خرُوج 34

پتھر دیاں نوِیاں تختیاں

1رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، ”آپنڑے کیتے پتھر دیاں ڈُو تختیاں گھڑ گِھن جیہڑیاں پہلیاں ڈُو تختیاں آلی کار ہووݨ۔ وَل مَیں اُنہاں اُتے او الفاظ لِکھیساں جیہڑے مَیں پہلیاں تختیاں اُتے لِکھے ہَن جِنہاں کُوں تَیں بَھن سٹیا ہا۔ 2سویل تئیں تیار تھی تے سِینا پہاڑ اُتے چڑھیں تے چوٹی اُتے میڈے سامنڑے حاضر تھیویں۔ 3تیڈے نال کوئی نہ آوے بلکہ پُورے پہاڑ اُتے کوئی بِیا نظر نہ آوے۔ اِتھوں تئیں جو بھیڈ بکریاں تے ڈاند گائیں وی پہاڑ تلے نہ چرݨ۔“

4بس مُوسیٰ ڈُو تختیاں بنڑائیاں جیہڑیاں پہلیاں تختیاں آلی کار ہَن۔ وَل جِینویں رب العالمین اُونکُوں حُکم ڈِتا ہا، او سویل نال سِینا پہاڑ اُتے چڑھ گِیا۔ اُوندے ہتھاں ءچ پتھر دیاں ڈُو تختیاں ہَن۔ 5وَل رب العالمین بدّل ءچ لہہ آیا تے اُوندے کولھ کھڑا تھی تے آپنڑے ناں ”رب العالمین“ دا اعلان کیتا۔ 6تے مُوسیٰ دے سامنڑے ایہ آدھے ہوئے لنگھیا، ”رب العالمین، رب العالمین، رحیم تے مہربان خُدا، جلدی نہ کوڑیجنڑ آلا تے اِنتہائی شفیق تے وفادار۔ 7او ہزاراں اُتے آپنڑی شفقت کریندے تے لوکاں دے قصُور، نافرمانی تے گُناہ معاف کریندے۔ پر قصُوروار کُوں ہرگز نئیں چھوڑیندا بلکہ ماء پِیُو دے گُناہ دی سزا اُنہاں دی اولاد کُوں تریجھی تے چوتھی نسل تئیں ڈیندے۔“

8مُوسیٰ جلدی نال جُھک تے سجدہ کیتا 9تے آکھیا، ”اے خُداوند! جیکر میڈے اُتے تیڈی نظرِکرم ہووے تاں تُوں ساڈے نال جُل۔ بیشک ایہ قوم ضِدی ہے، وَل وی ساڈے قصُور تے گُناہ معاف کر، تے ساکُوں ولا آپنڑے لوک بنڑا گِھن۔“

10رب العالمین آکھیا، ”مَیں تیڈے نال عہد کریندا ہاں جو تیڈی قوم دے سامنڑے ایجھے معجزے کریساں جیہڑے اَج تئیں دُنیا دی کہیں قوم ءچ نئیں کیتے گئے۔ سبھ لوک جِنہاں دے وچال تُوں راہندیں، رب العالمین دے کم ڈیکھسن تے اُوندے تُوں ڈر ویسن کیوں جو مَیں تیڈے کیتے حیرت انگیز کم کریساں۔ 11جیہڑے حُکم مَیں اَج ڈیندا پِیا ہاں، اُنہاں اُتے عمل کریندے راہو1۔ مَیں اموری، کنعانی، حِتّی، فرِزّی، حِوّی تے یبُوسی قوماں کُوں تُہاڈے اگُوں مُلک ءچوں کڈھ ڈیساں۔ 12خبردار! جیہڑے مُلک ءچ تُساں ویندے پئے ہیوے اُوندے لوکاں نال کوئی عہد نہ کرائے نہ تاں او تُہاکُوں گُناہاں ءچ پھسیندے راہسن۔ 13اُنہاں دیاں قُربان گاہاں کُوں ڈھا ڈیوائے۔ اُنہاں دے بُتاں دے پتھر آلے تھمبے ٹوٹے ٹوٹے کر ڈیوائے تے اُنہاں دی دیوی ’یسِیرت‘ دے لکڑ آلے تھمبیاں کُوں کٹ ڈیوائے2۔

14کہیں بئے معبُود دی پرستش نہ کرائے کیوں جو مَیں رب العالمین جِیندا ناں غیور ہے، غیرت مند خُدا ہاں۔ 15خبردار! اُوں مُلک دے لوکاں نال عہد نہ کرائے کیوں جو جِیں ویلے او آپنڑے معبُوداں دی پیروی کر تے زِنا 3 کریسن تے اُنہاں دے اگُوں قُربانیاں پیش کریسن تے تُہاکُوں وی دعوت ڈیسن جو تُساں اُنہاں دیاں قُربانیاں ءچوں کھاؤ، 16تاں تُساں آپنڑے پوتراں دا رشتہ اُنہاں دیاں دِھیاں نال کریسو، تے وَل جِیں ویلے ایہ آپنڑے معبُوداں دی پیروی کریندے ہوئے زِنا کریسن تاں تُہاڈے پوتر وی اُنہاں دے پِچُھوں لگ ویسن۔

17آپنڑے کیتے دیوتا نہ بنڑائے۔

عیداں

18بے خمیری روٹی آلی عید منائے۔ ابیب دے مہینے4 ءچ سَت ڈینہہ تئیں تُہاڈی روٹی ءچ خمیر نہ ہووے جِینویں مَیں حُکم ڈِتے، کیوں جو اِیں مہینے تُساں مِصر ءچوں نِکلے ہَوے۔

