خرُوج 11

ڈاہویں آفت: پلوٹھیاں دی موت دا اعلان

1رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، ”ہُنڑ مَیں مِصر تے فرعون اُتے ہِک آخری آفت گِھن آساں تے اِیندے بعد او تُہاکُوں ونجنڑ ڈیسی بلکہ تُساں ساریاں کُوں اِتُھوں بالکل کڈھ ڈیسی۔ 2بنی اِسرائیل کُوں ڈسا ڈیویں جو ہر مرد تے عورت آپنڑے ہمسائے کولُھوں سونے تے چاندی دیاں چیزاں منگ گِھنے۔“ 3رب العالمین اُنہاں لوکاں اُتے مِصریاں کُوں مہربان کر ڈِتا۔ تے مُوسیٰ مُلک ِ مِصر ءچ فرعون دے افسراں دی تے مِصری لوکاں دی نِگاہ ءچ وڈی عزت آلا ہا۔

4مُوسیٰ آکھیا، ”رب العالمین اِینویں فرمیندے جو، ’اَج ادھی رات ویلے مَیں مِصر ءچوں لنگھساں، 5تے بادشاہ تُوں گِھن تے چکّی پِیہوݨ آلی نوکرانڑی دے پلوٹھے تئیں مِصریاں دے سبھ پلیٹھی دے بال مر ویسن، بلکہ ڈھوراں دے پلوٹھے وی مر ویسن۔ 6سارے مِصر ءچ اِیہو جِیہا ماتم ہوسی جیہڑا نہ پہلے کڈھائیں تھیّا تے نہ ولا کڈھائیں تھیسی۔ 7پر بنی اِسرائیل تے اُنہاں دے ڈنگراں کُوں کُجھ نہ تھیسی بلکہ کُتا وی نہ بھونکسی تاں جو تُساں جاݨ گِھنو جو رب العالمین مِصریاں تے بنی اِسرائیل ءچ کیجھا فرق کریندے‘۔“ 8تے مُوسیٰ فرعون کُوں ایہ وی آکھیا جو ”تیڈے سارے افسر میڈے کولھ آ تے میڈے سامنڑے جُھکسن تے مِنت کریسن جو تُوں تے تیڈے پیروکار چلے ونجو۔ اِیندے بعد مَیں چلیا ویساں۔“ ایہ آکھ تے مُوسیٰ وڈی کاوڑ ءچ فرعون دے کولُھوں چلیا گِیا۔

9رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، ”فرعون تیڈی نہ سُنڑسی تاں جو مِصر ءچ میڈی قُدرت دے کم بہُوں زیادہ تھی ونجنڑ۔“

10مُوسیٰ تے ہارُون، فرعون دے سامنڑے خُدا دے ایہ سارے کم ڈِکھائے پر رب العالمین فرعون دے دل کُوں سخت کر ڈِتا تے اُوں بنی اِسرائیل کُوں آپنڑے مُلک ءچوں ونجنڑ نہ ڈِتا۔