گِھدا۔

لُوط تے اُوندیاں دِھیاں

30بعد ءچ لُوط تے اُوندیاں دِھیاں ضُغر ءچوں نِکل تے پہاڑاں دو گئے کیوں جو لُوط ضُغر ءچ راہوݨ تُوں ڈردا ہا۔ اُتھاں اُنہاں ہِک غار کُوں آپنڑا گھر بنڑا گِھدا۔

31ہِک ڈینہہ وڈی دِھی نِکی کُوں آکھیا، ”ساڈا پِیُو بُڈھا ہے تے اِتھاں کوئی مرد نئیں، جیندے نال اساں شادی کر تے بال جماؤں۔ 32آ، اساں آپنڑے پِیُو کُوں شراب پِلاؤں۔ جِیں ویلے او نشے ءچ دُھت تھی ویسی تاں اساں اُوندے نال ہمبستر تھیسوں تاں جو ساڈے پِیُو دی نسل قائم راہوے۔“

33اُوں رات اُنہاں آپنڑے پِیُو کُوں شراب پِلائی۔ جِیں ویلے او نشے ءچ ہا تاں وڈی دِھی اندر وَنج تے اُوندے نال ہمبستری کیتی۔ لُوط ہوش ءچ نہ ہا، اِیں واسطے اُونکُوں کُجھ وی پتہ نہ لگیا۔ 34ڈُوجھے ڈینہہ وڈی بھینڑ نِکی کُوں آکھیا، ”کل رات مَیں پِیُو نال ہم بِستری کیتی ہئی۔ آ، اَج رات اساں اُونکُوں ولا شراب پِلاؤں۔ جِیں ویلے او نشے ءچ دُھت تھی ویسی تاں تُوں اُوندے نال ہمبستری کریں تاں جو ساڈے پِیُو دی نسل قائم راہوے۔“ 35اُنہاں اُوں رات وی آپنڑے پِیُو کُوں شراب پِلائی۔ جِیں ویلے او نشے ءچ ہا تاں نِکی دِھی وَنج تے اُوندے نال ہمبستر تھئی۔ اِیں پھیری وی او ہوش ءچ نہ ہا، اِیں کیتے اُونکُوں کُجھ پتہ نہ لگیا۔

36اِینویں لُوط دیاں دِھیاں آپنڑے پِیُو تُوں حاملہ تھیّاں۔ 37وڈی دِھی دے پوتر جمیا تے اُوں اُوندا ناں موآب رکھیا۔ اُوندے ءچوں موآبی قوم نِکلی جیہڑی اَج تئیں موجود ہے۔ 38نِکی دِھی دے وی پوتر جمیا تے اُوں اُوندا ناں بِن عمی رکھیا۔ اُوندے ءچوں عمُونی قوم نِکلی جیہڑی اَج تئیں موجود ہے۔