Biblica® Open Lao Contemporary Version
1 ຊາມູເອນ 17
ດາວິດ ແລະ ໂກລີອາດ
ບັດນີ້ ຊາວຟີລິດສະຕິນໄດ້ຮວບຮວມກໍາລັງພົນຂອງພວກເຂົາມາສູ້ຮົບ ແລະ ຊຸມນຸມກັນທີ່ໂຊໂກໃນຢູດາ. ພວກເຂົາໄດ້ຕັ້ງຄ້າຍພັກຢູ່ທີ່ເອເຟັດດຳມິມ, ເຊິ່ງຢູ່ລະຫວ່າງໂຊໂກກັບອາເຊກາ. ໂຊນ ແລະ ຊົນຊາດອິດສະຣາເອນໄດ້ມາຮວມພົນ ແລະ ຕັ້ງຄ້າຍພັກຢູ່ທີ່ຮ່ອມພູເອລາ ແລະ ຕັ້ງແນວຮົບເປັນແຖວເພື່ອປະເຊີນໜ້າກັບຊາວຟີລິດສະຕິນ. ຊາວຟີລິດສະຕິນໄດ້ຢຶດໂນນພູດ້ານໜຶ່ງ ແລະ ອິດສະຣາເອນຢຶດໂນນພູອີກດ້ານໜຶ່ງ, ໂດຍມີຮ່ອມພູຂັ້ນກາງລະຫວ່າງພວກເຂົາ.
ຍອດນັກຮົບຄົນໜຶ່ງທີ່ຊື່ໂກລີອາດ, ຈາກເມືອງກາດ, ໄດ້ອອກມາຈາກຄ້າຍຟີລິດສະຕິນ. ລາວສູງ 6 ສອກກັບ 1 ຝ່າມື.1 ລາວໃສ່ໝວກເກາະທອງສຳລິດ ແລະ ນຸ່ງເສື້ອເກາະທອງສຳລິດໜັກ 5.000 ເຊເຂວ;2 ຂາຂອງລາວໃສ່ສະໜັບແຄ່ງທອງສຳລິດ ແລະ ມີຫອກທອງສຳລິດຄ້ອງຢູ່ບ່າຂອງລາວ. ດ້າມຫອກເໝືອນໄມ້ກີ່ຕ່ຳຫູກ ແລະ ປາຍຫອກແມ່ນເຮັດດ້ວຍເຫລັກໜັກ 600 ເຊເຂວ.3 ມີຄົນແບກໂລ່ຂອງລາວຍ່າງອອກໜ້າລາວ.
ໂກລີອາດຢືນຮ້ອງທ້າທະຫານອິດສະຣາເອນວ່າ, “ພວກເຈົ້າຈະມາຕັ້ງແຖວສູ້ຮົບກັນເຮັດຫຍັງ? ຂ້ອຍກໍເປັນຄົນຟີລິດສະຕິນ, ສ່ວນພວກເຈົ້າກໍເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງໂຊນບໍ່ແມ່ນບໍ? ຈົ່ງເລືອກຄົນໜຶ່ງລົງມາສູ້ກັບຂ້ອຍ. ຖ້າຄົນຂອງພວກເຈົ້າສາມາດຕໍ່ສູ້ ແລະ ຂ້າຂ້ອຍໄດ້, ພວກຂ້ອຍຈະຍອມແພ້ພວກເຈົ້າ ແຕ່ຖ້າຂ້ອຍຊະນະ ແລະ ຂ້າລາວໄດ້ ພວກເຈົ້າຕ້ອງຍອມແພ້ ແລະ ເປັນຂ້າທາດຮັບໃຊ້ພວກເຮົາ”. ຫລັງຈາກນັ້ນ ຊາວຟີລິດສະຕິນຄົນນັ້ນກໍເວົ້າວ່າ, “ວັນນີ້ຂ້ອຍຂໍທ້າກອງທັບອິດສະຣາເອນ! ສົ່ງຄົນມາສູ້ກັນກັບຂ້ອຍ”. ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາທ້າຂອງພວກຟີລິດສະຕິນ, ໂຊນ ແລະ ຊາວອິດສະຣາເອນກໍພາກັນຕົກໃຈ ແລະ ຢ້ານກົວ.