19پلیٹھی دا ہر بال میڈا ہے۔ تُہاڈے ڈنگراں دا ہر پلوٹھا نَر میڈا ہے بھانویں وچھا ہووے یا لیلا۔ 20پلوٹھے کھوتے دے فِدیہ ءچ بھیڈ یا بکری دا بچّہ پیش کرائے پر جے تُساں اُوندا فِدیہ نئیں ڈیونڑا چاہندے تاں اُوندی گِچی بَھن سٹائے5۔ پر اِنسان دے پلوٹھیاں کیتے ہر صورت ءچ فِدیہ ڈیوݨ ضروری ہے۔ کوئی میڈے سامنڑے خالی ہتھ نہ آوے۔

21چِھی ڈینہہ کم کرائے، پر ستویں ڈینہوار ارام کرائے۔ بھانویں ہَل چلاونڑا ہووے یا فصل کپنڑیں ہووے، وَل وی ستویں ڈینہوار ارام کرائے۔

22جِیں ویلے تُساں کنڑک دی فصل دا پہلا پھل کپ گِھنو تاں فصل کپنڑ آلی عید6 منائے۔ پھل جمع کرݨ آلی عید سال دے آخر ءچ منانوڑیں ہے7۔ 23لازم ہے جو تُہاڈے یکے مرد سال ءچ ترے پھیری اِسرائیل دے خُدا، رب تعالیٰ دے سامنڑے پیش تھیوݨ۔ 24مَیں تُہاڈے اگُوں بئیاں قوماں کُوں مُلک ءچوں کڈھ ڈیساں تے تُہاڈیاں سرحداں ودھیندا ویساں۔ وَل جِیں ویلے تُساں سال ءچ ترے پھیری آپنڑے خُدا رب العالمین دے حضُور آسو تاں کوئی وی تُہاڈے مُلک دا لالچ نہ کریسی۔

25جِیں ویلے تُساں کہیں جانور کُوں قُربانی دے طور تے پیش کرو تاں اُوندی رَت نال اِیہو جیہی روٹی پیش نہ کرائے جیندے ءچ خمیر ہووے۔ عید فسح دی قُربانی دے گوشت ءچوں ولدی سویل تئیں کُجھ باقی نہ راہوے۔

26آپنڑی زمین دی فصل ءچوں پہلا تے بہترین پھل آپنڑے خُدا رب العالمین دے گھر ءچ گِھن اوائے۔

بکری دے لیلے کُوں اُوندی ماء دے کھیر ءچ نہ پکائے۔“

مُوسیٰ دے مُنہ اُتے نُور

27رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، ”ایہ سارے گالھیں لِکھ گِھن، کیوں جو اِنہاں گالھیں دے مطابق مَیں تیڈے تے بنی اِسرائیل نال عہد کیتے۔“

28مُوسیٰ اُوں پہاڑ اُتے رب العالمین دے حضُور چالیہہ ڈینہہ تے چالیہہ رات تئیں ریہا۔ اِیں دوران اُوں نہ کُجھ کھادا تے نہ پِیتا۔ اُوں پتھر دیاں تختیاں اُتے عہد دے ڈاہ حُکم لِکھے۔

29اِیندے بعد مُوسیٰ شریعت دیاں ڈوہائیں تختیاں کُوں ہتھ ءچ گِھن تے سِینا پہاڑ تُوں لتھا۔ اُوندا چہرہ چمکدا پِیا ہا کیوں جو اُوں رب العالمین نال گالھ کیتی ہئی، پر اُونکُوں خود اِیندا پتہ نہ ہا۔ 30جِیں ویلے ہارُون تے بنی اِسرائیل مُوسیٰ کُوں ڈِٹھا جو اُوندا چہرہ چمکدا پئے تاں او اُوندے کولھ آوݨ تُوں ڈر گئے۔ 31پر مُوسیٰ اُنہاں کُوں سڈیا تاں ہارُون تے جماعت دے سبھ سردار مُوسیٰ کولھ آئے تے مُوسیٰ اُنہاں نال گالھیں کیتیاں۔ 32بعد ءچ باقی اِسرائیلی وی آئے تے مُوسیٰ اُنہاں کُوں او سبھ حُکم سُنڑائے جیہڑے رب العالمین اُونکُوں سِینا پہاڑ اُتے ڈِتے ہَن۔

33ایہ سبھ کُجھ آکھنڑ تُوں بعد مُوسیٰ آپنڑے چہرے اُتے نقاب پا گِھدا۔ 34جِیں ویلے وی او رب العالمین نال گالھ کرݨ کیتے مُلاقات دے تمبُو ءچ ویندا ہا تاں نقاب کُوں تمبُو ءچوں نِکلنڑ ویلے تئیں لہا گِھندا ہا تے جیہڑا حُکم اُونکُوں مِلدا ہا، نِکل تے بنی اِسرائیل کُوں ڈسا ڈیندا ہا۔ 35جِیں ویلے بنی اِسرائیل ڈیدھے ہَن جو اُوندا چہرہ چمکدا پئے تاں مُوسیٰ ولا نقاب کُوں آپنڑے مُنہ اُتے پا گِھندا ہا تے او اُوں ویلے تئیں مُنہ اُتے راہندا جِیں ویلے تئیں مُوسیٰ رب العالمین نال گالھ کرݨ کیتے مُلاقات دے تمبُو ءچ نہ ویندا ہا۔