Skip to content
BibleKenya

Paliya Bible

उबजणाय कीताप 24

ईसाक ना वेवा ना बारा मे

अब्‌राहम हाव डायलो हय जेलो हतो अने तीनी उमर ढेरेत हती अने यहोवा आखी वात मे तीने बरकत आपलो हतो। अब्‌राहम आह़फा ना तीहया पावर्‌या सी, जे तीना घोर मे डायलो अने तीना आखा माल-धन पोर हक राखवा वाळो हतो, केदो, “तारो हात मारा ह़ातळ्‌या पोर1 मेक;2 अने मारी सी ह़रग अने धरती ना मालीक यहोवा भगवान नी आना बारा मे ह़ाम खा, के तु मारा सोरा नी लेदे कनानीयो नी सोरी मे गेथी, जीमनी वचमे मे रेय, कोयने बी नी लावजे। पण तु मारा देस मे मारात कुटुम वाळान्‌तां जाय्‌न मारा सोरा ईसाक नी लेदे एक लाडी लीयावजे।”

पावर्‌यो तीने केदो, “कदीम तीहयी बयर आहया देस मे मारी ह़ाते आव्‌वा नी हींडे; ता ह़ु मने तारा सोरा ने तीहया देस मे जां गेथो तु आवलो से लीन जवा पड़हे?”

अब्‌राहम तीने केदो, “चेतीन रे, मारा सोरा ने तां कदी नी लीज्‌जे। ह़रग नो भगवान यहोवा, जे मने मार बाह ना घोर सी अने मे पयदा हयलो तीहयी जागा सी लीन आवीन मारी सी ह़ाम खाय्‌न केदो, के मे आहयु देस तारी अवल्‌यात ने आपही; तीहयोत भगवान आह़फा ना दुत ने तारी अगळ-अगळ मोकलहे, के तु मारा सोरा नी लेदे एक बयर लीन आवे। अने कदी तीहयी बयर तार ह़ाते आव्‌वा नी हींडे ता तु आहयी ह़ाम सी छुट जही; पण मारा सोरा ने तां नी लीज्‌जे।” तत्‌यार तीहयो पावर्‌यो आह़फा ना मालीक अब्‌राहम ना ह़ातळ्‌या पोर आह़फा नो हात मेकीन तीनी सी आना बारा मे ह़ाम खादो।

तत्‌यार तीहयो पावर्‌यो आह़फा ना मालीक ना उटड़ा मे गेथो दह उटड़ा टाळीन तीना आखा वारली-वारली चीजु मे गेथु कय-कय लीन चाल्‌यो; अने दखवरा मेसोपोटामीया मे नाहोर ना ह़ेर नी ह़ाते पुग्‌यो। अने तीहयो उटड़ा ने ह़ेर नी बारो एक कुवा नी ह़ाते बहाड़्‌यो। तीहयी ह़ांतली टेम हती, जे टेमे बयरा पाणी भरवा आवता। तीहयो केवा बाज ज्‌यो, “ए मारा मालीक अब्‌राहम ना भगवान यहोवा, आज मारा काम ने पुरु कर, अने मारा मालीक अब्‌राहम पोर दया कर। देख, मे पाणी ना आहया कुवान्‌तां उबो हय र्‌यो; अने ह़ेर वाळाम ना सोर्‌या पाणी भरवा नी लेदे नीकळीन आवे। आनीन करते आसम हयवा दे के जे सोरी ने मे केम, तारो वटळो मार भणी हेटो कर, के मे पाणी पीम, अने तीहयी केय, ‘ले, पी ले, अळतेण मे तारा उटड़ा ने बी पाणी पीवाड़ही,’ आहयी तीहयीत हय जे तु आह़फा ना पावर्‌या ईसाक नी लेदे टावलो से; आहयी रीते मे जाण लेही के तु मारा मालीक पोर दया करलो से।”

अने आसम हयु के जत्‌यार तीहयो वीन्‌ता करवात बाज र्‌यो हतो के तत्‌यारुत रीबका, जे अब्‌राहम ना भाय नाहोर नी लारे पयदा हयला मील्‌का ना सोरा, बतुएल नी सोरी हती, तीहयी खांदा पोर वटळो लीन आवी। तीहयी घणी घटाळी, अने कुवारली हती, अने हजु तक तीना वेवा नी हयला हता। तीहयी कुवा मे उतरी जी, अने आह़फी नो वटळो भरी अने पासी उपर आवती री। तत्‌यार तीहयो पावर्‌यो तीने भेट करवा करीन दवड़्‌यो, अने केदो, “तारा वटळा मे गेथु थोड़ुक पाणी मने पीवाड़ दे।”