ບັດນີ້ ດາວິດລູກຊາຍຂອງເຢຊີຊາວເອຟະຣາທາ, ຈາກເບັດເລເຮັມໃນເຂດຢູດາ. ເຢຊີມີລູກຊາຍແປດຄົນ ແລະ ລາວກໍເຖົ້າແກ່ຫລາຍແລ້ວໃນສະໄໝທີ່ໂຊນເປັນກະສັດ. ລູກຊາຍສາມຄົນທຳອິດຂອງເຢຊີທີ່ຕິດຕາມໂຊນໄປຮົບມີດັ່ງນີ້ຄື: ລູກຄົນທຳອິດແມ່ນເອລີອາບ, ລູກຄົນທີສອງແມ່ນອາບີນາດາບ ແລະ ລູກຄົນທີສາມແມ່ນຊາມມາ. ດາວິດເປັນລູກຫລ້າ. ອ້າຍສາມຄົນໄດ້ຕິດຕາມໂຊນໄປ, ສ່ວນດາວິດແມ່ນໄປມາລະຫວ່າງໂຊນກັບການລ້ຽງແກະຂອງພໍ່ຢູ່ທີ່ເບັດເລເຮັມ.
ຊາວຟີລິດສະຕິນຄົນນີ້ໄດ້ມາຢືນຮ້ອງທ້າເປັນປະຈຳທຸກເຊົ້າ ແລະ ທຸກແລງຕະຫລອດສີ່ສິບວັນ.
ຝ່າຍເຢຊີໄດ້ເວົ້າກັບດາວິດລູກຊາຍຂອງຕົນວ່າ, “ຈົ່ງຟ້າວເອົາເຂົ້າຂົ້ວ 1 ເອຟາ4 ແລະ ເຂົ້າຈີ່ສິບກ້ອນເຫລົ່ານີ້ໄປໃຫ້ອ້າຍຂອງເຈົ້າຢູ່ທີ່ຄ້າຍພັກຂອງພວກເຂົາ. ຈົ່ງເອົາເນີຍແຂງສິບກ້ອນເຫລົ່ານີ້ໄປໃຫ້ຜູ້ບັນຊາການ5ຂອງພວກເຂົານຳ. ຈົ່ງເບິ່ງວ່າພວກອ້າຍຂອງເຈົ້າເປັນແນວໃດ ແລະ ຈົ່ງນຳເອົາຂ່າວ6ຈາກພວກເຂົາກັບມານໍາ. ພວກເຂົາຢູ່ກັບໂຊນ ແລະ ກອງທັບອິດສະຣາເອນທີ່ຮ່ອມພູເອລາ ລະຫວ່າງການສູ້ຮົບກັບຄົນຟີລິດສະຕິນ”.
ດາວິດໄດ້ປະຝູງແກະໄວ້ກັບຄົນລ້ຽງອີກຄົນໜຶ່ງເບິ່ງແຍງ, ກຽມເຄື່ອງແລ້ວອອກເດີນທາງ, ຕາມຄຳສັ່ງຂອງເຢຊີຕັ້ງແຕ່ເຊົ້າຂອງມື້ຕໍ່ມາ. ລາວມາຮອດຄ້າຍພັກພໍດີກັບເວລາທີ່ກອງທັບອິດສະຣາເອນກຳລັງຈະຍົກທັບອອກໄປສະໜາມຮົບ, ມີສຽງໂຫ່ຮ້ອງອອກເສິກ. ຄົນອິດສະຣາເອນ ແລະ ຄົນຟີລິດສະຕິນຕ່າງກໍມາຕັ້ງຂະບວນປະເຊີນໜ້າກັນ. ດາວິດໄດ້ປະເຄື່ອງຂອງຕົນໄວ້ກັບເຈົ້າໜ້າທີ່ຜູ້ເບິ່ງແຍງສຳພາລະ, ແລ້ວແລ່ນອອກໄປທີ່ແນວຮົບ ແລະ ໄດ້ຖາມບັນດາອ້າຍຂອງຕົນວ່າເປັນຢ່າງໃດແລ້ວ. ໃນຂະນະທີ່ລາວກຳລັງເວົ້າກັບບັນດາອ້າຍຂອງຕົນຢູ່, ໂກລີອາດຍອດນັກຮົບຊາວຟີລິດສະຕິນຈາກເມືອງກາດກໍກ້າວອອກຈາກແຖວມາຢືນຮ້ອງທ້າເໝືອນເດີມ ແລະ ດາວິດກໍໄດ້ຍິນ. ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ພວກອິດສະຣາເອນເຫັນໂກລີອາດ, ພວກເຂົາກໍພາກັນແລ່ນໜີດ້ວຍຄວາມຢ້ານຫລາຍ.
