خرُوج 32

سونے دا ویہڑا

1جِیں ویلے لوکاں ڈِٹھا جو مُوسیٰ پہاڑ تُوں لہوݨ ءچ دیر لائی ہے تاں او ہارُون دے آسُوں پاسُوں کٹھے تھی تے آکھنڑ لگے، ”ساڈے کیتے دیوتا بنڑاؤ جیہڑا ساڈے اگُوں اگُوں ٹُر تے ساڈی راہنمائی کرے کیوں جو ساکُوں نئیں پتہ جو اِیں بندے مُوسیٰ نال کیا بنڑے جیہڑا ساکُوں مِصر ءچوں کڈھ آیا ہا۔“

2ولدے ءچ ہارُون آکھیا، ”تُہاڈے ذالیں، دِھیاں تے پوتر آپنڑیاں سونے دیاں والیاں کناں تُوں لہا تے میڈے کولھ گِھن آوݨ۔“ 3یکے لوک آپنڑیاں والیاں لہا لہا تے ہارُون کولھ گِھن آئے۔ 4وَل اُوں ایہ زیور گِھدا تے ڈھال تے ویہڑے دا ہِک بُت بنڑا ڈِتا۔ اُونکُوں ڈیکھ تے لوک آکھنڑ لگے، ”اِسرائیلی قوم! ایہ تیڈا دیوتا ہے جیہڑا تیکُوں مِصر ءچوں کڈھ آئے۔“

5جِیں ویلے ہارُون ایہ ڈِٹھا تاں اُوں ویہڑے دے سامنڑے قُربان گاہ بنڑا تے اعلان کیتا، ”کل اساں رب العالمین دی تعظیم ءچ عید منیسوں۔“ 6ولدی ڈینہوار لوک صُبح سویلے اُٹھے تے اُنہاں ساڑے ونجنڑ آلیاں قُربانیاں تے سلامتی دیاں قُربانیاں پیش کیتیاں۔ اُنہاں بہہ تے کھادا پِیتا تے وَل اُٹھی تے رنگ رلیاں ءچ دل لاوݨ لگے۔

مُوسیٰ بنی اِسرائیل کیتے سفارش کریندے

7اُوں ویلے رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، ”پہاڑ تُوں لہہ وَنج کیوں جو جیہڑے لوکاں کُوں تُوں مِصر ءچوں کڈھ آیا ہَویں، او وِگڑ گئے ہِن۔ 8او کتنی جلدی اُوں راہ تُوں ہٹ گئے ہِن جیندے اُتے ٹُرݨ دا مَیں اُنہاں کُوں حُکم ڈِتا ہا۔ اُنہاں آپنڑے کیتے ڈھالے ہوئے ویہڑے دا ہِک بُت بنڑا تے اُونکُوں سجدہ کیتے، تے اُونکُوں قُربانیاں پیش کر تے آکھے، ’اِسرائیلی قوم! ایہ تیڈا دیوتا ہے جیہڑا تیکُوں مِصر ءچوں کڈھ آئے‘۔“

9رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، ”مَیں ڈِٹھے جو ایہ بہُوں ضِدی قوم ہے۔ 10ہُنڑ میکُوں روکنڑ دی کوشش نہ کریں۔ مَیں اِنہاں اُتے آپنڑا غضب بھیج تے اِنہاں کُوں مِٹا ڈیساں تے تیڈے ءچوں ہِک وڈی قوم بنڑیساں۔“

11وَل مُوسیٰ خُدا دی مِنت کر تے آکھیا، ”یا رب العالمین! تُوں کیوں آپنڑے لوکاں اُتے قہر کریندیں جِنہاں کُوں تُوں آپنڑی عظیم قُدرت تے زورآور ہتھ نال مِصر ءچوں کڈھ آئیں۔ 12مِصری کیوں آکھنڑ جو، ’رب العالمین بنی اِسرائیل کُوں بُری نیّت نال ساڈے مُلک ءچوں کڈھ تے گِھن گئے تاں جو اُنہاں کُوں پہاڑی علاقے ءچ مار سٹے تے اِینویں اُنہاں کُوں زمین تُوں مِٹاوے؟‘ آپنڑے قہر تُوں باز رہ، تے آپنڑے لوکاں کُوں ایہ سزا ڈیوݨ دا خیال چھوڑ ڈے۔ 13یاد رکھ جو تُوں آپنڑے خادماں ابرہام، اِضحاق تے یعقُوب کُوں آپنڑی ای قَسم کھا تے آکھیا ہا جو ’مَیں تُہاڈی اولاد دی تعداد اِتنی ودھیساں جو او اسمان دے تاریاں دے برابر تھی ویسی۔ مَیں اُنہاں کُوں او مُلک ڈیساں جِیندا مَیں وعدہ کیتے تے او ہمیشاں اُوندے وارث ہوسن‘۔“

14وَل رب العالمین اُوں سزا دے خیال کُوں چھوڑ ڈِتا جیہڑی اُوں آپنڑے لوکاں کُوں ڈیوݨ دا آکھیا ہا۔

بُت پرستی دا انجام

15مُوسیٰ مُڑ تے پہاڑ تُوں لتھا تے اُوندے ہتھاں ءچ شریعت دیاں ڈُو تختیاں ہَن۔ اُنہاں ڈوہائیں اُتے اگُوں پِچُھوں لِکھائی تھئی ہوئی ہئی۔ 16خُدا آپ تختیاں بنڑائیاں تے آپ اُنہاں اُتے آپنڑے حُکم کھود تے لِکھے ہَن۔