तीहयी केदी, “ए मारा मालीक, ले, पी ले,” अने तीहयी उतवाळ्‌याण वटळो उतारीन हात मे लीनेत तीने पाणी पीवाड़ देदी। जत्‌यार तीहयी तीने पीवाड़ देदी, ता केदी, “मे तारा उटड़ा जुगु बी तत्‌यार तक पाणी भर-भरीन लावही, जत्‌यार तक तीहया पी नी लेय।” तत्‌यार तीहयी उतवाळ्‌याण आह़फी ना वटळा मे नु पाणी ने हळावा मे रेड़ीन अळी कुवा पोर पाणी भरवा दवड़ीन जी; अने तीना आखा उटड़ा जुगु पाणी भर देदी। अने तीहयो अदमी तीनी भणी होगो हय्‌न वहराय्‌न भाळतो जीन आहयु सोचतो हतो के यहोवा मारी यात्‌रा पुरी करलो से के नी।

जत्‌यार उटड़ा पाणी पी लेदा, ता तीहयो अदमी आदा तोला नी ह़ोना नी नथनी नीकाळीन तीने आल देदो, अने दह तोला ना ह़ोना ना वाळा तीना हात मे पेराय देदो; अने पुछ्‌यो, “आहयु मने देखाड़, के तु कोय नी सोरी से? ह़ु तारा बाह ना घोर मे अमारी जुगु रेवा नी लेदे जागो से?”

तीहयी जपाप आपी, “मे ते नाहोर अने मील्‌का ना सोरा बतुएल नी सोरी से।” अळतेण तीहयी केदी, “अमारी पांह पुळा अने चारो ढेरेत से, अने रेवा जुगु जागो बी से।”

तत्‌यार तीहयु माणेह ढुंगो वळीन यहोवा नी बड़ाय कर्‌यो अने केदो, “जुगाळो से मारो मालीक अब्‌राहम नो भगवान यहोवा, जे दया अने सच्‌चाय ने मारा मालीक पोर सी छेटी नी कर्‌यो: भगवान मने वारली वाट्‌ये चलाड़ीन मारा मालीक ना भाय-बोंदु ना घोर पुगाड़ देदलो से।”

तत्‌यार तीहयी सोरी दवड़ीन जीन आह़फी नी आय्‌ह ना घोर मे आहयी आखी वात ना बारा मे देखाड़ देदी। तत्‌यार लाबान जे रीबका नो भाय हतो, बारो कुवा भणीन दवड़ीन ज्‌यो जां अब्‌राहम नो पावर्‌यो हतो। अने आसम हयु के जत्‌यार तीहयो नथनी अने आह़फा नी बेनेह रीबका ना हातु मे तीहया वाळा बी देख्‌यो, अने तीनी आहयी वात बी ह़मळ्‌यो के तीहयो अदमी मारी सी आसम वात केदो; तत्‌यार तीहयो ते अदमीन्‌तां ज्‌यो; अने ह़ु देख्‌यो, के तीहयो कुवा धेड़े उटड़ान्‌तां उबो हय र्‌यो। लाबान तीने केदो, “ए यहोवा ना जुगाळा माणेह घोर मे आव तु बारो ह़ु का उबो हय र्‌यो? मे घोर ने, अने उटड़ा जुगु बी जागो तीयार करलो से।”

ता तीहयो अदमी घोर मे ज्‌यो; अने लाबान उटड़ा ना लाकड़ा छोड़ीन पुळा अने चारो घाल्‌यो; अने तीना अने तीना ह़ातीम ना पोग धोव्‌वा जुगु पाणी आल्‌यो। तत्‌यार अब्‌राहम ना पावर्‌या जुगु खावा करीन खाणु आप्‌या; पण तीहयो केदो “मे जत्‌यार तक मने ह़ु केवा नु से नी की देम, तांह तक कंय बी नी खाम।” लाबान केदो, “की दे।”

