اِستثنا 28

فرمانبرداری دیاں برکتاں

1جیکر تُساں رب العالمین آپنڑے خُدا دی سُنڑو تے احتیاط نال اُنہاں سارے حُکماں اُتے عمل کرو جیہڑے مَیں اَج تُہاکُوں ڈیندا پِیا ہاں تاں او تُہاکُوں دُنیا دیاں سبھ قوماں تُوں سرفراز کریسی۔ 2جیکر تُساں رب العالمین آپنڑے خُدا دے تابع دار راہو تاں تُہاکُوں ہر طرحاں دی برکت کثرت نال مِلسی۔ 3رب العالمین تُہاڈے شہر تے دیہات کُوں برکت ڈیسی۔ 4تُہاڈی اولاد، تُہاڈی زمین دی پیداوار تے تُہاڈے گائیں ڈانداں دے ویہڑے تے بھیڈ بکریاں دے لیلے برکت پا تے بہُوں زیادہ تھی ویسن۔ 5تُہاڈا ٹوکرا پھل تُوں تے تُہاڈی پرات اٹّے تُوں خالی نہ راہسی۔ 6گھر آندے تے ویندے ویلے رب العالمین تُہاکُوں برکت ڈیسی۔

7جِیں ویلے تُہاڈے دُشمنڑ تُہاڈے اُتے حملہ کریسن تاں رب العالمین اُنہاں کُوں تُہاڈے سامنڑے شکست ڈیسی۔ او ہِک رستے کنُوں رَل تے حملہ کریسن پر سَت سَت رستیاں تُوں تُہاڈے کنُوں بھجسن۔

8رب العالمین تُہاڈے ہر کم ءچ برکت ڈیسی۔ اناج دی کثرت پارُوں تُہاڈے گودام بھرے راہسن۔ رب العالمین تُہاڈا خُدا تُہاکُوں اُوں مُلک ءچ برکت ڈیسی جیہڑا او تُہاکُوں ڈیوݨ آلا ہے۔ 9رب العالمین آپنڑی قَسم دے مطابق تُہاکُوں آپنڑے کیتے مخصوص تے مُقدّس قوم بنڑیسی، شرط ایہ ہے جو تُساں اُوندے حُکماں اُتے عمل کرو تے اُوندے رستیاں اُتے ٹُرو۔ 10وَل دُنیا دیاں سبھ قوماں تُہاڈے تُوں ڈرسن، کیوں جو او ڈیکھسن جو تُساں رب العالمین دی قوم ہیوے۔

11تے اُوں مُلک ءچ جیہڑا رب العالمین تُہاکُوں ڈیوݨ دا وعدہ تُہاڈے پِیُو ڈاڈے نال کیتا ہئی، او تُہاڈے مال، تُہاڈی اولاد، تُہاڈے گائیں ڈانداں تے تُہاڈی زمین دی پیداوار کُوں بہُوں ودھیسی۔ 12رب العالمین اسمان دے خزانیاں کُوں کھول تے ویلے سر تُہاڈی زمین اُتے مینہ وسیسی۔ او تُہاڈے ہر کم ءچ برکت پیسی۔ تُساں ڈھیر ساریاں قوماں کُوں اُدھار ڈیسو پر کہیں دے وی قرض دار نہ ہوسو۔ 13رب العالمین تُہاکُوں قوماں دی پُچھڑ نئیں بلکہ اُنہاں دا سر بنڑیسی۔ تُساں ترقی کریندے ویسو تے زوال نہ آسی۔ پر شرط ایہ ہے جو تُساں رب العالمین آپنڑے خُدا دے اُنہاں حُکماں کُوں مَن تے اُنہاں اُتے عمل کرو جیہڑے مَیں اَج تُہاکُوں ڈیندا پِیا ہاں۔ 14جیہڑا کُجھ وی مَیں تُہاکُوں حُکم ڈِتے، اُوندے کنُوں سجے کھبے نہ تھیوائے تے غیر معبُوداں دی پیروی تے عبادت نہ کرائے۔

