پیدائش 13

ابرام تے لُوط اَنج تھی ویندن

1ابرام آپنڑی ذال، لُوط تے ساری جائیداد نال گِھن تے مِصر ءچوں نِکلیا تے کنعان دے جنُوبی بیابان ءچ وَل آیا۔

2ابرام بہُوں امیر تھی گِیا ہا۔ اُوندے کولھ بہُوں سارے ڈھورڈنگر تے سونا چاندی ہا۔ 3اُتھوں جاہ جاہ تُوں تھیندے ہوئے او آخر کار بیت ایل تُوں تھیندا ہویا اُوں جاہ تے پُج گِیا جِتھاں اُوں شروع ءچ آپنڑا ڈیرہ لایا ہا، جیہڑا بیت ایل تے عَی دے اَدھ ءچ ہا، 4یعنی جِتھاں اُوں قُربان گاہ بنڑائی ہئی۔ اُتھاں اُوں رب العالمین دا ناں گِھن تے عبادت کیتی۔

5لُوط کولھ وی جیہڑا ابرام دے نال ہا، ڈھیر سارے بھیڈ بکریاں، گائیں ڈاند تے تمبُو ہَن۔ 6نتیجہ ایہ نِکلیا جو آخر کار او کٹھے نہ رہ سگے، کیوں جو اِتنی جاہ نہ ہئی جو ڈوہائیں دے اِجڑ ہکی جاہ تے چر سگنڑ۔ 7اِیں واسطے ابرام تے لُوط دے آجڑی آپس ءچ لڑن لگ پئے۔ اُوں زمانے ءچ کنعانی تے فرِزّی وی مُلک ءچ آباد ہَن۔ 8وَل ابرام لُوط کُوں آکھیا، ”اساں تاں بِھرا ہیں، اِیں واسطے تیڈے تے میڈے ءچ یا تیڈے تے میڈے آجڑیاں ءچ جھیڑا نئیں تھیونڑا چاہیدا۔ 9ڈیکھ ایہ سارا مُلک تیڈے سامنڑے ہے۔ ہُنڑ تُوں میں تُوں اَنج تھی وَنج۔ جے تُوں کھبے پاسے ویسیں تاں مَیں سجے پاسے ویساں تے جے تُوں سجے پاسے ویسیں تاں مَیں کھبے پاسے ویساں۔“

10لُوط آپنڑے اکھیں چا تے ڈِٹھا جو یردن دریا دے پُورے علاقے ءچ ضُغر شہر تئیں رب العالمین دے باغ یا مُلک مِصر آلی کار وافر پانڑی ہے، کیوں جو اُوں ویلے رب العالمین سدُوم تے عمُورہ کُوں تباہ نہ کیتا ہا۔ 11اِیں واسطے لُوط یردن دریا دے سارے علاقے کُوں چُنڑ گِھدا تے مشرق دو وَنج آباد تھیّا۔ اِینویں ڈوہائیں رشتے دار ہِک بئے تُوں اَنج تھی گئے۔ 12ابرام مُلک کنعان ءچ ریہا جڈاں جو لُوط یردن دے علاقے دے شہراں ءچ آباد تھی گِیا۔ اُتھاں اُوں آپنڑے تمبُو سدُوم دے کولھ لا گِھدے۔ 13پر سدُوم دے راہوݨ آلے وڈے بدکار ہَن تے رب العالمین دے خلاف ڈاڈھے مکرُوہ گُناہ کریندے ہَن۔

رب ابرام نال ولا وعدہ کریندے

14لُوط دے ابرام تُوں اَنج تھیوݨ تُوں بعد رب العالمین ابرام کُوں آکھیا، ”آپنڑے اکھیں چا تے چودھارُوں یعنی مشرق، مغرب، شمال تے جنُوب دو ڈیکھ۔ 15جیہڑی وی جاہ تیکُوں نظر آوے، او مَیں تیکُوں تے تیڈی اولاد کُوں ہمیشاں کیتے ڈیساں۔ 16مَیں تیڈی اولاد کُوں مِٹی دے ذریاں آلی کار ودھیساں۔ جِینویں مِٹی دے ذرے کوئی نئیں گِنڑ سگدا اُونویں ای تیڈی اولاد کُوں وی کوئی نہ گِنڑ سگسی۔ 17اِیں واسطے اُٹھی تے اِیں مُلک دی ہر جاہ تے ٹُر پِھر کیوں جو مَیں ایہ تیکُوں ڈیساں۔“

18وَل ابرام ٹُر پِیا۔ ٹُردے ٹُردے اُوں آپنڑے ڈیرے حبرون دے نیڑے مَمرے دے بلُوط دے درختاں دے نیڑے لائے۔ اُتھاں اُوں رب العالمین دی تعظیم ءچ ہِک قُربان گاہ بنڑائی۔