Zǝbur 147

147-küy •••• Ⱨǝmmigǝ Ⱪadir Hudaƣa ⱨǝmdusanalar eytilsun!

1Ⱨǝmdusana! Yaⱨni mǝdⱨiyilǝnglar!

Bǝrⱨǝⱪ, bundaⱪ ⱪilix xerindur;

Hudayimizni küylǝnglar!

Mǝdⱨiyǝ oⱪux insanƣa yarixidu. 1

2Pǝrwǝrdigar Yerusalemni bina ⱪilmaⱪta;

Israilning sürgün ⱪilinƣanlirini U yiƣip kelidu; 2

3U kɵngli sunuⱪlarni dawalaydu;

Ularning yarilirini tangidu. 3

4U yultuzlarning sanini sanaydu;

Ularning ⱨǝmmisigǝ bir-birlǝp isim ⱪoyidu. 4 5

5Uluƣdur Rǝbbimiz, zor ⱪudrǝtliktur;

Uning qüxinixi qǝksizdur.

6Pǝrwǝrdigar yawax mɵminlǝrni yɵlǝp kɵtüridu;

Rǝzillǝrni yǝrgiqǝ tɵwǝn ⱪilidu.

7Pǝrwǝrdigarƣa tǝxǝkkürlǝr bilǝn nahxa eytinglar;

Küylǝrni qiltarƣa tǝngxǝp eytinglar!

8U asmanni bulutlar bilǝn ⱪaplitidu,

Zeminƣa yamƣurni bekitidu,

Taƣlarda ot-qɵplǝrni ɵstüridu; 6

9Mallarƣa ozuⱪ,

Taƣ ⱪaƣisining qüjiliri zarliƣanda, ularƣa ozuⱪ beridu;

10At küqidin U zoⱪ almaydu;

Adǝmning qǝbdǝs putlirini hursǝnlik dǝp bilmǝydu;

11Pǝrwǝrdigar bǝlki Ɵzidin ǝyminidiƣanlarni,

Ɵzining ɵzgǝrmǝs muⱨǝbbitigǝ ümid baƣliƣanlarni hursǝnlik dǝp bilidu.

12Pǝrwǝrdigarni mahtanglar, i Yerusalem;

Hudayingni mǝdⱨiyilǝ, i Zion.

13Qünki U dǝrwaziliringning taⱪaⱪlirini mǝⱨkǝm ⱪilidu;

Seningdǝ turuwatⱪan pǝrzǝntliringgǝ bǝht-bǝrikǝt bǝrdi.

14U qǝt-qegraliringda aram-tinqliⱪ yürgüzidu,

Seni buƣdayning esili bilǝn ⱪanaǝtlǝndüridu.

15U Ɵz ǝmr-bexarǝtlirini yǝr yüzigǝ ǝwǝtidu;

Uning sɵz-kalami intayin tez yügüridu. 7

16U aⱪ ⱪarni yungdǝk beridu,

Ⱪirawni küllǝrdǝk tarⱪitidu.

17Uning muzini nan uwaⱪliridǝk ⱪilip parqiliwetidu;

Uning soƣuⱪi aldida kim turalisun?

18U sɵzini ǝwǝtip, ularni eritidu;

Uning xamilini qiⱪirip, sularni aⱪⱪuzidu.

19U Ɵz sɵz-kalamini Yaⱪupⱪa,

Bǝlgilimilirini ⱨǝm ⱨɵkümlirini Israilƣa ayan ⱪilidu;

20U baxⱪa ⱨeqbir ǝlgǝ mundaⱪ muamilǝ ⱪilmiƣandur;

Uning ⱨɵkümlirini bolsa, ular bilip baⱪⱪan ǝmǝs.

Ⱨǝmdusana! 8