اِستثنا 1

مُوسیٰ بنی اِسرائیل نال کلام کریندے

1اِیں کتاب ءچ او گالھیں لِکھیاں ہوئیاں ہِن جیہڑیاں مُوسیٰ سبھ بنی اِسرائیل کُوں اُوں ویلے آکھیاں ہَن جِیں ویلے او یردن دریا دی خشک وادی دے مشرقی کنارے تے سُوف دے سامنڑے ہَن تے ڈُوجھے پاسُوں فاران، طوفل، لابن، حصیرات تے دِیذہب دے شہر ہَن۔ 2جیکر ادُوم1 دے پہاڑی علاقے تُوں تھی تے ونجوں تاں سِینا پہاڑ2 تُوں قادِس بَرنِیعَ تئیں یارہاں ڈینہاں دا سفر ہے۔

3بنی اِسرائیل دے مِصر تُوں نِکلنڑ دے چالیہویں سال دے یارہویں مہینے دی پہلی ڈینہوار مُوسیٰ بنی اِسرائیل کُوں او سارا کُجھ ڈسایا جیہڑا رب العالمین اُنہاں کیتے حُکم ڈِتا ہا۔ 4اُوں ویلے اُوں امورِیاں دے بادشاہ سِیحون کُوں جِیندا دارالحکُومت حسبون ہا، تے بسن دے بادشاہ عوج کُوں جِیندا دارالحکُومت عستارات تے ادرعی ہا، شکست ڈِتی ہئی۔

5اُتھاں یردن دریا دے مشرقی کنارے تے جیہڑا موآب دے علاقے ءچ ہا مُوسیٰ شریعت دی اِینویں وضاحت کرݨ لگا جو،

6جِیں ویلے تُساں سِینا پہاڑ دے کولھ ہَوے تاں رب العالمین ساڈے خُدا ساکُوں آکھیا ہا، ”تُساں بہُوں دیر تُوں اِتھاں راہندے پئے ہیوے۔ 7ہُنڑ اِیں جاہ کُوں چھوڑ تے اگھاں امورِیاں دے پہاڑی علاقے تے اُوندے آسُوں پاسُوں دے علاقیاں ءچ یعنی یردن دریا دی خشک وادی، پہاڑی علاقے، مغرب دے جِھکے پہاڑی علاقے، جنُوب دے بیابان تے ساحلی علاقے، یعنی پُورے کنعان مُلک ءچ تے لُبنان ءچ تے فرات دریا تئیں لگے ونجو۔ 8مَیں تُہاکُوں او مُلک ڈے ڈِتے۔ ہُنڑ وَنج تے اُوں مُلک اُتے قبضہ کر گِھنو کیوں جو مَیں رب العالمین قَسم کھا تے تُہاڈے پِیُو ڈاڈے ابرہام، اِضحاق تے یعقُوب نال وعدہ کیتا ہا جو مَیں ایہ مُلک تُہاکُوں تے تُہاڈی اولاد کُوں ڈیساں۔“

مُوسیٰ راہنما مقرر کریندے

9اُوں ویلے مَیں تُہاکُوں آکھیا ہا ”مَیں کلھا تُہاڈی راہنمائی کرݨ دا بھار نئیں چا سگدا۔ 10رب العالمین تُہاڈے خُدا تُہاڈی تعداد اِتنی ودھا ڈِتی ہے جو اَج تُساں اسمان دے تاریاں آلی کار بے شمار تھی گئے ہیوے۔ 11رب العالمین تُہاڈے پِیُو ڈاڈے دا خُدا تُہاڈی تعداد ہزار گُنا بئی ودھاوے تے آپنڑے وعدے دے مطابق تُہاکُوں برکت ڈیوے۔ 12پر مَیں کلھا تُہاڈا تے تُہاڈے جھیڑیاں کُوں نبیڑن دا بھار کِینویں چا سگدا ہاں؟ 13اِیں سانگے آپنڑے ہر قبیلے ءچوں کُجھ ایجھے لوک چُنڑ گِھنو جیہڑے سیانڑے تے سمجھدار ہووݨ پارُوں مشہور ہِن۔ وَل مَیں اُنہاں کُوں تُہاڈے اُتے سردار مقرر کر ڈیساں۔“

