خرُوج 10

اٹھوِیں آفت: ٹِڈیاں

1وَل رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، ”فرعون دے کولھ وَنج کیوں جو مَیں اُوندا تے اُوندے افسراں دا دل سخت کر ڈِتے تاں جو اُنہاں دے وچال آپنڑی قُدرت دے نشان ڈِکھاواں، 2تے تُساں آپنڑے دِھیاں پوتراں تے پوترے پوترِیاں کُوں ڈسا سگو جو مَیں مِصریاں دے نال کیجھا سلوک کیتا تے اُنہاں دے وچال کِیں طریقے دے معجزے کر تے آپنڑی قُدرت دے نشان ڈِکھائے، تاں جو تُہاکُوں پتہ لگ ونجے جو مَیں رب العالمین ہاں۔“

3مُوسیٰ تے ہارُون فرعون دے کولھ گئے تے اُونکُوں آکھیا، ”رب العالمین عبرانیاں دے خُدا دا فرمان ہے جو، ’تُوں کڈݨ تئیں میڈے سامنڑے سر جُھکاوݨ تُوں اِنکار کریسیں؟ میڈے لوکاں کُوں ونجنڑ ڈے تاں جو او میڈی عبادت کر سگنڑ۔ 4جے تُوں اُنہاں کُوں ونجنڑ نہ ڈیویں تاں مَیں کل تیڈے مُلک ءچ ٹِڈیاں گِھن آساں۔ 5او اِتنی وڈی تعداد ءچ زمین کُوں ڈھک ڈیسن جو زمین نظر ای نہ آسی۔ جیہڑا کُجھ تُہاڈے کیتے ننڑاویاں تُوں بچ گئے، ٹِڈیاں اُونکُوں چٹ کر ویسن۔ تُہاڈے جتنے وی بچے کُھچے درخت کھیتاں ءچ ہِن، اُنہاں دے پتے وی مُک ویسن۔ 6تیڈے محل، تیڈے افسراں تے پُورے مِصر دے گھر ٹِڈیاں نال بھریج ویسن۔ جڈݨ دے تیڈے پِیُو ڈاڈا اِیں مُلک ءچ آباد تھئے ہِن، اُنہاں کڈھائیں ٹِڈیاں دا اِیہو جِیہا سخت حملہ نہ ڈِٹھا ہوسی‘۔“ ایہ آکھ تے مُوسیٰ ولیا تے فرعون دے کولُھوں چلیا گِیا۔

7وَل فرعون دے افسر اُونکُوں آکھنڑ لگے جو، ”اساں کڈݨ تئیں اِیں بندے دے جال ءچ پھسے راہسوں؟ بنی اِسرائیل کُوں آپنڑے خُدا رب العالمین دی عبادت کرݨ کیتے ونجنڑ ڈیؤ۔ کیا اجنڑ تئیں تُہاکُوں پتہ نئیں لگیا جو مِصر برباد تھی گئے؟“

8وَل مُوسیٰ تے ہارُون کُوں فرعون کولھ واپس سڈیا گِیا۔ فرعون اُنہاں کُوں آکھیا، ”ونجو آپنڑے خُدا رب العالمین دی عبادت کرو۔ پر ایہ ڈساؤ جو کوݨ کوݨ تُہاڈے نال ویسی؟“

9مُوسیٰ جواب ڈِتا، ”ساڈے جوان تے بُڈھے نال ویسن۔ اساں آپنڑیاں دِھیاں، پوتر، بھیڈ بکریاں، گائیں تے ڈانداں کُوں وی نال گِھن تے ویسوں کیوں جو اساں رب العالمین دی عید منانوڑیں ہے۔“

10فرعون طنز نال آکھیا، ”جے مَیں تُساں ساریاں کُوں بالاں بچیاں سمیت ونجنڑ دی اِجازت ڈے ڈیواں تاں رب العالمین کُوں تُہاڈے نال ہوونڑا چاہیدے۔ پر اِیندے ءچ تُہاڈی چال ہے۔ 11نئیں! صرف مرد وَنج تے رب العالمین دی عبادت کر سگدے ہِن۔ تَیں درخاست وی اِیہو کیتی ہئی۔“ وَل مُوسیٰ تے ہارُون کُوں فرعون دے دربار ءچوں کڈھ ڈِتا گِیا۔

12وَل رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، ”مِصر اُتے آپنڑا ہتھ ودھا تاں جو ٹِڈیاں آ تے مِصر دی زمین اُتے کِھنڈ ونجنڑ تے جیہڑا کُجھ وی کھیتاں ءچ ننڑاویاں تُوں بچ گئے اُونکُوں کھا ونجنڑ۔“

