اِستثنا 2

بیابان ءچ ڈُوجھا سفر

1وَل جِینویں رب العالمین میکُوں حُکم ڈِتا ہا، اساں پِچُھوں مُڑ تے بحر ِ قُلزم دے پاسے بیابان دو سفر کرݨ شروع کر ڈِتا۔ بہُوں دیر تئیں اساں شعِیر دے پہاڑی علاقے دے کنارے کنارے پِھردے ریہے۔

2وَل ہِک ڈینہوار رب العالمین میکُوں آکھیا، 3”تُساں بہُوں دیر تُوں اِیں پہاڑی علاقے دے آسُوں پاسُوں پِھردے پئے ہیوے، ہُنڑ شمال دو سفر کرو۔ 4اِنہاں لوکاں کُوں ڈسا جو ’آندے ڈینہاں ءچ تُساں شعِیر دے مُلک ءچوں لنگھسو، جِتھاں تُہاڈے بِھرا عیسو دی اولاد آباد ہے۔ او تُہاڈے تُوں ڈرسن، وَل وی احتیاط کرائے۔ 5اُنہاں دے نال جنگ نہ کرائے، کیوں جو مَیں تُہاکُوں اُنہاں دے مُلک ءچ پیر رکھنڑ دی جاہ وی نہ ڈیساں۔ مَیں شعِیر دا پہاڑی علاقہ عیسو تے اُوندی اولاد کُوں وراثت ءچ ڈِتے۔ 6تُساں کھاوݨ تے پِیوݨ دیاں ساریاں ضرورتاں پیسے ڈے تے گِھن گِھنائے‘۔“

7جیہڑا وی کم تُساں کیتے، رب العالمین اُوں کم ءچ برکت پاتی ہے۔ اِیں وڈے بیابان دے سارے سفر ءچ اُوں تُہاڈی نگہبانی کیتی۔ اُنہاں چالیہہ سالاں ءچ رب العالمین تُہاڈا خُدا تُہاڈے نال ریہا تے تُہاکُوں کہیں شے دی کمی نہ تھئی۔

8اِیں سانگے اساں شعِیر کُوں چھوڑ تے جِتھاں ساڈے بِھرا عیسو دی اولاد آباد ہئی، بئے رستے تُوں اگھاں نِکلے۔ اساں ایلات تے عصیون جابر دے شہراں تُوں تھیندے ہوئے او رستہ چھوڑ ڈِتا جیہڑا خشک وادی1 ءچوں لنگھدا ہے تے موآب دے بیابان دے پاسے ٹُرݨ شروع کر ڈِتا۔ 9اُتھاں رب العالمین میکُوں آکھیا، ”بنی موآب دی مخالفت نئیں کرنڑی تے نہ ای اُنہاں دے نال جنگ کرنڑی ہے کیوں جو مَیں اُنہاں دے مُلک دا کوئی حصہ تُہاکُوں نہ ڈیساں۔ مَیں عار 2 شہر لُوط دی اولاد کُوں وراثت ءچ ڈِتے۔“

10پہلے اُتھاں اَیمیمی راہندے ہَن، جیہڑے عناق دی اولاد آلی کار تگڑے، اُچے قد آلے تے گِنتری ءچ بہُوں زیادہ ہَن۔ 11عناق دی اولاد آلی کار او وی بنی رفا ءچ شمار تھیندے ہَن پر موآبی اُنہاں کُوں اَیمیمی آدھے ہَن۔

12اِینویں ای پہلے زمانے ءچ بنی حور شعِیر ءچ آباد ہَن پر عیسو دی اولاد اُنہاں کُوں اُتھوں کڈھ ڈِتا تے اُنہاں کُوں برباد کر تے اُنہاں دی جاہ اُتے آباد تھی گئے جِینویں بنی اِسرائیل بعد ءچ اُوں مُلک ءچ کیتا ہا، جیہڑا رب العالمین اُنہاں کُوں وراثت ءچ ڈِتا ہا۔

13خُدا آکھیا، ”ہُنڑ وَنج تے زرد وادی کُوں پار کرو۔“ اساں اِینویں ای کیتا۔ 14ساکُوں قادِس بَرنِیعَ تُوں روانہ تھیوݨ تُوں گِھن تے زرد وادی کُوں پار کرݨ تئیں اٹھتّریح سال تھی گئے ہَن۔ ہُنڑ جِینویں رب العالمین قَسم کھا تے آکھیا ہا، او سارے لوک مر گئے جیہڑے اُوں ویلے جنگ کرݨ دے قابل ہَن۔ 15جئیں تئیں اُوں نسل دا ہِک جوان وی لشکر ءچ باقی نہ ریہا، رب العالمین اُنہاں دے خلاف ریہا۔

16جِیں ویلے جماعت دے سارے جنگی مرد مر گئے 17تاں رب العالمین میکُوں آکھیا، 18”اَج تُہاکُوں عار شہر تُوں تھیندے ہوئے موآب دے علاقے تُوں لنگھنڑا ہے۔ 19وَل تُساں عمونیاں دے علاقے تئیں پُج ویسو پر نہ اُنہاں کُوں تنگ کرائے تے نہ اُنہاں نال جنگ کرائے کیوں جو مَیں اُنہاں دے مُلک دا کوئی وی حصہ تُہاکُوں نہ ڈیساں۔ مَیں ایہ مُلک لُوط دی اولاد3 کُوں وراثت ءچ ڈِتا ہے۔“