17لہندے ہوئے یشُوع لوکاں دا شور سُنڑیا تاں مُوسیٰ کُوں آکھیا، ”ڈیرے ءچ جنگ دا شور ہے۔“ 18مُوسیٰ جواب ڈِتا، ”ایہ نعرے نہ جیتنڑ آلیاں دے ہِن تے نہ ای ہارݨ آلیاں دے بلکہ میکُوں تاں گاوݨ آلیاں دا الا سُنڑدا پئے۔“

19جِیں ویلے مُوسیٰ ڈیرے دے کولھ پُجیا تے لوکاں کُوں سونے دے ویہڑے دے سامنڑے نچدے ڈِٹھا تاں اُوں کاوڑ ءچ آ تے تختیاں کُوں اُتھائیں پہاڑ تلے زمین اُتے سَٹ تے ٹوٹے ٹوٹے کر ڈِتا۔ 20مُوسیٰ بنی اِسرائیل دے بنڑائے ہوئے ویہڑے کُوں ساڑ ڈِتا تے اُونکُوں باریک پِیہہ تے پانڑی ءچ رَلایا تے بنی اِسرائیل کُوں پِلا ڈِتا۔

21اُوں ہارُون تُوں پُچھیا، ”اِنہاں لوکاں تیڈے نال کیا کیتے جو تُوں اِنہاں کُوں اِیہو جِیہے وڈے گُناہ ءچ پَھسا ڈِتے؟“ 22ہارُون آکھیا، ”میڈے آقا نہ کوڑیجو! تُساں جانڑدے ہیوے جو ایہ لوک بُرائی اُتے تُلے راہندے ہِن۔ 23اِنہاں میکُوں آکھیا ہا، ’ساڈے کیتے دیوتا بنڑا ڈے جیہڑا ساڈے اگُوں اگُوں ٹُر تے ساڈی راہنمائی کرے کیوں جو ساکُوں نئیں پتہ جو اِیں بندے مُوسیٰ نال کیا بنڑے، جیہڑا ساکُوں مِصر ءچوں کڈھ آیا ہا۔‘ 24اِیں کیتے مَیں اُنہاں کُوں آکھیا، ’جِنہاں کولھ سونے دے زیورات ہِن او لہا تے گِھن آوݨ۔‘ جیہڑا کُجھ او میڈے کولھ گِھن آئے، مَیں اُونکُوں بھاہ ءچ سَٹ ڈِتا تے بھاہ ءچوں ایہ سونے دا ویہڑا نِکل آیا۔“

25مُوسیٰ ڈِٹھا جو لوک بے قابو تھی گئے ہِن کیوں جو ہارُون اُنہاں کُوں بے لگام چھوڑ ڈِتا ہا تے اِینویں او دُشمنڑاں دی نظر ءچ ذلیل تھی گئے۔ 26مُوسیٰ ڈیرے دے دروازے اُتے کھڑ تے آکھیا، ”جیہڑا رب العالمین دا بندہ ہے او میڈے کولھ آوے۔“ ولدے ءچ لاوی دے قبیلے دے یکے لوک اُوندے کولھ کٹھے تھی گئے۔ 27وَل مُوسیٰ اُنہاں کُوں آکھیا، ”اِسرائیل دا خُدا رب العالمین فرمیندے، ’ہر ہِک آپنڑی تلوار گِھن تے ڈیرے دے ہِک دروازے تُوں گِھن تے ڈُوجھے دروازے تئیں ٹُرے تے ہر ہک کُوں قتل کر ڈیوے، بھانویں او تُہاڈا بِھرا، دوست یا ہمسایہ ای کیوں نہ ہووے‘۔“

28لاویاں مُوسیٰ دے حُکم اُتے عمل کیتا تے اُوں ڈینہوار تقریباً ترے ہزار بندہ ماریا گِیا۔ 29مُوسیٰ لاویاں کُوں آکھیا، ”اَج تُساں رب العالمین دی خدمت کرݨ کیتے مخصوص کیتے گئے ہیوے کیوں جو تُساں آپنڑے بِھرانواں تے پوتراں دے خلاف لڑن کیتے تیار ہَوے۔ اِیں کیتے رب العالمین اَج تُہاکُوں برکت ڈیسی۔“

30اگلی ڈینہوار مُوسیٰ بنی اِسرائیل کُوں آکھیا، ”تُساں بہُوں وڈا گُناہ کیتے، تاں وی مَیں ہُنڑ پہاڑ اُتے رب العالمین کولھ ویندا پِیا ہاں۔ شاید مَیں تُہاڈے گُناہ دا کفارہ ڈے سگاں۔“

31وَل مُوسیٰ رب العالمین دے کولھ واپس گِیا تے آکھیا، ”افسوس! اِیں قوم بہُوں وڈا گُناہ کیتے۔ اُنہاں آپنڑے کیتے سونے دا دیوتا بنڑائے۔ 32وَل وی مہربانی کر تے اِنہاں کُوں معاف کر ڈیؤ نہ تاں میڈا ناں وی آپنڑی کتاب ءچوں مِٹا ڈیؤ۔“

33رب العالمین جواب ڈِتا، ”مَیں اُونکُوں آپنڑی کتاب ءچوں مِٹیندا ہاں جیہڑا میڈا گُناہ کریندے۔ 34ہُنڑ تُوں وَنج تے لوکاں کُوں اُوں جاہ تے گِھن وَنج جِیندا ذِکر مَیں کیتے۔ میڈا فرشتہ تیڈے اگُوں اگُوں ٹُرسی پر جِیں ویلے سزا دا ڈینہہ آسی تاں مَیں اُنہاں کُوں اُنہاں دے گُناہ دی سزا ڈیساں۔“

35وَل رب العالمین بنی اِسرائیل دے وچال وبا بھیجی کیوں جو اُنہاں ہارُون دے بنڑائے ہوئے ویہڑے دی پُوجا کیتی ہئی۔