خرُوج 13

اِسرائیلی پلوٹھیاں دی مخصوصیت

1رب العالمین مُوسیٰ کُوں آکھیا، 2”بنی اِسرائیل دے ہر پلوٹھے کُوں بھانویں اِنسان دا ہووے یا ڈنگر دا، میڈے کیتے مخصوص تے مُقدّس کر۔ ہر پہلا نَر بچّہ میڈا ای ہے۔“

3وَل مُوسیٰ لوکاں کُوں آکھیا، ”اِیں ڈینہہ کُوں جڈاں تُساں رب العالمین دی وڈی قُدرت پارُوں مِصر دی غُلامی ءچوں نِکلے، یاد رکھائے۔ اِیں ڈینہوار کوئی شے نہ کھوائے جیہڑی خمیر آلی ہووے۔ 4اَج ای تُساں ابیب دے مہینے1 ءچ مِصر ءچوں روانہ تھیندے پئے ہیوے۔ 5رب العالمین تُہاڈے2 پِیُو ڈاڈے نال قَسم کھا تے وعدہ کیتے جو او تُہاکُوں کنعانی، حِتّی، اموری، حِوّی تے یبُوسی قوماں دا مُلک ڈیسی، ہِک اِیہو جِیہا مُلک جیندے ءچ کھیر تے ماکھی وافر ہے۔ جِیں ویلے رب العالمین تُہاکُوں اُوں وطن ءچ پُچا ڈیسی تاں لازم ہے جو تُساں اِیں مہینے ءچ ایہ عید مناؤ۔ 6سَت ڈینہہ تئیں بے خمیری روٹی کھاؤ۔ ستویں ڈینہہ رب العالمین دی تعظیم ءچ عید مناؤ۔ 7ستّے ڈینہہ بے خمیری روٹی کھادی ونجے، کہیں جاہ تے خمیر آلی کوئی چیز نہ ہووے۔ پُورے مُلک ءچ خمیر دا نشان نہ ہووے۔

8اُوں ڈینہوار ہر ہِک آپنڑے پوتر کُوں ایہ ڈساوے، ’مَیں ایہ عید اُوں کم دی خوشی ءچ منیندا ہاں جیہڑا رب العالمین میڈے واسطے اُوں ویلے کیتا جِیں ویلے مَیں مِصر ءچوں نِکلیا ہم۔‘ 9ایہ عید تُہاڈے ہتھ یا متھے اُتے نشان آلی کار ہِک یادگار ہوسی، جیہڑی تُہاکُوں یاد ڈیویسی جو رب العالمین دی شریعت کُوں تُہاڈی زبان اُتے راہونڑے کیوں جو رب العالمین تُہاکُوں مِصر ءچوں آپنڑی وڈی قُدرت نال کڈھ آئے۔ 10اِیں ڈینہوار دی یاد ہر سال مقررہ ویلے تے منائے۔

پلیٹھی دے بال خُدا دے ہِن

11جِیں ویلے رب العالمین اُوں قسم دے مطابق جیہڑی اُوں تُہاڈے تے تُہاڈے پِیُو ڈاڈے نال کھادی ہئی، تُہاکُوں کنعانیاں دے مُلک ءچ پُچا تے او مُلک تُہاکُوں ڈے ڈیوے، 12تاں لازم ہے جو تُساں آپنڑے پلیٹھی دے یکے بالاں کُوں رب العالمین کیتے مخصوص کرو۔ تُہاڈے ڈنگراں دے یکے نَر پلوٹھے وی رب العالمین دی ملکیت ہِن۔ 13گڈھاں دے پلوٹھے دے بدلے ءچ بھیڈ یا بکری دا لیلا پیش کر تے اُونکُوں چُھڑواؤ، پر جے تُساں اُونکُوں چُھڑواونڑا نئیں چاہندے تاں اُوندی گِچی بَھن سٹو3۔ پر اِنسان دے پلوٹھے کیتے ہر صورت ءچ فِدیہ ڈیونڑا ہے۔

14آوݨ آلے ڈینہاں ءچ جِیں ویلے تُہاڈے پوتر پُچھنڑ جو اِیندا کیا مطلب ہے تاں اُنہاں کُوں جواب ڈیوائے جو، ’رب العالمین ساکُوں آپنڑی وڈی قُدرت نال مِصر دی غُلامی ءچوں کڈھ آیا۔ 15جِیں ویلے فرعون اکڑیج تے ساکُوں ونجنڑ نہ ڈِتا، تاں رب العالمین مِصر دے یکے اِنساناں تے ڈنگراں دے پلوٹھیاں کُوں مار ڈِتا۔ اِیں وجہ تُوں اساں آپنڑے جانوراں دا ہر پلوٹھا رب العالمین کیتے قُربان کریندے ہیں تے آپنڑے پلیٹھی دے پوتر کیتے فِدیہ ڈیندے ہیں۔‘ 16ایہ دستور تُہاڈے ہتھ تے متھے اُتے ہِک نشان آلی کار ہووے جیہڑا تُہاکُوں یاد ڈیواوے جو رب العالمین ساکُوں آپنڑی قُدرت نال مِصر ءچوں کڈھ آیا۔“

بنی اِسرائیل کیتے بدّل دا تھمببا تے بھاہ دا تھمببا

17جِیں ویلے فرعون بنی اِسرائیل کُوں ونجنڑ ڈِتا تاں خُدا اُنہاں کُوں فِلِستیاں دے علاقے ءچوں لنگھنڑ آلے رستے تُوں گِھن تے نہ گِیا، بھانویں جو او اُوں راہ اُتے ٹُر تے کنعان جلدی پُج سگدے ہَن۔ کیوں جو خُدا آکھیا، ”اِینویں نہ تھیوے جو ایہ لوک جنگ لڑن دے ڈر پارُوں آپنڑا اِرادہ بدلا تے پِچھاں مِصر لگے ونجنڑ۔“ 18اِیں کیتے خُدا اُنہاں کُوں بئے رستے تُوں گِھن تے گِیا تے او بیابان دے رستے تُوں بحر ِ قُلزم دو گئے۔ مِصر ءچوں نِکلدے ویلے بنی اِسرائیل جنگ کیتے ہتھیار چاتی ودے ہَن۔

19مُوسیٰ یُوسف دیاں ہڈیاں وی آپنڑے نال گِھن تے گِیا کیوں جو یُوسف بنی اِسرائیل کُوں قَسم ڈے تے آکھیا ہا جو، ”خُدا ضرور تُہاڈی مدد کریسی۔ اُوں ویلے میڈیاں ہڈیاں کُوں وی چا تے نال گِھن وَنجائے۔“

20بنی اِسرائیل سُکات کُوں چھوڑ تے بیابان دی حد اُتے ایتام ءچ آپنڑے تمبُو لائے۔ 21رب العالمین اُنہاں دے اگُوں اگُوں ٹُردا گِیا، ڈینہہ ویلے بدّل دے تھمبے ءچ تاں جو اُنہاں کُوں رستے دا پتہ لگے، تے رات ویلے بھاہ دے تھمبے ءچ تاں جو اُنہاں کُوں روشنی مِلے، تے اِینویں او ڈینہہ رات سفر کر سگنڑ۔ 22ڈینہہ ویلے بدّل دا تھمبا تے رات ویلے بھاہ دا تھمبا اُنہاں لوکاں دے سامنڑے ریہا تے کڈھائیں وی آپنڑی جاہ تُوں نہ ہٹیا۔