خرُوج 9

پنجویں آفت: ڈنگراں ءچ وبا

1وَل رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، ”فرعون دے کولھ وَنج تے اُونکُوں ڈسا جو عبرانی قوم دا خُدا رب العالمین فرمیندے، ’میڈے لوکاں کُوں ونجنڑ ڈے تاں جو او میڈی عبادت کر سگنڑ۔‘ 2جے تُوں اِنکار کریں تے اُنہاں کُوں ونجنڑ نہ ڈیویں 3تاں رب العالمین آپنڑی قُدرت ڈِکھا تے تیڈے ڈنگراں ءچ خطرناک وبا بھیج ڈیسی جیہڑی تیڈے گھوڑیاں، کھوتیاں، اُوٹھاں، گانواں، ڈانداں تے بھیڈ بکریاں ءچ کِھنڈ ویسی۔ 4پر رب العالمین بنی اِسرائیل تے مِصر دے ڈنگراں ءچ فرق کریسی تے بنی اِسرائیل دا ہِک وی ڈنگر نہ مرسی۔ 5رب العالمین فیصلہ کر گِھدے جو کل ای او اِینویں کریسی۔“

6ڈُوجھے ڈینہہ رب العالمین اِینویں ای کیتا۔ مِصر دے یکے ڈھورڈنگر مر گئے پر بنی اِسرائیل دا ہِک وی ڈنگر نہ مویا۔ 7فرعون کُجھ لوکاں کُوں اُنہاں دے کولھ بھیج ڈِتا تے پتہ لگا جو ہِک وی جانور نئیں مویا پر فرعون دا دل سخت تھی گِیا تے اُوں بنی اِسرائیل کُوں ونجنڑ نہ ڈِتا۔

چِھینویں آفت: مَلّے تے پھوڑے

8وَل رب العالمین مُوسیٰ تے ہارُون کُوں آکھیا، ”آپنڑیاں مُٹھیاں بٹھی دی سواہ نال بھرو۔ وَل مُوسیٰ فرعون دے سامنڑے ایہ سواہ ہوا ءچ اُڈا ڈیوے۔ 9ایہ سواہ باریک دھُوڑ بنڑ تے پُورے مُلک ءچ کِھنڈ ویسی۔ تے اِیندے اثر نال اِنساناں تے جانوراں دے جِسماں اُتے مَلّے تے پھوڑے نِکل آسن۔“

10مُوسیٰ تے ہارُون اِینویں ای کیتا۔ او بٹھی ءچوں سواہ گِھن تے فرعون دے سامنڑے وَنج کھڑوتے۔ مُوسیٰ سواہ کُوں ہوا ءچ اُڈا ڈِتا تاں اِنساناں تے جانوراں دے جِسماں اُتے مَلّے تے پھوڑے نِکل آئے۔ 11جادُوگر مُوسیٰ دے سامنڑے کھڑ نہ سگے کیوں جو اُنہاں دے جِسماں اُتے وی مَلّے نِکل آئے ہَن تے سبھ مِصریاں دا وی اِیہو حال ہا۔

12پر رب العالمین فرعون دے دل کُوں سخت کر ڈِتا۔ اِیں کیتے اُوں مُوسیٰ تے ہارُون دی نہ سُنڑی۔ وَل اِینویں ای تھیّا جِینویں رب العالمین مُوسیٰ کُوں ڈسایا ہا۔

ستویں آفت: ننڑاوے

13اِیندے بعد رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، ”صُبح سویلے اُٹھی تے فرعون دے سامنڑے وَنج کھڑ تے اُونکُوں ڈسا جو عبرانیاں دا خُدا رب العالمین فرمیندے، ’میڈے لوکاں کُوں ونجنڑ ڈے تاں جو او میڈی عبادت کر سگنڑ۔ 14کیوں جو اِیں پھیری مَیں آپنڑیاں ساریاں آفتاں تیڈے، تیڈے افسراں تے تیڈی قوم اُتے بھجیساں تاں جو تیکُوں پتہ لگ ونجے جو ساری دُنیا ءچ میڈے جِیہا کوئی نئیں۔ 15جیکر مَیں چاہندا تاں ہُنڑ تئیں آپنڑی قُدرت نال اِیہو جیہی وبا بھجیندا جیندے نال تُوں تے تیڈی قوم زمین تُوں مِٹ ویندے۔ 16پر مَیں تیکُوں اِیں واسطے قائم رکھیا جو تیڈے اُتے آپنڑی قُدرت ظاہر کراں تے اِینویں ساری دُنیا ءچ میڈا ناں مشہور تھی ونجے۔ 17تُوں ہُنڑ وی میڈے لوکاں دے مُقابلے ءچ تکبر کریندیں تے اُنہاں کُوں ونجنڑ نئیں ڈیندا۔ 18اِیں کیتے مَیں کل ای اِیں ویلے وڈے وڈے ننڑاویاں دا مینہ وسیساں۔ ایجھا طوفان مِصر دے شروع تُوں اَج تئیں کڈھائیں نہ آیا ہوسی۔ 19آپنڑے بندیاں کُوں ہُنڑیں بھیج، تاں جو او تیڈے ڈنگراں کُوں تے کھیتاں ءچ پئے تیڈے مال کُوں گِھن آ تے محفوظ کر گِھننڑ، کیوں جو جیہڑا وی کُھلے میدان ءچ راہسی او ننڑاویاں نال مر ویسی بھانویں اِنسان ہووے یا ڈنگر‘۔“

