Зәбур 76

76-күй •••• Дәрдмән дәрдини төкүп тәсәлли тапиду

1-2Нәғмичиләрниң беши Йәдутунға тапшурулған, Асаф язған күй: —

Авазим Худаға көтирилди, мән пәряд қилимән;

Авазим Худаға көтирилди, У мени аңлайду. 1

3Бешимға күн чүшкәндә, мән Рәбни издидим;

Кечичә қолумни дуаға көтирип, бош қоймидим;

Җеним тәсәллини халимай рәт қилди.

4Мән Худани әсләп сеғиндим, аһ-зар қилдим;

Сеғинип ойлинип, роһум паракәндә болди.

Селаһ.

5Сән мениң көзүмни жумдурмидиң;

Чоңқур чәшлик илкидә сөзлийәлмәйттим.

6Мән дәрмән: «Кона замандики күнләрни,

Хиял қилимән ашу жилларни ;

7Кечиллири ейтқан нахшамни әсләп;

Хийаллирим көңлүмдин кечар»;

Роһум интилип издимәктә еди;

8— «Рәб мәңгүгә ташливетәмду?

У қайтидин илтипат көрсәтмәмду?

9Униң өзгәрмәс муһәббити әнди мәңгүгә түгәп кәттиму?

Униң вәдиси әвлаттин-әвлатқичә инавәтсиз боламду?

10Тәңри меһир-шәпқитини көрситишни үнтудиму?

У ғәзәплинип Өз рәһимдиллиғини тохтитивәттиму?».

Селаһ.

11-12Андин мән дегән едим: — «Бу етиқатсизликим әмәсму, дейәлмәймән!

Һәммидин Алий Болғучиниң оң қолиниң жиллирини,

Йәни Яһниң қилғанлирини — яд етимән;

Қедимдин буянқи карамәтлириңни әсләймән.

13Сениң барлиқ ишлигәнлириң үстидә сеғинип ойлинимән;

Сениң қилғанлириң үстидә истиқамәт қилимән;

14И Худа, йолуң болса пак-муқәддәсликтидур;

Худадәк улуқ бир илаһ бармидур?

15Мөҗизиләр Яратқучи Илаһдурсән;

Әл-милләтләр ара Сән күчүңни намайән қилдиң.

16Өз билигиң билән Өз хәлқиңни,

Йәни Яқуп вә Йүсүпниң пәрзәнтлирини һөрлүккә чиқарғансән;

Селаһ. 2 3

17Сулар Сени көрди, и Худа, сулар Сени көрди;

Титрәк уларни басти,

Деңиз тәглири патипарақ болди. 4

18Қара булутлар ямуир төкти;

Асманлар зор садасини аңлатти;

Бәрһәқ, Сениң оқлириң тәрәп-тәрәпкә етилди. 5

19Гүлдүрмамаңниң авази қара қуюнда еди,

Чақмақлар җаһанни йорутти;

Йәр-зимин алақзадә болуп тәврәнди. 6

20Сениң йолуң деңиз-океанларда,

Қәдәмлириң чоңқур сулардидур,

Аяқ излириңни тапқили болмас.

21Сән қой падисини баққандәк,

Муса вә Һарунниң қоли билән Өз хәлқиңни йетәклидиң». 7