भजनसंहिता 73

तीसरो हिस्सा

परमेस्वर को नियाय

(भजनसंहिता 73—89)

आसाप को भजन

1सहीमा इसरायल को लायी मतलब सुध्द हिरदावारो

को लायी परमेस्वर साजरो से।

2मोरो डग त उखाड़न चाहत होतिन ,

मोरो पाय घीसरन पर च होतो।

3काहेकि जबा मी दुस्ट गिनको कुसल चोवत होतो ,

तबा उन घमन्डीगिन को बारेमा डाह करत होतो।

4काहेकि उनला मऊत को दुख को बारे मा कही अनुभव नोहोति।

पर उनको तन चागलो अखीन बलवान होतो।

5उनला दूसरो मानूसगिन को बरोबर दुख नही होवासेत,

अखिन दूसरो मानूस गिनको जसो उन पर

मुसिबत नही पड़ासेत।

6यो कारन घंमड उनको गरो गिनको हार बनयो,

उनको ओढना हिन्सा आय।

7उनको डोरा चरबी लक झलकासेत,

उनको मन को भावनागिन उमडा सेत।

8वोय मजाक करासेत, अखीन दुस्टता लक अन्धेर

को गोस्टी बोलासेत; वोय डीग मरासेत।

9वोय मानलेव सरग मा बसयो हुयो बोलासेत,

अखीन वोय धरती मा बोलतो हिन्डा सेत।

10एकोलाय वोकी परजा इता लवटके आहेत,

अखीन उनला भरयो हुयो कप को पानी भेटेत।

11मंग वोय कव्हासेत, परमेस्वर कसो जानासेत?

का परमपरधान मा काही गियान से?

12चोवो, यो ता दुस्ट लोख सेत,

तोभी हरामेसा अराम लक रव्हासेत,

धन-सम्पती बटोरतो रव्हासेत।

13पक्को, मी आपरो हिरदय ला बेकार सूद करयो

अखीन आपरो हातगिनला निरदोसपन मा धोवयो सेऊ,

14काहे कि मी दिवस भर मार खावतो आयो सेऊ

अखीन हरेक सक्कारी मोला सजा मिलतो आयो सेत।

15अदि मीना सांगयो होतो “मी असोच कव्हीन”

तो चोव मी तोरी सन्तान को संग दगाबाजी

करतो।

16जबा मी सोचन लगयो का एला मी कसो समजू

तो यो मोरो निघा मा लगत कठीन होतो,

17जबा तकन मी परमेस्वर को पवीतर जघा मा जायके

वोको फर को बारेमा नही बिचार करयो।

18पक्को तू उनला रपटन वालो जघा गिनमा ठेवासेत,

अखीन पाडके सतियानास कर देवासेत।

19अहा, वोय छिन भरमा कसो उजड़ गयो सेत!

वोय मीट गयीन वोय घबरात-घबरात नास भयी गयीन।

20जसो जागेली करनवारो सपना ला बेकार जानासेत,

वसोच ओ पिरभू जबा तू उभो होहेत,

तबा उनला सावली जसो समज के बेकार जानजोस।

21मोरो मन ता कडू भय गयो होतो,

मोरो हिरदय छिद गयो होतो,

22मी ता जनावर जसो होतो, अखीन समजत नही होतो,

मी तोरो संग रव्हके भी जनावर बन गयो होतो।

23तो भी लगातार तोरोच संग होतो,

तू मोरो उज्जो हात ला धरके राखयो।

24तू सला देवतो हुयो, मोरो अगुवाई करजोस,

अखीन तबा मोरो मान करके मोला

आपरो जवर राखेत।

25सरग मा मोरो अखीन कोन से?

तोरो संग रव्हतो हुयो,

मी धरती मा अखीन काही नही चाव्हासू।

26मोरो तन-मन दुई ता हार गयो सेत,

पर परमेस्वर हरामेसा को लाय मोरो हिस्सा

अखीन मोरो हिरदय को चट्टान बनयो से।

27जोन तोरो लक दूहूर रव्हासेत, वोय नास होहेत,

जोन कोनी तोरो बिरोध मा छिनाला पन करासेत,

वोको तू सत्यानास करासेत।

28पर परमेस्वर को जवर रव्हनो,

योच मोरो लाय भलो सेत।

मीना पिरभू यहोवा ला आपरो सरन को जघा मानयो सेऊ,

जोनलक मी तोरो सबरी काम गीनको बखान करहुँ।