20فرعون دے جیہڑے جیہڑے افسر رب العالمین دے اِیں کلام دا خوف رکھیندے ہَن، او آپنڑے ڈنگراں تے غُلاماں کُوں جلدی نال گھراں ءچ گِھن آئے۔ 21پر جِنہاں رب العالمین دے پیغام دی پرواہ نہ کیتی، اُنہاں آپنڑے ڈنگراں تے غُلاماں کُوں کُھلے میدان ءچ راہوݨ ڈِتا۔

22رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، ”آپنڑا ہتھ اسمان دو ودھا تاں جو مِصر دے یکے اِنساناں، جانوراں تے کھیتاں دے بُوٹیاں اُتے ننڑاوے ڈھاوݨ۔“ 23مُوسیٰ آپنڑی سوٹی اسمان دو چاتی تے رب العالمین ہِک وڈا طوفان بھیجیا، ننڑاوے پئے، بجلی زمین اُتے ڈھٹھی تے رب العالمین مُلک ِ مِصر اُتے ننڑاویاں دا مینہ وسایا۔ 24ننڑاوے ڈھاندے ریہے تے بجلی چمکدی ریہی۔ جِیں ویلے تُوں مِصری قوم آباد تھئی، اِیہو جِیہے خطرناک ننڑاوے کڈھائیں نہ ڈھٹھے ہَن۔ 25اِنسان تُوں گِھن تے ڈنگراں تئیں کھیتاں ءچ سبھ کُجھ برباد تھی گِیا۔ ننڑاویاں کھیتاں ءچ سارے بُوٹے تے درخت بَھن سٹے۔ 26صرف جشن دے علاقے ءچ جِتھاں بنی اِسرائیل آباد ہَن، اُتھاں ننڑاوے نہ ڈھٹھے۔

27وَل فرعون مُوسیٰ تے ہارُون کُوں سڈوایا تے آکھیا، ”اِیں پھیری مَیں گُناہ کیتے۔ رب العالمین حق تے ہے، میڈے تُوں تے میڈی قوم تُوں غلطی تھئی ہے۔ 28رب العالمین تُوں دُعا کرو جو ننڑاوے تے گرج دیاں اوازاں رُک ونجنڑ کیوں جو او حد تُوں زیادہ ہِن۔ مَیں تُہاکُوں ونجنڑ ڈیساں تے تُہاکُوں اِتھاں مزید راہونڑا نہ پوسی۔“

29مُوسیٰ فرعون کُوں آکھیا، ”مَیں شہر ءچوں نِکل تے آپنڑے ہتھ رب العالمین دو چا تے دُعا کریساں۔ وَل ننڑاوے تے بجلی رُک ویسن تے تیکُوں پتہ لگ ویسی جو پُوری دُنیا رب العالمین دی ہے۔ 30پر مَیں جانڑدا ہاں جو تُوں تے تیڈے افسر ہُنڑ تئیں خُدا رب العالمین دا خوف نئیں منیندے۔“

31اُوں ویلے السی دے پُھل تے جَوں دے سِٹے نِکل آئے ہَن۔ اِیں کیتے ایہ فصلاں تباہ تھی گئیاں۔ 32پر چنگی کنڑک تے عام کنڑک جیہڑی بعد ءچ پکدی ہے برباد نہ تھئی۔

33مُوسیٰ فرعون کُوں چھوڑ تے شہر ءچوں نِکلیا۔ اُوں آپنڑے ہتھ رب العالمین دو چاتے تاں گرج، مینہ تے ننڑاوے رُک گئے۔ 34جِیں ویلے فرعون ڈِٹھا جو طوفان رُک گئے تاں اُوندے افسراں تے اُوں مزید گُناہ کیتا تے آپنڑا دل سخت کر گِھدا۔ 35فرعون دا دل سخت تھی گِیا تے اُوں بنی اِسرائیل کُوں جِینویں رب العالمین مُوسیٰ دی معرفت آکھیا ہا، ونجنڑ نہ ڈِتا۔