خرُوج 7

1وَل رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، ”ڈیکھ مَیں تیکُوں فرعون کیتے خُدا آلی کار بنڑائے تے تیڈا بِھرا ہارُون تیڈا پیغمبر ہوسی۔ 2جیہڑا وی حُکم مَیں تیکُوں ڈیواں، او تُوں ہارُون کُوں ڈسا ڈیویں۔ وَل ہارُون فرعون کُوں آکھے جو او بنی اِسرائیل کُوں آپنڑے وطن ءچوں ونجنڑ ڈیوے۔ 3پر مَیں فرعون دے دل کُوں سخت کریساں تے بھانویں مِصر ءچ بہُوں سارے نشاناں تے معجزیاں نال آپنڑی قُدرت ظاہر کریساں، 4وَل وی فرعون تُہاڈی نہ سُنڑسی۔ وَل مَیں مِصر ءچ آپنڑی قُدرت ڈِکھا تے اُنہاں کُوں سخت سزاواں ڈیساں تے آپنڑے لوکاں دے لشکر یعنی بنی اِسرائیل کُوں مِصر ءچوں کڈھ آساں۔ 5جِیں ویلے مَیں مِصر دے خلاف آپنڑی قُدرت دا اِظہار کر تے بنی اِسرائیل کُوں اُنہاں ءچوں کڈھ آساں تاں مِصری جاݨ گِھنسن جو مَیں رب العالمین ہاں۔“

6مُوسیٰ تے ہارُون سبھ کُجھ اُونویں ای کیتا جِینویں رب العالمین اُنہاں کُوں حُکم ڈِتا ہا۔ 7جِیں ویلے او فرعون نال ہم کلام تھئے تاں مُوسیٰ اسّی تے ہارُون تراسی سال دا ہا۔

مُوسیٰ دی سوٹی نانگ بنڑ ویندی ہے

8رب العالمین مُوسیٰ تے ہارُون کُوں آکھیا، 9”جِیں ویلے فرعون تیکُوں معجزہ ڈِکھاوݨ کیتے آکھے تاں تُوں ہارُون کُوں آکھیں جو ’آپنڑی سوٹی زمین اُتے سَٹ ڈے تاں جو او نانگ بنڑ ونجے‘۔“

10مُوسیٰ تے ہارُون فرعون دے کولھ گئے تے رب العالمین دے حُکم دے مطابق کیتا۔ ہارُون آپنڑی سوٹی فرعون تے اُوندے درباری افسراں دے سامنڑے سٹی تے او نانگ بنڑ گئی۔ 11ایہ ڈیکھ تے فرعون آپنڑے عالماں، نجومیاں تے جادُوگراں کُوں سڈ گِھدا۔ مِصری جادُوگراں وی آپنڑے جادُو نال اِینویں ای کیتا۔ 12ہر ہِک آپنڑی سوٹی زمین اُتے سٹی تاں او نانگ بنڑ گئی پر ہارُون دی سوٹی اُنہاں دیاں سوٹیاں کُوں ہڑپ کر گئی۔

13وَل وی فرعون دا دل سخت ریہا تے جِینویں رب العالمین آکھیا ہا، اُوں اُنہاں دی نہ سُنڑی۔

پہلی آفت: پانڑی رَت ءچ بدل ویندے

14وَل رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، ”فرعون دا دل سخت ہے۔ او میڈے لوکاں کُوں ونجنڑ دی اِجازت نئیں ڈیندا۔ 15جڈاں سویلے او نیل دریا تے آسی تاں تُوں اُونکُوں مِلنڑ کیتے ونجیں۔ دریا دے کنڈے تے کھڑ تھیویں تے اُوں سوٹی کُوں آپنڑے ہتھ ءچ رکھیں جیہڑی نانگ بنڑ گئی ہئی۔ 16تے اُونکُوں آکھیں، ’رب العالمین عبرانی قوم دے خُدا میکُوں ایہ ڈساوݨ کیتے تیڈے کولھ بھیجیا ہے جو میڈے لوکاں کُوں میڈی عبادت کرݨ کیتے بیابان ءچ ونجنڑ ڈے۔ پر تُوں ہُنڑ تئیں نئیں سُنڑیا۔ 17بس ہُنڑ تُوں جاݨ گِھنسیں جو او رب العالمین ہے۔ مَیں اِیں سوٹی کُوں جیہڑی میڈے ہتھ ءچ ہے، گِھن تے نیل دریا دے پانڑی کُوں مریساں تے پانڑی رَت بنڑ ویسی۔ 18نیل دریا دیاں مچھیاں مر ویسن۔ دریا ءچوں بدبُو اُٹھسی تے مِصری دریا دا پانڑی نہ پی سگسن‘۔“

19رب العالمین مُوسیٰ کُوں ایہ وی آکھیا، ”ہارُون کُوں آکھ جو آپنڑی سوٹی گِھن تے آپنڑے ہتھ اُنہاں سارے جاہیں دو ودھا جِتھاں پانڑی جمع تھیندے یعنی مِصر دے سارے دریاواں، نہراں، کھاڈیاں تے تلاواں دو تاں جو اُنہاں دا پانڑی رَت بنڑ ونجے۔ پُورے مُلک ءچ رَت ای رَت ہوسی، اِتُھوں تئیں جو لکڑ تے پتھر دے تھانواں دا پانڑی وی رَت بنڑ ویسی۔“

20مُوسیٰ تے ہارُون اُونویں ای کیتا جِینویں رب العالمین حُکم ڈِتا ہا۔ فرعون تے اُوندے افسراں دے اکھیں دے سامنڑے مُوسیٰ آپنڑی سوٹی چا تے نیل دریا دے پانڑی اُتے ماری تے دریا دا سارا پانڑی رَت بنڑ گِیا۔ 21دریا دیاں مچھیاں مر گئیاں تے اُوندے ءچوں اِتنی بدبُو آوݨ لگی جو مِصری اُوندا پانڑی نہ پی سگے تے سارے مُلک مِصر ءچ رَت ای رَت ہئی۔

22پر مِصری جادُوگراں وی آپنڑے جادُو نال اِینویں ای کیتا، اِیں واسطے فرعون دا دل سخت ریہا تے جِینویں رب العالمین آکھیا ہا، اُوں اُنہاں دی نہ سُنڑی۔ 23فرعون ولیا تے آپنڑے گھر چلیا گِیا تے اُوندے دل اُتے کُجھ اثر نہ تھیّا۔ 24پر سبھ مِصریاں پانڑی پِیوݨ کیتے دریا دے کنارے کھڈے کھٹے کیوں جو او دریا دا پانڑی نہ پی سگدے ہَن۔

25رب العالمین دے نیل دریا کُوں مارݨ دے بعد سَت ڈینہہ لنگھ گئے۔