خرُوج 8

ڈُوجھی آفت: ڈیڈر

1وَل رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، ”فرعون دے کولھ وَنج تے اُونکُوں ڈسا جو رب العالمین فرمیندے، ’میڈے لوکاں کُوں ونجنڑ ڈے تاں جو او میڈی عبادت کر سگنڑ۔ 2تے جے تُوں اُنہاں کُوں ونجنڑ نہ ڈیویں تاں مَیں پُورے مِصر ءچ ڈیڈراں دی آفت گِھن آساں۔ 3نیل دریا ڈیڈراں نال اِتنا بھریج ویسی جو او دریا ءچوں نِکل تے تیڈے محل، تیڈے سمنڑ دے کمرے تے تیڈے بسترے ءچ وَنج وڑسن۔ او تیڈے افسراں تے تیڈے لوکاں دے گھراں ءچ آسن بلکہ تیڈے تنُور تے اٹّا مَلنڑ دے تھاں وی اُنہاں نال بھر ویسن۔ 4ڈیڈر تیڈے، تیڈے لوکاں تے تیڈے افسراں اُتے چڑھ ویسن‘۔“

5رب العالمین مُوسیٰ کُوں ایہ وی آکھیا، ”ہارُون کُوں آکھ جو آپنڑی سوٹی کُوں ہتھ ءچ گِھن تے دریاواں، نہراں تے تلاواں اُتے چا، تے ڈیڈراں کُوں مِصر دے مُلک ءچ گِھن آ۔“ 6ہارُون مِصر دے پانڑیاں اُتے آپنڑا ہتھ ودھایا تے ڈیڈر باہر نِکل آئے تے پُورا مِصر ڈیڈراں نال بھر گِیا۔ 7پر جادُوگراں وی آپنڑے جادُو نال اِینویں ای کیتا تے مِصر ءچ ڈیڈر گِھن آئے۔

8وَل فرعون مُوسیٰ تے ہارُون کُوں سڈوا تے آکھیا، ”رب العالمین تُوں دُعا کرو جو او میڈے تے میڈے لوکاں تُوں ڈیڈراں کُوں دُور کرے۔ وَل مَیں تیڈی قوم کُوں ونجنڑ ڈیساں تاں جو او رب العالمین کُوں قُربانیاں پیش کرے۔“

9مُوسیٰ جواب ڈِتا، ”تُوں ڈسا جو مَیں کِیں ویلے تیڈے افسراں تے تیڈی قوم کیتے دُعا کراں جو ڈیڈر تُہاڈے کولُھوں تے تُہاڈے گھراں ءچوں مُک ونجنڑ تے صرف دریا ءچ ای راہوݨ۔“

10فرعون آکھیا، ”کل کریں۔“

مُوسیٰ آکھیا، ”جِینویں تُوں آدھیں اُونویں ای تھیسی تاں جو تیکُوں پتہ لگ ونجے جو ساڈے خُدا رب العالمین آلی کار کوئی کائنی۔ 11ڈیڈر تیکُوں، تیڈے گھراں کُوں، تیڈے افسراں تے تیڈی قوم کُوں چھوڑ تے صرف دریا ءچ راہسن۔“

12مُوسیٰ تے ہارُون فرعون کولُھوں واپس لگے گئے تے مُوسیٰ ڈیڈراں دے بارے ءچ رب العالمین دی مِنت کیتی، جیہڑے او فرعون دے اُتے گِھن آیا ہا۔ 13رب العالمین اُوندی دُعا سُنڑی تاں گھراں، بازاراں تے کھیتاں ءچوں ڈیڈر مر گئے۔ 14لوکاں اُنہاں کُوں کٹھا کر تے اُنہاں دے ڈھیر لا ڈِتے تے اُنہاں دی بدبُو پُورے مُلک ءچ کِھنڈ گئی۔

15پر جِیں ویلے فرعون ڈِٹھا جو مسئلہ حل تھی گئے تاں اُوں آپنڑا دل سخت کر گِھدا تے جِینویں رب العالمین آکھیا ہا، اُوں اُنہاں دی نہ سُنڑی۔

تریجھی آفت: رِنڈ

16وَل رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، ”ہارُون کُوں آکھ جو آپنڑی سوٹی زمین اُتے مارے تاں جو پُورے مِصر دی دھُوڑ رِنڈ1 بنڑ ونجے۔“