तत्‌यार पावर्‌यो केदो, मे ते अब्‌राहम नो पावर्‌यो से। यहोवा मारा मालीक ने ढेरेत बरकत आल्‌लो से, एतरे तीहयो मोट्लो माणेह बण ज्‌यो; अने तीहयो तीने गाडरा-बोकड़ा, गाय-बोळद्‌या, ह़ोनु-चांदी, पावर-पावर्‌याण, उटड़ा अने गदड़ा आपलो से। अने मारा मालीक नी लाडी सारा नो डाहवारा मे एक सोरो पयदा हयलो से; अने तीहया सोरा ने अब्‌राहम आह़फा नु आखु आप देदलो से। मारो मालीक मने आहयी ह़ाम खवाड़लो से के मे तीना सोरा जुगु कनानी सोर्‌या मे गेथो जे देस मे तीहयो रेय, कानी बयर नी लावे। मे तीना बाह ना घोर, अने तीना घोराणा ना माणहुन्‌तां जाय्‌न तीना सोरा जुगु एक बयर ली आवही। तत्‌यार मे मारा मालीक ने केदो, कदीम तीहयी बयर मारी ह़ाते नी आवे। तत्‌यार तीहयो मने केदो, यहोवा, जीनी अगळ मे चालतो आवलो से, तीहयो तार ह़ाते तीना दुत ने मोकलीन तारी यात्‌रा ने पुरी करहे; अने तु मारा माणहु, अने मारा बाह ना घोराणा मे गेथी मारा सोरा जुगु एक लाडी ली आवही। तु तत्‌यारुत मारी ह़ाम सी छुटही, जत्‌यार तु मारा कुळ ना माणहुन्‌तां पुगही; अने कदी तीहया तने बयर नी आले, ता तु मारी ह़ाम सी छुटही। “एतरे मे आज तीहया कुवा नी ह़ाते आवीन केवा बाज ज्‌यो, ए मालीक अब्‌राहम ना भगवान यहोवा, कदी तु मारी आहयी यात्‌रा ने पुरी करतो हय; ता देख मे पाणी ना आहया कुवा नी ह़ाते उबो हय र्‌यो, अने आसम हये, के जे कुवारली पाणी भरवा करीन आवे, अने मे तीने केम, आह़फा ना वटळा मे गेथु थोड़ुक पाणी मने पीवाड़, अने तीहयी मने केय, पी ले, अने मे तारा उटड़ा जुगु पीवा नु पाणी भर देही, तीहयी तेत बयर हय जीने तु मारा मालीक ना सोरा जुगु ठेरावलो से। मे मन-मन मे आहयु केवात बाज र्‌यो हतो, के देख रीबका खांदा पोर वटळो लीन नीकळी आवी; अळतेण तीहयी कुवा मे हेटी उतरीन पाणी भरवा बाज जी। मे तीने केदो, मने पाणी पीवाड़ दे। अने तीहयी ममार आह़फा ना वटळा ने खांदा पोर गेथी उतारीन केदी, ले, पी ले, अळतेण मे तारा उटड़ा ने बी पाणी पीवाड़ही, आहयी रीते मे पी लेदो, अने तीहयी उटड़ा ने बी पीवाड़ देदी। तत्‌यार मे तीने पुछ्‌यो, तु कोय नी सोरी से? अने तीहयी केदी, मे ते नाहोर सी पयदा हयली मील्‌का ना सोरा बतुएल नी बेटी से, ता मे तीनु नखरु मे नथनी, अने तीना हातु मे कामळ्‌या पेराय देदो। अळतेण मे ढुंगो वळीन मे यहोवा नी भक्‌ती कर्‌यो, अने मारा मालीक अब्‌राहम ना भगवान यहोवा ने जुगाळो केदो, काहाके तीहयो मने वारली वाट सी पुगाड़्‌यो के मे मारा मालीक ना सोरा जुगु कुटुम्‌ब नी सोरी ने ली आवु। एतरे हाव, कदीम तमु मारा मालीक नी ह़ाते दया अने सच्‌चाय नो वेहवार करवा हींडता हय, ता मने केवो; अने कदी नी चाहे; ता बी मने की देवो; जीनी सी मे फेसलो कर सकु के मने ह़ु करवा जोवे।”

