Paliya Bible
मरकुस 11
यरुसलेम मे जीक आवी
(मत्ती 21:1-11; लुका 19:28-40; युहन्ना 12:12-19)
अळतेण ईसु अने चेला, अने ह़ाते चालन्या माणहु यरुसलेम ह़ेर धेड़े जेतुन नाम ना बड़ा पोर बेतफगे अने बेतन्या गाम धेड़े पुग्या, ता ईसु आह़फा ना चेला मे गेथो बे चेला ने ईसम कीन मोकल्यो, “तमु ह़ेलु ह़ाम्बु देखाये, तीना गाम मे जावो, अने गाम मे पुगतेत तमने एक एवु पाठड़ु गदड़ु बांद मेकलु देखाव पड़हे; तीनी पोर हजु लग कोय नी बह्यु। तीहयु पाठड़ु गदड़ु ने सोड़ लावो। कदीम कोय तमने पुसे के ईने ह़ु करवा सोड़ र्या? ता तमु केजो, मालीक ने आहयु पाठड़ु गदड़ु जोवे; अने मालीक आहयु गदड़ु ने छोटोत पासु ली मोकल्हे।”
अने तीहया बे चेला जाय्न तीहया पाठड़ा गदड़ा ने वाट धेड़े आंगणा नी वाड़ी ना झापला पोर बांद मेकलु देखीन सोड़वा बाज ज्या। अने तां उबा हय र्या हता, तीमनी माय्न काना केवा बाज ज्या, “पाठड़ा गदड़ा ने सोड़ीन ह़ु करवा हय र्या?”
जीसम ईसु तीमने केदलो तेमेत तीमने की देदा; अने तीहया चेला ने पाठड़ु गदड़ु लीजवा देदा अने तीहया बे चेला पाठड़ु गदड़ु ने ईसुन्तां ली ज्या अने तीहया आह़फा ना लुगड़ा गदड़ु पोर नाख देदा। अने ईसु तीहयु पाठड़ु गदड़ु पोर बह ज्यो। अने घणा ढेरका माणहु आह़फा ना लुगड़ा ईसु अगळ वाट पोर आथरी देदा अने बीजा माणहु खेतर ना ह़ेडे गेथा पान्टा वाळा डाळ्या वाडीन लाया अने आथरी देदा। जे बी ईसु ना अगळ-अगळ अने पसळ-पसळ जता हता, तीहया आड़ी-आड़ीन केता हता, “होसन्ना, बरकत वाळो से तीहयो, जे मालीक भगवान ना नामे आवे!1 जुगाळो से आपणा डायला बाह दावुद नु राज जे आव्वा बाज र्यो। आखा मे उचा ह़रग मे होसन्ना।”
अने ईसु यरुसलेम पुगीन मंदीर मे ज्यो; अने च्यारो-मेर भाळीन तां वाळु आखु चीज ने देख्यो, ता दाहड़ु डुबवात वाळु हतु, एतरे ईसु चेला ह़ाते बेतन्या गाम मे जत र्यो।
ईसु गुलर ना झाड़ ने सराप आपे
(मत्ती 21:18-19)
बीजा दाड़े ईसु अने चेला बेतन्या गाम गेथा नीकळीन यरुसलेम ह़ेर जवा बाज ज्या, ता ईसु ने भुक लागी। अने तीहयो नाम्बे रीन एक गुलर नाम नु लील्लु झाड़ ने देख्यो, अने कंखर तीमनी मे खावा करीन एक बे फोळ जड़ जहे, करीन अगो ज्यो, पण पान्टा ने सोड़ीन कंय नी हतु; काहाके फालवा ना दाड़ा नी हता। तत्यार ईसु गुलर ना झाड़ ने हुकम आपीन केदो, “हमणे गेथा जलम लग तारा फोळ नी लागे, अने कोयने बी खावा नी जड़े।” अने ईसु ना चेला ईसु ने सराप देत्तलो ह़मळी र्या हता।
ईसु मंदीर मे गेथो लेणु-देणु करवा वाळा ने काडे
(मत्ती 21:12-27; लुका 19:45-48; युहन्ना 2:13-22)
अळी ईसु अने चेला यरुसलेम ह़ेर मे ज्या, ता ईसु मंदीर मे ज्यो, अने तां तीहया लेणु-देणु कर र्या हता, तीमने बारथा काडवा बाज ज्यो अने पय्हान अदला-बदली करन्यान टेबल्या अने पारवा वेचवा वाळा ने बारथो नीकाळ देदो। अने ईसु मंदीर मे कोयने कंय बी वेचवा नु ह़मान लीन आव्वा अने जवा नी देदो। ह़ीकापण आप्तो जाय्न केदो, “खरला सास्तर मे ईसम लीखलु से? के मारु घोर पुरा देस ना माणहु नु वीन्ती नु घोर केवायहे2 पण तमु ते आहया घोर ने चोट्टा नु घोर बणाय देदा।”3