17اُنہاں اِینویں ای کیتا۔ ہارُون آپنڑی سوٹی زمین اُتے ماری تاں پُورے مُلک دی دھُوڑ رِنڈ بنڑ گئی تے جانوراں تے اِنساناں اُتے آ پئی۔ 18جادُوگراں وی آپنڑے جادُو نال اِینویں کرݨ دی کوشش کیتی پر او نہ کر سگے۔ رِنڈ اِنساناں تے جانوراں اُتے آ پئے۔ 19جادُوگراں فرعون کُوں آکھیا، ”ایہ کم خُدا دا ہے۔“ پر فرعون دا دل سخت ریہا تے جِینویں رب العالمین آکھیا ہا، اُوں اُنہاں دی نہ سُنڑی۔

چوتھی آفت: مچھر

20وَل رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، ”صُبح سویلے اُٹھی تے جڈاں فرعون دریا تے ونجے تاں تُوں اُوندے رستے ءچ وَنج کھڑیں۔ اُونکُوں آکھیں جو رب العالمین فرمیندے، ’میڈے لوکاں کُوں ونجنڑ ڈے تاں جو او میڈی عبادت کرݨ۔ 21جے تُوں اُنہاں کُوں ونجنڑ نہ ڈیسیں تاں مَیں تیڈے، تیڈے افسراں تے تیڈے لوکاں اُتے تے تیڈے گھراں ءچ مچھراں2 دے جتھے بھیج ڈیساں۔ مِصریاں دے گھر تے ساری زمین جِتھاں جِتھاں او راہندے ہِن، مچھراں نال بھریج ویسی۔ 22پر اُوں ڈینہہ مَیں جشن دے علاقے کُوں جِتھاں میڈے لوک راہندے ہِن، اَنج کریساں۔ اُتھاں ہِک وی مچھر نہ ہوسی۔ اِینویں تیکُوں پتہ لگسی جو مَیں رب العالمین اِیں مُلک ءچ ہاں۔ 23مَیں آپنڑے تے تیڈے لوکاں ءچ فرق کریساں۔ کل ای ایہ نشان ظاہر تھیسی‘۔“

24رب العالمین اِینویں ای کیتا تے مچھراں دے وڈے جتھے فرعون دے محل، اُوندے افسراں دے گھراں تے پُورے مِصر ءچ کِھنڈ گئے تے مُلک دا ستیاناس تھی گِیا۔

25وَل فرعون مُوسیٰ تے ہارُون کُوں سڈوا تے آکھیا، ”ونجو تے اِیں مُلک ءچ آپنڑے خُدا کُوں قُربانیاں پیش کرو۔“

26پر مُوسیٰ آکھیا، ”اِینویں کرݨ مناسب نئیں۔ جیہڑیاں قُربانیاں اساں رب العالمین آپنڑے خُدا کُوں پیش کریسوں او مِصریاں دی نظر ءچ بہُوں مکرُوہ ہِن3۔ جیکر اساں اِتھاں اِینویں قُربانیاں کریسوں جِنہاں کُوں او مکرُوہ سمجھدے ہِن تاں کیا او ساکُوں سنگسار نہ کریسن؟ 27اِیں کیتے لازم ہے جو اساں ترے ڈینہہ دا سفر کر تے بیابان ءچ ای رب العالمین آپنڑے خُدا کُوں قُربانیاں پیش کرُوں جِیں طریقے نال اُوں ساکُوں حُکم وی ڈِتے۔“

28فرعون جواب ڈِتا، ”ٹھیک ہے، مَیں تُہاکُوں ونجنڑ ڈیساں تاں جو تُساں بیابان ءچ آپنڑے خُدا رب العالمین کُوں قُربانیاں پیش کرو۔ پر زیادہ دُور نہ وَنجائے تے میڈے کیتے وی دُعا کرائے۔“

29مُوسیٰ آکھیا، ”ڈیکھو مَیں ویندے ای رب العالمین تُوں دُعا کریساں تے کل ای مچھر فرعون، اُوندے افسراں تے اُوندی قوم تُوں پرے ہٹ ویسن۔ پر ساکُوں ولا دوکھا نہ ڈیوائے تے ساکُوں ونجنڑ ڈیوائے تاں جو اساں رب العالمین کُوں قُربانیاں پیش کر سگوں۔“

30وَل مُوسیٰ فرعون دے کولُھوں چلیا گِیا تے رب العالمین تُوں دُعا کیتی۔ 31رب العالمین مُوسیٰ دی دُعا سُنڑی تے مچھر فرعون، اُوندے افسراں تے اُوندی قوم تُوں دُور ہٹ گئے اِتُھوں تئیں جو ہِک وی مچھر نہ ریہا۔ 32پر فرعون اِیں پھیری وی آپنڑے دل کُوں سخت کیتا تے لوکاں کُوں ونجنڑ نہ ڈِتا۔