Skip to content
BibleKenya

Kulvi Outer Seraji Bible

जोहन्‍ना 12

ईशूए च़रणैं खुशबूदार किम्मती तेल लाणअ

(मोत्ती 26:6-13; मार्कुस 14:3-9)

तेखअ आअ ईशू ऊवार्णे थैरा का छ़हा धैल़ै पैहलै बेथनी गराऊंआं लै, ज़िधी सह लाज़र थिअ ज़ुंण ईशू ज़िऊंदअ किअ त। तिधी बणाईं तिन्‍नैं ईशू लै रोटी, मार्था लागी च़ाकरी करदी अर लाज़र बी त तिन्‍नां मांझ़ै रोटी खांदअ बेठअ द ज़ुंण ईशू संघै रोटी खांदै तै बेठै दै। तेखअ मल़अ मरिअमै आधअ सेर जटामांसीओ किम्मती खुशबूदार तेल ईशूए च़रणैं संघा टुशै आपणैं मुंडे शराल़ा करै ईशूए खूर, अर तेले खुशबू भर्हुई सारै घअरै अर सारअ घअर हुअ खुशबूदार।

पर तिन्‍नां च़ेल्‍लै मांझ़ै करेती गराऊंओ यहूदा ज़ुंणी ईशू कैद करनै बझ़ैल़अ त तेऊ बोलअ, “अह खुशबूदार किम्मती तेल चिई शौआ च़ंदीए सिक्‍कै बराबर किम्मता दी बेच़ी गरीबा लै किल्है निं दैनअ?” तेऊ निं अह गल्‍ल तै बोली कि तेऊ ती गरीबे फिकर, तेऊ बोली अह तै सह थिअ च़ोर। तेऊ का रहा तै ढब्बै-धेल्‍ले थैल्‍लू, अर तेता का करा त सह च़ोरी। ईशू दैनअ ज़बाब, “तेऊ दै मुंह दाबणे धैल़ी तैणीं एक्‍कै रहणैं। गरीब रहणैं कबल्‍लै तम्हां ई संघै तम्हैं ज़ेभै च़ाहे तेभै सका तिन्‍नां लै दैई, पर हुंह निं तम्हां संघै कबल्‍लअ च़ाल्‍लअ रहई।”1

लाज़रे खलाफ छ़ल़

यहूदी मांझ़ै ज़ुंण आम लोग ज़ुंण ईशूए बारै किछ़ निं बोल्दै तै, तिन्‍नां का गअ थोघ लागी कि सह आसा तिधी, तिंयां निं सिधै ईशूए तैणीं तिधा लै भाल़ै आऐ पर तिंयां आऐ लाज़रा भाल़ै ज़ुंण ईशू मरी करै ज़िऊंदअ किअ त। बडै प्रोहतै दैनअ इहअ हुकम कि एऊ लाज़रा बी पाआ ऐबै मारी किल्हैकि तेऊए पिछ़ू डेऊऐ कई यहूदी अर तिन्‍नैं किअ ईशू दी विश्वास कि सह आसा मसीहा।

ज़िती करै एरुशलेम नगरी लै डेऊणअ

(मोत्ती 21:1-11; मार्कुस 11:1-11; लूका 19:28-40)

दुजै धैल़ै थिऐ खास्सै मणछ एरुशलेम नगरी ऊवार्णे थैरा लै आऐ दै, तिन्‍नैं शूणअ इहअ कि ईशू आसा लागअ द एरुशलेम नगरी लै एछदअ, तिन्‍नैं आणी खज़ूरे बूटा का डाल़ी चोल़ी। तेखअ डेऊऐ ईशू सेटा लै शधाणूं, संघा लागै ज़ोरै-ज़ोरै बोल्दै,2

“ज़ै-ज़ैकार, ज़ै-ज़ैकार,

परमेशर दैआ इज़राईले राज़ै लै बर्गत

ज़ुंण तेऊए नाओंऐं एछा।”

तेखअ भेटअ ईशू एक गाधू अर सह बेठअ तेऊ प्रैंदै। ज़िहअ पबित्र शास्त्रा दी आसा लिखअ द,

“हे एरुशलेम नगरीए लोगो,

डरा निं आथी,

थारअ राज़अ एछणअ गाधीए बच्च़ै प्रैंदै बेशी।”