तत्‌यार लाबान अने बतुएल जपाप आप्‌या, “आहयी वात यहोवा भणी गेथी हयली से; एतरे आमु आखा माणहु तने नी ते भलु की सकता अने नी बुरु। देख, रीबका तारी अगळ से, तीने ली जा, अने तीहयी यहोवा ना बोल ना अनसारे, तारा मालीक ना सोरा नी लाडी हय जाय।” तीमनी आहयी वात ह़मळीन, अब्‌राहम नो पावर्‌यो भोयमे पड़ीन यहोवा नी भक्‌ती कर्‌यो अळतेण तीहयो पावर्‌यो ह़ोना-चांदी नु वजन, अने लुगड़ा नीकाळीन रीबका ने आप्‌यो; अने तीना भाय अने आह्‌य ने बी तीहयो मोंगली-मोंगली चीज आप्‌यो।

तत्‌यार तीहयो आह़फा ना ह़ाती भेळ खाणु खादो, अने रात तांत वीताड़्‌यो। तीहयो वेगोत उठीन केदो, “मने मारा मालीक ने तां जवा करीन वळावणी करो।”

रीबका नो भाय अने आह्‌य केदा, “सोरी ने अमारी ह़ाते कम सी कम दह़ दाड़ा रेवा देवो; अळतेण ते तीहयी जत रेहे।”

तीहयो तीमने केदो, “यहोवा जे मारी यात्‌रा ने पुरी कर्‌यो; एतरे तमु मने ना रोको मने वाट्‌ये लगाड़ देवो, के मे मारा मालीक ने तां जत रेम।”

तीहया केदा, “आमु सोरी ने बोलावीन पुछ्‌या, अने देखहु, के तीहयी ह़ु केय।” अने तीहया रीबका ने बोलावीन तीने पुछ्‌या, “ह़ु तु आहया माणेह ह़ाते जही?” तीहयी केदी, “होव मे जही।”

तत्‌यार तीहया आह़फा नी बेनेह रीबका, अने तीनी पावर्‌याण अने अब्‌राहम ना पावर, अने तीना ह़ाती आखाम ने वाट्‌ये लगाड़्‌या। अने तीहया रीबका ने बरकत आपीन केदा, “ए अमारी बेनेह। तु हजारु लाखु माणहु नी पेल्‌ली आय्‌ह हये, अने तारी अवल्‌यात आह़फाम ना वेरीम ना ह़ेरु ना अदीकारी हये।” तत्‌यार रीबका आह़फाम ना ह़ातीम नी भेळ चाली; अने उटड़ा पोर चड़ीन तीहया माणेह पछळ हय जी। आहयी रीते तीहयो पावर्‌यो रीबका ने ह़ाते लीन चाल पड़्‌यो।

ईसाक जे कनान ना दखणाव देस ना नेगेब ईलाका मे रेतो हतो, लहेरोय नाम ना कुवान्‌तां माय्‌न उजाड़ी बड़ा मे हय्‌न चालीन आवतो हतो। ह़ांती टेमे तीहयो चोवगान मे ध्‌यान करवा करीन नीकळलो हतो; अने तीहयो डोळा उचा करीन ह़ु देख्‌यो, के उटड़ा चालीन आव्‌वा बाज र्‌या। रीबका बी डोळा उचा करीन ईसाक ने देखी, अने देखतेत उटड़ा पोर गेथी उतर पड़ी। तत्‌यार तीहयी पावर्‌या ने पुछी, “जे माणेह चोवगान मे आमने भेटवा चालीन आव्‌वा बाज र्‌यो, तीहयो कोय से?” पावर्‌यो केदो, “तीहयो ते मारो मालीक से।” तत्‌यार रीबका लुगड़ु ओडीन आह़फी नु मोडु ने ढाक लेदी।

पावर्‌यो ईसाक ने तीनी ह़ाते जे हयु तीहयु आखु देखाड़ देदो। तत्‌यार ईसाक रीबका ने आह़फा नी आह्‌य सारा ना तम्‌बु मे ली आयो, अने तीनी ह़ाते वेवा करीन तीने मोंग कर्‌यो। आहयी रीते ईसाक ने आह्‌य नी मोत नी बाद सांती जड़ी।

Source notes (2)
  1. Footnote ह़ातळ्‌या पोर आव्‌वा वाळी पीड़ी ने ह़ाम मे बांदवा अने कदी नी टळवा वाळी ह़ाम खावा करीन आसम करता हता।
  2. Cross-reference उबजणाय कीताप 47:29

Paliya Bible. Copyright © The Word for the World International. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.

Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.

BibleKenya

Reader settings

Theme
Font
Alignment
Reading width

Saved in this browser and used offline too. Press ? for keyboard shortcuts.