خرُوج 2

مُوسیٰ دی پیدائش

1اُنہاں ڈینہاں ءچ لاوی قبیلے دے ہِک بندے آپنڑے قبیلے دی ہِک عورت نال شادی کیتی۔ 2عورت حاملہ تھئی تے پوتر جمیا۔ ماء ایہ ڈیکھ تے جو بال بہُوں سوہنڑا ہے، اُونکُوں ترے مہینیاں تئیں لُکا تے رکھیا۔ 3جِیں ویلے او بال کُوں بِیا نہ لُکا سگی تاں اُوں کانے دی ہِک ٹوکری گِھن تے اُوندے اُتے لُک چڑھائی۔ وَل اُوں بال کُوں ٹوکری ءچ رکھیا تے ٹوکری نیل دریا دے کنارے اُتے کانیاں ءچ رکھ ڈِتی۔ 4بال دی بھینڑ تھوڑا جِیہا پرے کھڑ تے ڈیدھی ریہی جو ہُنڑ اُوندا کیا بنڑسی۔

5اُوں ویلے فرعون دی دِھی دھاوݨ کیتے دریا تے آئی۔ اُوندیاں نوکرانڑیاں دریا دے کنارے اُتے ٹُرݨ پِھرݨ لگ پئیاں۔ وَل فرعون دی دِھی کانیاں ءچ ٹوکری ڈِٹھی تے آپنڑی لونڈی کُوں آکھیا جو ٹوکری چا آوے۔ 6اُوں ٹوکری کُوں کھولیا تاں ہِک بال نظر آیا جیہڑا روندا پِیا ہا۔ فرعون دی دِھی کُوں اُوندے اُتے ترس آیا تے آکھیا، ”ایہ کہیں عبرانی دا بال ہے۔“

7بال دی بھینڑ فرعون دی دِھی تُوں پُچھیا، ”کیا مَیں بال کُوں کھیر پِلاوݨ کیتے کوئی عبرانی عورت گولھ آنواں؟“

8فرعون دی دِھی آکھیا، ”ہا وَنج۔“ چھوہیر چلی گئی تے بال دی سکی ماء کُوں گِھن آئی۔ 9فرعون دی دِھی ماء کُوں آکھیا، ”بال کُوں گِھن وَنج، تے اُونکُوں میڈے کیتے کھیر پِلایا کر۔ مَیں تیکُوں اِیندے پیسے ڈیساں۔“ وَل بال دی ماء اُونکُوں گِھن گئی تے کھیر پِلاوݨ لگی۔

10جِیں ویلے بال وڈا تھیّا تاں اُوندی ماء اُونکُوں فرعون دی دِھی کولھ گِھن گئی تے او اُوندا پوتر بنڑ گِیا۔ فرعون دی دِھی اُوندا ناں مُوسیٰ1 رکھ تے آکھیا، ”مَیں اُونکُوں پانڑی ءچوں کڈھیا ہا۔“

مُوسیٰ بھج ویندے

11جِیں ویلے مُوسیٰ جوان تھیّا تاں ہِک ڈینہہ او گھرُوں نِکل تے آپنڑے لوکاں کولھ گِیا تے اُنہاں دے سخت کم اُتے اُوندی نظر پئی۔ مُوسیٰ ڈِٹھا جو ہِک مِصری اُوندے ہِک عبرانی بِھرا کُوں مریندا پئے۔ 12مُوسیٰ اِڈے اُڈے ڈِٹھا تے جِیں ویلے پتہ لگیا جو کوئی نئیں ڈیدھا پِیا تاں اُوں مِصری کُوں مار تے ریت ءچ لُکا ڈِتا۔

13ڈُوجھے ڈینہہ مُوسیٰ وَل گھرُوں نِکلیا۔ اُوں ڈِٹھا جو اِیں پھیری ڈُو عبرانی بندے آپس ءچ لڑدے پئے ہِن۔ جیہڑا غلط ہا مُوسیٰ اُوں تُوں پُچھیا جو ”تُوں آپنڑے بِھرا کُوں کیوں مریندا پئیں؟“

14بندے جواب ڈِتا، ”تیکُوں کئیں ساڈا سردار تے قاضی بنڑائے؟ کیا تُوں میکُوں وی قتل کرݨ چاہندیں جِینویں تَیں مِصری کُوں قتل کیتا ہا؟“ مُوسیٰ ڈر گِیا تے سوچیا جو میڈا راز کُھل گئے۔

15جڈاں فرعون کُوں پتہ لگیا تاں اُوں مُوسیٰ کُوں مرواوݨ دی کوشش کیتی۔ پر مُوسیٰ مِدیان دے مُلک بھج گِیا تے ہِک کُھوہ دے کولھ وَنج بیٹھا۔ 16مِدیان ءچ ہِک کاہِن ہا جیندیاں سَت دِھیاں ہَن۔ ایہ چھوہریں آپنڑے پِیُو دے اِجڑ گِھن تے بھیڈاں کُوں پانڑی پِلاوݨ کیتے کُھوہ تے آئیاں تے پانڑی کڈھ تے کھاڈا بھرݨ لگیاں۔ 17پر کُجھ آجڑیاں آ تے چھوہریں کُوں بھجا ڈِتا۔ ایہ ڈیکھ تے مُوسیٰ اُٹھیا تے چھوہریں کُوں آجڑیاں تُوں بچایا تے اُنہاں دے اِجڑ کُوں پانڑی پِلایا۔

18جِیں ویلے چھوہریں آپنڑے پِیُو رعُوایل کولھ واپس گئیاں تاں اُنہاں دے پِیُو پُچھیا، ”اَج تُساں اِتنی جلدی کِینویں واپس آ گئیاں ہیوے؟“

19چھوہریں جواب ڈِتا، ”ہِک مِصری بندے ساکُوں نہ صرف آجڑیاں تُوں بچایا بلکہ پانڑی بھر بھر تے ساڈے بھیڈ بکریاں کُوں وی پِلایا۔“

20رعُوایل آکھیا، ”او بندہ کِتھاں ہے؟ تُساں اُونکُوں کیوں چھوڑ آئیاں ہیوے؟ اُونکُوں سڈو تاں جو او ساڈے نال کھانڑا کھاوے۔“

21مُوسیٰ رعُوایل دے گھر راہنڑ کیتے راضی تھی گِیا۔ بعد ءچ رعُوایل آپنڑی دِھی صفورہ دی شادی مُوسیٰ نال کر ڈِتی۔ 22صفورہ دا پوتر جمیا تاں مُوسیٰ آکھیا، ”اِیندا ناں جیرسوم2 ہوسی کیوں جو مَیں غیر مُلک ءچ پردیسی ہاں۔“

23کافی عرصہ لنگھنڑ تُوں بعد مِصر دا بادشاہ فرعون مر گِیا۔ بنی اِسرائیل آپنڑی غُلامی دے سببّوں رووݨ تے فریاد کرݨ لگے تے اُنہاں دی فریاد خُدا تئیں پُجی۔ 24خُدا اُنہاں دے رووݨ کُوں سُنڑ تے اُوں عہد کُوں یاد کیتا جیہڑا اُوں ابرہام، اِضحاق تے یعقُوب نال کیتا ہا۔ 25خُدا بنی اِسرائیل دی حالت ڈِٹھی تے اُنہاں دی فِکر کیتی۔