اِستثنا 10

عہد دیاں نوِیاں تختیاں

1اُوں ویلے رب العالمین میکُوں آکھیا، ”پتھر دیاں ڈُو بئیاں تختیاں بنڑا جیہڑیاں پہلیاں تختیاں وانگُوں ہووݨ۔ اُنہاں کُوں گِھن تے میڈے کولھ پہاڑ اُتے چڑھ آ۔ لکڑ دا صندوق وی بنڑاویں۔ 2مَیں اُنہاں تختیاں اُتے وَل اُوہو گالھیں لِکھساں جیہڑیاں مَیں اُنہاں تختیاں اُتے پہلے لِکھیاں ہَن، جیہڑیاں تَیں بَھن ڈِتیاں۔ تے تیکُوں اُنہاں کُوں اُوں صندوق ءچ رکھنڑا ہے۔“

3اِیں واسطے مَیں کِکر دی لکڑ دا صندوق تے پتھر دیاں ڈُو تختیاں بنڑائیاں جیہڑیاں پہلیاں تختیاں وانگُوں ہَن۔ وَل مَیں ڈوہائیں تختیاں کُوں ہتھ ءچ گِھن تے پہاڑ اُتے چڑھ گِیا۔ 4رب العالمین اُنہاں تختیاں اُتے ولا اُوہو کُجھ لِکھ ڈِتا جیہڑا پہلیاں تختیاں اُتے لِکھیا ہا، یعنی او ڈاہ حُکم جِنہاں دا اعلان اُوں پہاڑ اُتے بھاہ ءچوں کیتا ہا جِیں ویلے تُساں پہاڑ تلے کٹھے ہَوے۔ وَل اُوں ایہ تختیاں میڈے حوالے کر ڈِتیاں۔ 5وَل مَیں مُڑ تے پہاڑ تُوں لتھا تے رب العالمین دے حُکم دے مطابق تختیاں کُوں اُوں صندوق ءچ رکھ ڈِتا جیہڑا مَیں بنڑایا ہا۔ اُتھاں او ہُنڑ تئیں ہِن۔

کاہِناں تے لاویاں دی خدمت

6اِیں تُوں بعد بنی اِسرائیل بنی یعقان دے کُھوہاں تُوں روانہ تھی تے موسیرہ پُجے۔ اُتھاں ہارُون فوت تھیّا تے دفن تھیّا تے اُوندا پوتر الِیعزر اُوندی جاہ تے کاہِنِ اعظم بنڑیا۔ 7وَل او اگُوں سفر کریندے کریندے جُدجُودہ تے جُدجُودہ تُوں یُوطباتہ پُجے جِتھاں ندیاں ہِن۔

8اُنہاں ڈینہاں ءچ رب العالمین لاوی دے قبیلے کُوں اَنج کر تے اُنہاں کُوں رب العالمین دے عہد دے صندوق کُوں چا تے گِھن ونجنڑ، رب العالمین دے حضُور کھڑ تے خدمت کرݨ تے اُوندے ناں اُتے برکت ڈیوݨ دی ذمہ داری ڈِتی۔ اَج تئیں ایہ اُنہاں دی ذمہ داری ریہی ہے۔ 9اِیں وجہ تُوں لاویاں کُوں بنی اِسرائیل دے بئے قبیلیاں وانگُوں نہ حصہ مِلیا تے نہ میراث۔ رب العالمین خود اُنہاں دی میراث ہے، جِینویں رب العالمین تُہاڈے خُدا اُنہاں کُوں خود فرمایا ہے۔

10تے مَیں پہلے آلی کار چالیہہ ڈینہہ تے چالیہہ رات پہاڑ اُتے گُزارے تے رب العالمین اِیں پھیری وی میڈی سُنڑ گِھدی تے راضی تھی گِیا جو تُہاکُوں ہلاک نہ کرے۔ 11اُوں آکھیا، ”اُٹھ، لوکاں دی راہنمائی کر تاں جو او وَنج تے اُوں مُلک اُتے قبضہ کرݨ جیندے ڈیوݨ دا وعدہ مَیں قَسم کھا تے اُنہاں دے پِیُو ڈاڈے نال کیتا ہا۔“

خُدا دا خوف منّو

12اِسرائیلیو میڈی گالھ سُنڑو! رب العالمین تُہاڈا خُدا تُہاڈے تُوں کیا منگدے؟ صرف ایہ جو تُساں اُوندا خوف منّو، اُوندے ڈسائے ہوئے سارے رستیاں اُتے ٹُرو، اُوندے نال محبت کرو، آپنڑے پُورے دل و جان نال اُوندی خدمت کرو، 13تے اُوندے سارے حُکماں تے قانُوناں اُتے عمل کرو جیہڑے مَیں اَج تُہاکُوں تُہاڈی بھلائی کیتے ڈیندا پِیا ہاں۔

14اسمان بلکہ اُچے تُوں اُچا اسمان، زمین تے جیہڑا کُجھ اِیندے اُتے ہے، سبھ دا مالک رب العالمین تُہاڈا خُدا ہے۔ 15وَل وی اُوں تُہاڈے پِیُو ڈاڈے کُوں عزیز بنڑا تے اُنہاں دے نال محبت کیتی۔ تے بئیاں ساریاں قوماں ءچوں اُوں تُہاکُوں چُنڑ گِھدا، جِینویں جو اَج ظاہر ہے۔ 16اِیں واسطے دل نال فرمانبردار راہو1تے اگُوں تے ضِدی نہ بنڑو۔

17کیوں جو رب العالمین تُہاڈا خُدا خُداواں دا خُدا تے مالکاں دا مالک ہے۔ او عظیم، قادر تے ہیبت ناک خُدا ہے۔ او طرفداری نئیں کریندا تے رشوت نئیں گِھندا۔ 18او یتیماں تے بیوہ عورتاں دا اِنصاف کریندے۔ او پردیسیاں نال پیار کریندے تے اُنہاں کُوں خوراک تے پُشاک ڈیندے۔ 19تُساں وی پردیسیاں نال محبت کرو، کیوں جو تُساں وی مِصر ءچ پردیسی ہَوے۔

20رب العالمین آپنڑے خُدا دا خوف مَن تے اُوندی خدمت کرو۔ اُوندے نال چِمبڑے راہو تے صرف اُوندے ناں دی قَسم کھاؤ۔ 21اُوہو تُہاڈا فخر ہے، او تُہاڈا خُدا ہے جئیں او سارے عظیم تے ہولناک کم کیتے جیہڑے تُساں خود ڈِٹھے۔ 22جِیں ویلے تُہاڈے پِیُو ڈاڈا مِصر گئے ہَن تاں ستّر لوک ہَن پر ہُنڑ رب العالمین تُہاڈے خُدا تُہاکُوں تاریاں وانگُوں بے شمار کر ڈِتے۔