14جواب ءچ تُساں میکُوں آکھیا ہا، تُساں جیہڑا کُجھ فرمائے او ٹھیک ہے۔ 15اِیں واسطے مَیں تُہاڈے قبیلیاں دے سربراہاں کُوں جیہڑے دانش مند ہووݨ پارُوں مشہور ہَن، گِھن تے ہزار ہزار، سو سو تے پنجھاہ پنجھاہ جواناں اُتے افسراں تے سرداراں دے طور تے مقرر کیتا ہا۔ 16اُوں ویلے مَیں تُہاڈے قاضیاں کُوں تاکید کیتی ہئی جو ”عدالت کریندے ویلے ہر ہِک دی گالھ غور نال سُنڑ تے اِنصاف نال فیصلہ کرائے بھانویں جھیڑا ڈُو اِسرائیلیاں دے وچال ہووےیا ہِک اِسرائیلی تے ہِک پردیسی دے وچال۔ 17عدالت کرݨ ویلے طرفداری نہ کرائے۔ چھوٹے تے وڈے دی گالھ سُنڑ تے ڈوہائیں دے نال ہِکو سواں سلوک کرائے۔ کہیں تُوں نہ ڈرائے کیوں جو عدالت خُدا دی ہے3۔ جیہڑا معاملہ تُہاڈے کیتے اوکھا ہووے اُونکُوں میڈے سامنڑے گِھن اوائے، مَیں ای اُوندا فیصلہ کریساں۔“ 18اُوں ویلے مَیں تُہاکُوں او سبھ کُجھ ڈسایا ہا جیہڑا تُساں کرنڑا ہا۔

کنعان مُلک ءچ جاسُوس

19وَل اساں رب العالمین آپنڑے خُدا دے حُکم دے مطابق سِینا پہاڑ تُوں روانہ تھی تے امورِیاں دے پہاڑی علاقے دو ٹُر پئے۔ سفر کریندے کریندے اساں اُوں وڈے تے ڈراونڑے بیابان تُوں لنگھے جِینکُوں تُساں ڈیکھ گِھدے۔ اخیر اساں قادِس بَرنِیعَ پُج گئے۔ 20اُتھاں مَیں تُہاکُوں آکھیا ہا جو ”تُساں امورِیاں دے پہاڑی علاقے تئیں پُج گئے ہیوے جیہڑا رب العالمین ساڈا خُدا ساکُوں ڈیوݨ آلا ہے۔ 21ڈیکھو، رب العالمین تُہاڈے خُدا تُہاکُوں ایہ مُلک ڈے ڈِتے۔ ہُنڑ وَنج تے اُوندے اُتے قبضہ کر گِھنو جِینویں رب العالمین تُہاڈے پِیُو ڈاڈے دے خُدا تُہاکُوں ڈسیا ہے۔ نہ ڈرائے تے نہ بے دل تھیوائے۔“

22پر تُساں ساریاں میڈے کولھ آ تے آکھیا ”کیوں نہ اساں ونجنڑ تُوں پہلے کُجھ لوک بھیجُوں جیہڑے مُلک دے حالات دا جائزہ گِھننڑ تے واپس وَل تے ساکُوں ڈساوݨ جو ساکُوں کیہڑے رستے تُوں ونجنڑا چاہیدے تے اُنہاں شہراں بارے وی ڈساوݨ جِتھاں اساں پُجنڑے۔“ 23ایہ گالھ میکُوں چنگی لگی، اِیں واسطے مَیں ہر قبیلے ءچوں ہِک ہِک بندے کُوں چُنڑ گِھدا۔ 24ایہ بارہاں لوک پہاڑی علاقے تے چڑھ تے اِسکال وادی ءچ پُجے تے اُوندا جائزہ گِھدا۔ 25تے او مُلک دے کُجھ پھل گِھن تے وَل آئے تے ساکُوں مُلک دے بارے ءچ خبر ڈے تے آکھیا، ”جیہڑا مُلک رب العالمین ساڈا خُدا ساکُوں ڈیوݨ آلا ہے، او واقعی چنگا ہے۔“

26پر تُساں ونجنڑ کیتے راضی نہ تھئے بلکہ رب العالمین آپنڑے خُدا دے حُکم دی خلاف ورزی کیتی۔ 27تُساں آپنڑے تمبُواں ءچ بُڑبُڑ کر تے آکھیا، ”رب العالمین ساڈے نال نفرت کریندے، اِیں واسطے ساکُوں مِصر تُوں کڈھ آئے تاں جو ساکُوں امورِیاں دے ہتُھوں مروا ڈیوے۔ 28اساں کِتھاں ونجُوں؟ ساڈے بِھرانواں ساکُوں بے دل کر ڈِتے۔ او آدھے ہِن جو ’اُتھاں دے لوک ساڈے کنُوں زیادہ تگڑے تے اُچے قد آلے ہِن۔ اُنہاں دے وڈے وڈے شہراں دیاں دیواراں اسمان نال گالھیں کریندیاں ہِن۔ اُتھاں اساں عناق دی اولاد4 کُوں وی ڈِٹھا‘۔“