نافرمانی دیاں لعنتاں

15پر جیکر تُساں رب العالمین آپنڑے خُدا دی نہ سُنڑسو تے اُوندے اُنہاں سبھ حُکماں تے قانُوناں اُتے عمل نہ کریسو جیہڑے مَیں اَج تُہاکُوں ڈیندا پِیا ہاں تاں ایہ سبھ لعنتاں تُہاڈے اُتے نازل تھیسن:

16رب العالمین تُہاڈے شہراں تے دیہاتاں کُوں لعنت ڈیسی۔

17تُہاڈے ٹوکرے تے پرات دُوہائیں اُتے لعنت ہوسی۔

18تُہاڈی اولاد، تُہاڈی زمین دی پیداوار تے تُہاڈے گائیں ڈانداں دے ویہڑے تے بھیڈ بکریاں دے لیلے اُتے لعنت ہوسی۔

19گھر آندے تے ویندے ویلے تُہاڈے اُتے لعنت ہوسی۔

کال تے بیماری دیاں لعنتاں

20تُساں جیہڑا وی کم کریسو رب العالمین تُہاڈے اُتے لعنتاں، پریشانیاں تے مُصیبتاں بھجیندا راہسی جِیں ویلے تئیں تُساں برباد تھی تے ہلاک نہ تھی ونجو، کیوں جو تُساں بدی کر تے رب العالمین کُوں چھوڑ ڈِتا ہا۔ 21رب العالمین تُہاڈے وچال خطرناک بیماریاں کِھنڈیسی، جِنہاں پارُوں تُہاڈے ءچوں کوئی وی اُوں مُلک ءچ زندہ نہ بچسی جیندے اُتے تُساں ہُنڑ قبضہ کرݨ آلے ہیوے۔ 22رب العالمین تُہاکُوں ہلاک کرݨ آلیاں بیماریاں، بُخار تے سوج نال مار ڈیسی۔ ساڑ ڈیوݨ آلی گرمی، کال، پتراں دی بیماری تے پھپھُوندی تُہاڈی فصل ختم کر ڈیسی تے ایجھیاں مُصیبتاں نال تُساں برباد تھی ویسو۔ 23اسمان تُہاڈے اُتے پِتّل آلی کار تے زمین تُہاڈے تلے لُوہے آلی کار سخت تھی ویسی۔ 24بارش دی جاہ تے رب العالمین تُہاڈے مُلک اُتے مِٹی تے ریت وسیسی جیہڑی اسمان تُوں تُہاڈے مُلک اُتے وسدی راہسی تے تُہاکُوں برباد کر ڈیسی۔

شکست تے اسیری دیاں لعنتاں

25جِیں ویلے تُساں آپنڑے دُشمنڑاں دا سامنڑاں کریسو تاں رب العالمین تُہاکُوں شکست ڈیسی۔ تُساں ہِک رستے تُوں رَل تے حملہ کریسو پر سَت سَت رستیاں تُوں اُنہاں کنُوں بھجسو۔ تُہاڈیاں مُصیبتاں ڈیکھ تے دُنیا دے سبھ مُلکاں دے لوکاں دے لُوئیں کھڑیاں تھی ویسن۔ 26پکھی تے جنگلی جانور تُہاڈیاں لاشاں کُوں کھاسن، تے اُنہاں کُوں بھجاوݨ آلا کوئی نہ ہوسی۔ 27رب العالمین تُہاکُوں اُنہاں مَلّیاں نال مریسی جیہڑے مِصریاں کُوں نِکلے ہَن۔ او تُہاڈے وچال ایجھی بواسیر، کُھجلی تے خارش کِھنڈیسی جِیندا علاج نئیں۔ 28رب العالمین تُہاکُوں پاگل پن، اندھے پن تے گھبراہٹ دا شکار بنڑا ڈیسی۔ 29ڈوپہر کُوں وی تُساں اندھیاں آلی کار ہتھ لا لا تے پِھرسو۔ جیہڑا کم وی تُساں کریسو، اُوندے ءچ ناکام تھی ویسو۔ ہر روز لوک تُہاکُوں ستیسن تے لٹیسن پر تُہاکُوں بچاوݨ آلا کوئی نہ ہوسی۔