ບັດນີ້ ຊາວອິດສະຣາເອນກໍເວົ້າກັນວ່າ, “ເຈົ້າເຫັນຄົນນີ້ບໍ ລາວອອກມາຕະຫລອດ? ລາວອອກມາທ້າຄົນອິດສະຣາເອນ. ກະສັດຈະມອບຊັບສົມບັດອັນຫລວງຫລາຍໃຫ້ແກ່ຄົນທີ່ຂ້າລາວໄດ້. ເພິ່ນຍັງຈະໃຫ້ລາວແຕ່ງງານກັບລູກສາວຂອງເພິ່ນ ແລະ ຫລາຍກວ່ານັ້ນຄອບຄົວຂອງພໍ່ຂອງລາວຈະໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນພາສີດ້ວຍ”.
ດາວິດໄດ້ຖາມຄົນທີ່ຢືນຢູ່ໃກ້ລາວນັ້ນວ່າ, “ຜູ້ທີ່ຂ້າຟີລິດສະຕິນຄົນນີ້ ແລະ ກູ້ໜ້າໃຫ້ອິດສະຣາເອນຈະໄດ້ຮັບບຳເໜັດອັນໃດແດ່? ຊາວຟີລິດສະຕິນຜູ້ບໍ່ໄດ້ຮັບພິທີຕັດຄົນນີ້ເປັນຜູ້ໃດ ລາວຄືກ້າຮ້ອງທ້າກອງທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ດຳລົງຢູ່?”
ພວກເຂົາກໍໄດ້ບອກຊ້ຳຄືນສິ່ງທີ່ເວົ້າໄປແລ້ວວ່າ, “ຄົນທີ່ຂ້າລາວສຳເລັດຈະໄດ້ຮັບສິ່ງຕ່າງໆເຫລົ່ານັ້ນ”.
ເມື່ອເອລີອາບ, ອ້າຍກົກຂອງດາວິດ, ໄດ້ຍິນດາວິດເວົ້າກັບຄົນນັ້ນ, ລາວກໍໃຈຮ້າຍໃຫ້ດາວິດ ແລະ ເວົ້າວ່າ, “ເຈົ້າມາເຮັດຫຍັງຢູ່ບ່ອນນີ້? ແລະ ເຈົ້າຖິ້ມແກະຈຳນວນໜ້ອຍໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານໄວ້ໃຫ້ຜູ້ໃດເບິ່ງ? ຂ້ອຍຮູ້ວ່າເຈົ້າມັກເວົ້າໂອ້ອວດ ແລະ ຮູ້ຈັກໃຈຊົ່ວຊ້າຂອງເຈົ້າ; ເຈົ້າລົງມາພຽງແຕ່ເພື່ອຢາກເບິ່ງການສູ້ຮົບກັນເທົ່ານັ້ນ”.
ດາວິດໄດ້ຕອບວ່າ, “ຂ້ອຍເຮັດຫຍັງຜິດບໍ? ຖາມເບິ່ງບໍ່ໄດ້ບໍ?” ແລ້ວດາວິດກໍຍ່າງໄປຖາມຄົນອື່ນໆອີກໃນເລື່ອງດຽວກັນ ແລະ ກໍໄດ້ຮັບຄຳຕອບຢ່າງດຽວກັນ. ມີຜູ້ໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າຂອງດາວິດຈຶ່ງໄປລາຍງານໂຊນ, ເພິ່ນຈຶ່ງໃຫ້ຄົນໄປຕາມດາວິດໃຫ້ເຂົ້າພົບ.
