Zǝbur 146

146-küy •••• Huda mǝdⱨiyilǝnsun!

1Ⱨǝmdusana!

I jenim, Pǝrwǝrdigarni mǝdⱨiyilǝ!

2Mǝn ⱨayat bolsamla, Pǝrwǝrdigarni mǝdⱨiyilǝymǝn;

Wujudum bar bolsila Hudayimƣa küy eytimǝn.

3Esilzadilǝrgimu,

Insan balisiƣimu tayanmanglar,

Ularda ⱨeq mǝdǝt-nijatliⱪ yoⱪtur. 1

4Mana, uning nǝpisi ketidu,

U ɵz tupriⱪiƣa ⱪaytip ketidu;

Xu kündila arzu-niyǝtliri yoⱪap ketidu. 2

5Yaⱪupning Tǝngrisi mǝdǝtkari bolƣan adǝm,

Pǝrwǝrdigar Hudasini ɵz ümidi ⱪilƣan adǝm bǝhtliktur!

6U asmanlarni, zeminni,

Dengizni ⱨǝm uningda bar mǝwjudatlarni yaratⱪandur;

U ⱨǝⱪiⱪǝt-sadaⱪǝttǝ mǝnggü turidu;

7Ezilgüqilǝr üqün U ⱨɵküm süridu;

Aq ⱪalƣanlarƣa nan beridu.

Pǝrwǝrdigar mǝⱨbuslarni azad ⱪilidu;

8Pǝrwǝrdigar korlarning kɵzlirini aqidu;

Pǝrwǝrdigar egilip ⱪalƣanlarni turƣuzidu;

Pǝrwǝrdigar ⱨǝⱪⱪaniylarni sɵyidu. 3

9Pǝrwǝrdigar musapirlardin hǝwǝr alidu;

Yetim-yesirlǝrni, tul hotunni yɵlǝydu;

Biraⱪ rǝzillǝrning yolini ǝgri-bügri ⱪilidu.

10Pǝrwǝrdigar mǝnggügǝ ⱨɵküm süridu;

I Zion, sening Hudaying dǝwrdin-dǝwrgiqǝ ⱨɵküm süridu!

Ⱨǝmdusana! 4