30جیہڑی عورت نال تیڈی منگنڑیں تھیسی، کوئی بِیا آ تے اُوندی عزت لُٹ گِھنسی۔ تُوں آپنڑے کیتے گھر بنڑیسیں پر اُوندے ءچ نہ راہسیں۔ تُوں انگُور دا باغ لیسیں پر اُوندا پھل نہ کھاسیں۔ 31تیڈے اکھیں دے سامنڑے تیڈا ڈاند کوہ ڈِتا ویسی، پر تُوں اُوندا گوشت نہ کھاسیں۔ تیڈا کھوتا تیڈے کنُوں کَھس گِھدا ویسی تے واپس نہ ڈِتا ویسی۔ تیڈیاں بھیڈ بکریاں دُشمنڑ کُوں ڈے ڈِتیاں ویسن، تے اُنہاں کُوں چُھڑاوݨ آلا کوئی نہ ہوسی۔ 32تیڈے دِھیاں پوتر کہیں ڈُوجھی قوم کُوں ڈے ڈِتے ویسن تے تُوں کُجھ وی نہ کر سگسیں۔ ہر روز تُوں آپنڑے بالاں دی تانگھ ءچ اسمان کُوں ڈیکھسیں، پر ڈیدھے ڈیدھے تیڈے اکھیں رہ ویسن۔

33ہِک غیر قوم تیڈی زمین دی پیداوار تے تیڈی محنت مُشقت دی کمائی کھا ویسی۔ ساری حیاتی تیکُوں ظلم تے دباؤ سہونڑاں پوسی۔

34تُوں ایجھے خوفناک گالھیں ڈیکھسیں جو پاگل تھی ویسیں۔ 35رب العالمین تیڈے گوڈیاں تے لتاں کُوں ایجھے دردناک تے لاعلاج مَلّیاں نال ڈُکھ ڈیسی جیہڑے پیراں دے تلویاں تُوں گِھن تے سر دی چاندی تئیں سارے جِسم اُتے کِھنڈ ویسن۔

36رب العالمین تُہاکُوں تے تُہاڈے بنڑائے بادشاہ کُوں ہِک ایجھے مُلک ءچ گِھن ویسی جیندے تُوں نہ تاں تُساں تے نہ تُہاڈے پِیُو ڈاڈا واقف ہَن۔ اُتھاں تُساں غیر معبُوداں یعنی لکڑی تے پتھر دے بنڑے بُتاں دی خدمت کریسو۔ 37جِیں جِیں قوم ءچ رب العالمین تُہاکُوں گِھن ویسی اُتھاں دے لوک تُہاڈی حالت ڈیکھ تے ہکے بکے رہ ویسن۔ تُساں اُنہاں کیتے عِبرت دی مثال بنڑ ویسو، تے او تُہاڈا مذاق اُڈیسن۔

سبھ کُجھ اُلٹ پُلٹ تھیوݨ دیاں لعنتاں

38تُوں آپنڑے کھیتاں ءچ ڈھیر سارے بیج رہیسیں پر تھوڑی فصل چیسیں، کیوں جو ٹِڈیاں اُونکُوں کھا ویسن۔ 39تُوں انگُور دے باغ لا تے اُنہاں اُتے خُوب محنت کریسیں پر نہ اُنہاں دے انگُور تُڑیسیں تے نہ اُنہاں دا رَس پِیسیں، کیوں جو کیڑے اُنہاں کُوں کھا ویسن۔ 40بھانویں تیڈے پُورے مُلک ءچ زیتون دے درخت ہوسن پر تُوں اُنہاں دا تیل اِستعمال نہ کر سگسیں کیوں جو زیتون دا پھل گَل تے زمین اُتے آ ڈھاسی۔

41تیڈے پوتر تے دِھیاں جمسن پر تُوں اُنہاں تُوں محروم تھی ویسیں، کیوں جو دُشمنڑ اُنہاں کُوں گرفتار کر تے بیگانے مُلک گِھن ویسن۔ 42ٹِڈیاں دے اِجڑ تیڈے مُلک دے سبھ درختاں تے فصلاں اُتے قبضہ کر گِھنسن۔ 43تیڈے وچال راہنڑ آلا پردیسی تیڈے تُوں زیادہ ترقی کریندا ویسی پر تُوں پست تھیندا ویسیں۔ 44او تیکُوں قرض ڈے سگسی پر تُوں اُونکُوں قرض نہ ڈے سگسیں۔ آخر ءچ او سر ہوسی تے تُوں پُچھڑ ہوسیں۔