ດາວິດຕອບໂຊນວ່າ, “ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດເສຍຂວັນເພາະຊາວຟີລິດສະຕິນຄົນນີ້ເລີຍ; ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານຈະໄປ ແລະ ຕໍ່ສູ້ກັບລາວ”.
ໂຊນໄດ້ຕອບວ່າ, “ເຈົ້າບໍ່ສາມາດອອກໄປສູ້ກັບຊາວຟີລິດສະຕິນຄົນນີ້ໄດ້; ເຈົ້າເປັນພຽງຊາຍໜຸ່ມຄົນໜຶ່ງ, ສ່ວນລາວເປັນນັກຮົບມາຕັ້ງແຕ່ໄວໜຸ່ມແລ້ວ”.
ແຕ່ດາວິດໄດ້ເວົ້າກັບໂຊນວ່າ, “ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານເບິ່ງແຍງແກະຂອງພໍ່. ເມື່ອມີໂຕສິງ ຫລື ໝີມາຄາບແກະໄປຈາກຝູງ, ຂ້ານ້ອຍຈະໄລ່ຕາມໄປ, ຕໍ່ສູ້ມັນ ແລະ ຊ່ວຍແກະນັ້ນອອກມາຈາກປາກຂອງໂຕສິງ. ຖ້າມັນຫັນມາຫລິ້ນງານຂ້ານ້ອຍ, ຂ້ານ້ອຍກໍຈະດຶງຂົນຂອງມັນ, ຟາດມັນ ແລະ ຂ້າມັນ. ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານໄດ້ຂ້າທັງໂຕສິງ ແລະ ໝີມາແລ້ວ; ຊາວຟີລິດສະຕິນຜູ້ບໍ່ໄດ້ຮັບພິທີຕັດຄົນນີ້ກໍຈະເປັນເໝືອນສັດເຫລົ່ານັ້ນ, ເພາະລາວໄດ້ໝິ່ນປະໝາດກອງທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ດຳລົງຢູ່. ພຣະເຈົ້າຢາເວຜູ້ຊ່ວຍຂ້ານ້ອຍຈາກເລັບຂອງໂຕສິງ ແລະ ໝີ ຈະຊ່ວຍຂ້ານ້ອຍໃຫ້ພົ້ນຈາກມືຂອງຊາວຟີລິດສະຕິນຜູ້ນີ້”.
ໂຊນໄດ້ເວົ້າກັບດາວິດວ່າ, “ຈົ່ງໄປ, ຂໍພຣະເຈົ້າຢາເວຢູ່ກັບເຈົ້າ”.
ຫລັງຈາກນັ້ນ ໂຊນກໍໃຫ້ດາວິດສວມຊຸດນັກຮົບຂອງໂຊນເອງ. ມີເສື້ອເກາະ ແລະ ໝວກເກາະທອງສຳລິດ. ດາວິດພາຍດາບທັບເສື້ອເກາະ ແລະ ລອງຍ່າງໄປມາ, ເພາະບໍ່ຄຸ້ນເຄີຍກັບຊຸດແບບນີ້ມາກ່ອນ.
ດາວິດໄດ້ເວົ້າກັບໂຊນວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍອອກໄປແບບນີ້ບໍ່ໄດ້ເພາະບໍ່ລຶ້ງ”. ດັ່ງນັ້ນ ດາວິດຈຶ່ງໄດ້ຖອດຊຸດນັ້ນອອກ. ຫລັງຈາກນັ້ນ ລາວກໍຈັບໄມ້ຄ້ອນເທົ້າ ແລະ ໄປເກັບຫີນກ້ຽງຫ້າກ້ອນມາຈາກແມ່ນ້ຳໃສ່ໄວ້ໃນຖົງຂອງລາວ, ແລະ ໃນມືຖືກະຖຸນ, ຍ່າງເຂົ້າໄປຫາຊາວຟີລິດສະຕິນຄົນນັ້ນ.
