Зәбур 75

75-күй •••• Пәрвәрдигар әлләрдин һесап алиду

1-2Бу Асаф йазған куй болуп, тарлиқ сазлар тәңкишидә етилсун дәп, нәчмичилер бешиға тапшурулған: —

Йәһудада Худа тонулғандур;

Униң нами Исраилда улуқдур. Bu Asaf yazƣan küy bolup, tarlik sazlar tǝngkixidǝ eytilsun dep, neqmiqiler bexiga tapurulƣan:

3Униң панаһ җайи Салемдидур,

Зион теғида макани бардур. 1

4У йәрдә Худа йашаш-отлуқ оқларни,

Чеқип ташлиди жалқан, қилич вә барлиқ уруш қураллирини .

Селаһ.

5Херипиң нәкәдәр әладур, ов-олҗаға бай таглардинмй һәйвитиң зордур!2

6Дүшмән батурлар буланди;

Узун уйқиға кәткән сәвәп: —

Палванларниң һеч қайсиси өз қолини көтирәлмиди.

7Сениң әйиплишиң билән, и Яқупниң Худаси,

Җәң һарвуси һәм атлар өлүктәк ухлитилди.

8Корқуш керәктуруп Сәндин, ләкәт Сәндинла;

Кайси инсан тик туталар гәзәпиңниң алдиңда?

9-10Йәр-зимим барчә мулайим мөминләрни қутқузуш болуп,

Сән Худа сорақ-һөкум җакарда асмандин турсаң,

Басар зимини вәһим, қорқунч-сүкүт.

Селаһ.

11Чүнки инсанларниң қәһри Саңа шөһрәт кәлтүриду;

Кәмәр кәби бағлидиң белиңгә кәһриниң.3

12Пәрвәрдигар Худайиңларға қәсәм қилип, әмәл қилиңлар;

Совға бәрсун қошна әлләр қорқунчи керәк Болғучиға;

13У әмирләрниңму роһини сундурар;

У йәр йүзидики падишаларға дәһшәтлик болар.