45[اے بنی اِسرائیل] ایہ سبھ لعنتاں تیڈے اُتے آسن۔ جئیں تئیں تُوں تباہ نہ تھی ونجیں او تیڈا پِچھا کریندیاں راہسن، کیوں جو تَیں رب العالمین آپنڑے خُدا دی نہ سُنڑی تے اُوندے حُکماں تے قانُوناں اُتے عمل نہ کیتا۔ 46اِینویں ایہ لعنتاں ہمیشاں تئیں تیڈے تے تیڈی اولاد کیتے ہِک حیرت انگیز نشان دے طور تے راہسن۔

ڈُوجھیاں قوماں دے قبضے ءچ آوݨ دی لعنت

47تُوں اُوں ویلے خوش تھی تے دل نال رب العالمین آپنڑے خُدا دی خدمت نہ کیتی جڈاں تیڈے کولھ سبھ کُجھ ہا، 48اِیں کیتے تُوں بُکھا، ترِسّا، ننگا تے سخت غربت ءچ اُنہاں دُشمنڑاں دی خدمت کریسیں جِنہاں کُوں رب العالمین تیڈے خلاف بھجیسی۔ او تیڈی گِچی اُتے لُوہے دی پنجالی رکھیسی جئیں تئیں تُوں مکمل برباد نہ تھی ونجیں۔

49رب العالمین تیڈے خلاف ہِک قوم کھڑی کریسی جیہڑی دُور کنُوں بلکہ دُنیا دی آخری حد تُوں آ تے عقاب آلی کار تیڈے اُتے جھپٹّا مریسی۔ او ایجھی زبان بُلیسی جیندے کنُوں تُوں واقف نہ ہوسیں۔ 50او ایجھی سخت قوم ہوسی جیہڑی نہ بزُرگاں دا لحاظ کریسی تے نہ بالاں اُتے رحم کریسی۔ 51او تیڈے ڈھور ڈنگر تے فصلاں کھا ویسی تے تُوں بُکھا مر ویسیں۔ تُوں ہلاک تھی ویسیں کیوں جو تیڈے کیتے کُجھ نہ بچسی، نہ اناج، نہ انگُور دا رَس، نہ تیل، نہ گائیں ڈاند دے بچے تے نہ بھیڈ بکری دے لیلے۔ 52دُشمنڑ تیڈے مُلک دے سبھ شہراں کُوں گھیرا پا گِھنسی۔ آخر ءچ جیہڑیاں اُچیاں تے مضبوط چار دیواریاں اُتے تُوں بھروسا کریسیں، او وی سبھ ڈھے پوسن۔ جیہڑا مُلک رب العالمین تیڈا خُدا تیکُوں ڈیوݨ آلا ہے، دُشمنڑ اُوندا کوئی وی شہر نہ چُھڑیسی۔

53جِیں ویلے دُشمنڑ تیڈے شہراں کُوں گھیرا پا گِھنسی تاں تُوں اُوندے ءچ اِتنا بُکھا تھی ویسیں جو آپنڑے بالاں کُو کھا ویسیں جیہڑے رب العالمین تیڈے خُدا تیکُوں ڈِتے ہِن۔ 54-55تُہاڈے ءچوں جیہڑا سبھ تُوں نرم دل تے شریف بندہ ہوسی، او وی آپنڑے بالاں کُوں ذبح کر تے کھا ویسی۔ او آپنڑے سکے بِھرا، ذال یا ڈُوجھے بالاں اُتے رحم نہ کریسی تے اُوں گوشت ءچوں اُنہاں کُوں کُجھ نہ ڈیسی۔ دُشمنڑ دے گھیرے پارُوں شہر دی حالت اِتنی بُری ہوسی جو اُوندے کولھ کھاوݨ کیتے بِیا کُجھ نہ ہوسی۔ 56-57تُہاڈے ءچوں سبھ تُوں نرم دل تے شریف عورت جیہڑی پہلے اِینویں ملُوک ہئی جو آپنڑے پیر زمین اُتے لاوݨ دے بارے ءچ وی نہ سوچیندی ہئی، او آپنڑے جمے ہوئے بال تے اُوندی جیر کُوں آپنڑے پئے تے باقی بالاں کُوں وی نہ ڈیسی بلکہ آپ اُنہاں کُوں لُک لُک تے کھاسی۔ ایجھی سخت مُصیبت دُشمنڑ دے گھیرے ویلے تُہاڈے اُتے آسی۔