ईशूए च़ेल्‍लै निं पैहलै ईंयां गल्‍ला समझ़ी ती, पर ज़ांऊं ईशू प्रतप्पा दी प्रगट हुअ, तेखअ फिरी तिन्‍नां आद कि ईंयां गल्‍ला आसा ईशूए बारै शास्त्रा दी लिखी दी, अर लोगै किअ तेऊ संघै इहअ बर्ताअ। तेखअ लोगे छ़ुंडा मांझ़ा का लोग ज़ुंण तेभै तेऊ संघै तै, तिन्‍नैं बोलअ इहअ कि ईशू शादअ लाज़र घोरी दी दाबअ द लाज़र बागा लै, अर मूंऐं दै मांझ़ा का किअ ज़िऊंदअ। एते ई बज़्हा आऐ तै लोग ईशू सेटा मिलदै, किल्हैकि तिन्‍नैं शूणअ त कि ईशू किअ अह च़मत्कार। तेखअ लागै फरीसी आप्पू मांझ़ै गल्‍ला कि सोठा, सोठा आरो, थारै निं किछ़ हई सकदअ, भाल़ा, खास्सै मणछ च़ाल्‍लै संसारै तेऊ पिछ़ू डेऊई!

यूनानी लोगो ईशू लोल़ै लागणअ

ज़ुंण लोग ऊवार्णे थैरा लै च़ाकरी करदै एरुशलेम नगरी थिऐ आऐ दै, तिन्‍नां मांझ़ै थिऐ कई यूनानी मणछ बी। तिन्‍नैं गलील मुल्खे बैतसैदा गराऊंऐं रहणैं आल़ै फलिप्पा सेटा डेऊई अरज़ किई, “हे जनाब हाम्हैं च़ाहा ईशू सेटा मिलणअ।” फलिप्पै बोली ईंयां गल्‍ला आपणैं साथी आन्दरू का, अर तिंयां दूई बोलअ ईशू का।

ऐहा बोलअ गल्‍ला शूणीं ईशू तिन्‍नां का, “सह बगत गअ पुजी, ऐबै रहैऊंणअ परमेशरा मुंह मणछे पूतो प्रतप्प। हुंह खोज़ा तम्हां का सत्त कि ज़ेभै तैणीं कणको दाणअ खेचै पल़ी नांईं मरदअ, तेभै तैणीं रहा सह एक्‍कै पर ज़ांऊं सह मरा, तेखअ लागा तेथ कई दाणैं। ज़ुंण बी एऊ संसारै आपणैं प्राणा लै झ़ूरी करा, सह करा तेता बरैबाद। पर ज़ुंण एऊ संसारै आपणैं प्राणा का झ़ूरी नांईं करदअ, सह डाहा सदा रहणैं आल़ी ज़िन्दगी तैणीं तेता सभाल़ी। ज़ै कुंण मेरअ च़ेल्‍लअ हणअ च़ाहे, सह लागै मुंह पिछ़ू हांढदअ, अर ज़िधी हुंह आसा, तिधी हणअ मेरअ दास बी। ज़ै कुंण मेरी च़ाकरी करे, तेऊ भेटणअ बाब परमेशरा का अदर।

क्रूसे मौतो नछ़ैण

“ऐबै हुअ मेरअ ज़िऊ कमज़ोर, इहअ करै मंऐं कै लाअ बोली? मेरै बाब मुंह बच़ाऊ ऐहा घल़ी का पर हुंह आसा पुजअ द एते ई तैणीं एऊ बगता दी। मेरै बाब, आपणैं नाओं प्रतप्प रहैऊ।”

तेखअ किई परमेशरै स्वर्गा का एही गल्‍ला, “मंऐं आसा हेरअ द एऊओ प्रतप्प रहैऊई, अर आजू बी रहणअ करदअ।” ज़ुंण तिधी खल़्हुऐ दै लोग शूणैं तै लागै दै, तिन्‍नैं बोलअ, “गुल़ूबिज़ल़ू लागअ,” अर कई बोलअ, “स्वर्ग दूतै किई एऊ संघै गल्‍ला।”

एता लै बोलअ ईशू, “अह बोल निं मुल्है आई पर अह आसा तम्हां लै। ऐबै हणअ एऊ संसारो नसाफ अर एऊ संसारा आपणैं बशै करी राज़ करनै आल़ै राख्सा भेटणीं सज़ा। सह काढणअ ऐबै बागा लै। ज़ेभै मुंह ऐहा पृथूई का उझै च़के, तै आणनैं मुंह सोभ आप्पू सेटा लै।” इहअ बोली किई तेऊ अह गल्‍ल प्रगट कि सह केही मौता मरनअ।

ऐहा गल्‍ला शूणीं बोलअ लोगै तेऊ लै, “हाम्हैं आसा बधाना दी अह गल्‍ल शूणीं दी कि मसीहा रहणअ सदा ज़िऊंदअ। पर तै तूह किल्है बोला, ‘हुंह मणछो पूत आसा उछ़टै दी छ़ड़ाऊंणअ ज़रूरी?’3 अह ‘तूह मणछो शोहरू’ कुंण आसा?”