ໃນຂະນະນັ້ນ, ໂກລີອາດກໍຍ່າງເຂົ້າມາຫາດາວິດ, ມີຄົນແບກໂລ່ຍ່າງນຳໜ້າ. ເມື່ອເຫັນດາວິດທີ່ເປັນພຽງເດັກຊາຍທີ່ກຳລັງໃຫຍ່, ແຂງແຮງ ແລະ ຮູບຮ່າງດີ, ແລ້ວລາວກໍຄິດດູຖູກດາວິດ. ໂກລີອາດໄດ້ເວົ້າກັບດາວິດວ່າ, “ເຫັນຂ້ອຍເປັນໝາບໍ, ເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ຖືໄມ້ຄ້ອນອອກມາຫາຂ້ອຍ?” ແລ້ວຄົນຟີລິດສະຕິນຄົນນັ້ນກໍປ້ອຍດ່າດາວິດໂດຍອ້າງນາມພະທັງຫລາຍຂອງຕົນ. ໂກລີອາດເວົ້າວ່າ, “ມາ, ຂ້ອຍຈະປາດຊີ້ນຂອງເຈົ້າໃຫ້ນົກ ແລະ ສັດປ່າກິນ!”
ດາວິດໄດ້ເວົ້າກັບຄົນຟີລິດສະຕິນຄົນນັ້ນວ່າ, “ເຈົ້າມາຕໍ່ສູ້ກັບຂ້ອຍດ້ວຍດາບກັບຫອກ ແລະ ຫລາວ, ແຕ່ຂ້ອຍມາຕໍ່ສູ້ກັບເຈົ້າໃນນາມຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວຜູ້ມີອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່, ພຣະເຈົ້າຂອງກອງທັບອິດສະຣາເອນ ຜູ້ທີ່ເຈົ້າເວົ້າລົບຫລູ່. ວັນນີ້ພຣະເຈົ້າຢາເວຈະມອບເຈົ້າໄວ້ໃນມືຂອງຂ້ອຍ ແລະ ຂ້ອຍຈະຂ້າເຈົ້າ ແລະ ຕັດຫົວຂອງເຈົ້າ. ມື້ນີ້ຂ້ອຍຈະເອົາຊາກສົບຂອງກອງທັບຟີລິດສະຕິນໃຫ້ນົກ ແລະ ສັດປ່າກິນ, ແລ້ວທົ່ວທັງໂລກຈະໄດ້ຮູ້ວ່າມີພຣະເຈົ້າໃນອິດສະຣາເອນ. ຄົນທັງຫລາຍທີ່ຊຸມນຸມກັນຢູ່ບ່ອນນີ້ຈະໄດ້ຮູ້ວ່າພຣະເຈົ້າຢາເວບໍ່ໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນດ້ວຍດາບ ຫລື ຫອກ; ເພາະການສູ້ຮົບຄັ້ງນີ້ເປັນຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະ ພຣະອົງຈະມອບພວກເຈົ້າທຸກຄົນໄວ້ໃນມືຂອງພວກເຮົາ”.
ຂະນະທີ່ໂກລີອາດເຂົ້າມາໃກ້ເພື່ອຕໍ່ສູ້, ດາວິດກໍແລ່ນເຂົ້າໄປປະເຊີນໜ້າກັບໂກລີອາດຢ່າງວ່ອງໄວ. ເອົາມືຈົກລົງໄປໃນຖົງຂອງຕົນ ແລະ ຈັບເອົາກ້ອນຫີນອອກມາ, ລາວຄ້ອງເຂົ້າກັບກະຖຸນ ແລະ ແກ່ວງກ້ອນຫີນອັດເຂົ້າທີ່ໜ້າຜາກຂອງໂກລີອາດ. ກ້ອນຫີນຝັງຈົມເຂົ້າໄປໃນໜ້າຜາກຂອງໂກລີອາດ. ແລ້ວໂກລີອາດກໍລົ້ມຂວໍ້າໜ້າລົງກັບພື້ນ.
ດັ່ງນັ້ນ ດາວິດຈຶ່ງເອົາຊະນະຊາວຟີລິດສະຕິນຄົນນັ້ນດ້ວຍກະຖຸນ ແລະ ກ້ອນຫີນ; ເຖິງບໍ່ມີດາບແຕ່ກໍລົ້ມໂກລີອາດໄດ້ ແລະ ຂ້າລາວ.