29وَل مَیں تُہاکُوں آکھیا، ”نہ گھبراؤ تے نہ اُنہاں تُوں ڈرو۔ 30رب العالمین تُہاڈا خُدا جیہڑا تُہاڈے اگُوں اگُوں ٹُردے، تُہاڈے کیتے لڑسی۔ تُساں آپ ڈیکھ گِھدے جو او کِینویں مِصر تے بیابان ءچ تُہاڈے کیتے لڑیا ہا۔ 31تُساں خود گواہ ہیوے جو بیابان دے سارے سفر ءچ تُہاڈے اِتھاں پُجنڑ تئیں رب العالمین تُہاکُوں اِینویں چاتا ہویا ہا جِینویں پِیُو آپنڑے پوتر کُوں چیندے۔“

32اِیندے باوجود تُساں رب العالمین آپنڑے خُدا اُتے بھروسا نہ کیتا، 33جیہڑا سفر دے دوران رات دے ویلے بھاہ تے ڈینہہ دے ویلے بدّل دی شکل ءچ تُہاڈے اگُوں اگُوں ٹُردا ریہا، تاں جو تُہاڈے واسطے ڈیرے لاوݨ دے جاہیں گولھے5 تے تُہاکُوں رستہ ڈِکھاوے۔

34جِیں ویلے رب العالمین تُہاڈے ایہ گالھیں سُنڑیاں تاں او غضب ناک تھیّا تے اُوں قَسم کھا تے آکھیا، 35”اِیں شریر نسل دا ہِک وی بندہ اُوں چنگے مُلک کُوں نہ ڈیکھ سگسی جیندے بارے ءچ مَیں قَسم کھا تے تُہاڈے پِیُو ڈاڈے نال وعدہ کیتا ہا جو مَیں اُنہاں کُوں ڈیساں۔ 36صرف کالِب بِن یفُنّہ اُونکُوں ڈیکھ سگسی۔ مَیں اُونکُوں تے اُوندی اولاد کُوں او مُلک ڈیساں جیندے ءچ اُوں سفر کیتا ہا کیوں جو اُوں پُورے دل نال مَیں رب العالمین دی پیروی کیتی۔“

37تُہاڈی وجہ تُوں رب العالمین میڈے نال وی ناراض تھیّا تے آکھیا، ”تُوں وی اِیندے ءچ داخل نہ تھیسیں۔ 38پر تیڈا مدد گار یشُوع بِن نُون داخل تھیسی۔ اُوندا حوصلہ ودھا، کیوں جو او مُلک اُتے قبضہ کرݨ ءچ بنی اِسرائیل دی راہنمائی کریسی۔“

39تُہاکُوں رب العالمین آکھیا ہا، ”تُہاڈے بال جِنہاں دے بارے ءچ تُساں آکھیا ہا جو او دُشمنڑ دے شکار بنڑسن، یعنی اُوہو بال جیہڑے ہُنڑ تئیں چنگے تے بُرے ءچ فرق نئیں کر سگدے، مُلک ءچ داخل تھیسن۔ مَیں او مُلک اُنہاں کُوں ڈیساں تے او اُوندے اُتے قبضہ کریسن۔ 40پر تُساں پِچُھاں وَل تے بحر ِ قُلزم دے پاسے بیابان ءچ ونجو۔“

41وَل تُساں میکُوں آکھیا جو ”اساں رب العالمین دی نافرمانی کر تے گُناہ کیتے۔ ہُنڑ اساں مُلک ءچ وَنج تے لڑسُوں، جِینویں رب العالمین ساڈے خُدا ساکُوں حُکم ڈِتے۔“ اِیں سانگے ایہ سوچیندے ہوئے جو پہاڑی علاقے اُتے حملہ کرݨ اسان ہوسی، تُہاڈے ءچوں ہر ہِک آپنڑا ہتھیار چاتا۔

42پر رب العالمین میکُوں آکھیا، ”اُنہاں کُوں ڈسا جو اُتھاں جنگ کیتے نہ ونجو، کیوں جو مَیں تُہاڈے نال نہ ہوساں۔ تُساں آپنڑے دُشمنڑ دے ہتُھوں شکست کھاسو۔“

43مَیں تُہاکُوں ایہ ڈسیا ہا پر تُساں میڈی گالھ نہ سُنڑی بلکہ رب العالمین دے حُکم دی خلاف ورزی کیتی تے مغرُور تھی تے پہاڑی علاقے ءچ وڑ گئے۔ 44اُتھاں دے اموری لوک تُہاڈا مُقابلہ کرݨ کیتے نِکلے۔ او ماکھی دیاں مکھیاں آلی کار تُہاکُوں چمبڑ گئے۔ او تُہاڈے پِچُھوں آ تے تُہاکُوں شعِیر تُوں حُرمہ تئیں مریندے گئے۔

45وَل تُساں واپس وَل تے رب العالمین دے سامنڑے رووݨ لگ پئے پر اُوں نہ تُہاڈی گالھ سُنڑی تے نہ اُوندے اُتے کَن لایا۔ 46اِیندے بعد تُساں بہُوں ڈینہاں تئیں قادِس بَرنِیعَ ءچ ریہے۔