20حقیقت ءچ بنی عمُون دا مُلک وی بنی رفا دا مُلک سمجھیا ویندا ہا جیہڑے پہلے زمانے ءچ اُتھاں آباد ہَن۔ عمُونی اُنہاں کُوں زمزُمِیم آدھے ہَن۔ 21او بہُوں تگڑے، گِنتری ءچ ودھ، تے عناق دی اولاد آلی کار اُچے قد آلے ہَن۔ پر رب العالمین بنی رفا کُوں بنی عمُون دے اگُوں برباد کر ڈِتا۔ اِینویں بنی عمُون اُنہاں کُوں کڈھیندے گئے تے اُنہاں دی جاہ تے آباد تھئے۔ 22بالکل اِینویں ای جِینویں رب العالمین عیسو دی اولاد دے اگُوں بنی حور کُوں تباہ کر ڈِتا ہا، جِیں ویلے او شعِیر دے مُلک ءچ آئے ہَن۔ اُتھاں وی او بنی حور کُوں کڈھیندے گئے تے اُنہاں دی جاہ تے آباد تھی گئے۔ 23اِینویں ای عَوّی قوم کُوں وی جیہڑی غزہ تئیں آپنڑیاں وستیاں ءچ آباد ہئی، اُوندے مُلک ءچوں کڈھیا گِیا۔ کَفتوری کَفتورہ 4 تُوں آئے تے اُنہاں کُوں تباہ کر تے اُنہاں دی جاہ تے آباد تھی گئے۔

سِیحون بادشاہ دے نال جنگ

24خُدا مُوسیٰ کُوں آکھیا، ”ہُنڑ وَنج تے اَرنون دی وادی کُوں پار کرو۔ ڈیکھو مَیں حسبون دے اموری بادشاہ سِیحون کُوں اُوندے مُلک سمیت تُہاڈے حوالے کر ڈِتے۔ اُنہاں دے نال جنگ کر تے مُلک اُتے قبضہ کرݨ شروع کر ڈیؤ۔ 25اُوں ڈینہہ تُوں مَیں ساریاں قوماں ءچ تُہاڈے بارے ءچ دہشت تے خوف پیدا کریساں۔ او تُہاڈے بارے ءچ سُنڑ تے ڈر نال کمبسن۔“

26مَیں قدیمات دے بیابان تُوں حسبون دے بادشاہ سِیحون دے کولھ سلامتی دے پیغام نال قاصد بھیجے جو 27”ساکُوں آپنڑے مُلک ءچوں لنگھنڑ ڈیؤ۔ جئیں تئیں تُہاڈے مُلک ءچوں لنگھ نہ ونجُوں، اساں وڈی سڑک اُتے ای راہسوں تے اُوندے تُوں نہ سجے تے نہ کھبے پاسے مُڑسُوں۔ 28-29اساں کھاوݨ تے پِیوݨ دیاں ساریاں ضرورتاں واسطے پیسے ڈیسوں۔ بس جِینویں شعِیر دے راہوݨ آلے عیسو دی اولاد تے عار شہر دے راہوݨ آلے موآبیاں ساکُوں لنگھنڑ ڈِتا ہے، اُونویں ای ساکُوں پیدل آپنڑے مُلک ءچوں لنگھنڑ ڈیؤ کیوں جو ساڈی منزل یردن دریا دے مغرب ءچ او مُلک ہے جیہڑا رب العالمین ساڈا خُدا ساکُوں ڈیوݨ آلا ہے۔“

30پر حسبون دے بادشاہ سِیحون ساکُوں لنگھنڑ نہ ڈِتا، کیوں جو رب العالمین تُہاڈے خُدا اُونکُوں ضِدی تے سخت دل کر ڈِتا ہا تاں جو او ساڈے قابو ءچ آ ونجے۔ تے بعد ءچ اِینویں ای تھیّا۔ 31رب العالمین میکُوں آکھیا، ”ڈیکھ مَیں سِیحون تے اُوندے مُلک کُوں تیڈے حوالے کرݨ آلا ہاں۔ ہُنڑ نِکل تے اُوندے اُتے قبضہ کرݨ شروع کر ڈیؤ تاں جو اُوندی جاہ تُہاڈی ملکیت بنڑ ونجے۔“

32جِیں ویلے سِیحون آپنڑی ساری فوج گِھن تے ساڈا مُقابلہ کرݨ کیتے یَہض آیا 33تاں رب العالمین ساڈے خُدا اُونکُوں ساڈے حوالے کر ڈِتا تے اساں سِیحون، اُوندے پوتراں تے ساری قوم کُوں مار ڈِتا۔ 34اُوں ویلے اساں اُوندے سارے شہراں اُتے قبضہ کر گِھدا تے اُنہاں دے سارے جواناں، عورتاں تے بالاں کُوں ہلاک کر ڈِتا تے کہیں کُوں وی زندہ نہ چھوڑیا۔ 35اساں صرف ڈھورڈنگراں تے شہراں دا لُٹیا ہویا مال آپنڑے واسطے بچا تے رکھیا۔

36اَرنون دی وادی دے کنارے تے موجود عروعیر شہر، تے اُوں شہر تُوں گِھن تے جیہڑا وادی ءچ ہے، جِلعاد تئیں ساڈے کیتے کوئی شہر ایجھا نہ ہا جِینکُوں اساں فتح نہ کر سگے۔ رب العالمین ساڈے خُدا اُنہاں ساریاں کُوں ساڈے حوالے کر ڈِتا۔ 37پر تُساں رب العالمین ساڈے خُدا دے حُکم دے مطابق بنی عمُون دا مُلک چھوڑ ڈِتا یعنی تُساں نہ یبوق دریا دے آسُوں پاسُوں دے علاقے کُوں چھیڑیا تے نہ اُوندے پہاڑی علاقے دے شہراں کُوں۔