خرُوج 5

مُوسیٰ تے ہارُون فرعون دے دربار ءچ

1وَل مُوسیٰ تے ہارُون فرعون دے کولھ گئے۔ اُنہاں آکھیا، ”رب العالمین اِسرائیل دا خُدا فرمیندے، ’میڈی قوم کُوں بیابان ءچ ونجنڑ ڈے تاں جو او میڈے کیتے عید مناوݨ‘۔“

2فرعون جواب ڈِتا، ”ایہ رب العالمین کوݨ ہے؟ مَیں کیوں اُوندی گالھ سُنڑ تے بنی اِسرائیل کُوں ونجنڑ ڈیواں؟ نہ مَیں رب العالمین کُوں جانڑدا ہاں نہ بنی اِسرائیل کُوں ونجنڑ ڈیساں۔“

3ہارُون تے مُوسیٰ آکھیا، ”عبرانی قوم دا خُدا ساڈے اُتے ظاہر تھئے، اِیں کیتے مہربانی کر تے ساکُوں ونجنڑ ڈیؤ تاں جو اساں بیابان ءچ ترے ڈینہہ دا سفر کر تے آپنڑے خُدا رب العالمین دے حضُور قُربانیاں پیش کرُوں۔ متاں او ساکُوں کہیں وبا یا تلوار نال مارے۔“

4پر مِصر دے بادشاہ اِنکار کریندے ہوئے آکھیا، ”مُوسیٰ تے ہارُون، تُساں لوکاں کُوں کم تُوں کیوں رُکیندے پئے ہیوے؟ ونجو، جیہڑا کم اساں تُہاکُوں ڈِتے اُوندے تے لگ ونجو۔“ 5وَل آکھیا، ”بنی اِسرائیل گِنتری ءچ بہُوں ودھ گئے ہِن تے تُساں اُنہاں کُوں کم کرݨ تُوں رُکیندے پئے ہیوے۔“

6اُوں ڈینہوار فرعون مِصری نِگراناں تے اُنہاں دے تلے کم کرݨ آلے اِسرائیلی نِگراناں کُوں حُکم ڈِتا جو، 7”اِیں تُوں بعد بنی اِسرائیل کُوں سِلہاں بنڑاوݨ کیتے بُھوں نئیں ڈیونڑا، بلکہ او آپ وَنج تے سارا بُھوں کٹھا کرݨ۔ 8وَل وی اُنہاں کنُوں اُتنیاں ای سِلہاں بنڑواؤ جِتنیاں او پہلے بنڑیندے ہَن۔ تُساں اُنہاں ءچوں کُجھ گھٹ نہ کرائے کیوں جو او سُست تھی گئے ہِن، تے اِیں پارُوں چیخدے پئے ہِن جو ’ساکُوں ونجنڑ ڈیؤ تاں جو آپنڑے خُدا کُوں قُربانیاں پیش کرُوں۔‘ 9اُنہاں کنُوں بِیا سخت کم کرواؤ۔ اُنہاں کُوں کم ءچ لائی رکھو جو او کُوڑے گالھیں دو دھیان نہ ڈیوݨ۔“

10مِصری نِگراناں تے اُنہاں دے تلے کم کرݨ آلے اِسرائیلی نِگراناں لوکاں کولھ وَنج تے آکھیا، ”فرعون دا حُکم ہے جو او تُہاکُوں بُھوں نہ ڈیسی۔ 11اِیں پارُوں خود ونجو تے بُھوں گولھ تے جمع کرو۔ پر خبردار! اُتنیاں ای سِلہاں بنڑاؤ جِتنیاں پہلے بنڑیندے ہَوے۔“

12ایہ سُنڑ تے بنی اِسرائیل بُھوں کٹھا کرݨ کیتے سارے مُلک ءچ کِھنڈ گئے۔ 13مِصری نِگران ایہ آکھ تے اُنہاں کُوں دبیندے ریہے جو ”اُتنیاں سِلہاں بنڑاؤ جِتنیاں پہلے بنڑیندے ہَوے۔“ 14جیہڑے اِسرائیلی نِگران اُنہاں مقرر کیتے ہَن او اُنہاں کُوں ایہ آکھ تے کُٹیندے ہَن جو ”تُساں کل تے اَج اُتنیاں سِلہاں کیوں نئیں بنڑائیاں جِتنیاں پہلے بنڑیندے ہَوے؟“

15وَل اِسرائیلی نِگران فرعون کولھ گئے تے شکایت لا تے آکھیا، ”تُساں آپنڑے خادماں نال اِیہو جِیہا سلوک کیوں کریندے پئے ہیوے؟ 16ساکُوں بُھوں تاں ڈِتا نئیں ویندا، تے نال نال ایہ آکھیا ویندے جو اُتنیاں سِلہاں بنڑاؤ، جِتنیاں پہلاں بنڑیندے ہَوے۔ ساکُوں ماریا کُٹیا ویندے، جڈاں جو قصُور تُہاڈے آپنڑے لوکاں دا ہے۔“

17پر فرعون جواب ڈِتا، ”تُساں لوک سُست ہیوے، بالکل سُست۔ اِیں پارُوں آدھے ہیوے جو ساکُوں وَنج تے رب العالمین کُوں قُربانیاں پیش کرݨ ڈیؤ۔ 18ہُنڑ ونجو تے کم کرو۔ تُہاکُوں بُھوں نہ ڈِتا ویسی۔ پر خبردار! اُتنیاں سِلہاں بنڑاؤ جِتنیاں پہلاں بنڑیندے ہَوے۔“

19جِیں ویلے اِسرائیلی نِگراناں کُوں ڈسایا گِیا جو روزانہ دیاں سِلہاں دی گِنتری گھٹ نہ کیتی ویسی تاں او سمجھ گئے جو اساں مُصیبت ءچ پَھس گئے ہیں۔ 20فرعون دے کولُھوں نِکل تے اُنہاں دی مُلاقات مُوسیٰ تے ہارُون نال تھئی، جیہڑے اُنہاں دی تانگھ ءچ ہَن۔ 21اُنہاں مُوسیٰ تے ہارُون کُوں آکھیا، ”رب العالمین آپ ڈیکھے تے تُہاکُوں سزا ڈیوے، کیوں جو تُہاڈے پارُوں فرعون تے اُوندے نوکر ساڈے تُوں نفرت کریندے ہِن۔ تُساں بہانہ بنڑا ڈِتے جو او ساکُوں مارݨ۔“

مُوسیٰ خُدا تُوں شکایت کریندے

22ایہ سُنڑ تے مُوسیٰ رب العالمین کولھ واپس آیا تے آکھنڑ لگا، ”اے خُداوند! تُوں اِیں قوم اُتے کیوں مُصیبت گِھن آئیں؟ کیا تُوں اِیں مقصد کیتے میکُوں اِتھاں بھیجیا ہا؟ 23کیوں جو جڈاں تُوں مَیں فرعون کولھ وَنج تے اُونکُوں تیڈی مرضی ڈسائی ہے، او بنی اِسرائیل نال ودھ تُوں ودھ بُرائی کریندا پئے تے تُوں آپنڑے لوکاں کُوں نئیں بچایا۔“