13مُوسیٰ آپنڑی سوٹی مِصر اُتے چاتی تے رب العالمین مشرق تُوں اندھاری چلائی جیہڑی ڈینہہ رات چلدی ریہی تے سویل تئیں ٹِڈیاں اِیں اندھاری نال مِصر پُج گئیاں۔ 14پُورے مُلک ءچ اَن بےشمار ٹِڈیاں کِھنڈ گئیاں تے ہر جاہ تے بہہ گئیاں۔ اِیں تُوں پہلے ٹِڈیاں دا اِیہو جِیہا سخت حملہ مِصر اُتے نہ تھیّا ہا تے نہ اِیں تُوں بعد تھیسی۔ 15اُنہاں زمین کُوں اِینویں ڈھک گِھدا جو او کالی تھی گئی۔ جیہڑا کُجھ ننڑاویاں تُوں بچ گِیا ہا، بھانویں کھیتاں دے بُوٹے یا درختاں دے پھل، ٹِڈیاں چٹ کر ڈِتا۔ مِصر ءچ نہ تاں کہیں درخت دی تے نہ کہیں کھیت دی ہریالی باقی ریہی۔

16وَل فرعون مُوسیٰ تے ہارُون کُوں جلدی سڈوا تے آکھیا، ”مَیں تُہاڈے خُدا رب العالمین دا تے تُہاڈا گُناہ کیتے۔ 17ہُنڑ ہِک پھیری ولا میڈا گُناہ معاف کرو تے آپنڑے خُدا رب العالمین تُوں دُعا کرو تاں جو موت دی ایہ حالت میڈے تُوں دُور تھی ونجے۔“

18مُوسیٰ فرعون دے کولُھوں نِکل تے رب العالمین تُوں دُعا کیتی۔ 19وَل رب العالمین مغرب تُوں زور دی اندھاری چلائی جئیں ٹِڈیاں کُوں اُڈا تے بحر ِ قُلزم ءچ سَٹ ڈِتا۔ مِصر ءچ ہِک ٹِڈی وی باقی نہ ریہی۔ 20پر رب العالمین فرعون دا دل سخت کر ڈِتا تے اُوں بنی اِسرائیل کُوں ونجنڑ نہ ڈِتا۔

نوویں آفت: اندھارا

21اِیندے بعد رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، ”آپنڑا ہتھ اسمان دو چا تاں جو مِصر اُتے اندھارا تھی ونجے۔ ایہ ایجھا گھاٹا اندھارا ہوسی جو بندہ اُونکُوں محسوس کر سگسی۔“ 22مُوسیٰ آپنڑاں ہتھ اسمان دو چاتا تے ترے ڈینہہ تئیں مِصر اُتے گھاٹا اندھارا ریہا۔ 23ترے ڈینہہ تئیں نہ لوک ہِک بئے کُوں ڈیکھ سگے تے نہ کِتھائیں وَنج سگے۔ پر جِتھاں بنی اِسرائیل راہندے ہَن، اُتھاں روشنی ہئی۔

24وَل فرعون مُوسیٰ کُوں سڈوا تے آکھیا، ”ونجو تے رب العالمین دی عبادت کرو۔ تُساں آپنڑے خانداناں کُوں وی گِھن وَنج سگدے ہیوے، صرف ڈھورڈنگر تے بھیڈ بکریاں اِتھائیں چھوڑ وَنجائے۔“

25پر مُوسیٰ جواب ڈِتا، ”آپنڑے خُدا رب العالمین کُوں قُربانیاں تے ساڑے ونجنڑ آلیاں قُربانیاں پیش کرݨ کیتے تیکُوں جانور وی ڈیونڑے ہوسن۔ 26اِیں کیتے ساڈے ڈنگر وی ساڈے نال ویسن۔ اساں اُنہاں دی ہِک کُھری وی پِچھاں نہ چھوڑیسوں۔ ساکُوں آپنڑے خُدا رب العالمین دی عبادت کیتے اِنہاں جانوراں کُوں نال گِھن ونجنڑاں بہُوں ضروری ہے کیوں جو جِیں ویلے تئیں اُتھاں پُج نہ ونجُوں، اساں نئیں جانڑدے جو ساکُوں کیا کیا اِستعمال کر تے رب العالمین دی عبادت کرنڑی ہے۔“

27پر رب العالمین فرعون دے دل کُوں سخت کر ڈِتا تے اُوں بنی اِسرائیل کُوں ونجنڑ نہ ڈِتا۔ 28فرعون مُوسیٰ کُوں آکھیا، ”اِتُھوں نِکل وَنج۔ خبردار! وَل کڈھائیں میکُوں آپنڑی شکل نہ ڈکھاویں۔ جیہڑے ڈینہہ ڈِکھیسیں، جانُوں مار ڈِتا ویساں۔“

29مُوسیٰ آکھیا، ”ٹھیک ہے تیڈی مرضی۔ مَیں ولا کڈھائیں تیڈے سامنڑے نہ آساں۔“