ດາວິດໄດ້ແລ່ນເຂົ້າໄປຢືນເທິງຮ່າງຂອງໂກລີອາດ. ລາວໄດ້ດຶງດາບຂອງໂກລີອາດອອກຈາກຝັກ ແລະ ຂ້າລາວ, ແລ້ວກໍຕັດຫົວອອກມາ.
ເມື່ອຊາວຟີລິດສະຕິນເຫັນວິລະບຸລຸດຂອງຕົນຕາຍແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍຫັນຫລັງແລ່ນໜີໄປ. ຫລັງຈາກນັ້ນ ຊາວອິດສະຣາເອນ ແລະ ຢູດາຈຶ່ງໂຫ່ຮ້ອງມີໄຊ ແລ້ວໄລ່ຕາມຊາວຟີລິດສະຕິນໄປໄກຈົນເຖິງທາງເຂົ້າເມືອງກາດ7 ແລະ ປະຕູເມືອງເອັກໂຣນ. ສົບຊາວຟີລິດສະຕິນຢາຍຕາມເສັ້ນທາງຊາອາຣາອີມທີ່ຈະໄປຍັງເມືອງກາດ ແລະ ເມືອງເອັກໂຣນ. ຫລັງຈາກນັ້ນ ຊາວອິດສະຣາເອນກໍກັບມາປຸ້ນຄ້າຍພັກຂອງຊາວຟີລິດສະຕິນ.
ດາວິດໄດ້ນຳຫົວຂອງໂກລີອາດໄປທີ່ເຢຣູຊາເລັມ ແລະ ເກັບອາວຸດຂອງລາວໄວ້ໃນເຕັນຂອງຕົນ.
ຂະນະທີ່ໂຊນເຝົ້າເບິ່ງດາວິດອອກໄປສູ້ກັບໂກລີອາດ, ເພິ່ນກໍໄດ້ຖາມແມ່ທັບອັບເນວ່າ, “ອັບເນ, ຊາຍໜຸ່ມຄົນນັ້ນເປັນລູກຊາຍຂອງຜູ້ໃດ?”
ອັບເນໄດ້ຕອບວ່າ, “ຂ້າແດ່ກະສັດ, ທ່ານມີຊີວິດຢູ່ແທ້ສັນໃດ, ຂ້ານ້ອຍບໍ່ຮູ້ສັນນັ້ນ”.
ໂຊນໄດ້ເວົ້າວ່າ, “ຈົ່ງໄປສືບມາວ່າຊາຍໜຸ່ມຄົນນີ້ເປັນລູກຂອງຜູ້ໃດ”.
ທັນທີທີ່ດາວິດກັບມາຈາກການຂ້າໂກລີອາດ, ອັບເນກໍໄດ້ນຳລາວມາເຂົ້າພົບໂຊນ, ດາວິດຍັງຫິ້ວຫົວຂອງໂກລີອາດຢູ່.
ໂຊນໄດ້ຖາມດາວິດວ່າ, “ຊາຍໜຸ່ມ, ເຈົ້າເປັນລູກຂອງຜູ້ໃດ?”
ດາວິດໄດ້ຕອບວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍເປັນລູກຊາຍຂອງເຢຊີແຫ່ງເບັດເລເຮັມຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານ”.
Source notes (7)
- Footnote ຄື ສູງປະມານ 3 ແມັດ
- Footnote ປະມານ 58 ກິໂລກຣາມ
- Footnote ປະມານ 6,9 ກິໂລກຣາມ
- Footnote ປະມານ 16 ກິໂລກຣາມ
- Footnote ພາສາເຮັບເຣີວ່າ ກອງພັນ
- Footnote ຫລື ຂອງຝາກ ຫລື ຂອງທີ່ປຸ້ນໄດ້
- Footnote ພາສາເຮັບເຣີວ່າ ທາງເຂົ້າຮ່ອມພູແຫ່ງໜຶ່ງ
Biblica® Open Lao Contemporary Version. Copyright © Biblica, Inc. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.
Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.