58بس احتیاط نال شریعت دیاں اُنہاں سبھ گالھیں دی پیروی کرو جیہڑیاں اِیں کتاب ءچ لِکھیاں ہوئیاں ہِن، تے رب العالمین آپنڑے خُدا دے جلالی تے ہیبت ناک ناں دا خوف مَنو، 59نہ تاں او تُہاڈے تے تُہاڈی اولاد ءچ سخت تے لاعلاج بیماریاں تے ایجھیاں خوفناک وباواں بھجیسی جیہڑیاں ختم نہ تھیسن۔ 60جیہڑیاں وباواں کنُوں تُساں مِصر ءچ ڈردے ہَوے، ہُنڑ او تُہاڈے وچال کِھنڈ تے تُہاڈے نال چِمبڑیاں راہسن۔ 61رب العالمین او سبھ بیماریاں تے مُصیبتاں وی جِنہاں دا ذِکر اِیں شریعت دی کتاب ءچ نئیں، تُہاڈے اُتے بھجیسی جئیں تئیں تُساں ہلاک نہ تھی ونجو۔

62جیکر تُساں رب العالمین آپنڑے خُدا دی نہ سُنڑو تاں تُہاڈے ءچوں بہُوں گھٹ بچسن، بھانویں پہلے تُہاڈا شمار اسمان دے تاریاں آلی کار ہا۔ 63جِینویں رب العالمین خوشی نال تُہاڈی بھلائی کریندا تے تُہاڈی گِنتری ودھیندا ہا، اُونویں ای او خوشی نال تُہاکُوں برباد تے تباہ کریسی۔ تُہاکُوں زور نال اُوں مُلک ءچوں کڈھیا ویسی جیندے ءچ تُساں داخل تھی تے قبضہ کرݨ آلے ہیوے۔ 64وَل رب العالمین تُہاکُوں دُنیا دے ہِک کنڈے تُوں بئے کنڈے تئیں ساریاں قوماں ءچ کِھنڈا ڈیسی۔ اُتھاں تُساں لکڑی تے پتھر دے ایجھے معبُوداں دی پُوجا کریسو، جِنہاں کنُوں نہ تُساں تے نہ تُہاڈے پِیُو ڈاڈا واقف ہَن۔

65اُنہاں مُلکاں ءچ وی تُساں ارام تے سکون نہ پیسو۔ نہ تُہاڈے پیر جمسن۔ رب العالمین اِینویں تھیوݨ ڈیسی جو تُہاڈا دل ڈردا راہسی۔ تُہاڈے اکھیں پریشانی کنُوں دُھندلا ویسن تے تُہاڈی زندگی ءچوں اُمید ویندی راہسی۔ 66تُہاڈی جان ہر ویلے خطرے ءچ راہسی تے تُساں ڈینہہ رات موت دے ڈر ءچ راہسو۔ 67سویرے اُٹھ تے تُساں اکھیسو، ’کاش شام تھیوے‘ تے شام کُوں، ’کاش ڈینہہ تھیوے۔‘ کیوں جو جیہڑا کُجھ تُساں ڈیکھسو، اُوندے نال دہشت تُہاڈے دل کُوں گھیر گِھنسی۔

68رب العالمین تُہاکُوں کشتیاں ءچ بِلھا تے مِصر واپس گِھن ویسی بھانویں اُوں تُہاکُوں آکھیا وی ہا جو تُساں ولا اُونکُوں کڈھائیں نہ ڈیکھسو۔ اُتھاں پُج تے تُساں آپنڑے دُشمنڑاں نال گالھ کر تے آپنڑے آپ کُوں غُلام دے طور تے ویچنڑ دی کوشش کریسو، پر کوئی وی تُہاڈا خریدار نہ ہوسی۔“