ईशू बोलअ तिन्‍नां लै, “प्रैश्शअ आसा तम्हां सेटा थोल़ी घल़ी, ज़ेभै तैणीं प्रैश्शअ तम्हां सेटा आसा, तेभै तैणीं लागा हांढदै, इहअ निं हआ कि तम्हैं रहा न्हैरै दी, ज़ुंण न्हैरै दी हांढा, तेऊ का निं इहअ थोघ हंदअ कि केस्सी डेऊणअ। ज़ेभै तैणीं प्रैश्शअ तम्हां संघै आसा, प्रैश्शैओ विश्वास करा ताकि तम्हैं प्रैश्शे लुआद बणी सके।”

इना गल्‍ला बोली लागअ ईशू हांढदअ अर तिन्‍नें आछी का रहअ दूर ई।

यहूदी मणछो विश्वास नांईं करनअ

तेखअ रहैऊऐ तेऊ तिन्‍नां का कई नछ़ैण पर तैबी निं यहूदी मणछै विश्वास किअ। अह हुअ इहअ कि परमेशरे गूर ईशायाह बोली दी ईंयां गल्‍ला होए,4

“हे प्रभू, म्हारै समादो विश्वास निं कोही किअ!

अर नां प्रभूए बाहो बल कहा दी प्रगट हुअ!”

तिंयां निं इहअ करै विश्वास करी सकै कि ईशायाह आसा इहअ बी बोलअ द,5

“तेऊ किई तिन्‍नें आछी कांणी

अर तिन्‍नों मन्‍न किअ काठअ,

इहअ निं होए कि तिंयां भाल़े

अर मना का समझ़े,

अर तिंयां आपणअ मन्‍न फरेओए

अर हुंह करूं तिन्‍नां च़ोखै।”

ईशायाह बोली ईंयां गल्‍ला तेखअ ज़ांऊं तेऊ प्रभूओ प्रतप्प भाल़अ। तैबी किअ कई सरकारी अफसरै बी ईशू दी विश्वास पर फरीसी मणछे डरै निं तिंयां प्रगटै मंदै तै, ताकि इहअ नां होए कि तिन्‍नां तिंयां सभागृहा का बागै नां काढे। किल्हैकि होरी मणछे बड़ैई करने लागा तिन्‍नां परमेशरे च़ाकरी का बी खास्सी झ़ूरी।

ईशूए बैण, नसाफ हणें आथरी

ईशू बोलअ तिन्‍नां लै ज़ोरै-ज़ोरै, “ज़ुंण मुंह दी विश्वास करा, सह करा तेऊओ बी विश्वास ज़ुंणी हुंह संसारा लै आसा छ़ाडअ द। ज़ुंण मुंह भाल़ा, सह भाल़ा तेऊ बी ज़ुंणी हुंह आसा छ़ाडअ द।

“हुंह आसा आअ द एऊ संसारै प्रैश्शअ बणी ताकि ज़ुंण मुंह दी विश्वास करे, सह न्हैरै दी नां रहे। ज़ै कुंण मेरी गल्‍ला शूणीं नांईं मने, तेऊ लै बी निं हुंह दोश लांदअ। किल्हैकि हुंह निं संसारे मणछा लै दोशा लांदअ आथी आअ द। पर हुंह आसा आअ द संसारा बच़ाऊंदअ। ज़ुंण मुंह बृथा समझ़ा अर मेरी गल्‍ला नांईं मंदअ, तेऊ लै दोशा लाणैं आल़अ आसा मेरअ बैण, ज़ुंण मंऐं बोलअ, तेऊ करै लागणअ खिरी तेऊ लै दोश।

“किल्हैकि मंऐं निं आपणीं बाखा किछ़ै गल्‍ला किई। पर बाब परमेशर ज़ुंणी हुंह छ़ाडअ द आसा, तेऊ आसा मुखा खोज़अ द कि किज़ै बोल़णअ? अर किज़ै खोज़णअ? मुखा आसा थोघ कि तेऊओ हुकम आसा सदा रहणैं आल़ी ज़िन्दगी। तैही बोला हुंह कि ज़िहअ ई मेरै बाब परमेशरै मुखा खोज़अ, मंऐं बोलअ तिहअ ई।”

Source notes (5)
  1. Footnote मार्क. 14:7
  2. Cross-reference भज. 118:25-26
  3. Cross-reference दान. 7:14
  4. Cross-reference ईशा. 53:1
  5. Cross-reference ईशा. 6:10

Kulvi Outer Seraji Bible. Copyright © Beyond Translation. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.

Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.

BibleKenya

Reader settings

Theme
Font
Alignment
Reading width

Saved in this browser and used offline too. Press ? for keyboard shortcuts.