यरुसलेम मंदीर ना डायला पुंजारा अने युहदी-धरम ह़ीकाड़न्या ईसु जीसम केदो तीहयु आखु ह़मळ्या। एतरे तीहया ईसु ने मारवा करीन मोखो ह़ोदवा बाज ज्या। पण आखा माणहु ईसु नी ह़ीकापण सी वहराय जता हता, करीन तीहया ईसु सी बीहता हता।
अने ह़ांती टेमे ईसु आह़फा ना चेला ने लीन ह़ेर ने सोड़ीन जत र्यो।
ह़ुकला गुलर ना झाड़ नी ह़ीकापण
(मत्ती 21:20-22)
ह़वारे अळी तीहया तीहयीत वाट्ये जता हता, ता तीहया गुलर ना झाड़ ने मुळ्या भेळ ह़ुकलु देख्या। अने पतरस ने ईसु नी केदली वात फोम आयी, अने तीहयो ईसु ने केदो, “ए मास्तर, देख, आहयु गुलर नु झाड़ जीने तु सराप आपलो, तीहयु ह़ुकाय ज्यु।”
ईसु तीमने केदो, “भगवान पोर भरहो करो। 4मे तमने ह़ाचलीन केम, जे कोय आहया बड़ा ने आहयु केहे; के तु उखड़ीन दर्या मे नखाय जा अने आह़फा ना मन मे सण्का कर्या वगर आहयो भरहो करहे, ता तीनी वाटु तीहयुत हयहे5 एतरे मे तमने आहयु केम, जे बी तमु वीन्ती करीन मांगो, अने भरहो कर लेवो के आमने जड़ ज्यु, ता तमारी वाटु तीहयुत हय जहे। 6अने जत्यार बी तमु वीन्ती करवा करीन उबा हयो, ता तमु तमारा मन मे कोयना वीरोद मे कुहराय र्या हय, ता तीने माफ कर देवो; अने तत्यार तमारो ह़रग नो बाह बी तमारा पाप नी माफी आपहे।” अने कदीम तमु बीजा नो गुनो माफ नी करे, ता तमारो बाह तीहयो ह़रग मे से, तमारो गुनो माफ नी करे।7
ईसु ना हक ना बारा मे पुछे
(मत्ती 21:23-27; लुका 20:1-8)
अने तीहया अळी यरुसलेम मे ज्या, अने जत्यार ईसु मंदीर मे हींडतो हतो, ता मंदीर ना डायला पुंजारा अने युहदी-धरम ह़ीकाड़न्या अने पुडार्या तीनीन्तां आया, अने तीहया पुछवा बाज ज्या, “आहया काम तु काना हक सी करे? अने आहया काम करवान हक तने कोय आप्यु?”
पण ईसु तीमने केदो, “मे बी तमने एक वात पुछु; आहयी वात नो जपाप आपो; तत्यार मे देखाड़ही के आहया काम काना हक सी करु, बपतीस्मा आपण्या युहन्ना ने, बपतीस्मा आपवा नो हक भगवान भणी गेथो जड़लो के माणेह पांह गेथो जड़लो? मने जपाप आपो।”
अने तत्यार तीहया वीच्यार काडवा बाज ज्या; के “कदीम आपणु केहु, भगवान आपलो, ता हीय्यो केहे, ता तमु तीनी पोर भरहो काहा नी कर्या? पण कदी आपणु केहु, माणहु ईने हक आपला से, ता आहया मेळा मे वाळा माणहु सी बीहता हता; काहाके आहया आखा माणहु बपतीस्मा आपण्या युहन्ना ने भगवान वगे गेथी वात केण्यो माने।” एतरे तीहया ईसु ने ईसम जपाप आप्या, “आमने मालम नी हय।” ता ईसु तीमने केदो, “मे बी तमने नी केतो के मे आहया काम काना हक सी करु।”
Source notes (7)
- Cross-reference भजन सहीता 118:25,26
- Cross-reference यसाया 56:7
- Cross-reference यीरम्या 7:11
- Cross-reference मत्ती 17:20; 1 कुरन्थी 13:2
- Cross-reference मत्ती 17:20; 1 कुरन्थी 13:2
- Cross-reference मत्ती 6:14,15
- Footnote आहयो बोल पुराना कायदा मे नी हय
Paliya Bible. Copyright © The Word for the World International. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.
Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.